2 Coríntios 12
Sanskrit Bible (NT) in Khmer Script (SAN_KHM) vs NVT
1 អាត្មឝ្លាឃា មមានុបយុក្តា កិន្ត្វហំ ប្រភោ រ្ទឝ៌នាទេឝានាម៑ អាខ្យានំ កថយិតុំ ប្រវត៌្តេ។
1 É necessário prosseguir com meus motivos de orgulho. Mesmo que isso não me sirva de nada, vou lhes falar agora das visões e revelações que recebi do Senhor.
2 ឥតឝ្ចតុទ៌ឝវត្សរេភ្យះ បូវ៌្វំ មយា បរិចិត ឯកោ ជនស្ត្ឫតីយំ ស្វគ៌មនីយត, ស សឝរីរេណ និះឝរីរេណ វា តត៑ ស្ថានមនីយត តទហំ ន ជានាមិ កិន្ត្វីឝ្វរោ ជានាតិ។
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado ao terceiro céu. Se foi no corpo ou fora do corpo, não sei; só Deus o sabe.
3 ស មានវះ ស្វគ៌ំ នីតះ សន៑ អកថ្យានិ មត៌្ត្យវាគតីតានិ ច វាក្យានិ ឝ្រុតវាន៑។
3 Sim, somente Deus sabe se foi no corpo ou fora do corpo. Mas eu sei
4 កិន្តុ តទានីំ ស សឝរីរោ និះឝរីរោ វាសីត៑ តន្មយា ន ជ្ញាយតេ តទ៑ ឦឝ្វរេណៃវ ជ្ញាយតេ។
4 que tal homem foi arrebatado ao paraíso e ouviu coisas tão maravilhosas que não podem ser expressas em palavras, coisas que a nenhum homem é permitido relatar.
5 តមធ្យហំ ឝ្លាឃិឞ្យេ មាមធិ នាន្យេន កេនចិទ៑ វិឞយេណ ឝ្លាឃិឞ្យេ កេវលំ ស្វទៅព៌្ពល្យេន ឝ្លាឃិឞ្យេ។
5 Da experiência desse homem eu teria razão de me orgulhar, mas não o farei; na verdade, minhas fraquezas são minha única razão de orgulho.
6 យទ្យហម៑ អាត្មឝ្លាឃាំ កត៌្តុម៑ ឥច្ឆេយំ តថាបិ និព៌្ពោធ ឥវ ន ភវិឞ្យាមិ យតះ សត្យមេវ កថយិឞ្យាមិ, កិន្តុ លោកា មាំ យាទ្ឫឝំ បឝ្យន្តិ មម វាក្យំ ឝ្រុត្វា វា យាទ្ឫឝំ មាំ មន្យតេ តស្មាត៑ ឝ្រេឞ្ឋំ មាំ យន្ន គណយន្តិ តទត៌្ហមហំ តតោ វិរំស្យាមិ។
6 Se quisesse me orgulhar, não seria insensato de fazê-lo, pois estaria dizendo a verdade. Mas não o farei, pois não quero que ninguém me dê crédito além do que pode ver em minha vida ou ouvir em minha mensagem,
7 អបរម៑ ឧត្ក្ឫឞ្ដទឝ៌នប្រាប្តិតោ យទហម៑ អាត្មាភិមានី ន ភវាមិ តទត៌្ហំ ឝរីរវេធកម៑ ឯកំ ឝូលំ មហ្យម៑ អទាយិ តត៑ មទីយាត្មាភិមាននិវារណាត៌្ហំ មម តាឌយិតា ឝយតានោ ទូតះ។
7 ainda que eu tenha recebido revelações tão maravilhosas. Portanto, para evitar que eu me tornasse arrogante, foi-me dado um espinho na carne, um mensageiro de Satanás para me atormentar e impedir qualquer arrogância.
