Marcos 15
Sanskrit Bible (NT) in Harvard-Kyoto Script (SAN_HKS) vs ARA
1 atha prabhAte sati pradhAnayAjakAH prAJca upAdhyAyAH sarvve mantriNazca sabhAM kRtvA yIzuृM bandhayitva pIlAtAkhyasya dezAdhipateH savidhaM nItvA samarpayAmAsuH|
1 Logo pela manhã, entraram em conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando a Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 tadA pIlAtastaM pRSTavAn tvaM kiM yihUdIyalokAnAM rAjA? tataH sa pratyuktavAn satyaM vadasi|
2 Pilatos o interrogou: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
3 aparaM pradhAnayAjakAstasya bahuSu vAkyeSu doSamAropayAJcakruH kintu sa kimapi na pratyuvAca|
3 Então, os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 tadAnIM pIlAtastaM punaH papraccha tvaM kiM nottarayasi? pazyaite tvadviruddhaM katiSu sAdhyeSu sAkSaM dadati|
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo: Nada respondes? Vê quantas acusações te fazem!
5 kantu yIzustadApi nottaraM dadau tataH pIlAta AzcaryyaM jagAma|
5 Jesus, porém, não respondeu palavra, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 aparaJca kArAbaddhe kastiMzcit jane tanmahotsavakAle lokai ryAcite dezAdhipatistaM mocayati|
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, qualquer que eles pedissem.
7 ye ca pUrvvamupaplavamakArSurupaplave vadhamapi kRtavantasteSAM madhye tadAnoM barabbAnAmaka eko baddha AsIt|
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com amotinadores, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 ato hetoH pUrvvAparIyAM rItikathAM kathayitvA lokA uccairuvantaH pIlAtasya samakSaM nivedayAmAsuH|
8 Vindo a multidão, começou a pedir que lhes fizesse como de costume.
9 tadA pIlAtastAnAcakhyau tarhi kiM yihUdIyAnAM rAjAnaM mocayiSyAmi? yuSmAbhiH kimiSyate?
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos solte o rei dos judeus?
10 yataH pradhAnayAjakA IrSyAta eva yIzuM samArpayanniti sa viveda|
10 Pois ele bem percebia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 kintu yathA barabbAM mocayati tathA prArthayituM pradhAnayAjakA lokAn pravarttayAmAsuH|
11 Mas estes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 atha pIlAtaH punaH pRSTavAn tarhi yaM yihUdIyAnAM rAjeti vadatha tasya kiM kariSyAmi yuSmAbhiH kimiSyate?
12 Mas Pilatos lhes perguntou: Que farei, então, deste a quem chamais o rei dos judeus?
13 tadA te punarapi proccaiH procustaM kruze vedhaya|
13 Eles, porém, clamavam: Crucifica-o!
14 tasmAt pIlAtaH kathitavAn kutaH? sa kiM kukarmma kRtavAn? kintu te punazca ruvanto vyAjahrustaM kruze vedhaya|
14 Mas Pilatos lhes disse: Que mal fez ele? E eles gritavam cada vez mais: Crucifica-o!
15 tadA pIlAtaH sarvvAllokAn toSayitumicchan barabbAM mocayitvA yIzuM kazAbhiH prahRtya kruze veddhuM taM samarpayAmbabhUva|
15 Então, Pilatos, querendo contentar a multidão, soltou-lhes Barrabás; e, após mandar açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 anantaraM sainyagaNo'TTAlikAm arthAd adhipate rgRhaM yIzuM nItvA senAnivahaM samAhuyat|
16 Então, os soldados o levaram para dentro do palácio, que é o pretório, e reuniram todo o destacamento.
17 pazcAt te taM dhUmalavarNavastraM paridhApya kaNTakamukuTaM racayitvA zirasi samAropya
17 Vestiram-no de púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 he yihUdIyAnAM rAjan namaskAra ityuktvA taM namaskarttAmArebhire|
18 E o saudavam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
19 tasyottamAGge vetrAghAtaM cakrustadgAtre niSThIvaJca nicikSipuH, tathA tasya sammukhe jAnupAtaM praNomuH
19 Davam-lhe na cabeça com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 itthamupahasya dhUmravarNavastram uttAryya tasya vastraM taM paryyadhApayan kruze veddhuM bahirninyuzca|
20 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe a púrpura e o vestiram com as suas próprias vestes. Então, conduziram Jesus para fora, com o fim de o crucificarem.
21 tataH paraM sekandarasya ruphasya ca pitA zimonnAmA kurINIyaloka ekaH kutazcid grAmAdetya pathi yAti taM te yIzoH kruzaM voDhuM balAd dadhnuH|
21 E obrigaram a Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar-lhe a cruz.
22 atha gulgaltA arthAt ziraHkapAlanAmakaM sthAnaM yIzumAnIya
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer Lugar da Caveira.
