Gálatas 3
Sanskrit Bible (NT) in Harvard-Kyoto Script (SAN_HKS) vs ARA
1 he nirbbodhA gAlAtilokAH, yuSmAkaM madhye kruze hata iva yIzuH khrISTo yuSmAkaM samakSaM prakAzita AsIt ato yUyaM yathA satyaM vAkyaM na gRhlItha tathA kenAmuhyata?
1 Ó gálatas insensatos! Quem vos fascinou a vós outros, ante cujos olhos foi Jesus Cristo exposto como crucificado?
2 ahaM yuSmattaH kathAmekAM jijJAse yUyam AtmAnaM kenAlabhadhvaM? vyavasthApAlanena kiM vA vizvAsavAkyasya zravaNena?
2 Quero apenas saber isto de vós: recebestes o Espírito pelas obras da lei ou pela pregação da fé?
3 yUyaM kim IdRg abodhA yad AtmanA karmmArabhya zarIreNa tat sAdhayituM yatadhve?
3 Sois assim insensatos que, tendo começado no Espírito, estejais, agora, vos aperfeiçoando na carne?
4 tarhi yuSmAkaM gurutaro duHkhabhogaH kiM niSphalo bhaviSyati? kuphalayukto vA kiM bhaviSyati?
4 Terá sido em vão que tantas coisas sofrestes? Se, na verdade, foram em vão.
5 yo yuSmabhyam AtmAnaM dattavAn yuSmanmadhya AzcaryyANi karmmANi ca sAdhitavAn sa kiM vyavasthApAlanena vizvAsavAkyasya zravaNena vA tat kRtavAn?
5 Aquele, pois, que vos concede o Espírito e que opera milagres entre vós, porventura, o faz pelas obras da lei ou pela pregação da fé?
6 likhitamAste, ibrAhIma Izvare vyazvasIt sa ca vizvAsastasmai puNyArthaM gaNito babhUva,
6 É o caso de Abraão, que creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
7 ato ye vizvAsAzritAsta evebrAhImaH santAnA iti yuSmAbhi rjJAyatAM|
7 Sabei, pois, que os da fé é que são filhos de Abraão.
8 Izvaro bhinnajAtIyAn vizvAsena sapuNyIkariSyatIti pUrvvaM jJAtvA zAstradAtA pUrvvam ibrAhImaM susaMvAdaM zrAvayana jagAda, tvatto bhinnajAtIyAH sarvva AziSaM prApsyantIti|
8 Ora, tendo a Escritura previsto que Deus justificaria pela fé os gentios, preanunciou o evangelho a Abraão: Em ti, serão abençoados todos os povos.
9 ato ye vizvAsAzritAste vizvAsinebrAhImA sArddham AziSaM labhante|
9 De modo que os da fé são abençoados com o crente Abraão.
10 yAvanto lokA vyavasthAyAH karmmaNyAzrayanti te sarvve zApAdhInA bhavanti yato likhitamAste, yathA, "yaH kazcid etasya vyavasthAgranthasya sarvvavAkyAni nizcidraM na pAlayati sa zapta iti|"
10 Todos quantos, pois, são das obras da lei estão debaixo de maldição; porque está escrito: Maldito todo aquele que não permanece em todas as coisas escritas no Livro da lei, para praticá-las.
11 Izvarasya sAkSAt ko'pi vyavasthayA sapuNyo na bhavati tada vyaktaM yataH "puNyavAn mAnavo vizvAsena jIviSyatIti" zAstrIyaM vacaH|
11 E é evidente que, pela lei, ninguém é justificado diante de Deus, porque o justo viverá pela fé.
12 vyavasthA tu vizvAsasambandhinI na bhavati kintvetAni yaH pAlayiSyati sa eva tai rjIviSyatItiniyamasambandhinI|
12 Ora, a lei não procede de fé, mas: Aquele que observar os seus preceitos por eles viverá.
13 khrISTo'smAn parikrIya vyavasthAyAH zApAt mocitavAn yato'smAkaM vinimayena sa svayaM zApAspadamabhavat tadadhi likhitamAste, yathA, "yaH kazcit tarAvullambyate so'bhizapta iti|"
13 Cristo nos resgatou da maldição da lei, fazendo-se ele próprio maldição em nosso lugar (porque está escrito: Maldito todo aquele que for pendurado em madeiro ),
14 tasmAd khrISTena yIzunevrAhIma AzI rbhinnajAtIyalokeSu varttate tena vayaM pratijJAtam AtmAnaM vizvAsena labdhuM zaknumaH|
14 para que a bênção de Abraão chegasse aos gentios, em Jesus Cristo, a fim de que recebêssemos, pela fé, o Espírito prometido.
