João 13
Rote Dela Alkitab (ROW) vs NTLH
1 Leleꞌ fai malole Paska nda feꞌe mulai sa, Yesus bubꞌuluꞌ ena oi, Eni fain losa ena, fo Eni musi lao hela raefafoꞌ ia, fo baliꞌ nisiꞌ Aman sia sorga. Te Ana sue naseliꞌ atahori nara mana sia raefafoꞌ ia, losa Ana fee masodꞌan teme-ao neu se.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Leleꞌ naa, nitu ra malanggan, dunggu-mbau Yudas, naeni Simon Iskariot anan, fo seo hendi Yesus. De Yudas naꞌetuꞌ fo nae tao taꞌo naa, leleꞌ Yesus se endoꞌ raa fefeta Paska.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Yesus bubꞌuluꞌ ena nae, Lamatualain mana denu Eni raefafoꞌ nema, de mbei fai te Eni musi heoꞌ baliꞌ nisiꞌ Lamatualain. Boe ma Ana bubꞌuluꞌ nae, Eni Aman sia sorga fee basa-bꞌasaꞌ e neu Eni liman ena.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Basa ma Yesus fela mia mei a, de olu hendi badꞌu dean. Boe ma haꞌi nala handuk esa, de paꞌa neu lelebꞌon.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Boe ma ombo oe neu bokor anaꞌ esa. De Ana mulai safe ana mana tungga nara ei nara. Safe basa esa, na Ana ose namadꞌaꞌ nendiꞌ handuk anaꞌ mana nenepaꞌaꞌ sia lelebꞌon.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Ana safe esa-esaꞌ ein. Losa Simon Petrus, ma Petrus natane nae, “Papa o mae safe au ei ngga boe, do?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Yesus nataa nae, “Leleꞌ ia, nda feꞌe muhine saa fo Au taoꞌ ia sa. Te dei fo muhine.”
7 Jesus respondeu:
8 Te Petrus olaꞌ nasapaa nae, “Afiꞌ taꞌo naa, Papa! Au nda nau fee Papa safe ei ngga sa.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Boe ma Simon Petrus nataa nae, “Mete ma taꞌo naa, Papa afiꞌ safe akaꞌ ei ngga. Te safe lima ngga no langga ngga boe!”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Basa ma Yesus nafadꞌe mbali e nae, “Atahori mana nariu basa ena, parlu safe akaꞌ ein. Huu aon meuꞌ ena. Memaꞌ rala mara meuꞌ ena, te nda basa se meuꞌ sa.”
10 Aí Jesus disse:
11 (Yesus olaꞌ taꞌo naa, huu Ana nahine seka mana nae seo hendi Eni. Naa de Ana nafadꞌe nae, “Nda basa e meuꞌ sa.”)
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Leleꞌ Yesus safe basa ei nara, boe ma Ana olu baliꞌ badun, de neu endoꞌ baliꞌ sia mei a. Basa ma natane se nae, “Ona bee? Leleꞌ Au safe ei mara, hei mihine Au tatao ngga, do hokoꞌ?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Hei hiiꞌ a moꞌe Au mae, ‘Papa Meser’ ma ‘Lamatuaꞌ’ mana naꞌena hak parenda hei. Naa nandaa ena, huu Au memaꞌ onaꞌ naa.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Te mete ma hei Meser ma no Lamatuaꞌ ia, safe ei mara onaꞌ ate esa, na, ona bee no hei? Hei esa musi mete-seꞌu esa. Onaꞌ hei o musi safe esa no esa ei nara boe.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Huu Au dadꞌi conto fee nggi ena. Au tao taꞌo bee, na, hei o musi tao tungga taꞌo naa boe.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Tebꞌe! Au ufadꞌe nggi. Ate esa nda manaseliꞌ lenaꞌ eni malanggan sa. Ma dedenuꞌ esa nda manaseliꞌ lenaꞌ atahori mana denu e sa.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Huu hei bubꞌuluꞌ basa dalaꞌ ia ra ena, de hei onton mete ma hei tao tungga taꞌo naa.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Au nda olaꞌ soꞌal basa hei sa. Au uhine tebꞌe atahori fo tengga alaꞌ ra. Mae onaꞌ na o, naa musi dadꞌi, onaꞌ; saa fo nenesuraꞌ memaꞌ sia Lamatualain Susura Meumaren oi, ‘Atahori mana endoꞌ naa naꞌabꞌue no Au, ana hiruꞌ nasadꞌea lao hela Au ena.’
