Atos 27
Sanskrit Bible (NT) in Kannada Script (SAN_KAN) vs NAA
1 ಜಲಪಥೇನಾಸ್ಮಾಕಮ್ ಇತೋಲಿಯಾದೇಶಂ ಪ್ರತಿ ಯಾತ್ರಾಯಾಂ ನಿಶ್ಚಿತಾಯಾಂ ಸತ್ಯಾಂ ತೇ ಯೂಲಿಯನಾಮ್ನೋ ಮಹಾರಾಜಸ್ಯ ಸಂಘಾತಾನ್ತರ್ಗತಸ್ಯ ಸೇನಾಪತೇಃ ಸಮೀಪೇ ಪೌಲಂ ತದನ್ಯಾನ್ ಕತಿನಯಜನಾಂಶ್ಚ ಸಮಾರ್ಪಯನ್|
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 ವಯಮ್ ಆದ್ರಾಮುತ್ತೀಯಂ ಪೋತಮೇಕಮ್ ಆರುಹ್ಯ ಆಶಿಯಾದೇಶಸ್ಯ ತಟಸಮೀಪೇನ ಯಾತುಂ ಮತಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಲಙ್ಗರಮ್ ಉತ್ಥಾಪ್ಯ ಪೋತಮ್ ಅಮೋಚಯಾಮ; ಮಾಕಿದನಿಯಾದೇಶಸ್ಥಥಿಷಲನೀಕೀನಿವಾಸ್ಯಾರಿಸ್ತಾರ್ಖನಾಮಾ ಕಶ್ಚಿದ್ ಜನೋಽಸ್ಮಾಭಿಃ ಸಾರ್ದ್ಧಮ್ ಆಸೀತ್|
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 ಪರಸ್ಮಿನ್ ದಿವಸೇ ಽಸ್ಮಾಭಿಃ ಸೀದೋನ್ನಗರೇ ಪೋತೇ ಲಾಗಿತೇ ತತ್ರ ಯೂಲಿಯಃ ಸೇನಾಪತಿಃ ಪೌಲಂ ಪ್ರತಿ ಸೌಜನ್ಯಂ ಪ್ರದರ್ಥ್ಯ ಸಾನ್ತ್ವನಾರ್ಥಂ ಬನ್ಧುಬಾನ್ಧವಾನ್ ಉಪಯಾತುಮ್ ಅನುಜಜ್ಞೌ|
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 ತಸ್ಮಾತ್ ಪೋತೇ ಮೋಚಿತೇ ಸತಿ ಸಮ್ಮುಖವಾಯೋಃ ಸಮ್ಭವಾದ್ ವಯಂ ಕುಪ್ರೋಪದ್ವೀಪಸ್ಯ ತೀರಸಮೀಪೇನ ಗತವನ್ತಃ|
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 ಕಿಲಿಕಿಯಾಯಾಃ ಪಾಮ್ಫೂಲಿಯಾಯಾಶ್ಚ ಸಮುದ್ರಸ್ಯ ಪಾರಂ ಗತ್ವಾ ಲೂಕಿಯಾದೇಶಾನ್ತರ್ಗತಂ ಮುರಾನಗರಮ್ ಉಪಾತಿಷ್ಠಾಮ|
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 ತತ್ಸ್ಥಾನಾದ್ ಇತಾಲಿಯಾದೇಶಂ ಗಚ್ಛತಿ ಯಃ ಸಿಕನ್ದರಿಯಾನಗರಸ್ಯ ಪೋತಸ್ತಂ ತತ್ರ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಶತಸೇನಾಪತಿಸ್ತಂ ಪೋತಮ್ ಅಸ್ಮಾನ್ ಆರೋಹಯತ್|
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 ತತಃ ಪರಂ ಬಹೂನಿ ದಿನಾನಿ ಶನೈಃ ಶನೈಃ ರ್ಗತ್ವಾ ಕ್ನೀದಪಾರ್ಶ್ವೋಪಸ್ಥ್ತಿेಃ ಪೂರ್ವ್ವಂ ಪ್ರತಿಕೂಲೇನ ಪವನೇನ ವಯಂ ಸಲ್ಮೋನ್ಯಾಃ ಸಮ್ಮುಖಮ್ ಉಪಸ್ಥಾಯ ಕ್ರೀತ್ಯುಪದ್ವೀಪಸ್ಯ ತೀರಸಮೀಪೇನ ಗತವನ್ತಃ|
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 ಕಷ್ಟೇನ ತಮುತ್ತೀರ್ಯ್ಯ ಲಾಸೇಯಾನಗರಸ್ಯಾಧಃ ಸುನ್ದರನಾಮಕಂ ಖಾತಮ್ ಉಪಾತಿಷ್ಠಾಮ|
