Atos 13

Rote Dela Alkitab (ROW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sia kota Antiokia, atahori hetar ramahere Lamatuaꞌ Yesus ena. Ruma dadꞌi Lamatualain mana ola-ola Na, ma ruma fai ranori atahori ra. Nara nara:
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Faiꞌ sa, ara puasa ma raꞌabꞌue koa-kio Lamatualain. Dula-dale Meumare Na nafadꞌe se nae, “Tengga mala Barnabas no Saulus. Te Au ue-tatao Ngga naeꞌ. De ara musi tao ues fo Au ae feeꞌ a.”
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Ara puasa ma hule-oꞌe basa ma, ndae lima nara neu Barnabas no Saulus langga nara, de tabis se. Boe ma denu ruꞌa se reu ue-tao Lamatualain tatao Na.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 — ausente —
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 — ausente —
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 — ausente —
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 — ausente —
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 — ausente —
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Te Lamatuaꞌ Dula-dale Meumare Na fee koasa neu Saulus (fo ara o roꞌe rae Paulus), de ana mete naꞌateteeꞌ tou manasuanggiꞌ a. Ana olaꞌ oi,
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 “He! Elimas! Ho ana nituꞌ! Mana pepeko-lelekoꞌ! Losa fai hiraꞌ ho tipu-laka atahori! Ho labꞌan basa maloleꞌ ra. Huu naa, hai mihine ho tungga nitu malanggaꞌ a. Afiꞌ tao taꞌo naa fai! Ho afiꞌ sobꞌa-sobꞌa tatana Lamatuaꞌ dala ndoo-tetu Na fai!
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Rena e! Dei fo Lamatuaꞌ huku-doki nggo. Mata ma poke, ma nda mita saa saꞌ boe, losa faiꞌ baꞌu bee.”
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Hofernor nita naa no mata na ma rena Barnabas se ranori soꞌal Yesus ma, Ana titindindi. Basa ma namahere Yesus.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Basa naa ma, Paulus se sae ofaꞌ mia kota Pafos lao hela pulu Siprus, de risiꞌ kota esa sia propinsi Pamfilia, naran Perga. Losa naa ma, ara onda ma Yohanis Markus lao hela se de baliꞌ Yerusalem neu.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Basa naa, ara laoꞌ a mia Perga risiꞌ kota Antiokia sia nusa Pisidia.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Malangga ra baca mia baꞌi Musa susuran ma mia Lamatualain mana ola-ola feaꞌ Nara susura nara. Boe ma ara roꞌe Paulus se rae, “Ama nggare. Mete ma mae mifadꞌe hai saa, na, hai moꞌe fo olaꞌ fee hai rala mara manggatee.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Basa ma, Paulus fela mataꞌ neu. Ana botiꞌ lima na noꞌe se nenee. De olaꞌ nae, “Toronoo atahori Israꞌel re. Ma toronoo feaꞌ re. Hei masoꞌ agama Yahudi huu hei o hii atahori Israꞌel ra Lamatualain na. Au oꞌe basa nggi pasa ndiki mara fo rena!
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Lamatualain tengga basa hita atahori Israꞌel bei-bai nara mia dalahulun neu. Ara reu leo sia rae Masir, fo nda sira nusan sa. Sia naa Lamatualain fee se leo no sodꞌa-moleꞌ, de tititi-nonosi nara boe ramaheta. Boe ma, Lamatualain pake koasa manaseli Na fo no se lao hela Masir.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Ara rasodꞌa lali-laliꞌ mia mamana rouꞌ losa too haa nulu. Mae ara langga-fatu rakandoo, te Lamatualain naꞌatataaꞌ no se rakandooꞌ a.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Basa naa ma, Lamatualain tao sea-saranggaa leo hitu sia rae Kanaꞌan. De Ana babꞌanggi rae a, fee hita bei-baꞌi nara, fo dadꞌi rae pusaka nara.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Ara rasodꞌa onaꞌ naa, losa too natun haa lima nulu.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Leleꞌ Samuel dadꞌi mana ola-ola Na, hita bei-bai nara nauꞌ a hambu maneꞌ sa. De Lamatualain soꞌu Kis ana na, naran Saul, mia leo Benyamin. Saul toꞌu parendaꞌ too haa nulu.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Boe ma Lamatualain naꞌondaꞌ e. Ana soꞌu Isai ana na Daud, fo nggati Saul, dadꞌi mane feuꞌ. Lamatualain nahine tebꞌe Daud rala na nae, “Isai ana na Daud ia, ndaa no Au rala Ngga. Dei fo ana tao tungga Au hihii Nggara.’
