Lucas 2
Sanskrit Bible (NT) in Kannada Script (SAN_KAN) vs NAA
1 ಅಪರಞ್ಚ ತಸ್ಮಿನ್ ಕಾಲೇ ರಾಜ್ಯಸ್ಯ ಸರ್ವ್ವೇಷಾಂ ಲೋಕಾನಾಂ ನಾಮಾನಿ ಲೇಖಯಿತುಮ್ ಅಗಸ್ತಕೈಸರ ಆಜ್ಞಾಪಯಾಮಾಸ|
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 ತದನುಸಾರೇಣ ಕುರೀಣಿಯನಾಮನಿ ಸುರಿಯಾದೇಶಸ್ಯ ಶಾಸಕೇ ಸತಿ ನಾಮಲೇಖನಂ ಪ್ರಾರೇಭೇ|
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 ಅತೋ ಹೇತೋ ರ್ನಾಮ ಲೇಖಿತುಂ ಸರ್ವ್ವೇ ಜನಾಃ ಸ್ವೀಯಂ ಸ್ವೀಯಂ ನಗರಂ ಜಗ್ಮುಃ|
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 ತದಾನೀಂ ಯೂಷಫ್ ನಾಮ ಲೇಖಿತುಂ ವಾಗ್ದತ್ತಯಾ ಸ್ವಭಾರ್ಯ್ಯಯಾ ಗರ್ಬ್ಭವತ್ಯಾ ಮರಿಯಮಾ ಸಹ ಸ್ವಯಂ ದಾಯೂದಃ ಸಜಾತಿವಂಶ ಇತಿ ಕಾರಣಾದ್ ಗಾಲೀಲ್ಪ್ರದೇಶಸ್ಯ ನಾಸರತ್ನಗರಾದ್
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 ಯಿಹೂದಾಪ್ರದೇಶಸ್ಯ ಬೈತ್ಲೇಹಮಾಖ್ಯಂ ದಾಯೂದ್ನಗರಂ ಜಗಾಮ|
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 ಅನ್ಯಚ್ಚ ತತ್ರ ಸ್ಥಾನೇ ತಯೋಸ್ತಿಷ್ಠತೋಃ ಸತೋ ರ್ಮರಿಯಮಃ ಪ್ರಸೂತಿಕಾಲ ಉಪಸ್ಥಿತೇ
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 ಸಾ ತಂ ಪ್ರಥಮಸುತಂ ಪ್ರಾಸೋಷ್ಟ ಕಿನ್ತು ತಸ್ಮಿನ್ ವಾಸಗೃಹೇ ಸ್ಥಾನಾಭಾವಾದ್ ಬಾಲಕಂ ವಸ್ತ್ರೇಣ ವೇಷ್ಟಯಿತ್ವಾ ಗೋಶಾಲಾಯಾಂ ಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ|
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 ಅನನ್ತರಂ ಯೇ ಕಿಯನ್ತೋ ಮೇಷಪಾಲಕಾಃ ಸ್ವಮೇಷವ್ರಜರಕ್ಷಾಯೈ ತತ್ಪ್ರದೇಶೇ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ರಜನ್ಯಾಂ ಪ್ರಾನ್ತರೇ ಪ್ರಹರಿಣಃ ಕರ್ಮ್ಮ ಕುರ್ವ್ವನ್ತಿ,
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 ತೇಷಾಂ ಸಮೀಪಂ ಪರಮೇಶ್ವರಸ್ಯ ದೂತ ಆಗತ್ಯೋಪತಸ್ಥೌ; ತದಾ ಚತುಷ್ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಪರಮೇಶ್ವರಸ್ಯ ತೇಜಸಃ ಪ್ರಕಾಶಿತತ್ವಾತ್ ತೇಽತಿಶಶಙ್ಕಿರೇ|
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 ತದಾ ಸ ದೂತ ಉವಾಚ ಮಾ ಭೈಷ್ಟ ಪಶ್ಯತಾದ್ಯ ದಾಯೂದಃ ಪುರೇ ಯುಷ್ಮನ್ನಿಮಿತ್ತಂ ತ್ರಾತಾ ಪ್ರಭುಃ ಖ್ರೀಷ್ಟೋಽಜನಿಷ್ಟ,
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 ಸರ್ವ್ವೇಷಾಂ ಲೋಕಾನಾಂ ಮಹಾನನ್ದಜನಕಮ್ ಇಮಂ ಮಙ್ಗಲವೃತ್ತಾನ್ತಂ ಯುಷ್ಮಾನ್ ಜ್ಞಾಪಯಾಮಿ|
