Atos 24
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NVT
1 Кала прожыле панч деса, баро рашай Анания, коисавэ пхурэдэра, тай мануш саво жанэл законо Тертуло авиле андэ Кесария, соб тэ ужылисарэл англав баро рай лэ Павлос.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias chegou com alguns dos líderes do povo e um advogado chamado Tértulo para exporem ao governador sua causa contra Paulo.
2 — ausente —
2 Quando Paulo foi chamado, Tértulo apresentou as acusações: “Excelentíssimo Félix, o senhor tem proporcionado a nós, judeus, um longo período de paz e, com perspicácia, tem realizado reformas que muito nos beneficiam.
3 — ausente —
3 Por todas essas coisas nós lhe somos extremamente gratos.
4 Кай тэ на залав тири вряма, мэ мангав тут пав пэско мищимос выашун мэрно налунгуно лав.
4 Contudo, não desejo tomar seu tempo, por isso peço sua atenção apenas por um momento.
5 Амэ аракхас, со кадва мануш — сар найлащи дукх. Вов ваздэл лэ иудеёнэн пай всавори люма и исин пхурэдэр пай назаретоско стидимос.
5 Constatamos que este homem é um perturbador, que vive causando tumultos entre os judeus de todo o mundo. É o principal líder da seita conhecida como os Nazarenos.
6 — ausente —
6 Quando o prendemos, estava tentando profanar o templo. Nós queríamos julgá-lo de acordo com nossa lei,
7 — ausente —
7 mas Lísias, o comandante do regimento, usou de força e o tirou de nossas mãos,
8 Кала ту допушэса лэс, ту ежэно ужанэса пала вся, андэр со амэ ужылисарас лэс.
8 e ordenou a nós, os acusadores, que nos apresentássemos perante o senhor. Nossas acusações poderão ser confirmadas quando o senhor interrogar Paulo pessoalmente”.
9 Иудеёря кадя ж ужылисарэнас лэ Павлос и пхэнэнас, со када вся чячимос.
9 Os outros judeus concordaram e declararam ser verdadeiro o que Tértulo tinha dito.
10 Баро рай сикадя лэ Павлости, кай вов тэ дэл дума, и кодва ашыля тэ пхэнэл:
10 Quando Paulo recebeu um sinal do governador para falar, disse: “Sei que o senhor tem julgado questões dos judeus há muitos anos e, portanto, apresento-lhe minha defesa de bom grado.
11 Тути напхарэс авэла тэ ужанэс кода, со на майбут, сар дэшудуй деса палпалэ мэ авилем тэ тэлював Дэвлэсти андо Иерусалимо.
11 O senhor poderá verificar com facilidade que cheguei a Jerusalém não mais que doze dias atrás para adorar no templo.
12 Кола, савэ ман ужылисарэн, на дикхле, кай мэ тэ спорисавав варикаса андо храмо и тэ ваздав лэ манушэн андэ синагоги тай андэ саво-то тхан фороско.
12 Meus acusadores não me encontraram discutindo com ninguém no templo, nem causando tumulto em nenhuma sinagoga, nem nas ruas da cidade.
13 Онэ на допхэнэна кода, андэр со икхатар ман ужылисарэн.
13 Eles não podem provar as acusações que fazem contra mim.
14 Мэ прижандював тути, со жав пав Дром Раеско, саво онэ акхарэн хохавно сытяримос. Мэ тэлював Дэвлэсти амарэ дадэнго, патяв всаворэсти, со пистросардо андо Законо тай андэ пророкондирэ лила.
14 “Reconheço, porém, que sou seguidor do Caminho, que eles chamam de seita. Adoro o Deus de nossos antepassados e creio firmemente na lei judaica e em tudo que está escrito nos profetas.
15 Мандэ кацави ж надия по Дэл, сар и колэндэ манушэндэ, — надия, со чячимастирэ и найчячимастирэ жундёна мулэндар.
15 Tenho em Deus a mesma esperança destes homens, de que ele ressuscitará tanto os justos como os injustos.
16 Важ кода мэ терав вся, кай тэ жував жужаса пативаса англав Дэл и англай мануша.
