Gênesis 24
Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs NTLH
1 Mu kakwo kasu̱mi̱, I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaali agu̱lu̱u̱si̱ri̱ hoi̱ kandi Mukama yaali amu̱heeri̱ mu̱gi̱sa mu bintu byensei̱.
1 Abraão já estava bem velho, e o Senhor Deus o havia abençoado em tudo.
2 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaaweereeri̱ muheereza waamwe mu̱handu̱ wa bintu bya mu nnyu̱mba gyamwe byensei̱ naakoba yati, “Taa mukono gwamu hansi wa kiberu kyange,
2 Um dia ele chamou o seu empregado mais antigo, que tomava conta de tudo o que ele tinha, e disse: — Ponha a mão por baixo da minha coxa e faça um juramento.
3 Nkwendya orahire mu mei̱so ga Mukama Ruhanga wa mwiguru na nsi nti, toli̱tooleerya mu̱tabani̱ wange mu̱kali̱ mu bahara ba Bakanani̱ bankwicala nabo,
3 Jure pelo Senhor , o Deus do céu e da terra, que você não deixará que o meu filho Isaque case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
4 bei̱tu̱ gyenda mwihanga lyange, mu bantu ba luganda lwange hooho otooleerye mu̱tabani̱ wange I̱saka mu̱kali̱.”
4 Vá até a minha terra e escolha no meio dos meus parentes uma esposa para Isaque.
5 Muheereza yaamwi̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Mu̱kali̱ Kakubba asuula kwi̱za nagya mu nsi gigi b̯u mu̱tabani̱ waamu, ndimutwala mu gi̱gyo nsi gi̱waaru̱gi̱i̱ri̱mwo?”
5 O empregado perguntou: — E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo? Devo levar o seu filho de volta para a terra de onde o senhor veio?
6 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yei̱ri̱ri̱mwo muheereza naakoba yati, “Ki̱kyo otali̱ki̱geryaho okatwala ku̱kwo mwana wange.
6 Abraão respondeu: — Não! Não faça o meu filho voltar para lá, de jeito nenhum!
7 Mukama, Ruhanga wa mwiguru yantoori̱ mu nnyu̱mba gya bbaabba. Yantoola mu nsi gya kwamwetu̱. Ruhanga yaakoori̱ ndagaanu ginyamaani nagya naakoba yati, ‘Nsi gigi ndigiha beizukulu baamu,’ alituma malayika waamwe akubanzeyo. We wolidwayo okwi̱za kwagya mu̱kali̱ gyolitungira mu̱tabani̱ wange.
7 O Senhor , o Deus do céu, me tirou da casa do meu pai e da terra dos meus parentes e jurou que daria esta terra aos meus descendentes. Ele vai enviar o seu Anjo para guiá-lo, e assim você conseguirá arranjar uma mulher para o meu filho.
8 Kakubba mu̱kali̱ yogwo asuula kwi̱ra nawe, kirahiro kyorahi̱i̱ri̱ kilibba kitakukukwata kyonkei otalitwala ku̱kwo mwana wange.”
8 Se a moça não quiser vir, você ficará livre deste juramento. Porém não leve o meu filho de volta para lá, de jeito nenhum.
9 Nahab̯waki̱kyo muheereza yaahu̱lu̱ki̱i̱rye mukono gwamwe hansi gya kiberu kya I̱bbu̱rahi̱mu̱ mukama waamwe, yaamurahiira nka kwali̱dosereerya ki̱kyo kyamu̱ragi̱i̱ri̱.
9 Então o empregado pôs a mão por baixo da coxa de Abraão e jurou que faria o que ele havia ordenado.
10 Kasi mwomwo muheereza yaatoolamwo ngamira i̱ku̱mi̱ mu ngamira za mukama waamwe, yaasi̱mbu̱ra yaagyenda. Mu kugyenda, yaatwalegeeni̱ na bisembu bindi byensei̱ bya mukama waamwe yaakomoreeri̱mwo. Yaakwata gwa Mesopotami̱ya, yaadwa mu rub̯uga lwa kwamwab̯u Nahoori̱.
