Lucas 19
Sanskrit Bible (NT) in Khmer Script (SAN_KHM) vs NVT
1 យទា យីឝុ រ្យិរីហោបុរំ ប្រវិឝ្យ តន្មធ្យេន គច្ឆំស្តទា
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 សក្កេយនាមា ករសញ្ចាយិនាំ ប្រធានោ ធនវានេកោ
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 យីឝុះ កីទ្ឫគិតិ ទ្រឞ្ដុំ ចេឞ្ដិតវាន៑ កិន្តុ ខវ៌្វត្វាល្លោកសំឃមធ្យេ តទ្ទឝ៌នមប្រាប្យ
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 យេន បថា ស យាស្យតិ តត្បថេៜគ្រេ ធាវិត្វា តំ ទ្រឞ្ដុម៑ ឧឌុម្ពរតរុមារុរោហ។
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 បឝ្ចាទ៑ យីឝុស្តត្ស្ថានម៑ ឥត្វា ឩទ៌្ធ្វំ វិលោក្យ តំ ទ្ឫឞ្ដ្វាវាទីត៑, ហេ សក្កេយ ត្វំ ឝីឃ្រមវរោហ មយាទ្យ ត្វទ្គេហេ វស្តវ្យំ។
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 តតះ ស ឝីឃ្រមវរុហ្យ សាហ្លាទំ តំ ជគ្រាហ។
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 តទ៑ ទ្ឫឞ្ដ្វា សវ៌្វេ វិវទមានា វក្តុមារេភិរេ, សោតិថិត្វេន ទុឞ្ដលោកគ្ឫហំ គច្ឆតិ។
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 កិន្តុ សក្កេយោ ទណ្ឌាយមានោ វក្តុមារេភេ, ហេ ប្រភោ បឝ្យ មម យា សម្បត្តិរស្តិ តទទ៌្ធំ ទរិទ្រេភ្យោ ទទេ, អបរម៑ អន្យាយំ ក្ឫត្វា កស្មាទបិ យទិ កទាបិ កិញ្ចិត៑ មយា គ្ឫហីតំ តហ៌ិ តច្ចតុគ៌ុណំ ទទាមិ។
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 តទា យីឝុស្តមុក្តវាន៑ អយមបិ ឥព្រាហីមះ សន្តានោៜតះ ការណាទ៑ អទ្យាស្យ គ្ឫហេ ត្រាណមុបស្ថិតំ។
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 យទ៑ ហារិតំ តត៑ ម្ឫគយិតុំ រក្ឞិតុញ្ច មនុឞ្យបុត្រ អាគតវាន៑។
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 អថ ស យិរូឝាលមះ សមីប ឧបាតិឞ្ឋទ៑ ឦឝ្វររាជត្វស្យានុឞ្ឋានំ តទៃវ ភវិឞ្យតីតិ លោកៃរន្វភូយត, តស្មាត៑ ស ឝ្រោត្ឫភ្យះ បុនទ៌្ឫឞ្ដាន្តកថាម៑ ឧត្ថាប្យ កថយាមាស។
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 កោបិ មហាល្លោកោ និជាត៌្ហំ រាជត្វបទំ គ្ឫហីត្វា បុនរាគន្តុំ ទូរទេឝំ ជគាម។
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 យាត្រាកាលេ និជាន៑ ទឝទាសាន៑ អាហូយ ទឝស្វណ៌មុទ្រា ទត្ត្វា មមាគមនបយ៌្យន្តំ វាណិជ្យំ កុរុតេត្យាទិទេឝ។
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 កិន្តុ តស្យ ប្រជាស្តមវជ្ញាយ មនុឞ្យមេនម៑ អស្មាកមុបរិ រាជត្វំ ន ការយិវ្យាម ឥមាំ វាត៌្តាំ តន្និកដេ ប្រេរយាមាសុះ។
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 អថ ស រាជត្វបទំ ប្រាប្យាគតវាន៑ ឯកៃកោ ជនោ ពាណិជ្យេន កិំ លព្ធវាន៑ ឥតិ ជ្ញាតុំ យេឞុ ទាសេឞុ មុទ្រា អប៌យត៑ តាន៑ អាហូយានេតុម៑ អាទិទេឝ។
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 តទា ប្រថម អាគត្យ កថិតវាន៑, ហេ ប្រភោ តវ តយៃកយា មុទ្រយា ទឝមុទ្រា លព្ធាះ។
