Mateus 25

Rote Dela Alkitab (ROW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Basa ma, Yesus tute oꞌolan soꞌal Lamatualain parendan, nae “Hei musi mihehere fo soru Au uꞌuma ngga, onaꞌ nekendandaa ia. Taꞌo ia: lao esa, hambu ana fetoꞌ atahori sanahulu laoꞌ tetembaꞌ ma rendi sira lambu ana nara, fo reu soru pangantin touꞌ a sia nonoon umen.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Te mia ina ka sanahuluꞌ naa ra, hambu lima nggoaꞌ, ma lima mahineꞌ.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Nggoaꞌ kalimaꞌ ra, liliiꞌ rendi mina lenaꞌ.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Te mahineꞌ kalimaꞌ ra rendi memaꞌ ena.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Losa ume naa te, pangantin touꞌ a nda feꞌe nema sa. Dodꞌoo ma ana fetoꞌ naa ra nduar, de ara sungguꞌ rasambetaꞌ.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Tao-tao te neofaa banggi rua ma, ara rena atahori rameli rae, ‘Woi! Pangantin touꞌ a losa ena! Ima fo ata teu soru e leo!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Rena taꞌo naa, ma ana fetoꞌ ra fela randaa. De reu raote lambu anaꞌ ra.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Ma ana feto nggoaꞌ ra olaꞌ ro nonoo nara rae, ‘We, toronooꞌ re! tulun banggi fee hai mina mbei dei, te hai lambu mara raeꞌ a mate ena!’
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Te ana feto mahineꞌ ra rataa rae, ‘Aweꞌ! Afiꞌ miminasa, te nda bisa sa, o. Huu hai mina ma ia nda dai basa hita sa! Malole lenaꞌ mii hasa sia kios.’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Boe ma ara lao reu hasa mina. Te leleꞌ ara dea reu ma, pangantin a losa boe. De ana feto mahineꞌ ra tungga rala reu risiꞌ mamana kakabꞌiꞌ a, raꞌabꞌue ro pangantin ra ma basa fuiꞌ ra. Basa se rala ume rala ma, atahori ena lelesu a.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Basa ma, ana feto nggoaꞌ ra o rema boe. Ara rameli de kokoe rae, ‘Papa! Papa, e! Tulun soi lelesu a dei!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Te pangantin a nataa nae, ‘Weh, nda bisa sa, o. Te au nda uhine nggi sa!’
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Huu naa, hei musi mihehere fo minea mikindooꞌa, huu hei nda bubꞌuluꞌ Au uꞌuma ngga leleꞌ bee sa boe, do liiꞌ hira sa boe.”
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 Basa ma Yesus tute seluꞌ nekendandaaꞌ esa fai nae, “Mete ma Au lao hela nggi ena, na, ama musi tao ues maloleꞌ fee Au, onaꞌ nekendandaaꞌ ia. Taꞌo ia: Malangga esa nae lao mamanaꞌ dodꞌooꞌ neu. Leleꞌ ana naote nala nae lao, ana noꞌe nala dedꞌenuꞌ nara, basa ma ana parenda se nae, ‘Ama pake doiꞌ ia ra dadꞌi pokoꞌ. Dei fo mete ma au baliꞌ, ama musi mifadꞌe au, hei hambu bunaꞌ baꞌu sa.’
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Basa de ana fee dedꞌenu ka esan doi mbilas saku lima, fo ana naꞌabꞌubꞌunaꞌ doiꞌ naa. Boe ma, ana fee dedꞌenu ka ruan doiꞌ saku rua, ma dedꞌenu ka telun doiꞌ saku esa, tungga esa-esaꞌ bebꞌeꞌin. Basa ma ana lao dodꞌooꞌ neu.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Simbo rala doiꞌ ra, ma dedꞌenu ka esan lao de neu danggan. Nda doo sa ma, ana hambu doi bunaꞌ saku lima fai.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Onaꞌ naa boe, dedꞌenu ka ruan. Ana hambu doi bunaꞌ saku rua fai.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Te dedꞌenuꞌ ka telun mana simbo doiꞌ saku esa, ana neu ali ndolaꞌ sia rae a, de susuu malanggan doin naa.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Dodꞌoo ma, malangga a baliꞌ. De ana naꞌabꞌue dedꞌenu nara de paresaꞌ doin fo ara raꞌabꞌubꞌunaꞌ naa.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Atahori ka esan rala neu de fee doiꞌ saku sanahulu, de nae, ‘Malangga! Doi ma sia. Faiꞌ naa malangga fee au doiꞌ saku lima. Te ia na, au hambu bunaꞌ saku lima fai.
