Mateus 21
Sanskrit Bible (NT) in Malayalam Script (സത്യവേദഃ।) (SAN_MAL) vs ARA
1 അനന്തരം തേഷു യിരൂശാലമ്നഗരസ്യ സമീപവേർത്തിനോ ജൈതുനനാമകധരാധരസ്യ സമീപസ്ഥ്തിം ബൈത്ഫഗിഗ്രാമമ് ആഗതേഷു, യീശുഃ ശിഷ്യദ്വയം പ്രേഷയൻ ജഗാദ,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 യുവാം സമ്മുഖസ്ഥഗ്രാമം ഗത്വാ ബദ്ധാം യാം സവത്സാം ഗർദ്ദഭീം ഹഠാത് പ്രാപ്സ്യഥഃ, താം മോചയിത്വാ മദന്തികമ് ആനയതം|
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 തത്ര യദി കശ്ചിത് കിഞ്ചിദ് വക്ഷ്യതി, തർഹി വദിഷ്യഥഃ, ഏതസ്യാം പ്രഭോഃ പ്രയോജനമാസ്തേ, തേന സ തത്ക്ഷണാത് പ്രഹേഷ്യതി|
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 സീയോനഃ കന്യകാം യൂയം ഭാഷധ്വമിതി ഭാരതീം| പശ്യ തേ നമ്രശീലഃ സൻ നൃപ ആരുഹ്യ ഗർദഭീം| അർഥാദാരുഹ്യ തദ്വത്സമായാസ്യതി ത്വദന്തികം|
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 ഭവിഷ്യദ്വാദിനോക്തം വചനമിദം തദാ സഫലമഭൂത്|
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 അനന്തരം തൗ ശ്ഷ്യിौ യീശോ ര്യഥാനിദേശം തം ഗ്രാമം ഗത്വാ
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 ഗർദഭീം തദ്വത്സഞ്ച സമാനീതവന്തൗ, പശ്ചാത് തദുപരി സ്വീയവസനാനീ പാതയിത്വാ തമാരോഹയാമാസതുഃ|
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 തതോ ബഹവോ ലോകാ നിജവസനാനി പഥി പ്രസാരയിതുമാരേഭിരേ, കതിപയാ ജനാശ്ച പാദപപർണാദികം ഛിത്വാ പഥി വിസ്താരയാമാസുഃ|
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 അഗ്രഗാമിനഃ പശ്ചാദ്ഗാമിനശ്ച മനുജാ ഉച്ചൈർജയ ജയ ദായൂദഃ സന്താനേതി ജഗദുഃ പരമേശ്വരസ്യ നാമ്നാ യ ആയാതി സ ധന്യഃ, സർവ്വോപരിസ്ഥസ്വർഗേപി ജയതി|
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 ഇത്ഥം തസ്മിൻ യിരൂശാലമം പ്രവിഷ്ടേ കോഽയമിതി കഥനാത് കൃത്സ്നം നഗരം ചഞ്ചലമഭവത്|
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 തത്ര ലോകോഃ കഥയാമാസുഃ, ഏഷ ഗാലീൽപ്രദേശീയ-നാസരതീയ-ഭവിഷ്യദ്വാദീ യീശുഃ|
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 അനന്തരം യീശുരീശ്വരസ്യ മന്ദിരം പ്രവിശ്യ തന്മധ്യാത് ക്രയവിക്രയിണോ വഹിശ്ചകാര; വണിജാം മുദ്രാസനാനീ കപോതവിക്രയിണാഞ്ചസനാനീ ച ന്യുവ്ജയാമാസ|
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 അപരം താനുവാച, ഏഷാ ലിപിരാസ്തേ, "മമ ഗൃഹം പ്രാർഥനാഗൃഹമിതി വിഖ്യാസ്യതി", കിന്തു യൂയം തദ് ദസ്യൂനാം ഗഹ്വരം കൃതവന്തഃ|
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 തദനന്തരമ് അന്ധഖഞ്ചലോകാസ്തസ്യ സമീപമാഗതാഃ, സ താൻ നിരാമയാൻ കൃതവാൻ|
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 യദാ പ്രധാനയാജകാ അധ്യാപകാശ്ച തേന കൃതാന്യേതാനി ചിത്രകർമ്മാണി ദദൃശുഃ, ജയ ജയ ദായൂദഃ സന്താന, മന്ദിരേ ബാലകാനാമ് ഏതാദൃശമ് ഉച്ചധ്വനിം ശുശ്രുവുശ്ച, തദാ മഹാക്രുദ്ധാ ബഭൂവഃ,
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 തം പപ്രച്ഛുശ്ച, ഇമേ യദ് വദന്തി, തത് കിം ത്വം ശൃണോഷി? തതോ യീശുസ്താൻ അവോചത്, സത്യമ്; സ്തന്യപായിശിശൂനാഞ്ച ബാലകാനാഞ്ച വക്ത്രതഃ| സ്വകീയം മഹിമാനം ത്വം സംപ്രകാശയസി സ്വയം| ഏതദ്വാക്യം യൂയം കിം നാപഠത?