10 Em seguida o empregado pegou dez camelos de Abraão e uma porção de presentes e foi até a cidade onde Naor havia morado, na Mesopotâmia.
11 Joojolo mu b̯wi̱re b̯wa bakali̱ bagyenderemwo kutaha meezi̱, muheereza yogwo yaatweri̱ zi̱zo ngamira heehi̱ nei̱zu̱ba lya meezi̱ kuzagira, hanzei wa rub̯uga.
11 Quando o empregado chegou, fez os camelos se ajoelharem perto do poço, fora da cidade. Era de tardinha, a hora em que as mulheres vinham buscar água.
12 Muheereza yaasabi̱ri̱ naakoba yati, “Ai̱ Mukama Ruhanga wa mukama wange I̱bbu̱rahi̱mu̱, nkwesengereerye ompe mu̱gi̱sa kiro kiki, woolokye mukama wange I̱bbu̱rahi̱mu̱ ngonzi zinene.
12 Aí ele orou assim: — Ó
13 Wona nyemereeri̱ hei̱zu̱ba lya meezi̱, kandi bahara ba bantu bamu rub̯uga bakwi̱za kutaha meezi̱.
13 Eu estou aqui perto do poço aonde as moças da cidade vêm para tirar água.
14 Muhala ginyasaba nti, ‘Nku̱tagi̱i̱ri̱, weetukula kyese kyamu nywe meezi̱,’ yaakei̱ramwo naakoba yati, ‘Nywa, kandi ngamira zaamu nazo kanzihe meezi̱ zinywe,’ yogwo yooyo okubba okomeeri̱ muheereza waamu I̱saka. Ki̱kyo kyokyo nyegeraho nka ku̱wolokereerye mukama wange ngonzi zaamu zinene.”
14 Vou dizer a uma delas: “Por favor, abaixe o seu pote para que eu beba um pouco de água.” Se ela disser assim: “Beba, e eu vou dar água também para os seus camelos”, que seja essa a moça que escolheste para o teu servo Isaque. Se isso acontecer, ficarei sabendo que foste bondoso para o meu patrão.
15 B̯uyaali atakamaari kusaba, hei̱zaho Rebbeeka muhara wa Bbeesweri̱ mu̱tabani̱ wa Mi̱ri̱ka, muka Nahoori̱ waab̯u I̱bbu̱rahi̱mu̱, yei̱zi̱ri̱ yeetweki̱ri̱ kyese kyamwe kwibega.
15 Ele nem havia acabado a oração, quando Rebeca veio, carregando o seu pote no ombro. Ela era filha de Betuel, que era filho de Milca e de Naor, o irmão de Abraão.
16 Yaali muhala nyab̯urungi atakawonangaho mudulu, yaasi̱ri̱mu̱ki̱ri̱ hei̱zu̱ba yaataha meezi̱ yaagyenda.
16 Rebeca era uma linda moça, ainda virgem; nenhum homem havia tocado nela. Ela desceu até o poço, encheu o seu pote e subiu.
17 Nahab̯waki̱kyo, muheereza wʼI̱bbu̱rahi̱mu̱ yei̱ru̱ka ku̱mu̱romba, yaamusaba naakoba yati, “Nku̱tagi̱i̱ri̱, mpahoona meezi̱ gaamu kyese kyamu nywe.”
17 Então o empregado de Abraão foi correndo se encontrar com ela e disse: — Por favor, deixe que eu beba um pouco da água do seu pote.
18 Muhala yeetu̱ku̱u̱ri̱ kyese kyamwe, yaakikwata na mikono, yaakoba yati, “Nywa mukama wange.”
18 — O senhor pode beber — respondeu ela. E rapidamente abaixou o pote e o segurou enquanto ele bebia.
