Atos 28
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NVT
1 Кала амэ фэрисардэпэ, тунчи ужангле, со кодва острово акхарэлпэ Мальта.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Мануша, савэ жувэнас котэ, фартэ мишто прилинэ амэн. Онэ роспхабардэ яг, акхардэ амэн пэстэ, колэсти со сас шудро и жалас брышынд.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Кала Павло стидя обэрэмко кашта тай ашыля тэ шол андэ яг, лэсти по васт хутилдя дандэнца сап, саво фэрисарэласпэ лэ ягатар и выгульдя андай кашта.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Ай кала мануша, савэ жувэнас котэ, удикхле, со кай васт лэ Павлоско припхангляпэ сап, онэ линэ тэ пхэнэн екх екхэсти:
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Нэ Павло сшутя сапэс пав васт андэ яг, и сап на тердя лэсти нисави бида.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Мануша ажутярэнас, со вов шувлёла, пэрэла и мэрэла. Онэ бут вряма ажутярэнас, нэ кала дикхле, со лэса нисо на терэлпэ, линэ тэ гындон пай авэр, со вов варисаво дэл.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Найдур сас пхувья, савэ сас лэ пхурэдэрэстирэ пав острово, савэс акхарэнас Публиё. Вов лошаса приля амэн пэстэ, и амэ трин дес самас лэстэ.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Кав Публиё сас насвало дад. Вов пашлёлас пэ пато, сас фартэ пхабардо и лэстэ сас дизентирия. Павло зажыля лэстэ, мангляпэ Дэвлэс, тховдя пэр лэстэ васта и састярдя лэс.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Тунчи всаворэ насвалэ пав острово линэ тэ авэн лэстэ и тэ састярэнпэ.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Онэ баря пативаса обжылепэ амэнца, ай кала амэнди трэбуй сас тэ плывисарас, онэ динэ амэнди вся, со амэнди трэбуй сас андо дром.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Тунчи кала прожыля трин шон, амэ выжыле андо море по кораблё андай Александрия, саво винтярэлас по острово. Кадва кораблё проакхардо Дуй Пхрала.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Амэ авилям андэ Сиракуза и сас котэ трин дес.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Котар амэ плывисардэ андо море и авиле андэ форо Ригиё. Пэ авэр дес пхурдэлас балвал пав юго, ай пэ дуйто дес амэ авиле андэ Путеолоря.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Котэ амэ аракхле пхралэн, онэ мангле амэн тэ авас лэнца эхта деса. Тай акэ амэ авилям андо Римо.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Пхрала андо Римо ашундэ пала кода, со амэ авиле, и выжыле, кай тэ дикхэнпэ амэнца пэ Апиёско форо, и андо форо Трин Гостиницоря. Кала Павло удикхля лэн, вов наисардя лэ Дэвлэс тай вазгляпэ духоса.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Амэ авиле андо Римо, лэ Павлости динэ тэ жувэл ежэнэсти, нэ паша лэстэ жувэлас халавдо, саво дикхэлас пала лэстэ.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Кала прожыле трин деса, Павло акхардя майанглунэн андай иудеёря. Кала онэ стидэпэ, вов пхэндя лэнди:
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Римляноря розлинэ мэрно рындо и камле ман тэ отмукэн, колэсти со пала мандэ нинай нисаво ужылимос, пала саво ман трэбуй тэ умарэн.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Нэ сар иудеёря на камэнас тэ прилэн када, манди трэбуй сас тэ мангав сындо кав императоро, и тердэм мэ када най кай тэ ужылисарав пэско народо.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Колэсти мэ акхардэм тумэн адес, соб тэ дикхавпэ и тэ подав дума тумэнца. Колэсти со кала лэпунзэ пэ мандэ палай надия лэ Израилёстири.
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Кола, савэ ашунэнас лэ Павлос, пхэндэ:
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Нэ амэ камас тутар тэ ашунас, сар ту ежэно гындос, амэ жанас качи кода, со мануша пай всаворэ тхана вырито пхэнэн пала кадва сытяримос.
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Онэ допхэндэпэ лэ Павлоса, и андо екх вытидо дес бут мануша авиле андо чер, кай вов жувэлас. Павло пав дэнзор жыкай рят пхэнэлас лэнди пала Дэвлэстиро Тхагаримос и допхэнэлас лэнди палав Исусо лавэнца андав Законо Моисеёско и пророкоря.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Коисавэ патяйле лэстирэ лавэнди, ай коисавэ на патяйле.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Онэ линэ тэ ханпэ машкар пэстэ, и сар онэ ашыле тэ ужан, Павло пхэндя кацавэ лава:
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 «Жа кав кадва народо и пхэн:
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Води калэ народоско ашыля, сар бар,
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 — ausente —
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 — ausente —
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Павло жувэлас андо Римо инке дуй бэрш андо чер, саво вов намисардя, и прилэлас всаворэн, ко авэлас лэстэ.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Вов бидарако роспхэнэлас палав Тхагаримос Дэвлэско, сытярэлас палав Рай Исусо Христосо, и лэс нико на тэрдярэлас.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.