15 he bhrAtRgaNa mAnuSANAM rItyanusAreNAhaM kathayAmi kenacit mAnavena yo niyamo niracAyi tasya vikRti rvRddhi rvA kenApi na kriyate|
15 Irmãos, falo como homem. Ainda que uma aliança seja meramente humana, uma vez ratificada, ninguém a revoga ou lhe acrescenta alguma coisa.
16 parantvibrAhIme tasya santAnAya ca pratijJAH prati zuzruvire tatra santAnazabdaM bahuvacanAntam abhUtvA tava santAnAyetyekavacanAntaM babhUva sa ca santAnaH khrISTa eva|
16 Ora, as promessas foram feitas a Abraão e ao seu descendente. Não diz: E aos descendentes, como se falando de muitos, porém como de um só: E ao teu descendente, que é Cristo.
17 ataevAhaM vadAmi, IzvareNa yo niyamaH purA khrISTamadhi niracAyi tataH paraM triMzadadhikacatuHzatavatsareSu gateSu sthApitA vyavasthA taM niyamaM nirarthakIkRtya tadIyapratijJA loptuM na zaknoti|
17 E digo isto: uma aliança já anteriormente confirmada por Deus, a lei, que veio quatrocentos e trinta anos depois, não a pode ab-rogar, de forma que venha a desfazer a promessa.
18 yasmAt sampadadhikAro yadi vyavasthayA bhavati tarhi pratijJayA na bhavati kintvIzvaraH pratijJayA tadadhikAritvam ibrAhIme 'dadAt|
18 Porque, se a herança provém de lei, já não decorre de promessa; mas foi pela promessa que Deus a concedeu gratuitamente a Abraão.
19 tarhi vyavasthA kimbhUtA? pratijJA yasmai pratizrutA tasya santAnasyAgamanaM yAvad vyabhicAranivAraNArthaM vyavasthApi dattA, sA ca dUtairAjJApitA madhyasthasya kare samarpitA ca|
19 Qual, pois, a razão de ser da lei? Foi adicionada por causa das transgressões, até que viesse o descendente a quem se fez a promessa, e foi promulgada por meio de anjos, pela mão de um mediador.
20 naikasya madhyastho vidyate kintvIzvara eka eva|
20 Ora, o mediador não é de um, mas Deus é um.
21 tarhi vyavasthA kim Izvarasya pratijJAnAM viruddhA? tanna bhavatu| yasmAd yadi sA vyavasthA jIvanadAnesamarthAbhaviSyat tarhi vyavasthayaiva puNyalAbho'bhaviSyat|
21 É, porventura, a lei contrária às promessas de Deus? De modo nenhum! Porque, se fosse promulgada uma lei que pudesse dar vida, a justiça, na verdade, seria procedente de lei.
22 kintu yIzukhrISTe yo vizvAsastatsambandhiyAH pratijJAyAH phalaM yad vizvAsilokebhyo dIyate tadarthaM zAstradAtA sarvvAn pApAdhInAn gaNayati|
22 Mas a Escritura encerrou tudo sob o pecado, para que, mediante a fé em Jesus Cristo, fosse a promessa concedida aos que creem.
23 ataeva vizvAsasyAnAgatasamaye vayaM vyavasthAdhInAH santo vizvAsasyodayaM yAvad ruddhA ivArakSyAmahe|
23 Mas, antes que viesse a fé, estávamos sob a tutela da lei e nela encerrados, para essa fé que, de futuro, haveria de revelar-se.
24 itthaM vayaM yad vizvAsena sapuNyIbhavAmastadarthaM khrISTasya samIpam asmAn netuM vyavasthAgratho'smAkaM vinetA babhUva|
24 De maneira que a lei nos serviu de aio para nos conduzir a Cristo, a fim de que fôssemos justificados por fé.
25 kintvadhunAgate vizvAse vayaM tasya vineturanadhInA abhavAma|
25 Mas, tendo vindo a fé, já não permanecemos subordinados ao aio.
26 khrISTe yIzau vizvasanAt sarvve yUyam Izvarasya santAnA jAtAH|
26 Pois todos vós sois filhos de Deus mediante a fé em Cristo Jesus;
27 yUyaM yAvanto lokAH khrISTe majjitA abhavata sarvve khrISTaM parihitavantaH|
27 porque todos quantos fostes batizados em Cristo de Cristo vos revestistes.
28 ato yuSmanmadhye yihUdiyUnAnino rdAsasvatantrayo ryoSApuruSayozca ko'pi vizeSo nAsti; sarvve yUyaM khrISTe yIzAveka eva|
28 Dessarte, não pode haver judeu nem grego; nem escravo nem liberto; nem homem nem mulher; porque todos vós sois um em Cristo Jesus.
29 kiJca yUyaM yadi khrISTasya bhavatha tarhi sutarAm ibrAhImaH santAnAH pratijJayA sampadadhikAriNazcAdhve|
29 E, se sois de Cristo, também sois descendentes de Abraão e herdeiros segundo a promessa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.