19 B̯u̱yaamaari̱ kumuha meezi̱ yaakoba yati, “Ngamira zaamu nazo kanzitahire zinywe meezi̱ mpaka b̯ugakazidwa.”
19 Depois de lhe dar de beber, a moça disse: — Vou tirar água também para os seus camelos e lhes darei de beber o quanto quiserem.
20 Nahab̯waki̱kyo, meezi̱ ganyakubba nigali mu kyese yaagaku̱su̱mu̱la mu kyoho, b̯wangu b̯wangu yei̱ra hei̱zu̱ba yatahira ngamira zaamwe zensei̱ zaanywa kudwa b̯u̱gaazi̱doori̱.
20 Rapidamente ela despejou a água no bebedouro e correu várias vezes ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Mudulu yei̱ceeri̱ amu̱li̱ngi̱ri̱i̱ri̱ yeetekereeri̱, yeetegereze lugyendu lwamwe Mukama b̯uyaabba alu̱heeri̱ mu̱gi̱sa rundi kwahi.
21 Enquanto isso o homem, sem dizer nada, ficou observando a moça para saber se o Senhor Deus havia ou não abençoado a sua viagem.
22 Ngamira b̯uzamaari kunywa, mudulu yaakwata mpi̱ta gya zaabbu gibalwala ku nni̱ndo gi̱ku̱doosya b̯wozoho b̯wa guraamu mukaaga (6), na bikomo bibiri bya zaabbu byakulwala ha mikono bi̱ku̱doosya b̯wozoho b̯wa guraamu ki̱ku̱mi̱ na gabiri (120),
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou uma argola de ouro, que pesava seis gramas, e colocou no nariz dela. E também lhe deu duas pulseiras de ouro, que pesavam mais de cem gramas.
23 yaamu̱b̯u̱u̱lya naakoba yati, “We, oli muhara wa naani? Muli na mwanya mu nnyu̱mba gya bbaawu hatukusobora kulaala?”
23 Em seguida perguntou: — Por favor, diga quem é o seu pai. Será que na casa dele há lugar para os meus homens e eu passarmos a noite?
24 Muhala yei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Gya, ndi muhara wa Bbeesweri̱, mu̱tabani̱ wa Mi̱ri̱ka gi̱yaabyeri̱ hali Nahoori̱.”
24 Ela respondeu: — Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.
25 Yaab̯u̱ni̱i̱rye yaakoba yati, “Tuli neisubi na bidyo binene, na mwanya gwakulaalamwo.”
25 Na nossa casa há lugar para dormir e também bastante palha e capim para os camelos.
26 Mudulu yeetu̱lu̱ki̱ri̱i̱ri̱ yaaramya Mukama,
26 Então o homem se ajoelhou e adorou a Deus, o Senhor .
27 yaakoba yati, “Mukama ahaariizwe, Ruhanga wa mukama wange I̱bbu̱rahi̱mu̱, yoolokeerye mukama wange ngonzi zaamwe zinene na b̯wesigwa b̯wamwe. Mukama yanzebembeeri̱ mu muhanda, yandoosya ha nnyu̱mba gya ba luganda lwa mukama wange.”
27 Ele disse: — Bendito seja o
28 Muhala yei̱ru̱ki̱ri̱ yaasoboora baakwamwab̯u bintu bi̱bbeeri̱ho.
28 A moça foi correndo para a casa da sua mãe e contou o que havia acontecido. Rebeca tinha um irmão chamado Labão, o qual viu a argola no nariz da irmã e as pulseiras nos seus braços e a ouviu contar o que o homem tinha dito para ela. Labão saiu correndo e foi buscar o empregado de Abraão, que havia ficado de pé, ao lado dos camelos, ali perto do poço.