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 തതസ്താൻ വിഹായ സ നഗരാദ് ബൈഥനിയാഗ്രാമം ഗത്വാ തത്ര രജനീം യാപയാമാസ|
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 അനന്തരം പ്രഭാതേ സതി യീശുഃ പുനരപി നഗരമാഗച്ഛൻ ക്ഷുധാർത്തോ ബഭൂവ|
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 തതോ മാർഗപാർശ്വ ഉഡുമ്ബരവൃക്ഷമേകം വിലോക്യ തത്സമീപം ഗത്വാ പത്രാണി വിനാ കിമപി ന പ്രാപ്യ തം പാദപം പ്രോവാച, അദ്യാരഭ്യ കദാപി ത്വയി ഫലം ന ഭവതു; തേന തത്ക്ഷണാത് സ ഉഡുമ്ബരമാഹീരുഹഃ ശുഷ്കതാം ഗതഃ|
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 തദ് ദൃഷ്ട്വാ ശിഷ്യാ ആശ്ചര്യ്യം വിജ്ഞായ കഥയാമാസുഃ, ആഃ, ഉഡുമ്വരപാദപോഽതിതൂർണം ശുഷ്കോഽഭവത്|
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 തതോ യീശുസ്താനുവാച, യുഷ്മാനഹം സത്യം വദാമി, യദി യൂയമസന്ദിഗ്ധാഃ പ്രതീഥ, തർഹി യൂയമപി കേവലോഡുമ്വരപാദപം പ്രതീത്ഥം കർത്തും ശക്ഷ്യഥ, തന്ന, ത്വം ചലിത്വാ സാഗരേ പതേതി വാക്യം യുഷ്മാഭിരസ്മിന ശൈലേ പ്രോക്തേപി തദൈവ തദ് ഘടിഷ്യതേ|
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 തഥാ വിശ്വസ്യ പ്രാർഥ്യ യുഷ്മാഭി ര്യദ് യാചിഷ്യതേ, തദേവ പ്രാപ്സ്യതേ|
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 അനന്തരം മന്ദിരം പ്രവിശ്യോപദേശനസമയേ തത്സമീപം പ്രധാനയാജകാഃ പ്രാചീനലോകാശ്ചാഗത്യ പപ്രച്ഛുഃ, ത്വയാ കേന സാമർഥ്യനൈതാനി കർമ്മാണി ക്രിയന്തേ? കേന വാ തുഭ്യമേതാനി സാമർഥ്യാനി ദത്താനി?
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 തതോ യീശുഃ പ്രത്യവദത്, അഹമപി യുഷ്മാൻ വാചമേകാം പൃച്ഛാമി, യദി യൂയം തദുത്തരം ദാതും ശക്ഷ്യഥ, തദാ കേന സാമർഥ്യേന കർമ്മാണ്യേതാനി കരോമി, തദഹം യുഷ്മാൻ വക്ഷ്യാമി|
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 യോഹനോ മജ്ജനം കസ്യാജ്ഞയാഭവത്? കിമീശ്വരസ്യ മനുഷ്യസ്യ വാ? തതസ്തേ പരസ്പരം വിവിച്യ കഥയാമാസുഃ, യദീശ്വരസ്യേതി വദാമസ്തർഹി യൂയം തം കുതോ ന പ്രത്യൈത? വാചമേതാം വക്ഷ്യതി|
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 മനുഷ്യസ്യേതി വക്തുമപി ലോകേഭ്യോ ബിഭീമഃ, യതഃ സർവ്വൈരപി യോഹൻ ഭവിഷ്യദ്വാദീതി ജ്ഞായതേ|
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 തസ്മാത് തേ യീശും പ്രത്യവദൻ, തദ് വയം ന വിദ്മഃ| തദാ സ താനുക്തവാൻ, തർഹി കേന സാമരഥ്യേന കർമ്മാണ്യേതാന്യഹം കരോമി, തദപ്യഹം യുഷ്മാൻ ന വക്ഷ്യാമി|
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 കസ്യചിജ്ജനസ്യ ദ്വൗ സുതാവാസ്താം സ ഏകസ്യ സുതസ്യ സമീപം ഗത്വാ ജഗാദ, ഹേ സുത, ത്വമദ്യ മമ ദ്രാക്ഷാക്ഷേത്രേ കർമ്മ കർതും വ്രജ|
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 തതഃ സ ഉക്തവാൻ, ന യാസ്യാമി, കിന്തു ശേഷേഽനുതപ്യ ജഗാമ|
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 അനന്തരം സോന്യസുതസ്യ സമീപം ഗത്വാ തഥൈവ കഥ്തിവാൻ; തതഃ സ പ്രത്യുവാച, മഹേച്ഛ യാമി, കിന്തു ന ഗതഃ|
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 ഏതയോഃ പുത്രയോ ർമധ്യേ പിതുരഭിമതം കേന പാലിതം? യുഷ്മാഭിഃ കിം ബുധ്യതേ? തതസ്തേ പ്രത്യൂചുഃ, പ്രഥമേന പുुത്രേണ| തദാനീം യീശുസ്താനുവാച, അഹം യുഷ്മാൻ തഥ്യം വദാമി, ചണ്ഡാലാ ഗണികാശ്ച യുഷ്മാകമഗ്രത ഈശ്വരസ്യ രാജ്യം പ്രവിശന്തി|