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 តតះ ស ឧវាច ត្វមុត្តមោ ទាសះ ស្វល្បេន វិឝ្វាស្យោ ជាត ឥតះ ការណាត៑ ត្វំ ទឝនគរាណាម៑ អធិបោ ភវ។
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 ទ្វិតីយ អាគត្យ កថិតវាន៑, ហេ ប្រភោ តវៃកយា មុទ្រយា បញ្ចមុទ្រា លព្ធាះ។
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 តតះ ស ឧវាច, ត្វំ បញ្ចានាំ នគរាណាមធិបតិ រ្ភវ។
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 តតោន្យ អាគត្យ កថយាមាស, ហេ ប្រភោ បឝ្យ តវ យា មុទ្រា អហំ វស្ត្រេ ពទ្ធ្វាស្ថាបយំ សេយំ។
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 ត្វំ ក្ឫបណោ យន្នាស្ថាបយស្តទបិ គ្ឫហ្លាសិ, យន្នាវបស្តទេវ ច ឆិនត្សិ តតោហំ ត្វត្តោ ភីតះ។
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 តទា ស ជគាទ, រេ ទុឞ្ដទាស តវ វាក្យេន ត្វាំ ទោឞិណំ ករិឞ្យាមិ, យទហំ នាស្ថាបយំ តទេវ គ្ឫហ្លាមិ, យទហំ នាវបញ្ច តទេវ ឆិនទ្មិ, ឯតាទ្ឫឝះ ក្ឫបណោហមិតិ យទិ ត្វំ ជានាសិ,
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 តហ៌ិ មម មុទ្រា ពណិជាំ និកដេ កុតោ នាស្ថាបយះ? តយា ក្ឫតេៜហម៑ អាគត្យ កុសីទេន សាទ៌្ធំ និជមុទ្រា អប្រាប្ស្យម៑។
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 បឝ្ចាត៑ ស សមីបស្ថាន៑ ជនាន៑ អាជ្ញាបយត៑ អស្មាត៑ មុទ្រា អានីយ យស្យ ទឝមុទ្រាះ សន្តិ តស្មៃ ទត្ត។
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 តេ ប្រោចុះ ប្រភោៜស្យ ទឝមុទ្រាះ សន្តិ។
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 យុឞ្មានហំ វទាមិ យស្យាឝ្រយេ វទ្ធតេ ៜធិកំ តស្មៃ ទាយិឞ្យតេ, កិន្តុ យស្យាឝ្រយេ ន វទ៌្ធតេ តស្យ យទ្យទស្តិ តទបិ តស្មាន៑ នាយិឞ្យតេ។
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 កិន្តុ មមាធិបតិត្វស្យ វឝត្វេ ស្ថាតុម៑ អសម្មន្យមានា យេ មម រិបវស្តានានីយ មម សមក្ឞំ សំហរត។
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 ឥត្យុបទេឝកថាំ កថយិត្វា សោគ្រគះ សន៑ យិរូឝាលមបុរំ យយៅ។
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 តតោ ពៃត្ផគីពៃថនីយាគ្រាមយោះ សមីបេ ជៃតុនាទ្រេរន្តិកម៑ ឥត្វា ឝិឞ្យទ្វយម៑ ឥត្យុក្ត្វា ប្រេឞយាមាស,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 យុវាមមុំ សម្មុខស្ថគ្រាមំ ប្រវិឝ្យៃវ យំ កោបិ មានុឞះ កទាបិ នារោហត៑ តំ គទ៌្ទភឝាវកំ ពទ្ធំ ទ្រក្ឞ្យថស្តំ មោចយិត្វានយតំ។
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 តត្រ កុតោ មោចយថះ? ឥតិ ចេត៑ កោបិ វក្ឞ្យតិ តហ៌ិ វក្ឞ្យថះ ប្រភេाរត្រ ប្រយោជនម៑ អាស្តេ។
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 តទា តៅ ប្ររិតៅ គត្វា តត្កថាाនុសារេណ សវ៌្វំ ប្រាប្តៅ។
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 គទ៌ភឝាវកមោចនកាលេ តត្វាមិន ឩចុះ, គទ៌ភឝាវកំ កុតោ មោចយថះ?