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 ಇತ್ಥಂ ಬಹುತಿಥಃ ಕಾಲೋ ಯಾಪಿತ ಉಪವಾಸದಿನಞ್ಚಾತೀತಂ, ತತ್ಕಾರಣಾತ್ ನೌವರ್ತ್ಮನಿ ಭಯಙ್ಕರೇ ಸತಿ ಪೌಲೋ ವಿನಯೇನ ಕಥಿತವಾನ್,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 ಹೇ ಮಹೇಚ್ಛಾ ಅಹಂ ನಿಶ್ಚಯಂ ಜಾನಾಮಿ ಯಾತ್ರಾಯಾಮಸ್ಯಾಮ್ ಅಸ್ಮಾಕಂ ಕ್ಲೇಶಾ ಬಹೂನಾಮಪಚಯಾಶ್ಚ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ, ತೇ ಕೇವಲಂ ಪೋತಸಾಮಗ್ರ್ಯೋರಿತಿ ನಹಿ, ಕಿನ್ತ್ವಸ್ಮಾಕಂ ಪ್ರಾಣಾನಾಮಪಿ|
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 ತದಾ ಶತಸೇನಾಪತಿಃ ಪೌैेಲೋಕ್ತವಾಕ್ಯತೋಪಿ ಕರ್ಣಧಾರಸ್ಯ ಪೋತವಣಿಜಶ್ಚ ವಾಕ್ಯಂ ಬಹುಮಂಸ್ತ|
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 ತತ್ ಖಾತಂ ಶೀತಕಾಲೇ ವಾಸಾರ್ಹಸ್ಥಾನಂ ನ ತಸ್ಮಾದ್ ಅವಾಚೀಪ್ರತೀಚೋರ್ದಿಶೋಃ ಕ್ರೀತ್ಯಾಃ ಫೈನೀಕಿಯಖಾತಂ ಯಾತುಂ ಯದಿ ಶಕ್ನುವನ್ತಸ್ತರ್ಹಿ ತತ್ರ ಶೀತಕಾಲಂ ಯಾಪಯಿತುಂ ಪ್ರಾಯೇಣ ಸರ್ವ್ವೇ ಮನ್ತ್ರಯಾಮಾಸುಃ|
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 ತತಃ ಪರಂ ದಕ್ಷಿಣವಾಯು ರ್ಮನ್ದಂ ವಹತೀತಿ ವಿಲೋಕ್ಯ ನಿಜಾಭಿಪ್ರಾಯಸ್ಯ ಸಿದ್ಧೇಃ ಸುಯೋಗೋ ಭವತೀತಿ ಬುದ್ಧ್ವಾ ಪೋತಂ ಮೋಚಯಿತ್ವಾ ಕ್ರೀತ್ಯುಪದ್ವೀಪಸ್ಯ ತೀರಸಮೀಪೇನ ಚಲಿತವನ್ತಃ|
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 ಕಿನ್ತ್ವಲ್ಪಕ್ಷಣಾತ್ ಪರಮೇವ ಉರಕ್ಲುದೋನ್ನಾಮಾ ಪ್ರತಿಕೂಲಃ ಪ್ರಚಣ್ಡೋ ವಾಯು ರ್ವಹನ್ ಪೋತೇಽಲಗೀತ್
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 ತಸ್ಯಾಭಿಮುಖಂ ಗನ್ತುಮ್ ಪೋತಸ್ಯಾಶಕ್ತತ್ವಾದ್ ವಯಂ ವಾಯುನಾ ಸ್ವಯಂ ನೀತಾಃ|
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 ಅನನ್ತರಂ ಕ್ಲೌದೀನಾಮ್ನ ಉಪದ್ವೀಪಸ್ಯ ಕೂಲಸಮೀಪೇನ ಪೋತಂ ಗಮಯಿತ್ವಾ ಬಹುನಾ ಕಷ್ಟೇನ ಕ್ಷುದ್ರನಾವಮ್ ಅರಕ್ಷಾಮ|
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 ತೇ ತಾಮಾರುಹ್ಯ ರಜ್ಜ್ಚಾ ಪೋತಸ್ಯಾಧೋಭಾಗಮ್ ಅಬಧ್ನನ್ ತದನನ್ತರಂ ಚೇತ್ ಪೋತೋ ಸೈಕತೇ ಲಗತೀತಿ ಭಯಾದ್ ವಾತವಸನಾನ್ಯಮೋಚಯನ್ ತತಃ ಪೋತೋ ವಾಯುನಾ ಚಾಲಿತಃ|
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 ಕಿನ್ತು ಕ್ರಮಶೋ ವಾಯೋಃ ಪ್ರಬಲತ್ವಾತ್ ಪೋತೋ ದೋಲಾಯಮಾನೋಽಭವತ್ ಪರಸ್ಮಿನ್ ದಿವಸೇ ಪೋತಸ್ಥಾನಿ ಕತಿಪಯಾನಿ ದ್ರವ್ಯಾಣಿ ತೋಯೇ ನಿಕ್ಷಿಪ್ತಾನಿ|