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Rena nala ma, malangga namahoꞌo. Ana nafadꞌe nae, ‘Malole! Ho ia, dedꞌenu maloleꞌ. Mae au nese ia o, ho tao ues no manggateeꞌ ma tungga mukundooꞌ a au parenda ngga. Huu mete-seꞌu muhine dala ana dikiꞌ onaꞌ ia ena, de dei fo au soꞌu nggo fo mete-seꞌu dala monaeꞌ ra. Dei fo au tao fefetas fo basa nggita tamahoꞌo teu esa.’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Basa ma, dedꞌenu ka ruan nema fai de fee doi saku ha neu malangga, ma nae, ‘Malangga! Dalahulun malangga fee au, doiꞌ saku rua. Mita neuꞌ ena, au hambu doi bunaꞌ saku rua fai.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Malangga o namahoꞌo boe. Ana nafadꞌe nae, ‘Malole! Ho ia, dedꞌenu maloleꞌ. Ho tao ues no manggateeꞌ, ma mae au nese ia o, tungga mukundooꞌ a au parenda ngga. Huu mete-seꞌu muhine dala ana dꞌikiꞌ onaꞌ ia, dei fo au soꞌu nggo fo mete seꞌu dalaꞌ monaeꞌ lenaꞌ fai. Dei fo au tao fefetas fo basa nggita tamahoꞌo teu esa.’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Boe ma, dedꞌenu ka telun nema fai. Ma ana nafadꞌe nae, ‘Malangga, o! Au bubꞌuluꞌ malangga ia atahori rala manggateeꞌ. Huu malangga haꞌi saa fo atahori laen tao, ma etu mala saa fo atahori laen sela-nggari.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Au umutau, afiꞌ losa doiꞌ ia ra mopo hendi se, te doi ma saku ka esaꞌ ia feꞌe temeꞌ!’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Rena nala ma, malangga bua kakasoꞌ e nae, ‘Ho ia dedꞌenu deꞌulakaꞌ ma mana mbera-mbikeꞌ! Mete ma bubꞌuluꞌ mae, au haꞌi ala saa fo atahori laen tao, ma etu ala saa fo atahori laen sela nggari,
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 na taꞌo bee de nda muu mbedꞌaꞌ doi ngga sia bank sa? Fo hela au baliꞌ, na, au hambu baliꞌ bunan mbei, boe o neu!’
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Basa ma, malangga denu dedꞌenun laen ra nae, ‘Haꞌi mala doiꞌ naa ra sia e, fo fee neu dedꞌenuꞌ mana hambu doi bunaꞌ saku limaꞌ naa.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Te atahori mana tao mataꞌ maloleꞌ neu saa fo ana toꞌu ena, dei fo ana hambu naeꞌ lenaꞌ fai. Te atahori fo nda nau tao-mataꞌ neu saa fo ana toꞌu naa sa, dei fo ara haꞌi rala baliꞌ basa se mia e.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Toꞌu mala dedꞌenuꞌ nda mana naꞌena ngguna-bara saa-saa ia. Lea roroso fo nggari e dea neu. Hela e nggae eiei ma doidꞌoso sia mamana maꞌahatuꞌ naa!’”
