Atos 7
Sanskrit New Testament in Assamese Script (SAN_ASM) vs NAA
1 ততঃ পৰং মহাযাজকঃ পৃষ্টৱান্, এষা কথাং কিং সত্যা?
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 ততঃ স প্ৰত্যৱদৎ, হে পিতৰো হে ভ্ৰাতৰঃ সৰ্ৱ্ৱে লাকা মনাংসি নিধদ্ধ্ৱং| অস্মাকং পূৰ্ৱ্ৱপুৰুষ ইব্ৰাহীম্ হাৰণ্নগৰে ৱাসকৰণাৎ পূৰ্ৱ্ৱং যদা অৰাম্-নহৰযিমদেশে আসীৎ তদা তেজোময ঈশ্ৱৰো দৰ্শনং দৎৱা
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 তমৱদৎ ৎৱং স্ৱদেশজ্ঞাতিমিত্ৰাণি পৰিত্যজ্য যং দেশমহং দৰ্শযিষ্যামি তং দেশং ৱ্ৰজ|
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 অতঃ স কস্দীযদেশং ৱিহায হাৰণ্নগৰে ন্যৱসৎ, তদনন্তৰং তস্য পিতৰি মৃতে যত্ৰ দেশে যূযং নিৱসথ স এনং দেশমাগচ্ছৎ|
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 কিন্ত্ৱীশ্ৱৰস্তস্মৈ কমপ্যধিকাৰম্ অৰ্থাদ্ একপদপৰিমিতাং ভূমিমপি নাদদাৎ; তদা তস্য কোপি সন্তানো নাসীৎ তথাপি সন্তানৈঃ সাৰ্দ্ধম্ এতস্য দেশস্যাধিকাৰী ৎৱং ভৱিষ্যসীতি তম্প্ৰত্যঙ্গীকৃতৱান্|
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 ঈশ্ৱৰ ইত্থম্ অপৰমপি কথিতৱান্ তৱ সন্তানাঃ পৰদেশে নিৱৎস্যন্তি ততস্তদ্দেশীযলোকাশ্চতুঃশতৱৎসৰান্ যাৱৎ তান্ দাসৎৱে স্থাপযিৎৱা তান্ প্ৰতি কুৱ্যৱহাৰং কৰিষ্যন্তি|
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 অপৰম্ ঈশ্ৱৰ এনাং কথামপি কথিতৱান্, যে লোকাস্তান্ দাসৎৱে স্থাপযিষ্যন্তি তাল্লোকান্ অহং দণ্ডযিষ্যামি, ততঃ পৰং তে বহিৰ্গতাঃ সন্তো মাম্ অত্ৰ স্থানে সেৱিষ্যন্তে|
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 পশ্চাৎ স তস্মৈ ৎৱক্ছেদস্য নিযমং দত্তৱান্, অত ইস্হাকনাম্নি ইব্ৰাহীম একপুত্ৰে জাতে, অষ্টমদিনে তস্য ৎৱক্ছেদম্ অকৰোৎ| তস্য ইস্হাকঃ পুত্ৰো যাকূব্, ততস্তস্য যাকূবোঽস্মাকং দ্ৱাদশ পূৰ্ৱ্ৱপুৰুষা অজাযন্ত|
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 তে পূৰ্ৱ্ৱপুৰুষা ঈৰ্ষ্যযা পৰিপূৰ্ণা মিসৰদেশং প্ৰেষযিতুং যূষফং ৱ্যক্ৰীণন্|
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 কিন্ত্ৱীশ্ৱৰস্তস্য সহাযো ভূৎৱা সৰ্ৱ্ৱস্যা দুৰ্গতে ৰক্ষিৎৱা তস্মৈ বুদ্ধিং দত্ত্ৱা মিসৰদেশস্য ৰাজ্ঞঃ ফিৰৌণঃ প্ৰিযপাত্ৰং কৃতৱান্ ততো ৰাজা মিসৰদেশস্য স্ৱীযসৰ্ৱ্ৱপৰিৱাৰস্য চ শাসনপদং তস্মৈ দত্তৱান্|
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 তস্মিন্ সমযে মিসৰ-কিনানদেশযো ৰ্দুৰ্ভিক্ষহেতোৰতিক্লিষ্টৎৱাৎ নঃ পূৰ্ৱ্ৱপুৰুষা ভক্ষ্যদ্ৰৱ্যং নালভন্ত|
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 কিন্তু মিসৰদেশে শস্যানি সন্তি, যাকূব্ ইমাং ৱাৰ্ত্তাং শ্ৰুৎৱা প্ৰথমম্ অস্মাকং পূৰ্ৱ্ৱপুৰুষান্ মিসৰং প্ৰেষিতৱান্|