29 Rebbeeka yaali na waab̯u gibakweta Labbani̱. Labbani̱ yei̱ru̱ki̱ri̱ naagyenda hei̱zu̱ba, hali mudulu yaali.
29 — ausente —
30 B̯u̱yakadoori̱ akawona mpi̱ta na kikomo nibili ha mikono mya nyaakaab̯u, kandi na ku̱yeegwi̱ri̱ bigambu bya Rebbeeka nyaakaab̯u bi̱yaabazi̱ri̱ naakoba yati, “Mudulu kwokwo ambwereeri̱ yati.” Labbani̱ yaagyendi̱ri̱ yaatoolayo mudulu, yaamwagi̱i̱rye hei̱zu̱ba yeemereeri̱ heehi̱ na ngamira zaamwe.
30 — ausente —
31 Yaamuweera naakoba yati, “I̱za, oingire mu nnyu̱mba, we wa Mukama gi̱yaaheeri̱ mu̱gi̱sa kyani ki̱kwemereeseerye hanzei? Nnyu̱mba ngi̱tegeki̱ri̱, na kiikaru kya ngamira ha zalaala.”
31 Labão disse: — Venha comigo, homem abençoado por Deus, o
32 Nahab̯waki̱kyo, mudulu yeingira mu nnyu̱mba, Labbani̱ yaatoola mbohero ha ngamira yaaziha isubi, yaamuha meezi̱ ga kunaaba magulu, na gandi ga badulu bayaali nabo, baanaabe magulu.
32 Então o homem entrou na casa. Labão tirou a carga dos camelos e lhes deu palha e capim. Depois trouxe água para que o empregado de Abraão e os seus companheiros lavassem os pés.
33 Baamu̱segereerye bidyo adye, bei̱tu̱ yo yaakoba yati, “Ti̱nkwi̱za kudya ntakabazi̱ri̱ ki̱nyezi̱ri̱i̱ri̱.” Labbani̱ yaakoba yati, “Kibaze.”
33 Quando trouxeram a comida, o homem disse: — Eu não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. — Fale — disse Labão.
34 Naahahwo, muheereza yaakoba yati, “Gya, ndi muheereza wʼI̱bbu̱rahi̱mu̱,
34 Então ele disse o seguinte: — Eu sou empregado de Abraão.
35 Mukama yaaheeri̱ mukama wange mi̱gi̱sa minene, ali muntu wa ki̱ti̱i̱ni̱sa, amu̱heeri̱ magana ga nte, ga mbu̱li̱ na ga ntaama, feeza na zaabbu, baheereza na bazaana, ngamira na ndogoyi̱.
35 O Senhor Deus abençoou muito o meu patrão, e ele ficou rico. O Senhor lhe deu rebanhos de ovelhas e cabras, gado, prata, ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Saara mukaa mukama wange, yaabyali̱i̱ri̱ mukama wange mwana wa b̯udulu, kandi de agu̱lu̱u̱si̱ri̱, bei̱tu̱ mwana yogwo, I̱bbu̱rahi̱mu̱ amu̱heeri̱ byensei̱ byali nabyo.
36 Sara, a sua mulher, mesmo depois de velha, deu um filho ao meu patrão, e o filho herdará tudo o que o pai tem.
37 Mukama wange yaandahi̱si̱i̱rye naakoba yati, ‘Otalitungira mwana wange mu̱kali̱, mu bahara ba Bakanani̱, banyansi gindimu,
37 O meu patrão me fez jurar que eu faria o que ele ordenasse e me disse: “Não deixe que o meu filho case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
38 bei̱tu̱ ogyende mu nnyu̱mba gya bbaabba, mu luganda lwange, hooho otungire mwana wange mu̱kali̱.’