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Au ufadꞌe memaꞌ neu nggi, dei fo mete ma atahori lao hela Au onaꞌ naa, na, ama mimihere mae, Au ia, Kristus.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Tebꞌe! Au o ufadꞌe ae, seka mana soi ralan fo simbo no maloleꞌ atahori fo Au denuꞌ a, na, eni simbo Au boe. Ma seka simbo Au no maloleꞌ, na, eni o simbo Mana denu Au a boe,”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Yesus olaꞌ basa naꞌo naa ma, ralan namedꞌa nda maloleꞌ sa. Basa ma, Ana nafadꞌe nae, “Au olaꞌ ia, tebꞌe. Dei fo hei esa seo hendi Au.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Rena onaꞌ naa, ma Ana mana tungga nara esa mete esa, huu ara bingun. Ara nda rahine Ana olaꞌ naa neu se sa boe.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Sia naa hambu sira esa, fo Yesus sueꞌ a (naeni au, Yohanis, mana suraꞌ buku ia). Au endoꞌ sia Yesus bobꞌoan.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Boe ma Simon Petrus sein nendiꞌ langgan, fo utane sobꞌa Yesus masud na, see.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Basa de, au uꞌusosokoꞌ ao ngga deka-deka o Yesus, de utane ae, “Atahori fo Papa masud na, seka, e?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Boe ma Yesus nataa nae, “Taꞌo ia. Au ae haꞌi roti bibꞌiaꞌ esa, fo boroꞌ manggo rala neu, basa na Au fee neu atahori fo Au masud ngga.” Ana boroꞌ nala roti a, ma Ana fee neu Yudas, naeni Simon Iskariot anan.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Simbo nala roti a, ma nitu a malanggan masoꞌ nisiꞌ Yudas. Boe ma Yesus nafadꞌe neu e nae, “Lai-lai leo! Mae tao saa, na, tao leo. Afiꞌ doo-doo fai.”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Te atahori mana endoꞌ sia naa ra, esa o nda nahine sa boe, saa de Yesus olaꞌ naꞌo naa.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Huu Yudas naa sira mana toꞌu doin, de ruma duꞌa Yesus masud naa faꞌ ra leleꞌ Ana denu Yudas, “Muu hasa saa fo hita parlu taa sia fefeta Paska ia.” Ma ruma o duꞌa Eni masud na, “Muu fee doiꞌ mbei neu mana tudꞌa-loloeꞌ ra.”
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Leleꞌ Yudas simbo nala roti a, ma ana lao lai-lai dea neu. Leleꞌ ana dea neu, te hatuꞌ ena.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Leleꞌ Yudas dea neu, ma Yesus nafadꞌe nae, “Au ia, Atahori Matetuꞌ a. Leleꞌ ia, fain losa ena fo Lamatualain soꞌu nananaru Au. Ma naa o tao atahori mete-rita Lamatualain manaselin.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Huu Au nenepaꞌaꞌ o Lamatualain, ma utudꞌu manaselin, naa de Ana soꞌu nananaru Au. Ana nda nahati doo-doo sa ena.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Ana nggara, e! Onaꞌ mae Au sue useliꞌ nggi o, nda dooꞌ sa te Au nda uꞌubꞌue o nggi sa ena. Dei fo Ama sangga Au, te nda hambu sa. Au ufadꞌe nggi ia, onaꞌ saa fo Au ufadꞌe neu atahori Yahudi ra malangga nara ae, ‘Au uu sia mamanaꞌ esa, te hei nda bisa tungga sa.’
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Au fee nggi parenda feuꞌ esa, taꞌo ia: hei musi esa sue-lai esa, onaꞌ Au sue nggi boe. Dadꞌi hei o musi esa sue esa.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Mete ma hei esa sue esa onaꞌ naa, na, basa atahori bisa bubꞌuluꞌ rae, hei ia, Au ana mana tungga ngga ra.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Basa ma Simon Petrus natane E nae, “Papa mae muu sia bee?”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Petrus natane nae, “Papa, e! Taꞌo bee de au nda feꞌe bisa uu leleꞌ ia sa? Huu au uhehere fo mate fee Papa ena!”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Yesus nataa nae, “Tebꞌe, do? Mae fee masodꞌam fo mate soaꞌ neu Au? Matetun, taꞌo ia: manu a nda feꞌe koꞌokee sa, te mufunii Au lao telu ena.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.