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 ততো দ্ৱিতীযৱাৰগমনে যূষফ্ স্ৱভ্ৰাতৃভিঃ পৰিচিতোঽভৱৎ; যূষফো ভ্ৰাতৰঃ ফিৰৌণ্ ৰাজেন পৰিচিতা অভৱন্|
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 অনন্তৰং যূষফ্ ভ্ৰাতৃগণং প্ৰেষ্য নিজপিতৰং যাকূবং নিজান্ পঞ্চাধিকসপ্ততিসংখ্যকান্ জ্ঞাতিজনাংশ্চ সমাহূতৱান্|
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 তস্মাদ্ যাকূব্ মিসৰদেশং গৎৱা স্ৱযম্ অস্মাকং পূৰ্ৱ্ৱপুৰুষাশ্চ তস্মিন্ স্থানেঽম্ৰিযন্ত|
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 ততস্তে শিখিমং নীতা যৎ শ্মশানম্ ইব্ৰাহীম্ মুদ্ৰাদৎৱা শিখিমঃ পিতু ৰ্হমোৰঃ পুত্ৰেভ্যঃ ক্ৰীতৱান্ তৎশ্মশানে স্থাপযাঞ্চক্ৰিৰে|
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 ততঃ পৰম্ ঈশ্ৱৰ ইব্ৰাহীমঃ সন্নিধৌ শপথং কৃৎৱা যাং প্ৰতিজ্ঞাং কৃতৱান্ তস্যাঃ প্ৰতিজ্ঞাযাঃ ফলনসমযে নিকটে সতি ইস্ৰাযেল্লোকা সিমৰদেশে ৱৰ্দ্ধমানা বহুসংখ্যা অভৱন্|
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 শেষে যূষফং যো ন পৰিচিনোতি তাদৃশ একো নৰপতিৰুপস্থায
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 অস্মাকং জ্ঞাতিভিঃ সাৰ্দ্ধং ধূৰ্ত্ততাং ৱিধায পূৰ্ৱ্ৱপুৰুষান্ প্ৰতি কুৱ্যৱহৰণপূৰ্ৱ্ৱকং তেষাং ৱংশনাশনায তেষাং নৱজাতান্ শিশূন্ বহি ৰ্নিৰক্ষেপযৎ|
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 এতস্মিন্ সমযে মূসা জজ্ঞে, স তু পৰমসুন্দৰোঽভৱৎ তথা পিতৃগৃহে মাসত্ৰযপৰ্য্যন্তং পালিতোঽভৱৎ|
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 কিন্তু তস্মিন্ বহিৰ্নিক্ষিপ্তে সতি ফিৰৌণৰাজস্য কন্যা তম্ উত্তোল্য নীৎৱা দত্তকপুত্ৰং কৃৎৱা পালিতৱতী|
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 তস্মাৎ স মূসা মিসৰদেশীযাযাঃ সৰ্ৱ্ৱৱিদ্যাযাঃ পাৰদৃষ্ৱা সন্ ৱাক্যে ক্ৰিযাযাঞ্চ শক্তিমান্ অভৱৎ|
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 স সম্পূৰ্ণচৎৱাৰিংশদ্ৱৎসৰৱযস্কো ভূৎৱা ইস্ৰাযেলীযৱংশনিজভ্ৰাতৃন্ সাক্ষাৎ কৰ্তুং মতিং চক্ৰে|
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 তেষাং জনমেকং হিংসিতং দৃষ্ট্ৱা তস্য সপক্ষঃ সন্ হিংসিতজনম্ উপকৃত্য মিসৰীযজনং জঘান|
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 তস্য হস্তেনেশ্ৱৰস্তান্ উদ্ধৰিষ্যতি তস্য ভ্ৰাতৃগণ ইতি জ্ঞাস্যতি স ইত্যনুমানং চকাৰ, কিন্তু তে ন বুবুধিৰে|
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 তৎপৰে ঽহনি তেষাম্ উভযো ৰ্জনযো ৰ্ৱাক্কলহ উপস্থিতে সতি মূসাঃ সমীপং গৎৱা তযো ৰ্মেলনং কৰ্ত্তুং মতিং কৃৎৱা কথযামাস, হে মহাশযৌ যুৱাং ভ্ৰাতৰৌ পৰস্পৰম্ অন্যাযং কুতঃ কুৰুথঃ?