8 មត្តស្តស្យ ប្រស្ថានំ យាចិតុមហំ ត្រិស្តមធិ ប្រភុមុទ្ទិឝ្យ ប្រាត៌្ហនាំ ក្ឫតវាន៑។
8 Em três ocasiões, supliquei ao Senhor que o removesse,
9 តតះ ស មាមុក្តវាន៑ មមានុគ្រហស្តវ សវ៌្វសាធកះ, យតោ ទៅព៌្ពល្យាត៑ មម ឝក្តិះ បូណ៌តាំ គច្ឆតីតិ។ អតះ ខ្រីឞ្ដស្យ ឝក្តិ រ្យន្មាម៑ អាឝ្រយតិ តទត៌្ហំ ស្វទៅព៌្ពល្យេន មម ឝ្លាឃនំ សុខទំ។
9 mas ele disse: “Minha graça é tudo de que você precisa. Meu poder opera melhor na fraqueza”. Portanto, agora fico feliz de me orgulhar de minhas fraquezas, para que o poder de Deus opere por meu intermédio.
10 តស្មាត៑ ខ្រីឞ្ដហេតោ រ្ទៅព៌្ពល្យនិន្ទាទរិទ្រតាវិបក្ឞតាកឞ្ដាទិឞុ សន្តុឞ្យាម្យហំ។ យទាហំ ទុព៌្ពលោៜស្មិ តទៃវ សពលោ ភវាមិ។
10 Por isso aceito com prazer fraquezas e insultos, privações, perseguições e aflições que sofro por Cristo. Pois, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 ឯតេនាត្មឝ្លាឃនេនាហំ និព៌្ពោធ ឥវាភវំ កិន្តុ យូយំ តស្យ ការណំ យតោ មម ប្រឝំសា យុឞ្មាភិរេវ កត៌្តវ្យាសីត៑។ យទ្យប្យម៑ អគណ្យោ ភវេយំ តថាបិ មុខ្យតមេភ្យះ ប្រេរិតេភ្យះ កេនាបិ ប្រការេណ នាហំ ន្យូនោៜស្មិ។
11 Vocês me obrigaram a agir como insensato. Vocês é que deveriam me elogiar, pois, embora eu nada seja, não sou inferior a esses “superapóstolos”.
12 សវ៌្វថាទ្ភុតក្រិយាឝក្តិលក្ឞណៃះ ប្រេរិតស្យ ចិហ្នានិ យុឞ្មាកំ មធ្យេ សធៃយ៌្យំ មយា ប្រកាឝិតានិ។
12 Quando estive com vocês, certamente dei provas de que sou apóstolo, pois com grande paciência realizei sinais, maravilhas e milagres entre vocês.
13 មម បាលនាត៌្ហំ យូយំ មយា ភារាក្រាន្តា នាភវតៃតទ៑ ឯកំ ន្យូនត្វំ វិនាបរាភ្យះ សមិតិភ្យោ យុឞ្មាកំ កិំ ន្យូនត្វំ ជាតំ? អនេន មម ទោឞំ ក្ឞមធ្វំ។
13 A única coisa que não fiz, e que faço nas outras igrejas, foi me tornar um peso para vocês. Perdoem-me por essa injustiça!
14 បឝ្យត ត្ឫតីយវារំ យុुឞ្មត្សមីបំ គន្តុមុទ្យតោៜស្មិ តត្រាប្យហំ យុឞ្មាន៑ ភារាក្រាន្តាន៑ ន ករិឞ្យាមិ។ យុឞ្មាកំ សម្បត្តិមហំ ន ម្ឫគយេ កិន្តុ យុឞ្មានេវ, យតះ បិត្រោះ ក្ឫតេ សន្តានានាំ ធនសញ្ចយោៜនុបយុក្តះ កិន្តុ សន្តានានាំ ក្ឫតេ បិត្រោ រ្ធនសញ្ចយ ឧបយុក្តះ។
14 Agora irei visitá-los pela terceira vez e não serei um peso para vocês. Não quero seus bens; quero vocês. Afinal, os filhos não ajuntam riquezas para os pais. Ao contrário, são os pais que ajuntam riquezas para os filhos.
15 អបរញ្ច យុឞ្មាសុ ពហុ ប្រីយមាណោៜប្យហំ យទិ យុឞ្មត្តោៜល្បំ ប្រម លភេ តថាបិ យុឞ្មាកំ ប្រាណរក្ឞាត៌្ហំ សានន្ទំ ពហុ វ្យយំ សវ៌្វវ្យយញ្ច ករិឞ្យាមិ។
15 Por vocês, de boa vontade me desgastarei e gastarei tudo que tenho, embora pareça que, quanto mais eu os ame, menos vocês me amam.