38 Vá até o lugar onde mora a família do meu pai e no meio dos meus parentes escolha uma mulher para ele.”
39 Nyeri̱ri̱mwo mukama wange nti, ‘B̯undi mu̱kali̱ akusobora kusuula kwi̱za nagya.’
39 Então eu lhe perguntei: “E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo?”
40 Bei̱tu̱ yaakoba yati, ‘Mukama gimpereza alituma malayika waamwe agyende nawe, kandi aterekereerye lugyendu lwamu, kwokwo otungire mu̱tabani̱ wange mu̱kali̱ akuruga mu ba luganda lwange na mu nnyu̱mba gya bbaabba.
40 Ele me respondeu: “Eu tenho obedecido fielmente a Deus, o Senhor . Ele enviará o seu Anjo para estar com você, e tudo dará certo. No meio da minha gente, na família do meu pai, você escolherá uma mulher para o meu filho.
41 B̯wolidwa mu baluganda lwange, b̯uli kirahiro kiki, kilibba kitakukukwata. Kakubba mu̱kali̱ batamukuha, nab̯wo kirahiro kiki, kilibba kitakukukwata.’
41 Se você falar com os meus parentes, e eles não quiserem dar a moça, então você ficará livre do juramento que me fez.”
42 “Kiro kiki b̯u̱nyadoori̱ hei̱zu̱ba nyasaba ninkoba yati, ‘Ai̱ Mukama Ruhanga wa mukama wange I̱bbu̱rahi̱mu̱, b̯u̱waakabba nooku̱si̱i̱ma kuha mu̱gi̱sa lugyendu lwange lulu,
42 — E foi assim que hoje cheguei ao poço e disse a Deus o seguinte: “Ó Senhor , ó Deus de Abraão, o meu patrão, eu peço que aquilo que vou fazer dê certo.
43 hataati̱ nyemereeri̱ hei̱zu̱ba lya meezi̱ muhala akwi̱za kutaha meezi̱, ginyasaba nti, “Nku̱tagi̱i̱ri̱, mpa meezi̱ ga mu kyese kyamu nnywaho,”
43 Eu estou aqui ao lado do poço. Quando uma moça vier tirar água, eu vou pedir que me dê de beber da água do seu pote.
44 yaakeeramwo naakoba yati, “Nywa, kandi na ngamira zaamu nazo kanzihe meezi̱ zinywe,” b̯u̱b̯wo yogwo yooyo mu̱kali̱, Mukama gi̱yaakomi̱i̱ri̱ mwana wa mukama wange.’
44 Se ela concordar e também se oferecer para tirar água para os meus camelos, que seja essa a que escolheste para ser mulher do filho do meu patrão.”
45 “B̯unyakali ninkusaba, Rebbeeka yei̱za yeetweki̱ri̱ kyese kwibega, yaasi̱ri̱mu̱ki̱ri̱ hei̱zu̱ba, yaataha meezi̱. Nyamusaba ninkoba yati, ‘Nku̱tagi̱i̱ri̱, mpahoona meezi̱ nywe.’
45 Eu nem havia acabado de fazer essa oração em silêncio, quando Rebeca veio com um pote no ombro, desceu até o poço e tirou água. Aí eu disse: “Dê-me um pouco de água, por favor.”
46 B̯ulohob̯uloho yeetu̱ku̱u̱ri̱ kyese yaakoba yati, ‘Nywa, na ngamira zaamu nazo nku̱zi̱nywesya.’ Naahahwo nyaanywa, na ngamira zange nazo zaanywa.
46 Ela abaixou depressa o seu pote e disse: “Pode beber, e vou dar de beber também aos seus camelos.” Então eu bebi, e ela deu água também aos camelos.
47 Mwomwo nyaamu̱b̯u̱u̱lya ninkoba yati, ‘We oli muhara wa naani?’ Yei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, ‘Ndi muhara wa Bbeesweri̱, mu̱tabani̱ wa Mi̱ri̱ka gi̱yaabyeri̱ hali Nahoori̱.’ Nyamu̱lwalya mpi̱ta ha nni̱ndo, na bikomo ha mikono myamwe.