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 യതോ യുഷ്മാകം സമീപം യോഹനി ധർമ്മപഥേനാഗതേ യൂയം തം ന പ്രതീഥ, കിന്തു ചണ്ഡാലാ ഗണികാശ്ച തം പ്രത്യായൻ, തദ് വിലോക്യാപി യൂയം പ്രത്യേതും നാഖിദ്യധ്വം|
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 അപരമേകം ദൃഷ്ടാന്തം ശൃണുത, കശ്ചിദ് ഗൃഹസ്ഥഃ ക്ഷേത്രേ ദ്രാക്ഷാലതാ രോപയിത്വാ തച്ചതുർദിക്ഷു വാരണീം വിധായ തന്മധ്യേ ദ്രാക്ഷായന്ത്രം സ്ഥാപിതവാൻ, മാഞ്ചഞ്ച നിർമ്മിതവാൻ, തതഃ കൃഷകേഷു തത് ക്ഷേത്രം സമർപ്യ സ്വയം ദൂരദേശം ജഗാമ|
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 തദനന്തരം ഫലസമയ ഉപസ്ഥിതേ സ ഫലാനി പ്രാപ്തും കൃഷീവലാനാം സമീപം നിജദാസാൻ പ്രേഷയാമാസ|
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 കിന്തു കൃഷീവലാസ്തസ്യ താൻ ദാസേയാൻ ധൃത്വാ കഞ്ചന പ്രഹൃതവന്തഃ, കഞ്ചന പാഷാണൈരാഹതവന്തഃ, കഞ്ചന ച ഹതവന്തഃ|
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 പുനരപി സ പ്രഭുഃ പ്രഥമതോഽധികദാസേയാൻ പ്രേഷയാമാസ, കിന്തു തേ താൻ പ്രത്യപി തഥൈവ ചക്രുഃ|
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 അനന്തരം മമ സുതേ ഗതേ തം സമാദരിഷ്യന്തേ, ഇത്യുക്ത്വാ ശേഷേ സ നിജസുതം തേഷാം സന്നിധിം പ്രേഷയാമാസ|
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 കിന്തു തേ കൃഷീവലാഃ സുതം വീക്ഷ്യ പരസ്പരമ് ഇതി മന്ത്രയിതുമ് ആരേഭിരേ, അയമുത്തരാധികാരീ വയമേനം നിഹത്യാസ്യാധികാരം സ്വവശീകരിഷ്യാമഃ|
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 പശ്ചാത് തേ തം ധൃത്വാ ദ്രാക്ഷാക്ഷേത്രാദ് ബഹിഃ പാതയിത്വാബധിഷുഃ|
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 യദാ സ ദ്രാക്ഷാക്ഷേത്രപതിരാഗമിഷ്യതി, തദാ താൻ കൃഷീവലാൻ കിം കരിഷ്യതി?
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 തതസ്തേ പ്രത്യവദൻ, താൻ കലുഷിണോ ദാരുണയാതനാഭിരാഹനിഷ്യതി, യേ ച സമയാനുക്രമാത് ഫലാനി ദാസ്യന്തി, താദൃശേഷു കൃഷീവലേഷു ക്ഷേത്രം സമർപയിഷ്യതി|
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 തദാ യീശുനാ തേ ഗദിതാഃ, ഗ്രഹണം ന കൃതം യസ്യ പാഷാണസ്യ നിചായകൈഃ| പ്രധാനപ്രസ്തരഃ കോണേ സഏവ സംഭവിഷ്യതി| ഏതത് പരേശിതുഃ കർമ്മാസ്മദൃഷ്ടാവദ്ഭുതം ഭവേത്| ധർമ്മഗ്രന്ഥേ ലിഖിതമേതദ്വചനം യുഷ്മാഭിഃ കിം നാപാഠി?
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 തസ്മാദഹം യുഷ്മാൻ വദാമി, യുഷ്മത്ത ഈശ്വരീയരാജ്യമപനീയ ഫലോത്പാദയിത്രന്യജാതയേ ദായിഷ്യതേ|
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 യോ ജന ഏതത്പാഷാണോപരി പതിഷ്യതി, തം സ ഭംക്ഷ്യതേ, കിന്ത്വയം പാഷാണോ യസ്യോപരി പതിഷ്യതി, തം സ ധൂലിവത് ചൂർണീകരിഷ്യതി|
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 തദാനീം പ്രാധനയാജകാഃ ഫിരൂശിനശ്ച തസ്യേമാം ദൃഷ്ടാന്തകഥാം ശ്രുത്വാ സോഽസ്മാനുദ്ദിശ്യ കഥിതവാൻ, ഇതി വിജ്ഞായ തം ധർത്തും ചേഷ്ടിതവന്തഃ;
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 കിന്തു ലോകേഭ്യോ ബിഭ്യുഃ, യതോ ലോകൈഃ സ ഭവിഷ്യദ്വാദീത്യജ്ഞായി|
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.