Atos 9

Rote Dela Alkitab (ROW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Leleꞌ naa, Saulus akaꞌ a momoko ma tao doidꞌoso atahori-atahori mana tungga Yesus. Ana o sangga dalaꞌ nae nisa se. Naa de, ana neu nisiꞌ malangga monae agama Yahudi a
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 ma noꞌe susura koasa fo nendi nisiꞌ malangga ume hule-oꞌeꞌ ra sia Damsik. Ana noꞌe nae mete ma nandaa no atahori mana tungga Yesus Dala Masodꞌa Na, mae touꞌ do inaꞌ o, ana toꞌu ma paꞌa se, fo no se Yerusalem reu.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns daquela seita, quer homens, quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Saulus simbo nala susura koasa ma, no nonoo nara Damsik reu. Ara deka kota naa boe, aiboiꞌ ma manggareloꞌ naronda mia lalai nandaa no Saulus.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Boe ma ana naꞌaloli. Ana rena haraꞌ esa olaꞌ no e nae, “Saulus! Saulus! Taꞌo bee de ho tao doidꞌoso Au taꞌo ia, e?”
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Saulus natane nae, “Malangga mana olaꞌ ia, seka?”
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Fela fo kota rala muu. Dei fo Au ufadꞌe nggo tao sa sia naa.”
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que faça? E disse- lhe o Senhor: Levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Nonoo nara o rena hara-liiꞌ na boe, te nda rita esa-esa saꞌ boe. Boe ma mopo dudꞌuꞌa nara, de ara hie-hie reuꞌ ena.
7 E os varões, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Basa ma Saulus nambariiꞌ. Ana nalaa sobꞌa matan, te nda nita saa saꞌ boe. De ara toꞌu lima na ro e Damsik neu.
8 E Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Saulus nda nita sa fai telu. Ma nda naa-ninu saa saꞌ boe.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu, nem bebeu.
10 Sia naa, hambu Lamatuaꞌ Yesus atahori Na esa, naran Ananias. Lamatuaꞌ natudꞌu mata Na neu e, de noꞌe nae, “Ananias!”
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. E disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Lamatuaꞌ nafadꞌe nae, “Uma dei. Muu sangga Au atahori ngga esa. Misiꞌ Dala Ndos, sia atahori sa naran Yudas ume na. Sia naa, ho sangga atahori Tarsus sa, naran Saulus. Oras ia, ana hule-oꞌe.
11 E disse- lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Au utudꞌu e, ae dei fo atahori esa neu seꞌu e. Naeni, ho Ananias. De muu ndae lima ma neu e fo ana nita baliꞌ!”
12 e numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Te Ananias nataa baliꞌ nae, “Taꞌo ia, Lamatuaꞌ! Hai rena atahori dui-bꞌengga atahori naa, huu ana naꞌasususaꞌ Lamatuaꞌ atahori Nara sia Yerusalem. Losa ara nda bibisaꞌ saa ena!
13 E respondeu Ananias: Senhor, de muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Leleꞌ ia hai rena mae malangga agama ra fee ne koasa fo nema humu basa atahori mana masoꞌ tungga Lamatuaꞌ Yesus Dala Masodꞌa Na.”
14 e aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Te Lamatuaꞌ olaꞌ no Ananias fai nae, “Mae onaꞌ naa o, muu dei! Te Au tengga e dadꞌi mana soi dalaꞌ fee Au, fo ana nendi Dudꞌui Malole Ngga fee atahori ma maneꞌ mia nusa feaꞌ ra, ma atahori Israꞌel ra boe.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis, e dos filhos de Israel.
16 Dei fo Au utudꞌu e, fo ana bubꞌuluꞌ doidꞌosoꞌ mataꞌ saa nahani e, huu ana tungga Au.”
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Ananias rena Lamatuaꞌ olaꞌ taꞌo naa ma, ana lao nisiꞌ ume naa, de rala neu. Ana ndae lima na neu Saulus, de nae, “Aꞌa Saul. Lamatuaꞌ Yesus fo aꞌa nita mia dalaꞌ leleꞌ aꞌa nema, Ana mana denu au uma undaa o nggo. Ana denu au hule-oꞌe ma ndae lima ngga, fo aꞌa nita baliꞌ. Ana o nau fo aꞌa simbo Dula-dale Meumare Na.”
17 E Ananias foi, e entrou na casa, e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Oras naa, Saulus medꞌa onaꞌ uꞌu unaꞌ e kufa mia mata na, de nita neuꞌ ena. Ana fela, de ara sarani e.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 — ausente —
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Ana nisiꞌ atahori Yahudi ra ume hule oꞌe na, de nafadꞌe se nae, “Rena malolole dei! Memaꞌ Yesus, tebꞌe-tebꞌeꞌ Lamatualain Ana Na.”
20 E logo, nas sinagogas, pregava a Jesus, que este era o Filho de Deus.
21 Atahori ra titindindi rena Saulus oꞌola na. De ara ola-olaꞌ rae, “Ana mana tao doidꞌoso Yesus atahori nara mia Yerusalem, to? Ana nema nae toꞌu nendi se risiꞌ malangga agama Yahudi ra! Taꞌo bee ia?”
21 Todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Te Saulus soaꞌ natudꞌu bukti oi Yesus naa, Atahori fo Lamatualain helu nae haitua eniꞌ a maꞌahulu na neu. Saulus nanori onaꞌ naa, de atahori Yahudi ra nda rasenggiꞌ e sa. Naa de, Saulus naran boe nenenehineꞌ sia bee-bꞌee.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Nda dooꞌ sa ma, atahori Yahudi ra raꞌabꞌue rae tao risa e.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Te Saulus rena siuꞌ dudꞌuꞌa deꞌulakaꞌ naa. Atahori ra tefa e hatu-rerelon sia lelesu ineꞌ a fo rae risa e.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e, como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Te tetembaꞌ sa, Saulus nonoo nara hira reu rala e, de tao e mia boa sa rala ma raꞌonda e tungga kota a tembok na, de ana nela hela kota Damsik.