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 ಯೂಯಂ (ತತ್ಸ್ಥಾನಂ ಗತ್ವಾ) ವಸ್ತ್ರವೇಷ್ಟಿತಂ ತಂ ಬಾಲಕಂ ಗೋಶಾಲಾಯಾಂ ಶಯನಂ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಥ ಯುಷ್ಮಾನ್ ಪ್ರತೀದಂ ಚಿಹ್ನಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ|
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 ದೂತ ಇಮಾಂ ಕಥಾಂ ಕಥಿತವತಿ ತತ್ರಾಕಸ್ಮಾತ್ ಸ್ವರ್ಗೀಯಾಃ ಪೃತನಾ ಆಗತ್ಯ ಕಥಾಮ್ ಇಮಾಂ ಕಥಯಿತ್ವೇಶ್ವರಸ್ಯ ಗುಣಾನನ್ವವಾದಿಷುಃ, ಯಥಾ,
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 ಸರ್ವ್ವೋರ್ದ್ವ್ವಸ್ಥೈರೀಶ್ವರಸ್ಯ ಮಹಿಮಾ ಸಮ್ಪ್ರಕಾಶ್ಯತಾಂ| ಶಾನ್ತಿರ್ಭೂಯಾತ್ ಪೃಥಿವ್ಯಾಸ್ತು ಸನ್ತೋಷಶ್ಚ ನರಾನ್ ಪ್ರತಿ||
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 ತತಃ ಪರಂ ತೇಷಾಂ ಸನ್ನಿಧೇ ರ್ದೂತಗಣೇ ಸ್ವರ್ಗಂ ಗತೇ ಮೇಷಪಾಲಕಾಃ ಪರಸ್ಪರಮ್ ಅವೇಚನ್ ಆಗಚ್ಛತ ಪ್ರಭುಃ ಪರಮೇಶ್ವರೋ ಯಾಂ ಘಟನಾಂ ಜ್ಞಾಪಿತವಾನ್ ತಸ್ಯಾ ಯಾಥರ್ಯಂ ಜ್ಞಾತುಂ ವಯಮಧುನಾ ಬೈತ್ಲೇಹಮ್ಪುರಂ ಯಾಮಃ|
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 ಪಶ್ಚಾತ್ ತೇ ತೂರ್ಣಂ ವ್ರಜಿತ್ವಾ ಮರಿಯಮಂ ಯೂಷಫಂ ಗೋಶಾಲಾಯಾಂ ಶಯನಂ ಬಾಲಕಞ್ಚ ದದೃಶುಃ|
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 ಇತ್ಥಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಬಾಲಕಸ್ಯಾರ್ಥೇ ಪ್ರೋಕ್ತಾಂ ಸರ್ವ್ವಕಥಾಂ ತೇ ಪ್ರಾಚಾರಯಾಞ್ಚಕ್ರುಃ|
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 ತತೋ ಯೇ ಲೋಕಾ ಮೇಷರಕ್ಷಕಾಣಾಂ ವದನೇಭ್ಯಸ್ತಾಂ ವಾರ್ತ್ತಾಂ ಶುಶ್ರುವುಸ್ತೇ ಮಹಾಶ್ಚರ್ಯ್ಯಂ ಮೇನಿರೇ|
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 ಕಿನ್ತು ಮರಿಯಮ್ ಏತತ್ಸರ್ವ್ವಘಟನಾನಾಂ ತಾತ್ಪರ್ಯ್ಯಂ ವಿವಿಚ್ಯ ಮನಸಿ ಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ|
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 ತತ್ಪಶ್ಚಾದ್ ದೂತವಿಜ್ಞಪ್ತಾನುರೂಪಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಮೇಷಪಾಲಕಾ ಈಶ್ವರಸ್ಯ ಗುಣಾನುವಾದಂ ಧನ್ಯವಾದಞ್ಚ ಕುರ್ವ್ವಾಣಾಃ ಪರಾವೃತ್ಯ ಯಯುಃ|
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 ಅಥ ಬಾಲಕಸ್ಯ ತ್ವಕ್ಛೇದನಕಾಲೇಽಷ್ಟಮದಿವಸೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತೇ ತಸ್ಯ ಗರ್ಬ್ಭಸ್ಥಿತೇಃ ಪುರ್ವ್ವಂ ಸ್ವರ್ಗೀಯದೂತೋ ಯಥಾಜ್ಞಾಪಯತ್ ತದನುರೂಪಂ ತೇ ತನ್ನಾಮಧೇಯಂ ಯೀಶುರಿತಿ ಚಕ್ರಿರೇ|