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 ತೃತೀಯದಿವಸೇ ವಯಂ ಸ್ವಹಸ್ತೈಃ ಪೋತಸಜ್ಜನದ್ರವ್ಯಾಣಿ ನಿಕ್ಷಿಪ್ತವನ್ತಃ|
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 ತತೋ ಬಹುದಿನಾನಿ ಯಾವತ್ ಸೂರ್ಯ್ಯನಕ್ಷತ್ರಾದೀನಿ ಸಮಾಚ್ಛನ್ನಾನಿ ತತೋ ಽತೀವ ವಾತ್ಯಾಗಮಾದ್ ಅಸ್ಮಾಕಂ ಪ್ರಾಣರಕ್ಷಾಯಾಃ ಕಾಪಿ ಪ್ರತ್ಯಾಶಾ ನಾತಿಷ್ಠತ್|
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 ಬಹುದಿನೇಷು ಲೋಕೈರನಾಹಾರೇಣ ಯಾಪಿತೇಷು ಸರ್ವ್ವೇಷಾಂ ಸಾಕ್ಷತ್ ಪೌಲಸ್ತಿಷ್ಠನ್ ಅಕಥಯತ್, ಹೇ ಮಹೇಚ್ಛಾಃ ಕ್ರೀತ್ಯುಪದ್ವೀಪಾತ್ ಪೋತಂ ನ ಮೋಚಯಿತುಮ್ ಅಹಂ ಪೂರ್ವ್ವಂ ಯದ್ ಅವದಂ ತದ್ಗ್ರಹಣಂ ಯುಷ್ಮಾಕಮ್ ಉಚಿತಮ್ ಆಸೀತ್ ತಥಾ ಕೃತೇ ಯುಷ್ಮಾಕಮ್ ಏಷಾ ವಿಪದ್ ಏಷೋಽಪಚಯಶ್ಚ ನಾಘಟಿಷ್ಯೇತಾಮ್|
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 ಕಿನ್ತು ಸಾಮ್ಪ್ರತಂ ಯುಷ್ಮಾನ್ ವಿನೀಯ ಬ್ರವೀಮ್ಯಹಂ, ಯೂಯಂ ನ ಕ್ಷುಭ್ಯತ ಯುಷ್ಮಾಕಮ್ ಏಕಸ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಾಣಿನೋ ಹಾನಿ ರ್ನ ಭವಿಷ್ಯತಿ, ಕೇವಲಸ್ಯ ಪೋತಸ್ಯ ಹಾನಿ ರ್ಭವಿಷ್ಯತಿ|
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 ಯತೋ ಯಸ್ಯೇಶ್ವರಸ್ಯ ಲೋಕೋಽಹಂ ಯಞ್ಚಾಹಂ ಪರಿಚರಾಮಿ ತದೀಯ ಏಕೋ ದೂತೋ ಹ್ಯೋ ರಾತ್ರೌ ಮಮಾನ್ತಿಕೇ ತಿಷ್ಠನ್ ಕಥಿತವಾನ್,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ಹೇ ಪೌಲ ಮಾ ಭೈಷೀಃ ಕೈಸರಸ್ಯ ಸಮ್ಮುಖೇ ತ್ವಯೋಪಸ್ಥಾತವ್ಯಂ; ತವೈತಾನ್ ಸಙ್ಗಿನೋ ಲೋಕಾನ್ ಈಶ್ವರಸ್ತುಭ್ಯಂ ದತ್ತವಾನ್|
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 ಅತಏವ ಹೇ ಮಹೇಚ್ಛಾ ಯೂಯಂ ಸ್ಥಿರಮನಸೋ ಭವತ ಮಹ್ಯಂ ಯಾ ಕಥಾಕಥಿ ಸಾವಶ್ಯಂ ಘಟಿಷ್ಯತೇ ಮಮೈತಾದೃಶೀ ವಿಶ್ವಾಸ ಈಶ್ವರೇ ವಿದ್ಯತೇ,
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 ಕಿನ್ತು ಕಸ್ಯಚಿದ್ ಉಪದ್ವೀಪಸ್ಯೋಪರಿ ಪತಿತವ್ಯಮ್ ಅಸ್ಮಾಭಿಃ|
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 ತತಃ ಪರಮ್ ಆದ್ರಿಯಾಸಮುದ್ರೇ ಪೋತಸ್ತಥೈವ ದೋಲಾಯಮಾನಃ ಸನ್ ಇತಸ್ತತೋ ಗಚ್ಛನ್ ಚತುರ್ದಶದಿವಸಸ್ಯ ರಾತ್ರೇ ರ್ದ್ವಿತೀಯಪ್ರಹರಸಮಯೇ ಕಸ್ಯಚಿತ್ ಸ್ಥಲಸ್ಯ ಸಮೀಪಮುಪತಿಷ್ಠತೀತಿ ಪೋತೀಯಲೋಕಾ ಅನ್ವಮನ್ಯನ್ತ|