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 ততঃ সমীপৱাসিনং প্ৰতি যো জনোঽন্যাযং চকাৰ স তং দূৰীকৃত্য কথযামাস, অস্মাকমুপৰি শাস্তৃৎৱৱিচাৰযিতৃৎৱপদযোঃ কস্ত্ৱাং নিযুক্তৱান্?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 হ্যো যথা মিসৰীযং হতৱান্ তথা কিং মামপি হনিষ্যসি?
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 তদা মূসা এতাদৃশীং কথাং শ্ৰুৎৱা পলাযনং চক্ৰে, ততো মিদিযনদেশং গৎৱা প্ৰৱাসী সন্ তস্থৌ, ততস্তত্ৰ দ্ৱৌ পুত্ৰৌ জজ্ঞাতে|
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 অনন্তৰং চৎৱাৰিংশদ্ৱৎসৰেষু গতেষু সীনযপৰ্ৱ্ৱতস্য প্ৰান্তৰে প্ৰজ্ৱলিতস্তম্বস্য ৱহ্নিশিখাযাং পৰমেশ্ৱৰদূতস্তস্মৈ দৰ্শনং দদৌ|
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 মূসাস্তস্মিন্ দৰ্শনে ৱিস্মযং মৎৱা ৱিশেষং জ্ঞাতুং নিকটং গচ্ছতি,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 এতস্মিন্ সমযে, অহং তৱ পূৰ্ৱ্ৱপুৰুষাণাম্ ঈশ্ৱৰোঽৰ্থাদ্ ইব্ৰাহীম ঈশ্ৱৰ ইস্হাক ঈশ্ৱৰো যাকূব ঈশ্ৱৰশ্চ, মূসামুদ্দিশ্য পৰমেশ্ৱৰস্যৈতাদৃশী ৱিহাযসীযা ৱাণী বভূৱ, ততঃ স কম্পান্ৱিতঃ সন্ পুন ৰ্নিৰীক্ষিতুং প্ৰগল্ভো ন বভূৱ|
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 পৰমেশ্ৱৰস্তং জগাদ, তৱ পাদযোঃ পাদুকে মোচয যত্ৰ তিষ্ঠসি সা পৱিত্ৰভূমিঃ|
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 অহং মিসৰদেশস্থানাং নিজলোকানাং দুৰ্দ্দশাং নিতান্তম্ অপশ্যং, তেষাং কাতৰ্য্যোক্তিঞ্চ শ্ৰুতৱান্ তস্মাৎ তান্ উদ্ধৰ্ত্তুম্ অৱৰুহ্যাগমম্; ইদানীম্ আগচ্ছ মিসৰদেশং ৎৱাং প্ৰেষযামি|
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 কস্ত্ৱাং শাস্তৃৎৱৱিচাৰযিতৃৎৱপদযো ৰ্নিযুক্তৱান্, ইতি ৱাক্যমুক্ত্ৱা তৈ ৰ্যো মূসা অৱজ্ঞাতস্তমেৱ ঈশ্ৱৰঃ স্তম্বমধ্যে দৰ্শনদাত্ৰা তেন দূতেন শাস্তাৰং মুক্তিদাতাৰঞ্চ কৃৎৱা প্ৰেষযামাস|
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 স চ মিসৰদেশে সূফ্নাম্নি সমুদ্ৰে চ পশ্চাৎ চৎৱাৰিংশদ্ৱৎসৰান্ যাৱৎ মহাপ্ৰান্তৰে নানাপ্ৰকাৰাণ্যদ্ভুতানি কৰ্ম্মাণি লক্ষণানি চ দৰ্শযিৎৱা তান্ বহিঃ কৃৎৱা সমানিনায|
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 প্ৰভুঃ পৰমেশ্ৱৰো যুষ্মাকং ভ্ৰাতৃগণস্য মধ্যে মাদৃশম্ একং ভৱিষ্যদ্ৱক্তাৰম্ উৎপাদযিষ্যতি তস্য কথাযাং যূযং মনো নিধাস্যথ, যো জন ইস্ৰাযেলঃ সন্তানেভ্য এনাং কথাং কথযামাস স এষ মূসাঃ|
