Lucas 24
Sanskrit Bible (NT) in Khmer Script (SAN_KHM) vs NVT
1 អថ សប្តាហប្រថមទិនេៜតិប្រត្យូឞេ តា យោឞិតះ សម្បាទិតំ សុគន្ធិទ្រវ្យំ គ្ឫហីត្វា តទន្យាភិះ កិយតីភិះ ស្ត្រីភិះ សហ ឝ្មឝានំ យយុះ។
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 កិន្តុ ឝ្មឝានទ្វារាត៑ បាឞាណមបសារិតំ ទ្ឫឞ្ដ្វា
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 តាះ ប្រវិឝ្យ ប្រភោ រ្ទេហមប្រាប្យ
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 វ្យាកុលា ភវន្តិ ឯតហ៌ិ តេជោមយវស្ត្រាន្វិតៅ ទ្វៅ បុរុឞៅ តាសាំ សមីបេ សមុបស្ថិតៅ
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 តស្មាត្តាះ ឝង្កាយុក្តា ភូមាវធោមុខ្យស្យស្ថុះ។ តទា តៅ តា ឩចតុ រ្ម្ឫតានាំ មធ្យេ ជីវន្តំ កុតោ ម្ឫគយថ?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 សោត្រ នាស្តិ ស ឧទស្ថាត៑។
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 បាបិនាំ ករេឞុ សមប៌ិតេន ក្រុឝេ ហតេន ច មនុឞ្យបុត្រេណ ត្ឫតីយទិវសេ ឝ្មឝានាទុត្ថាតវ្យម៑ ឥតិ កថាំ ស គលីលិ តិឞ្ឋន៑ យុឞ្មភ្យំ កថិតវាន៑ តាំ ស្មរត។
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 តទា តស្យ សា កថា តាសាំ មនះសុ ជាតា។
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 អនន្តរំ ឝ្មឝានាទ៑ គត្វា តា ឯកាទឝឝិឞ្យាទិភ្យះ សវ៌្វេភ្យស្តាំ វាត៌្តាំ កថយាមាសុះ។
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 មគ្ទលីនីមរិយម៑, យោហនា, យាកូពោ មាតា មរិយម៑ តទន្យាះ សង្គិន្យោ យោឞិតឝ្ច ប្រេរិតេភ្យ ឯតាះ សវ៌្វា វាត៌្តាះ កថយាមាសុះ
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 កិន្តុ តាសាំ កថាម៑ អនត៌្ហកាខ្យានមាត្រំ ពុទ្ធ្វា កោបិ ន ប្រត្យៃត៑។
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 តទា បិតរ ឧត្ថាយ ឝ្មឝានាន្តិកំ ទធាវ, តត្រ ច ប្រហ្វោ ភូត្វា បាឝ៌្វៃកស្ថាបិតំ កេវលំ វស្ត្រំ ទទឝ៌; តស្មាទាឝ្ចយ៌្យំ មន្យមានោ យទឃដត តន្មនសិ វិចារយន៑ ប្រតស្ថេ។
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 តស្មិន្នេវ ទិនេ ទ្វៅ ឝិយ្យៅ យិរូឝាលមឝ្ចតុឞ្ក្រោឝាន្តរិតម៑ ឥម្មាយុគ្រាមំ គច្ឆន្តៅ
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 តាសាំ ឃដនានាំ កថាមកថយតាំ
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 តយោរាលាបវិចារយោះ កាលេ យីឝុរាគត្យ តាភ្យាំ សហ ជគាម
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 កិន្តុ យថា តៅ តំ ន បរិចិនុតស្តទត៌្ហំ តយោ រ្ទ្ឫឞ្ដិះ សំរុទ្ធា។
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 ស តៅ ប្ឫឞ្ដវាន៑ យុវាំ វិឞណ្ណៅ កិំ វិចារយន្តៅ គច្ឆថះ?
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 តតស្តយោះ ក្លិយបានាមា ប្រត្យុវាច យិរូឝាលមបុរេៜធុនា យាន្យឃដន្ត ត្វំ កេវលវិទេឝី កិំ តទ្វ្ឫត្តាន្តំ ន ជានាសិ?