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 Leleꞌ naa, Lamatualain helu nae haitua Daud tititi-nonosin esa, fo fee ambon neu atahori Israꞌel ra sala-kilu nara ma fee masodꞌaꞌ neu se. Dadꞌi au ae ufadꞌe toronooꞌ ra taꞌo ia: Daud tititi-nonosin fo Lamatualain heluꞌ a, naeni Yesus.”
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Paulus olaꞌ nakandoo nae, “Lamatuaꞌ Yesus nda feꞌe soꞌu ue-tataon sa, te atahori sa, naran Yohanis, nafadꞌe atahori Israꞌel ra, nae ara musi hahae tao salaꞌ. Ma ara musi sarani fo dadꞌi bukti sira malole ro Lamatualain ena.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Te leleꞌ Yohanis ue-tao na naeꞌ a basa, ana nafadꞌe atahori ra nae, ‘Hei afiꞌ duꞌa mae au ia, atahori Lamatualain helu nae haituaꞌ a. Misinedꞌa malole! Hei musi mihani Atahori sa, nae nema. Ana manaseliꞌ lenaꞌ au. Onaꞌ mae dadꞌi mana dedenuꞌ na o, au nda undaa sa.’
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 Toronoo nggare! Hei ruma baꞌi Abraham tititi-nonosi na, ma hei ruma atahori feaꞌ, te rala mara hii neu Lamatualain. Rena au dei! Lamatualain nafadꞌe ia neu hita fo tahine Dala Masodꞌaꞌ Na. Ana mboꞌi hita mia sala-kiluꞌ tara.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Mia dalahulu na, Lamatualain pake mana ola-ola Nara fo suraꞌ rafadꞌe atahori soꞌal Atahori fo Ana helu nae fee nema. Hita malangga agama nara, ro atahori feaꞌ sia Yerusalem, baca rasafafali saa fo mana ola-olaꞌ ra suraꞌ hela. Tungga fai hahae aoꞌ, ara risiꞌ ume hule-oꞌe rala, fo baca Lamatualain Susura Meumare Na. Te ara nda rahine rae atahori fo Lamatualain helu nae feeꞌ naa, naeni Yesus sa. Ara sangga dalaꞌ de hukun risa e. Te dalaꞌ ia ndaa no saa fo mana ola-olaꞌ ra suraꞌ hela ena.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Ara tao-taoꞌ a dedꞌeat ro Yesus fo rae raꞌatutudꞌaꞌ E, te ara nda hambu salan saa saꞌ boe. Mae onaꞌ naa o, ara roꞌe hofernor Pilatus fo tao risa E.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Hofernor o naꞌaheiꞌ boe, de mbaku E mia hau ngganggeꞌ, losa mate. Basa ia ra o, ndaa no saa fo mana ola-ola ra suraꞌ hela ena. Ara raꞌondaꞌ Yesus Ao sisin mia hau ngganggeꞌ, de oꞌo rendi E tao rates rala neu.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Te Lamatualain pake koasan fo tao nasodꞌa baliꞌ E.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Yesus nasodꞌa baliꞌ ma, Ana natudꞌu Ao Na nasafafali neu atahori ra. Sira ia, mana rema ro E mia nusa Galilea risiꞌ Yerusalem. Ma sira o, mana dadꞌi sakasii fee atahori Israꞌel ra oras ia.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 — ausente —
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 — ausente —
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Mia dalahulu na, Lamatualain helu nae, dei fo Eni tao nasodꞌa baliꞌ Atahori fo nae haituaꞌ a. Ma Atahori naa nda afi mate sa ena. Huu naa, Lamatualain pake mana ola-ola Na fo sura nae,
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Sosodꞌa Koa-kio esa fai nae,
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 — ausente —