47 Em seguida perguntei: “Quem é o seu pai?” Ela respondeu: “Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.” Então coloquei uma argola no nariz dela e duas pulseiras nos seus braços.
48 Nyaatu̱lu̱ki̱ri̱ mu̱twe, nyaaramya kandi nyaasi̱i̱ma Mukama Ruhanga wa mukama wange I̱bbu̱rahi̱mu̱, nka ku̱yaanyebembeeri̱ kurungi ntungire mwana wa mukama wange mu̱kali̱ mu bantu ba luganda lwamwe.
48 Eu me ajoelhei e adorei a Deus. E louvei o Senhor , o Deus de Abraão, o meu patrão, que me guiou diretamente aos seus parentes a fim de que eu levasse a filha do irmão do meu patrão para o seu filho.
49 Hataati̱, b̯umwakabba nimuli bakwolokya mukama wange ngonzi zinene na mananu, mu̱mbwere, b̯ukyabba kitali kwokwo nab̯wo mumbwere ngyende handi.”
49 Agora, digam se vocês vão ser bondosos e sinceros com o meu patrão; se não, digam também, para que eu resolva o que fazer.
50 Hahwo Labbani̱ na Bbeesweri̱ bei̱ri̱ri̱mwo nibakoba yati, “Ki̱kyo kigambu kya Mukama, twe titwakuweere kibiibi rundi kirungi.
50 Labão e Betuel responderam: — Tudo isso vem de Deus, o
51 Rebbeeka ngogwo akuli mu mei̱so mutwale, mu̱tabani̱ wa mukama waamu amutunge nka Mukama kwakobi̱ri̱.”
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você. Que ela seja a mulher do filho do seu patrão, como o Senhor Deus já disse.
52 Muheereza wʼI̱bbu̱rahi̱mu̱ b̯u̱yeegwi̱ri̱ bigambu byab̯u, yaagwa hansi yaaramya Mukama.
52 Quando o empregado de Abraão ouviu essas palavras, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e adorou a Deus, o Senhor .
53 Yaahu̱u̱ri̱ nsahu, yaatoolayo bya kwedoli̱ga bya feeza na bya zaabbu, na byakulwala yaabiha Rebbeeka, kandi yaaha waab̯u muhala na mmaawe bisembu bya muhendu.
53 Em seguida pegou vários objetos de prata e de ouro e vestidos e os deu a Rebeca. E também deu presentes caros ao irmão e à mãe dela.
54 Hei̱nyu̱ma yo na badulu banyakubba nibali nayo, baadi̱i̱ri̱, banywa, kandi baalaala hahwo i̱jolo li̱lyo. Mwakya b̯u̱b̯wakeeri̱, muheereza yaakoba yati, “Hataati̱, ka nkubeyo b̯u mukama wange.”
54 Então ele e os seus companheiros comeram e beberam, e passaram a noite ali. No outro dia de manhã, quando se levantaram, o empregado disse: — Deixem que eu volte para a casa do meu patrão.
55 Waab̯u muhala na mmaawe bei̱ri̱ri̱mwo nibakoba yati, “Leka muhala abbe natwe b̯wi̱re b̯u̱dooli̱, hakiri biro i̱ku̱mi̱ bisa, biro bi̱byo b̯u̱byakarabaho, agyende.”
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: — É melhor que ela fique com a gente alguns dias, talvez uns dez, e depois poderá ir.
56 Bei̱tu̱ muheereza yaabaweera naakoba yati, “Mu̱leke kunkerereerya, hab̯wakubba ki̱kyo ki̱nyei̱zi̱ri̱i̱ri̱, Mukama aki̱maari̱, mundeke nkubeyo b̯u mukama wange.”
56 Mas o empregado respondeu: — Não me façam ficar aqui. O
57 Baamwi̱ri̱ri̱mwo nibakoba yati, “Katwete muhala, tuwone kiyacwamwo.”
57 Então eles disseram: — Vamos chamar Rebeca para ver o que ela diz.
58 Beeta Rebbeeka, baamu̱b̯u̱u̱lya nibakoba yati, “Okwendya kugyenda na mudulu yogwo hataati̱?” Yaabei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Kwokwo nkugyenda.”