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 ತತಸ್ತೇ ಜಲಂ ಪರಿಮಾಯ ತತ್ರ ವಿಂಶತಿ ರ್ವ್ಯಾಮಾ ಜಲಾನೀತಿ ಜ್ಞಾತವನ್ತಃ| ಕಿಞ್ಚಿದ್ದೂರಂ ಗತ್ವಾ ಪುನರಪಿ ಜಲಂ ಪರಿಮಿತವನ್ತಃ| ತತ್ರ ಪಞ್ಚದಶ ವ್ಯಾಮಾ ಜಲಾನಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 ಚೇತ್ ಪಾಷಾಣೇ ಲಗತೀತಿ ಭಯಾತ್ ಪೋತಸ್ಯ ಪಶ್ಚಾದ್ಭಾಗತಶ್ಚತುರೋ ಲಙ್ಗರಾನ್ ನಿಕ್ಷಿಪ್ಯ ದಿವಾಕರಮ್ ಅಪೇಕ್ಷ್ಯ ಸರ್ವ್ವೇ ಸ್ಥಿತವನ್ತಃ|
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 ಕಿನ್ತು ಪೋತೀಯಲೋಕಾಃ ಪೋತಾಗ್ರಭಾಗೇ ಲಙ್ಗರನಿಕ್ಷೇಪಂ ಛಲಂ ಕೃತ್ವಾ ಜಲಧೌ ಕ್ಷುದ್ರನಾವಮ್ ಅವರೋಹ್ಯ ಪಲಾಯಿತುಮ್ ಅಚೇಷ್ಟನ್ತ|
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 ತತಃ ಪೌಲಃ ಸೇನಾಪತಯೇ ಸೈನ್ಯಗಣಾಯ ಚ ಕಥಿತವಾನ್, ಏತೇ ಯದಿ ಪೋತಮಧ್ಯೇ ನ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ತರ್ಹಿ ಯುಷ್ಮಾಕಂ ರಕ್ಷಣಂ ನ ಶಕ್ಯಂ|
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 ತದಾ ಸೇನಾಗಣೋ ರಜ್ಜೂನ್ ಛಿತ್ವಾ ನಾವಂ ಜಲೇ ಪತಿತುಮ್ ಅದದಾತ್|
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 ಪ್ರಭಾತಸಮಯೇ ಪೌಲಃ ಸರ್ವ್ವಾನ್ ಜನಾನ್ ಭೋಜನಾರ್ಥಂ ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯ ವ್ಯಾಹರತ್, ಅದ್ಯ ಚತುರ್ದಶದಿನಾನಿ ಯಾವದ್ ಯೂಯಮ್ ಅಪೇಕ್ಷಮಾನಾ ಅನಾಹಾರಾಃ ಕಾಲಮ್ ಅಯಾಪಯತ ಕಿಮಪಿ ನಾಭುಂಗ್ಧಂ|
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 ಅತೋ ವಿನಯೇेಽಹಂ ಭಕ್ಷ್ಯಂ ಭುಜ್ಯತಾಂ ತತೋ ಯುಷ್ಮಾಕಂ ಮಙ್ಗಲಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ, ಯುಷ್ಮಾಕಂ ಕಸ್ಯಚಿಜ್ಜನಸ್ಯ ಶಿರಸಃ ಕೇಶೈಕೋಪಿ ನ ನಂಕ್ಷ್ಯತಿ|
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 ಇತಿ ವ್ಯಾಹೃತ್ಯ ಪೌಲಂ ಪೂಪಂ ಗೃಹೀತ್ವೇಶ್ವರಂ ಧನ್ಯಂ ಭಾಷಮಾಣಸ್ತಂ ಭಂಕ್ತ್ವಾ ಭೋಕ್ತುಮ್ ಆರಬ್ಧವಾನ್|
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 ಅನನ್ತರಂ ಸರ್ವ್ವೇ ಚ ಸುಸ್ಥಿರಾಃ ಸನ್ತಃ ಖಾದ್ಯಾನಿ ಪರ್ಪ್ಯಗೃಹ್ಲನ್|