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 মহাপ্ৰান্তৰস্থমণ্ডলীমধ্যেঽপি স এৱ সীনযপৰ্ৱ্ৱতোপৰি তেন সাৰ্দ্ধং সংলাপিনো দূতস্য চাস্মৎপিতৃগণস্য মধ্যস্থঃ সন্ অস্মভ্যং দাতৱ্যনি জীৱনদাযকানি ৱাক্যানি লেভে|
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 অস্মাকং পূৰ্ৱ্ৱপুৰুষাস্তম্ অমান্যং কৎৱা স্ৱেভ্যো দূৰীকৃত্য মিসৰদেশং পৰাৱৃত্য গন্তুং মনোভিৰভিলষ্য হাৰোণং জগদুঃ,
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 অস্মাকম্ অগ্ৰেঽগ্ৰে গন্তুुম্ অস্মদৰ্থং দেৱগণং নিৰ্ম্মাহি যতো যো মূসা অস্মান্ মিসৰদেশাদ্ বহিঃ কৃৎৱানীতৱান্ তস্য কিং জাতং তদস্মাভি ৰ্ন জ্ঞাযতে|
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 তস্মিন্ সমযে তে গোৱৎসাকৃতিং প্ৰতিমাং নিৰ্ম্মায তামুদ্দিশ্য নৈৱেদ্যমুত্মৃজ্য স্ৱহস্তকৃতৱস্তুনা আনন্দিতৱন্তঃ|
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 তস্মাদ্ ঈশ্ৱৰস্তেষাং প্ৰতি ৱিমুখঃ সন্ আকাশস্থং জ্যোতিৰ্গণং পূজযিতুং তেভ্যোঽনুমতিং দদৌ, যাদৃশং ভৱিষ্যদ্ৱাদিনাং গ্ৰন্থেষু লিখিতমাস্তে, যথা, ইস্ৰাযেলীযৱংশা ৰে চৎৱাৰিংশৎসমান্ পুৰা| মহতি প্ৰান্তৰে সংস্থা যূযন্তু যানি চ| বলিহোমাদিকৰ্ম্মাণি কৃতৱন্তস্তু তানি কিং| মাং সমুদ্দিশ্য যুষ্মাভিঃ প্ৰকৃতানীতি নৈৱ চ|
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 কিন্তু ৱো মোলকাখ্যস্য দেৱস্য দূষ্যমেৱ চ| যুষ্মাকং ৰিম্ফনাখ্যাযা দেৱতাযাশ্চ তাৰকা| এতযোৰুভযো ৰ্মূৰ্তী যুষ্মাভিঃ পৰিপূজিতে| অতো যুষ্মাংস্তু বাবেলঃ পাৰং নেষ্যামি নিশ্চিতং|
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 অপৰঞ্চ যন্নিদৰ্শনম্ অপশ্যস্তদনুসাৰেণ দূষ্যং নিৰ্ম্মাহি যস্মিন্ ঈশ্ৱৰো মূসাম্ এতদ্ৱাক্যং বভাষে তৎ তস্য নিৰূপিতং সাক্ষ্যস্ৱৰূপং দূষ্যম্ অস্মাকং পূৰ্ৱ্ৱপুৰুষৈঃ সহ প্ৰান্তৰে তস্থৌ|
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 পশ্চাৎ যিহোশূযেন সহিতৈস্তেষাং ৱংশজাতৈৰস্মৎপূৰ্ৱ্ৱপুৰুষৈঃ স্ৱেষাং সম্মুখাদ্ ঈশ্ৱৰেণ দূৰীকৃতানাম্ অন্যদেশীযানাং দেশাধিকৃতিকালে সমানীতং তদ্ দূষ্যং দাযূদোধিকাৰং যাৱৎ তত্ৰ স্থান আসীৎ|
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 স দাযূদ্ পৰমেশ্ৱৰস্যানুগ্ৰহং প্ৰাপ্য যাকূব্ ঈশ্ৱৰাৰ্থম্ একং দূষ্যং নিৰ্ম্মাতুং ৱৱাঞ্ছ;
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 কিন্তু সুলেমান্ তদৰ্থং মন্দিৰম্ একং নিৰ্ম্মিতৱান্|