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 ತತಃ ಪರಂ ಮೂಸಾಲಿಖಿತವ್ಯವಸ್ಥಾಯಾ ಅನುಸಾರೇಣ ಮರಿಯಮಃ ಶುಚಿತ್ವಕಾಲ ಉಪಸ್ಥಿತೇ,
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 "ಪ್ರಥಮಜಃ ಸರ್ವ್ವಃ ಪುರುಷಸನ್ತಾನಃ ಪರಮೇಶ್ವರೇ ಸಮರ್ಪ್ಯತಾಂ," ಇತಿ ಪರಮೇಶ್ವರಸ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥಯಾ
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 ಯೀಶುಂ ಪರಮೇಶ್ವರೇ ಸಮರ್ಪಯಿತುಮ್ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಿಧ್ಯುಕ್ತಂ ಕಪೋತದ್ವಯಂ ಪಾರಾವತಶಾವಕದ್ವಯಂ ವಾ ಬಲಿಂ ದಾತುಂ ತೇ ತಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಯಿರೂಶಾಲಮಮ್ ಆಯಯುಃ|
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 ಯಿರೂಶಾಲಮ್ಪುರನಿವಾಸೀ ಶಿಮಿಯೋನ್ನಾಮಾ ಧಾರ್ಮ್ಮಿಕ ಏಕ ಆಸೀತ್ ಸ ಇಸ್ರಾಯೇಲಃ ಸಾನ್ತ್ವನಾಮಪೇಕ್ಷ್ಯ ತಸ್ಥೌ ಕಿಞ್ಚ ಪವಿತ್ರ ಆತ್ಮಾ ತಸ್ಮಿನ್ನಾವಿರ್ಭೂತಃ|
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 ಅಪರಂ ಪ್ರಭುಣಾ ಪರಮೇಶ್ವರೇಣಾಭಿಷಿಕ್ತೇ ತ್ರಾತರಿ ತ್ವಯಾ ನ ದೃಷ್ಟೇ ತ್ವಂ ನ ಮರಿಷ್ಯಸೀತಿ ವಾಕ್ಯಂ ಪವಿತ್ರೇಣ ಆತ್ಮನಾ ತಸ್ಮ ಪ್ರಾಕಥ್ಯತ|
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 ಅಪರಞ್ಚ ಯದಾ ಯೀಶೋಃ ಪಿತಾ ಮಾತಾ ಚ ತದರ್ಥಂ ವ್ಯವಸ್ಥಾನುರೂಪಂ ಕರ್ಮ್ಮ ಕರ್ತ್ತುಂ ತಂ ಮನ್ದಿರಮ್ ಆನಿನ್ಯತುಸ್ತದಾ
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 ಶಿಮಿಯೋನ್ ಆತ್ಮನ ಆಕರ್ಷಣೇನ ಮನ್ದಿರಮಾಗತ್ಯ ತಂ ಕ್ರೋಡೇ ನಿಧಾಯ ಈಶ್ವರಸ್ಯ ಧನ್ಯವಾದಂ ಕೃತ್ವಾ ಕಥಯಾಮಾಸ, ಯಥಾ,
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 ಹೇ ಪ್ರಭೋ ತವ ದಾಸೋಯಂ ನಿಜವಾಕ್ಯಾನುಸಾರತಃ| ಇದಾನೀನ್ತು ಸಕಲ್ಯಾಣೋ ಭವತಾ ಸಂವಿಸೃಜ್ಯತಾಮ್|
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 ಯತಃ ಸಕಲದೇಶಸ್ಯ ದೀಪ್ತಯೇ ದೀಪ್ತಿರೂಪಕಂ|
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 ಇಸ್ರಾಯೇಲೀಯಲೋಕಸ್ಯ ಮಹಾಗೌರವರೂಪಕಂ|
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 ಯಂ ತ್ರಾಯಕಂ ಜನಾನಾನ್ತು ಸಮ್ಮುಖೇ ತ್ವಮಜೀಜನಃ| ಸಏವ ವಿದ್ಯತೇಽಸ್ಮಾಕಂ ಧ್ರವಂ ನಯನನಗೋಚರೇ||