23 te gandharasamizritaM drAkSArasaM pAtuM tasmai daduH kintu sa na jagrAha|
23 Deram-lhe a beber vinho com mirra; ele, porém, não tomou.
24 tasmin kruze viddhe sati teSAmekaikazaH kiM prApsyatIti nirNayAya
24 Então, o crucificaram e repartiram entre si as vestes dele, lançando-lhes sorte, para ver o que levaria cada um.
25 tasya paridheyAnAM vibhAgArthaM guTikApAtaM cakruH|
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 aparam eSa yihUdIyAnAM rAjeti likhitaM doSapatraM tasya ziraUrdvvam AropayAJcakruH|
26 E, por cima, estava, em epígrafe, a sua acusação: O Rei dos Judeus .
27 tasya vAmadakSiNayo rdvau caurau kruzayo rvividhAte|
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 tenaiva "aparAdhijanaiH sArddhaM sa gaNito bhaviSyati," iti zAstroktaM vacanaM siddhamabhUta|
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: Com malfeitores foi contado. ]
29 anantaraM mArge ye ye lokA gamanAgamane cakruste sarvva eva zirAMsyAndolya nindanto jagaduH, re mandiranAzaka re dinatrayamadhye tannirmmAyaka,
29 Os que iam passando, blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! Tu que destróis o santuário e, em três dias, o reedificas!
30 adhunAtmAnam avitvA kruzAdavaroha|
30 Salva-te a ti mesmo, descendo da cruz!
31 kiJca pradhAnayAjakA adhyApakAzca tadvat tiraskRtya parasparaM cacakSire eSa parAnAvat kintu svamavituM na zaknoti|
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, escarnecendo, entre si diziam: Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se;
32 yadIsrAyelo rAjAbhiSiktastrAtA bhavati tarhyadhunaina kruzAdavarohatu vayaM tad dRSTvA vizvasiSyAmaH; kiJca yau lokau tena sArddhaM kruze 'vidhyetAM tAvapi taM nirbhartsayAmAsatuH|
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 atha dvitIyayAmAt tRtIyayAmaM yAvat sarvvo dezaH sAndhakArobhUt|
33 Chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 tatastRtIyaprahare yIzuruccairavadat elI elI lAmA zivaktanI arthAd "he madIza madIza tvaM paryyatyAkSIH kuto hi mAM?"
34 À hora nona, clamou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 tadA samIpasthalokAnAM kecit tadvAkyaM nizamyAcakhyuH pazyaiSa eliyam AhUyati|
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Vede, chama por Elias!
36 tata eko jano dhAvitvAgatya spaJje 'mlarasaM pUrayitvA taM naDAgre nidhAya pAtuM tasmai dattvAvadat tiSTha eliya enamavarohayitum eti na veti pazyAmi|
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 atha yIzuruccaiH samAhUya prANAn jahau|
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 tadA mandirasya javanikordvvAdadhaHryyantA vidIrNA dvikhaNDAbhUt|
38 E o véu do santuário rasgou-se em duas partes, de alto a baixo.
39 kiJca itthamuccairAhUya prANAn tyajantaM taM dRSdvA tadrakSaNAya niyukto yaH senApatirAsIt sovadat naroyam Izvaraputra iti satyam|
39 O centurião que estava em frente dele, vendo que assim expirara, disse: Verdadeiramente, este homem era o Filho de Deus.
40 tadAnIM magdalInI marisam kaniSThayAkUbo yosezca mAtAnyamariyam zAlomI ca yAH striyo
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe; entre elas, Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 gAlIlpradeze yIzuM sevitvA tadanugAminyo jAtA imAstadanyAzca yA anekA nAryo yIzunA sArddhaM yirUzAlamamAyAtAstAzca dUrAt tAni dadRzuH|
41 as quais, quando Jesus estava na Galileia, o acompanhavam e serviam; e, além destas, muitas outras que haviam subido com ele para Jerusalém.
42 athAsAdanadinasyArthAd vizrAmavArAt pUrvvadinasya sAyaMkAla Agata
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 IzvararAjyApekSyarimathIyayUSaphanAmA mAnyamantrI sametya pIlAtasavidhaM nirbhayo gatvA yIzordehaM yayAce|
43 vindo José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o reino de Deus, dirigiu-se resolutamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 kintu sa idAnIM mRtaH pIlAta ityasambhavaM matvA zatasenApatimAhUya sa kadA mRta iti papraccha|
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que morrera.
45 zatasemanApatimukhAt tajjJAtvA yUSaphe yIzordehaM dadau|
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 pazcAt sa sUkSmaM vAsaH krItvA yIzoH kAyamavarohya tena vAsasA veSTAyitvA girau khAtazmazAne sthApitavAn pASANaM loThayitvA dvAri nidadhe|
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o em um lençol que comprara e o depositou em um túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 kintu yatra sosthApyata tata magdalInI mariyam yosimAtRmariyam ca dadRzatRH|
47 Ora, Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.