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 ಅಸ್ಮಾಕಂ ಪೋತೇ ಷಟ್ಸಪ್ತತ್ಯಧಿಕಶತದ್ವಯಲೋಕಾ ಆಸನ್|
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 ಸರ್ವ್ವೇಷು ಲೋಕೇಷು ಯಥೇಷ್ಟಂ ಭುಕ್ತವತ್ಸು ಪೋತಸ್ಥನ್ ಗೋಧೂಮಾನ್ ಜಲಧೌ ನಿಕ್ಷಿಪ್ಯ ತೈಃ ಪೋತಸ್ಯ ಭಾರೋ ಲಘೂಕೃತಃ|
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 ದಿನೇ ಜಾತೇಽಪಿ ಸ ಕೋ ದೇಶ ಇತಿ ತದಾ ನ ಪರ್ಯ್ಯಚೀಯತ; ಕಿನ್ತು ತತ್ರ ಸಮತಟಮ್ ಏಕಂ ಖಾತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯದಿ ಶಕ್ನುಮಸ್ತರ್ಹಿ ವಯಂ ತಸ್ಯಾಭ್ಯನ್ತರಂ ಪೋತಂ ಗಮಯಾಮ ಇತಿ ಮತಿಂ ಕೃತ್ವಾ ತೇ ಲಙ್ಗರಾನ್ ಛಿತ್ತ್ವಾ ಜಲಧೌ ತ್ಯಕ್ತವನ್ತಃ|
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 ತಥಾ ಕರ್ಣಬನ್ಧನಂ ಮೋಚಯಿತ್ವಾ ಪ್ರಧಾನಂ ವಾತವಸನಮ್ ಉತ್ತೋಲ್ಯ ತೀರಸಮೀಪಂ ಗತವನ್ತಃ|
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 ಕಿನ್ತು ದ್ವಯೋಃ ಸಮುದ್ರಯೋಃ ಸಙ್ಗಮಸ್ಥಾನೇ ಸೈಕತೋಪರಿ ಪೋತೇ ನಿಕ್ಷಿಪ್ತೇ ಽಗ್ರಭಾಗೇ ಬಾಧಿತೇ ಪಶ್ಚಾದ್ಭಾಗೇ ಪ್ರಬಲತರಙ್ಗೋಽಲಗತ್ ತೇನ ಪೋತೋ ಭಗ್ನಃ|
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 ತಸ್ಮಾದ್ ಬನ್ದಯಶ್ಚೇದ್ ಬಾಹುಭಿಸ್ತರನ್ತಃ ಪಲಾಯನ್ತೇ ಇತ್ಯಾಶಙ್ಕಯಾ ಸೇನಾಗಣಸ್ತಾನ್ ಹನ್ತುಮ್ ಅಮನ್ತ್ರಯತ್;
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 ಕಿನ್ತು ಶತಸೇನಾಪತಿಃ ಪೌಲಂ ರಕ್ಷಿತುಂ ಪ್ರಯತ್ನಂ ಕೃತ್ವಾ ತಾನ್ ತಚ್ಚೇಷ್ಟಾಯಾ ನಿವರ್ತ್ಯ ಇತ್ಯಾದಿಷ್ಟವಾನ್, ಯೇ ಬಾಹುತರಣಂ ಜಾನನ್ತಿ ತೇಽಗ್ರೇ ಪ್ರೋಲ್ಲಮ್ಪ್ಯ ಸಮುದ್ರೇ ಪತಿತ್ವಾ ಬಾಹುಭಿಸ್ತೀರ್ತ್ತ್ವಾ ಕೂಲಂ ಯಾನ್ತು|
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 ಅಪರಮ್ ಅವಶಿಷ್ಟಾ ಜನಾಃ ಕಾಷ್ಠಂ ಪೋತೀಯಂ ದ್ರವ್ಯಂ ವಾ ಯೇನ ಯತ್ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ತದವಲಮ್ಬ್ಯ ಯಾನ್ತು; ಇತ್ಥಂ ಸರ್ವ್ವೇ ಭೂಮಿಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಪ್ರಾಣೈ ರ್ಜೀವಿತಾಃ|
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.