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 তথাপি যঃ সৰ্ৱ্ৱোপৰিস্থঃ স কস্মিংশ্চিদ্ হস্তকৃতে মন্দিৰে নিৱসতীতি নহি, ভৱিষ্যদ্ৱাদী কথামেতাং কথযতি, যথা,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 পৰেশো ৱদতি স্ৱৰ্গো ৰাজসিংহাসনং মম| মদীযং পাদপীঠঞ্চ পৃথিৱী ভৱতি ধ্ৰুৱং| তৰ্হি যূযং কৃতে মে কিং প্ৰনিৰ্ম্মাস্যথ মন্দিৰং| ৱিশ্ৰামায মদীযং ৱা স্থানং কিং ৱিদ্যতে ৎৱিহ|
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 সৰ্ৱ্ৱাণ্যেতানি ৱস্তূনি কিং মে হস্তকৃতানি ন||
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 হে অনাজ্ঞাগ্ৰাহকা অন্তঃকৰণে শ্ৰৱণে চাপৱিত্ৰলোকাঃ যূযম্ অনৱৰতং পৱিত্ৰস্যাত্মনঃ প্ৰাতিকূল্যম্ আচৰথ, যুষ্মাকং পূৰ্ৱ্ৱপুৰুষা যাদৃশা যূযমপি তাদৃশাঃ|
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 যুষ্মাকং পূৰ্ৱ্ৱপুৰুষাঃ কং ভৱিষ্যদ্ৱাদিনং নাতাডযন্? যে তস্য ধাৰ্ম্মিকস্য জনস্যাগমনকথাং কথিতৱন্তস্তান্ অঘ্নন্ যূযম্ অধূনা ৱিশ্ৱাসঘাতিনো ভূৎৱা তং ধাৰ্ম্মিকং জনম্ অহত|
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 যূযং স্ৱৰ্গীযদূতগণেন ৱ্যৱস্থাং প্ৰাপ্যাপি তাং নাচৰথ|
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 ইমাং কথাং শ্ৰুৎৱা তে মনঃসু বিদ্ধাঃ সন্তস্তং প্ৰতি দন্তঘৰ্ষণম্ অকুৰ্ৱ্ৱন্|
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 কিন্তু স্তিফানঃ পৱিত্ৰেণাত্মনা পূৰ্ণো ভূৎৱা গগণং প্ৰতি স্থিৰদৃষ্টিং কৃৎৱা ঈশ্ৱৰস্য দক্ষিণে দণ্ডাযমানং যীশুঞ্চ ৱিলোক্য কথিতৱান্;
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 পশ্য,মেঘদ্ৱাৰং মুক্তম্ ঈশ্ৱৰস্য দক্ষিণে স্থিতং মানৱসুতঞ্চ পশ্যামি|
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 তদা তে প্ৰোচ্চৈঃ শব্দং কৃৎৱা কৰ্ণেষ্ৱঙ্গুলী ৰ্নিধায একচিত্তীভূয তম্ আক্ৰমন্|
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 পশ্চাৎ তং নগৰাদ্ বহিঃ কৃৎৱা প্ৰস্তৰৈৰাঘ্নন্ সাক্ষিণো লাকাঃ শৌলনাম্নো যূনশ্চৰণসন্নিধৌ নিজৱস্ত্ৰাণি স্থাপিতৱন্তঃ|
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 অনন্তৰং হে প্ৰভো যীশে মদীযমাত্মানং গৃহাণ স্তিফানস্যেতি প্ৰাৰ্থনৱাক্যৱদনসমযে তে তং প্ৰস্তৰৈৰাঘ্নন্|
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 তস্মাৎ স জানুনী পাতযিৎৱা প্ৰোচ্চৈঃ শব্দং কৃৎৱা, হে প্ৰভে পাপমেতদ্ এতেষু মা স্থাপয, ইত্যুক্ত্ৱা মহানিদ্ৰাং প্ৰাপ্নোৎ|
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.