Marcos 5
Sanskrit Bible (NT) in Khmer Script (SAN_KHM) vs ARA
1 អថ តូ សិន្ធុបារំ គត្វា គិទេរីយប្រទេឝ ឧបតស្ថុះ។
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 នៅកាតោ និគ៌តមាត្រាទ៑ អបវិត្រភូតគ្រស្ត ឯកះ ឝ្មឝានាទេត្យ តំ សាក្ឞាច៑ ចការ។
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 ស ឝ្មឝានេៜវាត្សីត៑ កោបិ តំ ឝ្ឫង្ខលេន ពទ្វ្វា ស្ថាបយិតុំ នាឝក្នោត៑។
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 ជនៃវ៌ារំ និគឌៃះ ឝ្ឫង្ខលៃឝ្ច ស ពទ្ធោបិ ឝ្ឫង្ខលាន្យាក្ឫឞ្យ មោចិតវាន៑ និគឌានិ ច ភំក្ត្វា ខណ្ឌំ ខណ្ឌំ ក្ឫតវាន៑ កោបិ តំ វឝីកត៌្តុំ ន ឝឝក។
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 ទិវានិឝំ សទា បវ៌្វតំ ឝ្មឝានញ្ច ភ្រមិត្វា ចីត្ឝព្ទំ ក្ឫតវាន៑ គ្រាវភិឝ្ច ស្វយំ ស្វំ ក្ឫតវាន៑។
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 ស យីឝុំ ទូរាត៑ បឝ្យន្នេវ ធាវន៑ តំ ប្រណនាម ឧចៃរុវំឝ្ចោវាច,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 ហេ សវ៌្វោបរិស្ថេឝ្វរបុត្រ យីឝោ ភវតា សហ មេ កះ សម្ពន្ធះ? អហំ ត្វាមីឝ្វរេណ ឝាបយេ មាំ មា យាតយ។
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 យតោ យីឝុស្តំ កថិតវាន៑ រេ អបវិត្រភូត, អស្មាន្នរាទ៑ ពហិន៌ិគ៌ច្ឆ។
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 អថ ស តំ ប្ឫឞ្ដវាន៑ កិន្តេ នាម? តេន ប្រត្យុក្តំ វយមនេកេ ៜស្មស្តតោៜស្មន្នាម ពាហិនី។
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 តតោស្មាន៑ ទេឝាន្ន ប្រេឞយេតិ តេ តំ ប្រាត៌្ហយន្ត។
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 តទានីំ បវ៌្វតំ និកឞា ព្ឫហន៑ វរាហវ្រជឝ្ចរន្នាសីត៑។
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 តស្មាទ៑ ភូតា វិនយេន ជគទុះ, អមុំ វរាហវ្រជម៑ អាឝ្រយិតុម៑ អស្មាន៑ ប្រហិណុ។
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 យីឝុនានុជ្ញាតាស្តេៜបវិត្រភូតា ពហិន៌ិយ៌ាយ វរាហវ្រជំ ប្រាវិឝន៑ តតះ សវ៌្វេ វរាហា វស្តុតស្តុ ប្រាយោទ្វិសហស្រសំង្ខ្យកាះ កដកេន មហាជវាទ៑ ធាវន្តះ សិន្ធៅ ប្រាណាន៑ ជហុះ។
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 តស្មាទ៑ វរាហបាលកាះ បលាយមានាះ បុរេ គ្រាមេ ច តទ្វាត៌្តំ កថយាញ្ចក្រុះ។ តទា លោកា ឃដិតំ តត្កាយ៌្យំ ទ្រឞ្ដុំ ពហិជ៌គ្មុះ
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 យីឝោះ សន្និធិំ គត្វា តំ ភូតគ្រស្តម៑ អត៌្ហាទ៑ ពាហិនីភូតគ្រស្តំ នរំ សវស្ត្រំ សចេតនំ សមុបវិឞ្ដញ្ច ទ្ឫृឞ្ដ្វា ពិភ្យុះ។