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 តាវូចតុះ ប្រភោរត្រ ប្រយោជនម៑ អាស្តេ។
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 បឝ្ចាត៑ តៅ តំ គទ៌ភឝាវកំ យីឝោរន្តិកមានីយ តត្ប្ឫឞ្ឋេ និជវសនានិ បាតយិត្វា តទុបរិ យីឝុមារោហយាមាសតុះ។
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 អថ យាត្រាកាលេ លោកាះ បថិ ស្វវស្ត្រាណិ បាតយិតុម៑ អារេភិរេ។
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 អបរំ ជៃតុនាទ្រេរុបត្យកាម៑ ឥត្វា ឝិឞ្យសំឃះ បូវ៌្វទ្ឫឞ្ដានិ មហាកម៌្មាណិ ស្ម្ឫត្វា,
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 យោ រាជា ប្រភោ រ្នាម្នាយាតិ ស ធន្យះ ស្វគ៌េ កុឝលំ សវ៌្វោច្ចេ ជយធ្វនិ រ្ភវតុ, កថាមេតាំ កថយិត្វា សានន្ទម៑ ឧចៃរីឝ្វរំ ធន្យំ វក្តុមារេភេ។
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 តទា លោការណ្យមធ្យស្ថាះ កិយន្តះ ផិរូឝិនស្តត៑ ឝ្រុត្វា យីឝុំ ប្រោចុះ, ហេ ឧបទេឝក ស្វឝិឞ្យាន៑ តជ៌យ។
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 ស ឧវាច, យុឞ្មានហំ វទាមិ យទ្យមី នីរវាស្តិឞ្ឋន្តិ តហ៌ិ បាឞាណា ឧចៃះ កថាះ កថយិឞ្យន្តិ។
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 បឝ្ចាត៑ តត្បុរាន្តិកមេត្យ តទវលោក្យ សាឝ្រុបាតំ ជគាទ,
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 ហា ហា ចេត៑ ត្វមគ្រេៜជ្ញាស្យថាះ, តវាស្មិន្នេវ ទិនេ វា យទិ ស្វមង្គលម៑ ឧបាលប្ស្យថាះ, តហ៌្យុត្តមម៑ អភវិឞ្យត៑, កិន្តុ ក្ឞណេស្មិន៑ តត្តវ ទ្ឫឞ្ដេរគោចរម៑ ភវតិ។
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 ត្វំ ស្វត្រាណកាលេ ន មនោ ន្យធត្ថា ឥតិ ហេតោ រ្យត្កាលេ តវ រិបវស្ត្វាំ ចតុទ៌ិក្ឞុ ប្រាចីរេណ វេឞ្ដយិត្វា រោត្ស្យន្តិ
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 ពាលកៃះ សាទ៌្ធំ ភូមិសាត៑ ករិឞ្យន្តិ ច ត្វន្មធ្យេ បាឞាណៃកោបិ បាឞាណោបរិ ន ស្ថាស្យតិ ច, កាល ឦទ្ឫឝ ឧបស្ថាស្យតិ។
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 អថ មធ្យេមន្ទិរំ ប្រវិឝ្យ តត្រត្យាន៑ ក្រយិវិក្រយិណោ ពហិឞ្កុវ៌្វន្
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 អវទត៑ មទ្គ្ឫហំ ប្រាត៌្ហនាគ្ឫហមិតិ លិបិរាស្តេ កិន្តុ យូយំ តទេវ ចៃរាណាំ គហ្វរំ កុរុថ។
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 បឝ្ចាត៑ ស ប្រត្យហំ មធ្យេមន្ទិរម៑ ឧបទិទេឝ; តតះ ប្រធានយាជកា អធ្យាបកាះ ប្រាចីនាឝ្ច តំ នាឝយិតុំ ចិចេឞ្ដិរេ;
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 កិន្តុ តទុបទេឝេ សវ៌្វេ លោកា និវិឞ្ដចិត្តាះ ស្ថិតាស្តស្មាត៑ តេ តត្កត៌្តុំ នាវកាឝំ ប្រាបុះ។
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.