25 tomando-o de noite os discípulos, o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Basa ma, Saulus Yerusalem neu. Losa naa, ana sobꞌa neu naꞌabꞌue no Lamatuaꞌ Yesus atahori Nara. Te basa se ramatau e, huu rae neꞌo ana neu tao ao na onaꞌ atahori mamahereꞌ mana tungga Lamatuaꞌ Yesus. Te dei fo ana toꞌu se.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Te hambu atahori sa, nara na Barnabas. Ana mana fee Lamatuaꞌ dedenu Nara rahine Saulus. Ana dui se, saa fo dadꞌi neu Saulus mia dalaꞌ. Ana o nafadꞌe nae Saulus nandaa no Lamatuaꞌ Yesus ma Yesus o olaꞌ no e boe. Ana dui se Saulus mbaranin nafadꞌe Lamatuaꞌ Yesus Dala Masodꞌa Na neu atahori sia Damsik.
27 Então, Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor, e este lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Ara rena taꞌo naa ma, basa se simbo Saulus. De ana leo no se mia Yerusalem. Ana nambarani nafadꞌe Lamatuaꞌ Yesus Dudꞌui Malole Na neu sudꞌiꞌ a se.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo.
29 Ana naselu no atahori Yahudi hira mana olaꞌ rendi dedꞌea Yunani. Te ara nda nau simbo oꞌola na sa, de ara sangga dalaꞌ rae tao risa e.
29 E falava ousadamente no nome de Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Lamatuaꞌ Yesus atahori Nara rena rae atahori sangga dalaꞌ deꞌulakaꞌ ma, ara ro e nisiꞌ kota Kaisarea sia tasiꞌ suun. Basa de ara haitua baliꞌ e nisiꞌ kota Tarsus.
30 Sabendo- o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesareia e o enviaram a Tarso.
31 Basa boe ma, Yesus atahori nara mana sia nusa Yudea, Galilea, ma Samaria, rasodꞌa no dame. Ara ramaheta, ma tungga Lamatuaꞌ hihii Na. Dula-dale Meumare Na o tao manggatetee rala nara.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judeia, e Galileia, e Samaria tinham paz e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e na consolação do Espírito Santo.
32 Leleꞌ naa, Petrus hii lao ndule bee-bꞌee fo neu seꞌu Lamatuaꞌ atahori Nara. Faiꞌ sa ma, neu seꞌu atahori mana leo sia kambo Lida.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Sia naa nandaa no touꞌ esa, naran Eneas. Eni mamaluꞌuꞌ, de nda fela hela mamana susunggu na sa, too falu ena.
33 E achou ali certo homem chamado Eneias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Petrus nafadꞌe e nae, “Eneas! Yesus Kristus nahaiꞌ nggo ena. Dadꞌi fela leo! Mulolole mamana susunggu ma!”
34 E disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Basa atahori sia kambo Lida no kambo Saron rita Eneas hai, ma ramahere neu Lamatuaꞌ Yesus.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Leleꞌ naa, inaꞌ esa nara na Tabita leo sia kota Yope sia tasi suu na. (Inaꞌ naa nara na sia dedꞌea Yunani oi, ‘Dorkas’, sosoa na oi, ‘rusa’). Ana namahere neu Lamatuaꞌ Yesus. Ana taoꞌ a maloleꞌ neu atahori, ma hii tulu-fali atahori mana tudꞌa-loloeꞌ ra.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que, traduzido, se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Faiꞌ esa ma, mama Tabita namahedꞌi, de mate. Ara rariu e, ma mboti ao sisi na, ma ralololi e sia kama ataꞌ.
37 E aconteceu, naqueles dias, que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Ara rena rae Petrus sia Lida. Kota naa lao eiꞌ na fai eꞌetuꞌ sa mia Yope. De ara denu atahori rua reu roꞌe Petrus oi, “Amaꞌ! Hai moꞌe amaꞌ nema lai-lai sia Yope dei.”
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois varões, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Petrus rena ma, ana fela de tungga se. Losa naa, ana nisiꞌ mama Tabita kama na. Ina falu ra sofe kama ma nggae ei-ei. Ara ratudꞌu Petrus sira badꞌu nara ma bua-baꞌus fea nara fo mama Dorkas soo fee se leleꞌ ana feꞌe masodꞌaꞌ.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles. Quando chegou, o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e vestes que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Basa ma, Petrus denu se dea reu. De ana sendeꞌ lululangga na ma hule-oꞌe. Basa ma, ana mbali mamates a, de olaꞌ nae, “Tabita! Fela leo!” Aiboiꞌ ma, inaꞌ a nalaa mata na. Nita Petrus ma, ana fela de endoꞌ.
40 Mas Pedro, fazendo- as sair a todas, pôs-se de joelhos e orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Petrus toꞌu lima na de nafefela e. Basa ma, ana noꞌe ina-falu ra ma atahori feaꞌ ra, de fee inaꞌ mana nasodꞌa baliꞌ a, neu se.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Basa atahori sia Yope rena dudꞌuit naa, de atahori naeꞌ ramahere Lamatuaꞌ Yesus.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Petrus leo fai hira fai mia atahori sa ume na. Atahori naa, nara na Simon. Ue-tatao na, tukan nameu banda rouꞌ.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão, curtidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.