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 តតោ ទ្ឫឞ្ដតត្កាយ៌្យលោកាស្តស្យ ភូតគ្រស្តនរស្យ វរាហវ្រជស្យាបិ តាំ ធដនាំ វណ៌យាមាសុះ។
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 តតស្តេ ស្វសីមាតោ ពហិគ៌ន្តុំ យីឝុំ វិនេតុមារេភិរេ។
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 អថ តស្យ នៅការោហណកាលេ ស ភូតមុក្តោ នា យីឝុនា សហ ស្ថាតុំ ប្រាត៌្ហយតេ;
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 កិន្តុ ស តមននុមត្យ កថិតវាន៑ ត្វំ និជាត្មីយានាំ សមីបំ គ្ឫហញ្ច គច្ឆ ប្រភុស្ត្វយិ ក្ឫបាំ ក្ឫត្វា យានិ កម៌្មាណិ ក្ឫតវាន៑ តានិ តាន៑ ជ្ញាបយ។
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 អតះ ស ប្រស្ថាយ យីឝុនា ក្ឫតំ តត្សវ៌្វាឝ្ចយ៌្យំ កម៌្ម ទិកាបលិទេឝេ ប្រចារយិតុំ ប្រារព្ធវាន៑ តតះ សវ៌្វេ លោកា អាឝ្ចយ៌្យំ មេនិរេ។
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 អនន្តរំ យីឝៅ នាវា បុនរន្យបារ ឧត្តីណ៌េ សិន្ធុតដេ ច តិឞ្ឋតិ សតិ តត្សមីបេ ពហុលោកានាំ សមាគមោៜភូត៑។
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 អបរំ យាយីរ៑ នាម្នា កឝ្ចិទ៑ ភជនគ្ឫហស្យាធិប អាគត្យ តំ ទ្ឫឞ្ដ្វៃវ ចរណយោះ បតិត្វា ពហុ និវេទ្យ កថិតវាន៑;
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 មម កន្យា ម្ឫតប្រាយាភូទ៑ អតោ ភវានេត្យ តទារោគ្យាយ តស្យា គាត្រេ ហស្តម៑ អប៌យតុ តេនៃវ សា ជីវិឞ្យតិ។
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 តទា យីឝុស្តេន សហ ចលិតះ កិន្តុ តត្បឝ្ចាទ៑ ពហុលោកាឝ្ចលិត្វា តាទ្គាត្រេ បតិតាះ។
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 អថ ទ្វាទឝវឞ៌ាណិ ប្រទររោគេណ
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 ឝីណ៌ា ចិកិត្សកានាំ នានាចិកិត្សាភិឝ្ច ទុះខំ ភុក្តវតី ច សវ៌្វស្វំ វ្យយិត្វាបិ នារោគ្យំ ប្រាប្តា ច បុនរបិ បីឌិតាសីច្ច
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 យា ស្ត្រី សា យីឝោ រ្វាត៌្តាំ ប្រាប្យ មនសាកថយត៑ យទ្យហំ តស្យ វស្ត្រមាត្រ ស្ប្រឞ្ដុំ លភេយំ តទា រោគហីនា ភវិឞ្យាមិ។
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 អតោហេតោះ សា លោការណ្យមធ្យេ តត្បឝ្ចាទាគត្យ តស្យ វស្ត្រំ បស្បឝ៌។
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 តេនៃវ តត្ក្ឞណំ តស្យា រក្តស្រោតះ ឝុឞ្កំ ស្វយំ តស្មាទ៑ រោគាន្មុក្តា ឥត្យបិ ទេហេៜនុភូតា។
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 អថ ស្វស្មាត៑ ឝក្តិ រ្និគ៌តា យីឝុរេតន្មនសា ជ្ញាត្វា លោកនិវហំ ប្រតិ មុខំ វ្យាវ្ឫត្យ ប្ឫឞ្ដវាន៑ កេន មទ្វស្ត្រំ ស្ប្ឫឞ្ដំ?