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Basa ma Yesus olaꞌ nakandoo nae, “Au, Atahori Matetuꞌ ia, dei fo onda baliꞌ uma endiꞌ Ama ngga koasa manaselin, uma o ate mana mia sorga Nara. Basa fo Au endoꞌ sia kadꞌera parenda mana seliꞌ ngga, fo paresaꞌ basa atahori masodꞌa nara.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Dei fo basa atahori mana rasodꞌa mia raefafoꞌ, rema randaa ro Au. Dei fo Au bingga-banggi se, ona manatadꞌa bingga-banggi bibꞌi lombo no bibꞌi hiek fo dadꞌi nononggoꞌ rua.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Atahori mana nasodꞌa tungga Lamatualain hihii-nanaun, Au tao e sia Au bobꞌoa ona ngga. Te laen ra, Au tao se sia bobꞌoa dii ngga.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Leleꞌ naa, Au toꞌu parendaꞌ onaꞌ maneꞌ. Dei fo Au ufadꞌe atahori mana sia bobꞌoa ona ngga ae, ‘Hei ia mana simbo papala-babꞌanggiꞌ mia Au Ama ngga. Ima misiꞌ ume mana nenesadꞌia memaꞌ fee neu nggi eniꞌ a mia fefeun.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Au urolo nggi, huu feꞌesaꞌan leleꞌ Au ndoe, hei mana fee Au ua. Leleꞌ Au uꞌumadꞌa, hei mana fee Au inu. Au uma onaꞌ atahori fuiꞌ, te hei mana simbo Au sia ume mara.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Au nda uꞌena bua-loꞌas sa, te hei mana fee Au bua-loꞌas. Au umuhedꞌi, te hei ima tao mataꞌ neu Au. Au sia bui rala, te hei ima seꞌu Au.’
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Rena onaꞌ naa, dei fo atahori rala ndoos sia Au bobꞌoa ona ngga naa, rataa baliꞌ, rae. ‘Papa, ia taꞌo bee ia ena? Papa nae, Papa ndoe, de hai mihao nggo. Papa naꞌamadꞌa, de hai o fee nggo minu.
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Papa onaꞌ atahori fuiꞌ, de hai simbo nggo misiꞌ hai umem. Papa nda naꞌena bua-baꞌus saa, de hai fee.
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Papa mumuhedꞌi, de hai tao mataꞌ neu nggo. Papa sia bui rala, de hai mii tulu fali nggo. Te eni bees hai tao dalaꞌ onaꞌ naa?’
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Dei fo Au utaa se ae, ‘Mimihere Au! Huu leleꞌ hei tao dalaꞌ onaꞌ naa neu Au atahori ngga ra, mae tao fee neu atahori mana tudꞌa-loloeꞌ ra o, na, hei tao fee neu Au ena!’
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 Boe ma Au ufadꞌe neu atahori mana sia bobꞌoa dii ngga ae, ‘Hee, atahori deꞌulaka ra e! Lamatualain sumba-doon nggi. Dinggoꞌ hela ia! Dei fo Au denu atahori reu piru hendiꞌ nggi misiꞌ ai naraka mana mbila roo-rooꞌ nda mana mateꞌ sa. Huu Lamatualain sadꞌia memaꞌ mamana huku-dokin, fee neu nitu ra, ro malangga monaen.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Au mbuu hendi nggi, huu leleꞌ Au ndoe, hei nda fee Au ua sa. Leleꞌ Au uꞌumadꞌa, hei nda fee Au inu sa.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Au uma onaꞌ atahori fuiꞌ, te ama nda simbo au sia hei umem sa. Au nda uꞌena bua-baꞌus sa, te hei nda fee Au bua-baꞌus sa. Au umuhedꞌi, te ama nda ima taomataꞌ neu Au sa. Au sia bui rala, te hei nda ima tulu-fali Au sa.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Rena onaꞌ naa, dei fo atahori deꞌulakaꞌ ra rataa rae, ‘Papa, ia taꞌo bee ena ia? Papa nae Papa ndoe, te hai nda fee nanaat sa. Papa naꞌamadꞌa, te hai nda fee nggo minu sa. Papa onaꞌ atahori fuiꞌ, te hai nda simbo sia hai umem sa. Papa nda naꞌena bua-baꞌus sa, te hai nda fee sa. Papa namahedꞌi, te hai nda mii tao-mataꞌ sa. Papa sia bui rala, te hai nda mii tulu-fali sa. Te eni bee se hai tao Papa onaꞌ naa?’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Dei fo Au utaa se ae, ‘Mimihere Au! Te leleꞌ hei nda tulu-fali atahori mana tudꞌa-loloeꞌ ra sa, naa, onaꞌ hei nda tulu-fali Au sa boe.’
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Basa naa ma, atahori deꞌulakaꞌ ra hambu doidꞌoso rakandooꞌ a losa doo nduꞌu doon neu. Te atahori rala ndoos ra hambu masoi-masodꞌaꞌ rakandoo ro Lamatualain losa doo nduꞌu doon neu.”
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.