16 Por isso, procuro sempre manter a consciência limpa diante de Deus e dos homens.
17 Мэ на сымас катэ коискачи бэрша, ай тунчи авилем андо Иерусалимо, кай тэ пэрэдав мэрнэ народости ловэ, савэ стидэ важ чёрорэ, и тэ анав жэртва.
17 “Depois de estar ausente por vários anos, voltei a Jerusalém com dinheiro para ajudar meu povo e apresentar ofertas.
18 Ай ман дикхле андо храмо, кала мэ теравас жужаримаско обрядо. Катэ на сас нисаво цыписаримаско стидимос, и нико на ваздэласпэ.
18 Meus acusadores me viram no templo depois que completei minha cerimônia de purificação. Não havia multidão nenhuma ao meu redor e nenhum tumulto.
19 Жыкай кала авиле коискачи иудеёря андай Цыкни Азия. Лэнди и трэбуй сас ман тэ ужылисарэн, сар исин андэр со.
19 Só estavam ali alguns judeus da Ásia, e são eles que deveriam estar aqui diante do senhor para me acusar, se têm algo contra mim.
20 Мэк мануша, савэ катэ исин, пхэнэн, саво найчячимос онэ аракхле андэ кода, со мэ теравас, кала ман допушэлас Синедрионо.
20 Pergunte a estes homens que aqui estão de que crimes o conselho dos líderes do povo me considerou culpado,
21 Мэ домукав, со ужыло андо кода, со, кала тэрдювавас котэ, цыписайлем:
21 exceto pela ocasião em que gritei: ‘Estou sendo julgado diante dos senhores porque creio na ressurreição dos mortos!’”.
22 Тунчи Фэликсо, саво майфэдэр жанэлас пала Дром, пхэндя:
22 Nesse momento, Félix, que tinha bastante conhecimento sobre o Caminho, interrompeu a audiência e disse: “Esperem até Lísias, o comandante do regimento, chegar. Então decidirei o caso de vocês”.
23 Вов припхэндя пхурэдэрэсти шэлэн халавдэн тэ дикхэл палав Павло, нэ тэ дэл лэсти найбут воля и тэ домукэл лэстирэ амалэн тэ подритярэн лэ Павлос.
23 Ordenou que um oficial mantivesse Paulo sob custódia, mas lhe deu certa liberdade e permitiu que seus amigos o visitassem e providenciassem aquilo de que ele precisava.
24 Кала прожыле коискачи деса, о Фэликсо авиля пэстиря ромняса, сави сас иудейка, ла акхарэнас Друзила. Вов бишалдя палав Павло, кай тэ поашунэн палав лэско патявимос андо Исусо Христосо.
24 Alguns dias depois, Félix voltou com sua esposa, Drusila, que era judia. Mandou chamar Paulo, e os dois ouviram enquanto ele lhes falava a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Павло дэлас дума палав жужымаско жувимос, со трэбуй тэ ритярэл пэс андэ васта и палав сындо, саво авэла. Фэликсо пэрэдарайля тай пхэндя:
25 Quando Paulo passou a falar da justiça divina, do domínio próprio e do dia do juízo que estava por vir, Félix teve medo e disse: “Pode ir, por enquanto. Quando for mais conveniente, mandarei chamá-lo outra vez”.
26 Вов кадя ажутярэлас, со Павло дэла лэсти ловэ, колэсти бут молоря припхэнэлас тэ анэн лэс и дэлас дума лэса.
26 Félix também esperava que Paulo lhe oferecesse dinheiro, de modo que mandava buscá-lo com frequência e conversava com ele.
27 Прожыля дуй бэрш, по Фэликсоско тхан тэрдиля Порцыё Фэсто. Ай о Фэликсо камля тэ терэл мишто иудеёнди и ашадя лэ Павлос андо баруно.
27 Assim se passaram dois anos, e Félix foi sucedido por Pórcio Festo. E, uma vez que Félix desejava obter a simpatia dos judeus, manteve Paulo na prisão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.