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 តតស្តស្យ ឝិឞ្យា ឩចុះ ភវតោ វបុឞិ លោកាះ សំឃឞ៌ន្តិ តទ៑ ទ្ឫឞ្ដ្វា កេន មទ្វស្ត្រំ ស្ប្ឫឞ្ដមិតិ កុតះ កថយតិ?
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 កិន្តុ កេន តត៑ កម៌្ម ក្ឫតំ តទ៑ ទ្រឞ្ដុំ យីឝុឝ្ចតុទ៌ិឝោ ទ្ឫឞ្ដវាន៑។
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 តតះ សា ស្ត្រី ភីតា កម្បិតា ច សតី ស្វស្យា រុក្ប្រតិក្រិយា ជាតេតិ ជ្ញាត្វាគត្យ តត្សម្មុខេ បតិត្វា សវ៌្វវ្ឫត្តាន្តំ សត្យំ តស្មៃ កថយាមាស។
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 តទានីំ យីឝុស្តាំ គទិតវាន៑, ហេ កន្យេ តវ ប្រតីតិស្ត្វាម៑ អរោគាមករោត៑ ត្វំ ក្ឞេមេណ វ្រជ ស្វរោគាន្មុក្តា ច តិឞ្ឋ។
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 ឥតិវាក្យវទនកាលេ ភជនគ្ឫហាធិបស្យ និវេឝនាល៑ លោកា ឯត្យាធិបំ ពភាឞិរេ តវ កន្យា ម្ឫតា តស្មាទ៑ គុរុំ បុនះ កុតះ ក្លិឝ្នាសិ?
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 កិន្តុ យីឝុស្តទ៑ វាក្យំ ឝ្រុត្វៃវ ភជនគ្ឫហាធិបំ គទិតវាន៑ មា ភៃឞីះ កេវលំ វិឝ្វាសិហិ។
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 អថ បិតរោ យាកូព៑ តទ្ភ្រាតា យោហន៑ ច ឯតាន៑ វិនា កមបិ ស្វបឝ្ចាទ៑ យាតុំ នាន្វមន្យត។
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 តស្យ ភជនគ្ឫហាធិបស្យ និវេឝនសមីបម៑ អាគត្យ កលហំ ពហុរោទនំ វិលាបញ្ច កុវ៌្វតោ លោកាន៑ ទទឝ៌។
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 តស្មាន៑ និវេឝនំ ប្រវិឝ្យ ប្រោក្តវាន៑ យូយំ កុត ឥត្ថំ កលហំ រោទនញ្ច កុរុថ? កន្យា ន ម្ឫតា និទ្រាតិ។
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 តស្មាត្តេ តមុបជហសុះ កិន្តុ យីឝុះ សវ៌្វាន ពហិឞ្ក្ឫត្យ កន្យាយាះ បិតរៅ ស្វសង្គិនឝ្ច គ្ឫហីត្វា យត្រ កន្យាសីត៑ តត៑ ស្ថានំ ប្រវិឞ្ដវាន៑។
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 អថ ស តស្យាះ កន្យាយា ហស្តៅ ធ្ឫត្វា តាំ ពភាឞេ ដាលីថា កូមី, អត៌្ហតោ ហេ កន្យេ ត្វមុត្តិឞ្ឋ ឥត្យាជ្ញាបយាមិ។
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 តុនៃវ តត្ក្ឞណំ សា ទ្វាទឝវឞ៌វយស្កា កន្យា បោត្ថាយ ចលិតុមារេភេ, ឥតះ សវ៌្វេ មហាវិស្មយំ គតាះ។
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 តត ឯតស្យៃ កិញ្ចិត៑ ខាទ្យំ ទត្តេតិ កថយិត្វា ឯតត្កម៌្ម កមបិ ន ជ្ញាបយតេតិ ទ្ឫឍមាទិឞ្ដវាន៑។
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.