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 — ausente —
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 — ausente —
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 — ausente —
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 — ausente —
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 — ausente —
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Olaꞌ basa ma, Paulus no Barnabas rambari rae lao hela ume hule-oꞌeꞌ a. Atahori naa ra roe fo nggarei nasafali na rema, fo rafadꞌe lutuꞌ-leloꞌ saa fo sira olaꞌ faꞌ ra.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Paulus no Barnabas lao hela ume hule-oꞌeꞌ a ma, atahori hetar tungga se. Ruꞌa se ranori se, rae “Hita bubꞌuluꞌ tae Lamatualain rala Na maloleꞌ seli neu hita. Naa de, hei musi toꞌu mihereꞌ E.”
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Nggarei mana nemaꞌ ma, nandaa no atahori Yahudi ra fai hahae na, naeꞌ a basa atahori sia kota naa rema rae rena Lamatualain Dedꞌea-oꞌola Na.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Atahori Yahudi ra malangga nara rita atahori naeꞌ rema rae rena Paulus se, de rala nara mera. Leleꞌ Paulus olaꞌ, ara labꞌan poke-mbake e, ma olaꞌ raꞌatutudꞌaꞌ Paulus se.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Te Paulus se nda raꞌadꞌedꞌeaꞌ sa, ma ara olaꞌ nda bambi-bambiꞌ sa. Ara oi, “Lamatualain soi dalaꞌ naꞌahuluꞌ fee hita atahori Yahudi ra, ma Ana o fee naꞌahuluꞌ Dudꞌui Malole Na neu hita boe. Memaꞌ nandaa! Te hei nda nau simbo sa. No taꞌo naa, hei mitudꞌu mae hei nda mindaa misodꞌa mikindoo mo Lamatualain sa. De ia naa, hai mae mendi Dudꞌui Maloleꞌ neu atahori nusa feaꞌ ra, huu hei nda nau simbo e sa.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Lamatualain denu hai, onaꞌ a Yesaya suraꞌ nae,
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Sia naa, hambu atahori feaꞌ fo nda atahori Yahudi ra sa. Leleꞌ ara rena taꞌo naa ma, ramahoꞌo seli. Ara koa-kio Lamatualain rae, “Koa-kio Lamatualain! Dudꞌui Malole Na, malole na seli!” Mia sira hambu atahori fo Lamatualain naꞌetuꞌ basa ma doo na, fo rasodꞌa rakandoo ro E. Basa se ramahere Lamatuaꞌ Yesus.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Lamatualain Dedꞌea-oꞌola Na nenedꞌui-bꞌenggaꞌ ndule basa mamanaꞌ sia nusa naa.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Sia kota naa, hambu atahori monaen touꞌ-inaꞌ. Ruma hii nau Lamatuaꞌ. Te atahori Yahudi ra malangga nara reu ratatale atahori monaen naa ra, fo mbuu Paulus no Barnabas mia sira nusaꞌ na.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Naa de, ruꞌa se rae lao hela mamanaꞌ naa. Ara tao mataꞌ esa naeni ngganggafur afu mia ei nara, dadꞌi bukti, rae atahori sia kota naa nda rena sira sa. De ruꞌa se rasadea lao hela kota naa. Ara risiꞌ kota sa, naran Ikonium.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Te atahori mana ramahere Lamatuaꞌ Yesus sia Antiokia, ramahoꞌo, huu Lamatualain Dula-dale Meumare Na tao manggatee rala nara.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.