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 ತದಾನೀಂ ತೇನೋಕ್ತಾ ಏತಾಃ ಸಕಲಾಃ ಕಥಾಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಸ್ಯ ಮಾತಾ ಯೂಷಫ್ ಚ ವಿಸ್ಮಯಂ ಮೇನಾತೇ|
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 ತತಃ ಪರಂ ಶಿಮಿಯೋನ್ ತೇಭ್ಯ ಆಶಿಷಂ ದತ್ತ್ವಾ ತನ್ಮಾತರಂ ಮರಿಯಮಮ್ ಉವಾಚ, ಪಶ್ಯ ಇಸ್ರಾಯೇಲೋ ವಂಶಮಧ್ಯೇ ಬಹೂನಾಂ ಪಾತನಾಯೋತ್ಥಾಪನಾಯ ಚ ತಥಾ ವಿರೋಧಪಾತ್ರಂ ಭವಿತುಂ, ಬಹೂನಾಂ ಗುಪ್ತಮನೋಗತಾನಾಂ ಪ್ರಕಟೀಕರಣಾಯ ಬಾಲಕೋಯಂ ನಿಯುಕ್ತೋಸ್ತಿ|
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 ತಸ್ಮಾತ್ ತವಾಪಿ ಪ್ರಾಣಾಃ ಶೂಲೇನ ವ್ಯತ್ಸ್ಯನ್ತೇ|
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 ಅಪರಞ್ಚ ಆಶೇರಸ್ಯ ವಂಶೀಯಫಿನೂಯೇಲೋ ದುಹಿತಾ ಹನ್ನಾಖ್ಯಾ ಅತಿಜರತೀ ಭವಿಷ್ಯದ್ವಾದಿನ್ಯೇಕಾ ಯಾ ವಿವಾಹಾತ್ ಪರಂ ಸಪ್ತ ವತ್ಸರಾನ್ ಪತ್ಯಾ ಸಹ ನ್ಯವಸತ್ ತತೋ ವಿಧವಾ ಭೂತ್ವಾ ಚತುರಶೀತಿವರ್ಷವಯಃಪರ್ಯ್ಯನತಂ
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 ಮನ್ದಿರೇ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ಪ್ರಾರ್ಥನೋಪವಾಸೈರ್ದಿವಾನಿಶಮ್ ಈಶ್ವರಮ್ ಅಸೇವತ ಸಾಪಿ ಸ್ತ್ರೀ ತಸ್ಮಿನ್ ಸಮಯೇ ಮನ್ದಿರಮಾಗತ್ಯ
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 ಪರಮೇಶ್ವರಸ್ಯ ಧನ್ಯವಾದಂ ಚಕಾರ, ಯಿರೂಶಾಲಮ್ಪುರವಾಸಿನೋ ಯಾವನ್ತೋ ಲೋಕಾ ಮುಕ್ತಿಮಪೇಕ್ಷ್ಯ ಸ್ಥಿತಾಸ್ತಾನ್ ಯೀಶೋರ್ವೃತ್ತಾನ್ತಂ ಜ್ಞಾಪಯಾಮಾಸ|
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 ಇತ್ಥಂ ಪರಮೇಶ್ವರಸ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥಾನುಸಾರೇಣ ಸರ್ವ್ವೇಷು ಕರ್ಮ್ಮಸು ಕೃತೇಷು ತೌ ಪುನಶ್ಚ ಗಾಲೀಲೋ ನಾಸರತ್ನಾಮಕಂ ನಿಜನಗರಂ ಪ್ರತಸ್ಥಾತೇ|
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 ತತ್ಪಶ್ಚಾದ್ ಬಾಲಕಃ ಶರೀರೇಣ ವೃದ್ಧಿಮೇತ್ಯ ಜ್ಞಾನೇನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಆತ್ಮನಾ ಶಕ್ತಿಮಾಂಶ್ಚ ಭವಿತುಮಾರೇಭೇ ತಥಾ ತಸ್ಮಿನ್ ಈಶ್ವರಾನುಗ್ರಹೋ ಬಭೂವ|
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 ತಸ್ಯ ಪಿತಾ ಮಾತಾ ಚ ಪ್ರತಿವರ್ಷಂ ನಿಸ್ತಾರೋತ್ಸವಸಮಯೇ ಯಿರೂಶಾಲಮಮ್ ಅಗಚ್ಛತಾಮ್|