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 ស បប្រច្ឆ កា ឃដនាះ? តទា តៅ វក្តុមារេភាតេ យីឝុនាមា យោ នាសរតីយោ ភវិឞ្យទ្វាទី ឦឝ្វរស្យ មានុឞាណាញ្ច សាក្ឞាត៑ វាក្យេ កម៌្មណិ ច ឝក្តិមានាសីត្
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 តម៑ អស្មាកំ ប្រធានយាជកា វិចារកាឝ្ច កេនាបិ ប្រការេណ ក្រុឝេ វិទ្ធ្វា តស្យ ប្រាណាននាឝយន៑ តទីយា ឃដនាះ;
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 កិន្តុ យ ឥស្រាយេលីយលោកាន៑ ឧទ្ធារយិឞ្យតិ ស ឯវាយម៑ ឥត្យាឝាស្មាភិះ ក្ឫតា។ តទ្យថា តថាស្តុ តស្យា ឃដនាយា អទ្យ ទិនត្រយំ គតំ។
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 អធិកន្ត្វស្មាកំ សង្គិនីនាំ កិយត្ស្ត្រីណាំ មុខេភ្យោៜសម្ភវវាក្យមិទំ ឝ្រុតំ;
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 តាះ ប្រត្យូឞេ ឝ្មឝានំ គត្វា តត្រ តស្យ ទេហម៑ អប្រាប្យ វ្យាឃុដ្យេត្វា ប្រោក្តវត្យះ ស្វគ៌ីសទូតៅ ទ្ឫឞ្ដាវស្មាភិស្តៅ ចាវាទិឞ្ដាំ ស ជីវិតវាន៑។
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 តតោស្មាកំ កៃឝ្ចិត៑ ឝ្មឝានមគម្យត តេៜបិ ស្ត្រីណាំ វាក្យានុរូបំ ទ្ឫឞ្ដវន្តះ កិន្តុ តំ នាបឝ្យន៑។
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 តទា ស តាវុវាច, ហេ អពោធៅ ហេ ភវិឞ្យទ្វាទិភិរុក្តវាក្យំ ប្រត្យេតុំ វិលម្ពមានៅ;
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 ឯតត្សវ៌្វទុះខំ ភុក្ត្វា ស្វភូតិប្រាប្តិះ កិំ ខ្រីឞ្ដស្យ ន ន្យាយ្យា?
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 តតះ ស មូសាគ្រន្ថមារភ្យ សវ៌្វភវិឞ្យទ្វាទិនាំ សវ៌្វឝាស្ត្រេ ស្វស្មិន៑ លិខិតាខ្យានាភិប្រាយំ ពោធយាមាស។
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 អថ គម្យគ្រាមាភ្យណ៌ំ ប្រាប្យ តេនាគ្រេ គមនលក្ឞណេ ទឝ៌ិតេ
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 តៅ សាធយិត្វាវទតាំ សហាវាភ្យាំ តិឞ្ឋ ទិនេ គតេ សតិ រាត្រិរភូត៑; តតះ ស តាភ្យាំ សាទ៌្ធំ ស្ថាតុំ គ្ឫហំ យយៅ។
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 បឝ្ចាទ្ភោជនោបវេឝកាលេ ស បូបំ គ្ឫហីត្វា ឦឝ្វរគុណាន៑ ជគាទ តញ្ច ភំក្ត្វា តាភ្យាំ ទទៅ។
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 តទា តយោ រ្ទ្ឫឞ្ដៅ ប្រសន្នាយាំ តំ ប្រត្យភិជ្ញតុះ កិន្តុ ស តយោះ សាក្ឞាទន្តទ៌ធេ។
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 តតស្តៅ មិថោភិធាតុម៑ អារព្ធវន្តៅ គមនកាលេ យទា កថាមកថយត៑ ឝាស្ត្រាត៌្ហញ្ចពោធយត៑ តទាវយោ រ្ពុទ្ធិះ កិំ ន ប្រាជ្វលត៑?
