Atos 9
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NAA
1 Савло сас холяко пэ Раестирэ сытярнэн и фартэ камэлас тэ умарэл лэн. Вов авиля кав баро рашай
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 и мангля лэстар лила, пистросардэ кай синагоги Дамаскостирэ, соб, сар вов аракхэла варикас, ко приритярдёл Исусостирэс сытяримости, саво акхарэлпэ Дром, тунчи лэстэ сас зор тэ спхандэл лэн и тэ андярэл андо Иерусалимо.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Кала вов подладэлас кав Дамаско, лэсти, катар на ляпэ запхабиля андай всаворэ рига удуд пай болыбэн.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Вов пэля пэ пхув и ашундя гласо:
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 — Ко Ту, Рай? — пушля Савло.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Вщи и жа андо форо. Котэ тути пхэнэна, со трэбуй тэ терэс.
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Мануша, савэ традэнас екхэтанэ лэ Савлоса, ашыле сар муторя: онэ ашундэ гласо, нэ никас на дикхле.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Савло вазгляпэ пай пхув, нэ кала вов отпхэрнадя якха, нисо на дикхэлас. Лэс линэ палай васт тай андярдэ андо Дамаско.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Трин дес вов сас коро и нисо на халас и на пэлас.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Андо Дамаско жувэлас сытярно, савэс акхарэнас Анания. Рай пхэндя лэсти андо дикхимос:
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Рай пхэндя лэсти:
11 Então o Senhor lhe disse:
12 Вов дикхля андо дикхимос манушэс пав алав Анания, саво авиля и тховдя пэр лэстэ и васт, кай вов тэ дикхэл.
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Анания пхэндя:
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 И катэ лэстэ исин баримос барэ рашаендар, кай тэ спхандэл всаворэн, ко приакхарэл Тиро алав.
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Нэ Рай пхэндя лэсти:
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Мэ сикавава лэсти кода, скачи лэсти трэбуй авэла тэ пэрэжувэл грыжа пала Мэрно алав.
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Анания жыля и авиля андо чер, тховдя по Савло и васт тай пхэндя:
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Андэ кодья ж вряма сар чешуя спэля пай якха кав Савло, и вов ашыля тэ дикхэл. Савло вщиля и приля болдимос.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Тунчи вов халя, и лэстэ рисайля зор.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 и андэ кодья ж вряма ашыля тэ роспхэнэл андэ синагоги пала кода, со Исусо — Шаво Дэвлэско.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Всаворэ, ко лэс ашунэлас, дивонаспэ и пхэнэнас:
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Нэ Савло инке майбаря зораса роспхэнэлас и терэлас кадя, со иудеёря андо Дамаско на жанэнас, со тэ пхэнэн, кала вов допхэнэлас, со Иисусо исин Христосо.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Кала прожыле бут деса, иудеёря допхэндэпэ тэ умарэн лэ Савлос.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Нэ Савло ужангля, со онэ гындон тэ умарэн лэс. Кола, савэ камэнас тэ терэн када, рят и дес ажутярэнас пашай удара форостирэ.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Нэ лэстирэ сытярнэ рятяса змукле лэс андэ бари траста дуряса пай форостири стинка.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Савло авиля андо Иерусалимо и камэлас тэ авэл лэ сытярнэндэ, нэ всаворэ даранас лэстар и на патянас, со вов кадя ж сытярно.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Нэ Варнава ля лэс и андя кай апостолоря и роспхэндя лэнди пала кода, сар Савло пав дром дикхля лэ Раес, и сар Вов дэлас дума лэса, сар андо Дамаско бидарако вов роспхэнэлас важ алав Исусоско.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Савло терэлас лэнца екх рындо андо Иерусалимо и бидарако роспхэнэлас важ алав Раеско.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Вов дэлас дума и спорисавэлас лэ элинистонэнца, ай кола камле тэ умарэн лэс.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Кала пхрала ужангле пала када, онэ одандярдэ Савлос андэ Кесария, ай котар бишалдэ андо Тарсо.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Андэ кодья вряма кхандири пай всавори Иудея, Галилея и Самария сас андо миро, састярэлас тай барёлас, пхирэлас андо дар англав Рай, и Свэнто Духо подритярэлас ла.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Пэтро обжалас всаворэн, и закамля тэ авэл кай свэнти мануша, савэ жувэнас андэ Лида.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Котэ сас екх мануш, савэс акхарэнас Энэё, вов сас насвало пэрнэнца и на вщелас пав пато охто бэрша.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Пэтро пхэндя лэсти:
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Кала всаворэ, ко жувэлас андэ Лида и Шароно дикхле лэс састярдэса, онэ обрисайле кав Рай.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Андэ Яфа сас екх сытярни, савя акхарэнас Тавита, со пэрэандярэлпэ, сар «серна». Вой терэлас бут лашымос и поможысарэлас чёрорэнди.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 И акэ, андэ кадья вряма вой занасвайля и муля. Ла обхаладэ и тховдэ упрэ андо чер.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Ай сар и Лида сас найдур лэ Яфатар, сытярнэ бишалдэ котэ дуен манушэн, бо ашундэ, со Пэтро котэ. Онэ мангле лэс:
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Пэтро жыля лэнца и кала авиля, лэс проандярдэ упрэ андо чер. Паша лэстэ стидэпэ всаворэ пхивля. Онэ ровэнас и сикавэнас лэсти и йида, сави сувэлас Серна, кала сас жунди.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Пэтро выбишалдя всаворэн котар, тэрдиля пэ чянга и мангляпэ Дэвлэс. Тунчи обрисайля кав трупо и пхэндя:
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Вов ля ла палав васт и поможысардя тэ вщел. Тунчи вов акхардя свэнтонэн манушэн и пхивлян и отдя ла Тавита жундяса.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Пала када ашыля ашундо пай всавори Яфа, и бут мануша патяйле андо Рай.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Пэтро сас андэ Яфа инке бут деса и жувэлас кай Симоно морцэндиро.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.