Lucas 6
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs ARIB
1 Екхвар андэ субота, кала Исусо прожалас маляса, кай барёлас див, Лэстирэ сытярнэ сшынэнас о ворзо, кхосэнас андэ васт и ханас.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Варисавэ андай фарисеёря пхэндэ:
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Исусо пхэндя лэнди:
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Вов зажыля андо чер Дэвлэско, ля марно, саво тховэнас англав Дэл и саво нащи сас тэ хал никасти, сар качи лэ рашаенди, халя ежэно и дя тэ хал пэстирэ манушэнди.
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Исусо пхэндя лэнди:
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Андэ авэр субота Исусо зажыля андэ синагога и сытярэлас. Котэ сас мануш шукэ правонэ вастэса.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Сытяримаря Законостирэ и фарисеёря дикхэнас пала Лэстэ, на авэла ли Вов тэ састярэл андэ субота, колэстар со родэнас тэ ужылисарэн Лэс.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Нэ Исусо жангля, со онэ гындонас, и пхэнэл манушэсти шукэ вастэса:
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Исусо пхэндя лэнди:
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Вов подикхля пэр лэндэ и пхэндя колэсти манушэсти:
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Онэ жэ фартэ холяйле и дэнас дума машкар пэстэ, со тэ терэн лэ Исусоса.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Андэ кодья вряма Исусо жыля по плай тэ мангэлпэ Дэвлэс и всавори рят сас андо мангимос.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Сар авиля дес, Вов акхардя Пэстирэн сытярнэн и вытидя лэндар дэшудуй, савэн проакхардя апостолонэнца:
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Симонос, савэс проакхардя Пэтро, пхралэс Симоностирэс Андреёс, Иаковос и Иоанос, Филипос и Варфоломеёс,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Матфеёс и Фомас, шавэс Алфеёстирэс Иаковос, Симонос, проакхардо Зилото,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 шавэс Иаковостирэс Иудас и Иудас Искариотос, саво прэдя лэ Исусос.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Исусо сжыля плаестар лэнца тэлэ и тэрдиля по биплаенго тхан. Котэ стидэпэ бут Лэстирэ сытярнэ и фартэ бут мануша пай всавори Иудея и Иерусалимо, а кадя ж андай фороря Тиро и Сидоно, савэ по брэго барэ паеско.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Онэ авиле тэ ашунэн Исусос и тэ састярэн насвалимастар. Мануша, савэ грыжонаспэ найжужэндар духондар, састярэнаспэ.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Всаворэ мануша камэнас тэ лэнпэ Исусостэ, важ кода со Лэстар сжалас зор и састярэлас всаворэн.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Вов вазгля якха пэ сытярнэ и ля тэ пхэнэл:
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Бахталэ тумэ, ко бокхалэ икхатар!
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Бахталэ тумэ, сар мануша тумэн фартэ на камэна, кала тумэн вытрадэна, акушэна и магрисарэна тумаро алав палав Шаво Манушыкано.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Челэн андэ кодва дес баря лошаса! Баро потинимос тумэнди по болыбэн! Кадя терэнас пророконэнца дада калэ манушэндирэ.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Нэ бида тумэнди, барвалэ!
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 Бида тумэнди, ко чялэ икхатар!
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 Бида тумэнди,
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 — Мэ пхэнав тумэнди, ко ашунэн Ман: камэн тумарэн вражымарен, терэн лашымос колэнди, ко на камэл тумэн.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Бахталисарэн колэн, ко дэл амрая тумэн, и мангэн Дэвлэс палай кола, савэ терэн тумэнди наймишто.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Колэсти, ко арэсэла тут пай чям, подтхов авэр. Колэсти, ко залэл тутар упраи йида, отдэ лэсти и пэско гад.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Всаворэнди, ко тутэ мангэл, дэ; и сар ко залэла тиро, на манг палпалэ.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Терэн лэ манушэнди кода, со тумэ камэн, соб онэ тэ терэн тумэнди.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 Сар тумэ камэн качи колэн, ко тумэн камэл, пала со тумэн тэ наисарэ? И бэзэхалэ мануша камэн колэн, ко лэн камэл.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Сар тумэ терэн лашымос колэнди, ко терэл мишто тумэнди, пала со тумэнди тэ наисарэ? И бэзэхалэ мануша терэн кадя жэ.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Сар тумэ дэн ловэ андо ужылимос качи колэнди, савэндар патян, со залэна палпалэ, пала со тумэнди тэ наисарэ? И бэзэхалэ мануша дэн андо ужылимос бэзэхалэнди и ажутярэн тэ залэн палпалэ вся, скачи динэ.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Ай тумэ камэн тумарэн вражымарен, терэн лэнди лашымос и дэн андо вужылимос, на ажутярэн, кай онэ отдэна палпалэ. Тунчи тумаро потинимос авэла баро, тумэ авэна шавэнца Майбарэстирэнца. Колэстар со Вов тангосарэл и колэн, савэ на наисарэн, и холятирэ.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Авэнтэ тангимасти, сар тангимаско Дад тумаро.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 На сындосарэн, и тумэ на авэна сындосардэ. На осындосарэн, и тумэ на авэна осындосардэ. Эртисарэн, и тумэ авэна эртисардэ.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Дэнтэ, и тумэнди кадя ж дэлапэ. Пхэрдэ гонэса шона и инке притасавэна, дэна тумэнди андо брэк, со авэла тэ росшолдёл. Савя мераса тумэ бинэн, кадя бинэна и тумэнди.
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Исусо роспхэндя лэнди кацави дума:
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Сытярно на майбаро пэстирэ сытяримарестар. Нэ сар высытёла, тунчи авэла, сар пэско сытяримари.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 Со дикхэс по кашторо андэ якх пэстирэ пхралэстэ, ай андэ пэстири якх на додикхэс баро кашт?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Сар ту пхэнэса пэстирэ пхралэсти: «Пхрала, дэ, мэ вылава кашторо андай якх тири»? Сар ту на дикхэс баро кашт андэ пэстири якх? Ту, дуемуенго! Вылэ майанглал баро кашт андай якх тири, и тунчи дикхэса, сар тэ вылэ кашторо андай якх пэстирэ пхралэстар.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 По лашо дрэво на барёл найлашо плодо, и вырито дрэво на анэн лашо плодо.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Кажно дрэво ужанэлпэ пай пэско плодо. На стидэн инжыро пав тэрно и виноградо пав пусаимаско кустарнико.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Андав води, пхэрдярдо лашымаса, лашо мануш выандярэл лашымос, а холяко мануш выандярэл холи андав пэско води, пхэрдярдо холяса. Со кав мануш андо води, кода лэстэ и пэ шыб.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 Со тумэ акхарэн Ман: «Рай! Рай!» — а на терэн кода, со Мэ пхэнав?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Мэ пхэнава тумэнди, пэр кастэ мэзимэ кодва, ко авэл Мандэ, ашунэн лава Мэрнэ и терэл кадя, сар Мэ пхэнав.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Вов мэзимэ по мануш, саво терэлас чер. Вов выганадя бари ганади и тховдя фундаменто по бар. Кала паи вазгляпэ и лэн выжыля андав брэго и жыля по чер, вой на схаладя лэс, колэстар со сас тердо мишто.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Ай кодва, ко ашунэл Мэрнэ лава и на терэл кадя, сар Мэ пхэнав, вов мэзимэ по мануш, саво тердя чер пэ пхув бифундаментоско. Сар качи лэн жыля по чер, вов андэ кодья вряма роспхагляпэ и роспэляпэ всаворо.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.