16 យូយំ មយា កិញ្ចិទបិ ន ភារាក្រាន្តា ឥតិ សត្យំ, កិន្ត្វហំ ធូត៌្តះ សន៑ ឆលេន យុឞ្មាន៑ វញ្ចិតវាន៑ ឯតត៑ កិំ កេនចិទ៑ វក្តវ្យំ?
16 Talvez reconheçam que não fui um peso para vocês, mas pensem que, mesmo assim, fui astuto e usei de artimanhas para tirar proveito de vocês.
17 យុឞ្មត្សមីបំ មយា យេ លោកាះ ប្រហិតាស្តេឞាមេកេន កិំ មម កោៜប្យត៌្ហលាភោ ជាតះ?
17 Mas como? Algum dos homens que lhes enviei se aproveitou de vocês?
18 អហំ តីតំ វិនីយ តេន សាទ៌្ធំ ភ្រាតរមេកំ ប្រេឞិតវាន៑ យុឞ្មត្តស្តីតេន កិម៑ អត៌្ហោ លព្ធះ? ឯកស្មិន៑ ភាវ ឯកស្យ បទចិហ្នេឞុ ចាវាំ កិំ ន ចរិតវន្តៅ?
18 Quando insisti com Tito para que fosse visitá-los e enviei com ele outro irmão, por acaso Tito os explorou? Não temos nós o mesmo espírito e andamos nos passos um do outro, agindo do mesmo modo?
19 យុឞ្មាកំ សមីបេ វយំ បុន រ្ទោឞក្ឞាលនកថាំ កថយាម ឥតិ កិំ ពុធ្យធ្វេ? ហេ ប្រិយតមាះ, យុឞ្មាកំ និឞ្ឋាត៌្ហំ វយមីឝ្វរស្យ សមក្ឞំ ខ្រីឞ្ដេន សវ៌្វាណ្យេតានិ កថយាមះ។
19 Talvez vocês pensem que estamos apresentando desculpas. Não é verdade. Dizemos tais coisas como servos de Cristo, tendo Deus como testemunha. Tudo que fazemos, amados, é para fortalecê-los.
20 អហំ យទាគមិឞ្យាមិ, តទា យុឞ្មាន៑ យាទ្ឫឝាន៑ ទ្រឞ្ដុំ នេច្ឆាមិ តាទ្ឫឝាន៑ ទ្រក្ឞ្យាមិ, យូយមបិ មាំ យាទ្ឫឝំ ទ្រឞ្ដុំ នេច្ឆថ តាទ្ឫឝំ ទ្រក្ឞ្យថ, យុឞ្មន្មធ្យេ វិវាទ ឦឞ៌្យា ក្រោធោ វិបក្ឞតា បរាបវាទះ កណ៌េជបនំ ទប៌ះ កលហឝ្ចៃតេ ភវិឞ្យន្តិ;
20 Pois temo que, ao visitá-los, não goste daquilo que encontrarei e vocês não gostem de minha reação. Temo que encontre brigas, inveja, ira, egoísmo, calúnia, intrigas, arrogância e desordem.
21 តេនាហំ យុឞ្មត្សមីបំ បុនរាគត្យ មទីយេឝ្វរេណ នមយិឞ្យេ, បូវ៌្វំ ក្ឫតបាបាន៑ លោកាន៑ ស្វីយាឝុចិតាវេឝ្យាគមនលម្បដតាចរណាទ៑ អនុតាបម៑ អក្ឫតវន្តោ ទ្ឫឞ្ដ្វា ច តានធិ មម ឝោកោ ជនិឞ្យត ឥតិ ពិភេមិ។
21 Sim, temo que, ao visitá-los outra vez, Deus me humilhe diante de vocês e eu venha a me entristecer porque muitos de vocês não abandonaram os pecados que cometiam no passado e não se arrependeram de sua impureza, sua imoralidade sexual e seu anseio por prazeres sensuais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.