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 ಅಪರಞ್ಚ ಯೀಶೌ ದ್ವಾದಶವರ್ಷವಯಸ್ಕೇ ಸತಿ ತೌ ಪರ್ವ್ವಸಮಯಸ್ಯ ರೀತ್ಯನುಸಾರೇಣ ಯಿರೂಶಾಲಮಂ ಗತ್ವಾ
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 ಪಾರ್ವ್ವಣಂ ಸಮ್ಪಾದ್ಯ ಪುನರಪಿ ವ್ಯಾಘುಯ್ಯ ಯಾತಃ ಕಿನ್ತು ಯೀಶುರ್ಬಾಲಕೋ ಯಿರೂಶಾಲಮಿ ತಿಷ್ಠತಿ| ಯೂಷಫ್ ತನ್ಮಾತಾ ಚ ತದ್ ಅವಿದಿತ್ವಾ
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 ಸ ಸಙ್ಗಿಭಿಃ ಸಹ ವಿದ್ಯತ ಏತಚ್ಚ ಬುದ್ವ್ವಾ ದಿನೈಕಗಮ್ಯಮಾರ್ಗಂ ಜಗ್ಮತುಃ| ಕಿನ್ತು ಶೇಷೇ ಜ್ಞಾತಿಬನ್ಧೂನಾಂ ಸಮೀಪೇ ಮೃಗಯಿತ್ವಾ ತದುದ್ದೇेಶಮಪ್ರಾಪ್ಯ
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 ತೌ ಪುನರಪಿ ಯಿರೂಶಾಲಮಮ್ ಪರಾವೃತ್ಯಾಗತ್ಯ ತಂ ಮೃಗಯಾಞ್ಚಕ್ರತುಃ|
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 ಅಥ ದಿನತ್ರಯಾತ್ ಪರಂ ಪಣ್ಡಿತಾನಾಂ ಮಧ್ಯೇ ತೇಷಾಂ ಕಥಾಃ ಶೃಣ್ವನ್ ತತ್ತ್ವಂ ಪೃಚ್ಛಂಶ್ಚ ಮನ್ದಿರೇ ಸಮುಪವಿಷ್ಟಃ ಸ ತಾಭ್ಯಾಂ ದೃಷ್ಟಃ|
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 ತದಾ ತಸ್ಯ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರೈಶ್ಚ ಸರ್ವ್ವೇ ಶ್ರೋತಾರೋ ವಿಸ್ಮಯಮಾಪದ್ಯನ್ತೇ|
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 ತಾದೃಶಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಸ್ಯ ಜನಕೋ ಜನನೀ ಚ ಚಮಚ್ಚಕ್ರತುಃ ಕಿಞ್ಚ ತಸ್ಯ ಮಾತಾ ತಮವದತ್, ಹೇ ಪುತ್ರ, ಕಥಮಾವಾಂ ಪ್ರತೀತ್ಥಂ ಸಮಾಚರಸ್ತ್ವಮ್? ಪಶ್ಯ ತವ ಪಿತಾಹಞ್ಚ ಶೋಕಾಕುಲೌ ಸನ್ತೌ ತ್ವಾಮನ್ವಿಚ್ಛಾವಃ ಸ್ಮ|
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 ತತಃ ಸೋವದತ್ ಕುತೋ ಮಾಮ್ ಅನ್ವೈಚ್ಛತಂ? ಪಿತುರ್ಗೃಹೇ ಮಯಾ ಸ್ಥಾತವ್ಯಮ್ ಏತತ್ ಕಿಂ ಯುವಾಭ್ಯಾಂ ನ ಜ್ಞಾಯತೇ?
49 Ele respondeu:
50 ಕಿನ್ತು ತೌ ತಸ್ಯೈತದ್ವಾಕ್ಯಸ್ಯ ತಾತ್ಪರ್ಯ್ಯಂ ಬೋದ್ಧುಂ ನಾಶಕ್ನುತಾಂ|
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 ತತಃ ಪರಂ ಸ ತಾಭ್ಯಾಂ ಸಹ ನಾಸರತಂ ಗತ್ವಾ ತಯೋರ್ವಶೀಭೂತಸ್ತಸ್ಥೌ ಕಿನ್ತು ಸರ್ವ್ವಾ ಏತಾಃ ಕಥಾಸ್ತಸ್ಯ ಮಾತಾ ಮನಸಿ ಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ|
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 ಅಥ ಯೀಶೋ ರ್ಬುದ್ಧಿಃ ಶರೀರಞ್ಚ ತಥಾ ತಸ್ಮಿನ್ ಈಶ್ವರಸ್ಯ ಮಾನವಾನಾಞ್ಚಾನುಗ್ರಹೋ ವರ್ದ್ಧಿತುಮ್ ಆರೇಭೇ|
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.