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 តៅ តត្ក្ឞណាទុត្ថាយ យិរូឝាលមបុរំ ប្រត្យាយយតុះ, តត្ស្ថានេ ឝិឞ្យាណាម៑ ឯកាទឝានាំ សង្គិនាញ្ច ទឝ៌នំ ជាតំ។
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 តេ ប្រោចុះ ប្រភុរុទតិឞ្ឋទ៑ ឥតិ សត្យំ ឝិមោនេ ទឝ៌នមទាច្ច។
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 តតះ បថះ សវ៌្វឃដនាយាះ បូបភញ្ជនេន តត្បរិចយស្យ ច សវ៌្វវ្ឫត្តាន្តំ តៅ វក្តុមារេភាតេ។
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 ឥត្ថំ តេ បរស្បរំ វទន្តិ តត្កាលេ យីឝុះ ស្វយំ តេឞាំ មធ្យ ប្រោត្ថយ យុឞ្មាកំ កល្យាណំ ភូយាទ៑ ឥត្យុវាច,
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 កិន្តុ ភូតំ បឝ្យាម ឥត្យនុមាយ តេ សមុទ្វិវិជិរេ ត្រេឞុឝ្ច។
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 ស ឧវាច, កុតោ ទុះខិតា ភវថ? យុឞ្មាកំ មនះសុ សន្ទេហ ឧទេតិ ច កុតះ?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 ឯឞោហំ, មម ករៅ បឝ្យត វរំ ស្ប្ឫឞ្ដ្វា បឝ្យត, មម យាទ្ឫឝានិ បឝ្យថ តាទ្ឫឝានិ ភូតស្យ មាំសាស្ថីនិ ន សន្តិ។
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 ឥត្យុក្ត្វា ស ហស្តបាទាន៑ ទឝ៌យាមាស។
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 តេៜសម្ភវំ ជ្ញាត្វា សានន្ទា ន ប្រត្យយន៑។ តតះ ស តាន៑ បប្រច្ឆ, អត្រ យុឞ្មាកំ សមីបេ ខាទ្យំ កិញ្ចិទស្តិ?
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 តតស្តេ កិយទ្ទគ្ធមត្ស្យំ មធុ ច ទទុះ
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 ស តទាទាយ តេឞាំ សាក្ឞាទ៑ ពុភុជេ
43 e ele comeu diante de todos.
44 កថយាមាស ច មូសាវ្យវស្ថាយាំ ភវិឞ្យទ្វាទិនាំ គ្រន្ថេឞុ គីតបុស្តកេ ច មយិ យានិ សវ៌្វាណិ វចនានិ លិខិតានិ តទនុរូបាណិ ឃដិឞ្យន្តេ យុឞ្មាភិះ សាទ៌្ធំ ស្ថិត្វាហំ យទេតទ្វាក្យម៑ អវទំ តទិទានីំ ប្រត្យក្ឞមភូត៑។
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 អថ តេភ្យះ ឝាស្ត្រពោធាធិការំ ទត្វាវទត៑,
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 ខ្រីឞ្ដេនេត្ថំ ម្ឫតិយាតនា ភោក្តវ្យា ត្ឫតីយទិនេ ច ឝ្មឝានាទុត្ថាតវ្យញ្ចេតិ លិបិរស្តិ;
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 តន្នាម្នា យិរូឝាលមមារភ្យ សវ៌្វទេឝេ មនះបរាវត៌្តនស្យ បាបមោចនស្យ ច សុសំវាទះ ប្រចារយិតវ្យះ,
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 ឯឞុ សវ៌្វេឞុ យូយំ សាក្ឞិណះ។
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 អបរញ្ច បឝ្យត បិត្រា យត៑ ប្រតិជ្ញាតំ តត៑ ប្រេឞយិឞ្យាមិ, អតឯវ យាវត្កាលំ យូយំ ស្វគ៌ីយាំ ឝក្តិំ ន ប្រាប្ស្យថ តាវត្កាលំ យិរូឝាលម្នគរេ តិឞ្ឋត។
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 អថ ស តាន៑ ពៃថនីយាបយ៌្យន្តំ នីត្វា ហស្តាវុត្តោល្យ អាឝិឞ វក្តុមារេភេ
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 អាឝិឞំ វទន្នេវ ច តេភ្យះ ប្ឫថគ៑ ភូត្វា ស្វគ៌ាយ នីតោៜភវត៑។
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 តទា តេ តំ ភជមានា មហានន្ទេន យិរូឝាលមំ ប្រត្យាជគ្មុះ។
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 តតោ និរន្តរំ មន្ទិរេ តិឞ្ឋន្ត ឦឝ្វរស្យ ប្រឝំសាំ ធន្យវាទញ្ច កត៌្តម៑ អារេភិរេ។ ឥតិ៕
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.