58 Eles chamaram a moça e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? — Quero — respondeu ela.
59 Kasi beikiriza Rebbeeka nyaakaab̯u na muheereza waamwe bagyende na muheereza wʼI̱bbu̱rahi̱mu̱, hamwei̱ na bantu bayaali nabo.
59 Aí deixaram que Rebeca e a mulher que havia sido sua babá fossem com o empregado de Abraão e os seus companheiros.
60 Baasabi̱i̱ri̱ Rebbeeka mu̱gi̱sa nibakoba yati, “Nyaakeetu̱, obbe maa bantu nku̱mi̱ na nku̱mi̱, beizukulu baamu, basi̱ngu̱renge banyanzigwa baab̯u.”
60 E abençoaram Rebeca, dizendo: “Que você, nossa irmã, seja mãe de milhões! Que os seus descendentes conquistem as cidades dos seus inimigos!”
61 Nahab̯waki̱kyo Rebbeeka na baheereza baamwe, baatembi̱ri̱ ngamira, baahondera mudulu. Kwokwo yatyo Muheereza wʼI̱bbu̱rahi̱mu̱ yaatweri̱ Rebbeeka baagyenda.
61 Então Rebeca e as suas empregadas se prepararam, montaram os camelos e seguiram o empregado de Abraão. E assim eles foram embora.
62 Mu kasu̱mi̱ kakwo, I̱saka yaali afu̱ru̱ki̱ri̱ kuruga Bbeeri̱-lahayi̱-rohi̱ ei̱ri̱ri̱ Negeb̯u̱.
62 Isaque tinha vindo ao deserto onde ficava o “Poço Daquele que Vive e Me Vê”, pois morava no sul de Canaã.
63 Kiro ki̱mwei̱, mu b̯wi̱re b̯wa joojolo, I̱saka yaagyendi̱ri̱ mu musiri kulibatalibata, yaaweeni̱ ngamira nizicaali hadeiho, ni̱zi̱kwi̱za.
63 Ele havia saído à tardinha para dar um passeio pelo campo, quando viu que vinham vindo camelos.
64 Rebbeeka b̯u̱yaaweeni̱ I̱saka, yaani̱i̱nu̱ka kuruga ha ngamira,
64 Rebeca também olhou e, quando viu Isaque, desceu do camelo
65 yaab̯u̱u̱lya muheereza wʼI̱bbu̱rahi̱mu̱ naakoba yati, “Mudulu yodi̱, akulibata naatwesu̱mi̱i̱ra, ali naani?” Muheereza yei̱ri̱ri̱mwo naakoba yati, “Yogwo yooyo mukama wange.” Rebbeeka yaakwata biheru yeebbumba mei̱so.
65 e perguntou ao empregado: — Quem é aquele homem que vem andando pelo campo na nossa direção? — É o meu patrão — respondeu ele. Aí ela pegou o véu e cobriu o rosto.
66 Muheereza yaasoboora I̱saka byensei̱ binyakubbaho.
66 O empregado contou a Isaque tudo o que havia feito.
67 Nahab̯waki̱kyo, I̱saka yengi̱i̱rye Rebbeeka mu heema gya mmaawe Saara. Rebbeeka yaafooka mu̱kali̱ waamwe. Kandi I̱saka yaamwendeerye hoi̱. Rebbeeka yaahu̱u̱mu̱li̱i̱rye I̱saka, yaamwebeseerye b̯ujune b̯wa kurugwaho mmaawe.
67 Então Isaque levou Rebeca para a barraca onde Sara, a sua mãe, havia morado, e ela se tornou a sua mulher. Isaque amou Rebeca e assim foi consolado depois da morte da sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.