Atos 17
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs ARIB
1 Кала онэ прожыле Амфиполи тай Аполония, авиле андэ Фесалоника, кай сас иудеёско синагога.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Павло, сар вов и терэлас всавори вряма, жыля кордэ и трин суботы сикавэлас лэнди андав Пистросаримос,
2 Ora, Paulo, segundo o seu costume, foi ter com eles; e por três sábados discutiu com eles as Escrituras,
3 роспхэнэлас и допхэнэлас, со Христости трэбуй сас тэ грыжолпэ тай тэ жундёл андай мулэ.
3 expondo e demonstrando que era necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos; este Jesus que eu vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Лэнди патяйле коискачи иудеёря, кадя ж бут грекоря, савэ тэлёнас лэ Дэвлэсти и бут жанглэ жувля. Ай всаворэ онэ жыле палав Павло и Сила.
4 E alguns deles ficaram persuadidos e aderiram a Paulo e Silas, bem como grande multidão de gregos devotos e não poucas mulheres de posição.
5 Авэр иудеёря холяйле пала када, онэ аракхле пэ тарго найлашэн манушэн, линэ лэн пэса, стидэ бут манушэн и вазгле всаворо форо. Онэ прастае кав чер Иасоноско, кай тэ родэн котэ Павлос и Силас тай тэ выандярэн лэн манушэндэ.
5 Mas os judeus, movidos de inveja, tomando consigo alguns homens maus dentre os vadios e ajuntando o povo, alvoroçavam a cidade e, assaltando a casa de Jáson, os procuravam para entregá-los ao povo.
6 Нэ кала на аракхле лэн котэ, онэ поцырдэ Иасонос и аврэн пхралэн кай форостирэ пхурэдэра.
6 Porém, não os achando, arrastaram Jáson e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 — ай Иасоно приля лэн андо пэско чер. Онэ отжан лэ императоростирэ упхэнимастар и пхэнэн, со исин авэр тхагар, Савэс акхарэн Исусо.
7 os quais Jáson acolheu; e todos eles procedem contra os decretos de César, dizendo haver outro rei, que é Jesus.
8 Народо и форостирэ пхурэдэра ашундэ када тай здарайле.
8 Assim alvoroçaram a multidão e os magistrados da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Онэ линэ лав и ловэ пав Иасоно и аврэн, ко сас лэса тай отмукле лэн.
9 Tendo, porém, recebido fiança de Jáson e dos demais, soltaram-nos.
10 Тунчи, сар качи авиля и рят, пхрала отбишалдэ лэ Павлос и Силас андэ Верия. Кала онэ авиле кордэ, жыле андэ иудеёндири синагога.
10 E logo, de noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia; tendo eles ali chegado, foram à sinagoga dos judeus.
11 Верийцоря сас майотпхэрнадэ воденца, сар и фесалоникийцоря. Онэ всаворя зораса прилинэ кода, со пхэнэлас Павло, и кажно дес розлэнас Пистросаримос, кай тэ полэн, када чячимос чи нат.
11 Ora, estes eram mais nobres do que os de Tessalônica, porque receberam a palavra com toda avidez, examinando diariamente as Escrituras para ver se estas coisas eram assim.
12 Бут лэндар патяйле, кадя ж патяйле пативалэ гречянки и бут грекоря.
12 De sorte que muitos deles creram, bem como bom número de mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Нэ кала иудеёря андэ Фесалоника ужангле пала кода, со Павло роспхэнэл лав Дэвлэско андэ Верия, онэ авиле кордэ и ашыле тэ ваздэн и тэ холярэн лэ манушэн.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que também em Beréia era anunciada por Paulo a palavra de Deus, foram lá agitar e sublevar as multidões.
14 Тунчи и пхрала бишалдэ лэ Павлос кай море, ай о Сила и Тимофеё ашылепэ андо форо.
14 Imediatamente os irmãos fizeram sair a Paulo para que fosse até o mar; mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Кола, ко проандярэлас лэ Павлос, авиле лэса андэ Афиноря, ай тунчи жыле палпалэ, колэсти со Павло дя лэнди запхэнимос, соб о Сила и Тимофеё майсыго тэ авэн лэстэ.
15 E os que acompanhavam a Paulo levaram-no até Atenas e, tendo recebido ordem para Silas e Timóteo a fim de que estes fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Кала Павло ажутярэлас лэн андэ Афиноря, вов дикхля, со кадя бут идолоря андэ кадва форо и калэстар лэсти сас наймишто по води.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, revoltava-se nele o seu espírito, vendo a cidade cheia de ídolos.
17 Вов дэлас дума андэ синагога лэ иудеёнца и колэнца, савэ тэлёнас лэ Дэвлэсти, ай кадя ж кажно дес пэ тарго колэнца, ко авэлас кордэ.
17 Argumentava, portanto, na sinagoga com os judeus e os gregos devotos, e na praça todos os dias com os que se encontravam ali.
18 Лэса дэнас дума коисавэ философоря — эпикурейцоря и стоикоря. Екх пушэнас:
18 Ora, alguns filósofos epicureus e estóicos disputavam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece ser pregador de deuses estranhos; pois anunciava a boa nova de Jesus e a ressurreição.
19 Онэ андэ Павлос андо Ареопаго и мангле:
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Ту роспхэнэс пала варисо, со амэ на полас, и амэнди камэлпэ тэ жанас, со када кацаво исин.
20 Pois tu nos trazes aos ouvidos coisas estranhas; portanto queremos saber o que vem a ser isto.
21 Афиняноря и мануша авэр пхувьятар, савэ жувэнас котэ, майфэдэр камэнас тэ дэн дума чи тэ ашунэн варисо нэво.
21 Ora, todos os atenienses, como também os estrangeiros que ali residiam, de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de contar ou de ouvir a última novidade.
22 Тунчи Павло вщиля помашкар Ареопаго тай пхэндя:
22 Então Paulo, estando de pé no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vejo que sois excepcionalmente religiosos;
23 Мэ аракхлем екх жэртвенико, пэ саво сас пистросардо: «НАЙЖАНГЛЭ ДЭВЛЭСТИ». Мэ роспхэнав тумэнди пала Калэс Дэвлэс, Савэс тумэ на жанэн, ай всаекх тэлён Лэсти.
23 porque, passando eu e observando os objetos do vosso culto, encontrei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais sem o conhecer, é o que vos anuncio.
24 О Дэл, Саво тердя всавори люма и вся, со пэр латэ, исин Рай болыбнаско и пхувьяко. Вов на жувэл андэ храморя, савэ тердэ вастэнца мануша.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Лэ Дэвлэсти на трэбуй, соб и мануша тэ терэн бути Лэсти пэстирэ вастэнца, сар наче Лэсти варисо на хутилэл. Вов Ежэно дэл всаворэнди манушэнди жувимос, зор и вся авэр.
25 nem tampouco é servido por mãos humanas, como se necessitasse de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Екхэ манушэстар Вов тердя всаворэ манушэн, соб онэ тэ жувэн пай всавори пхув, и пхэндя кай и кала онэ авэна тэ жувэн.
26 e de um só fez todas as raças dos homens, para habitarem sobre toda a face da terra, determinando-lhes os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação;
27 Вов тердя када, соб мануша тэ родэн тай тэ аракхэн Дэвлэс, нэ Вов чячес исин найдур кажнонэс амэндар.
27 para que buscassem a Deus, se porventura, tateando, o pudessem achar, o qual, todavia, não está longe de cada um de nós;
28 Акэ, андэр Лэстэ амэ жувас, пхирас тай исин андэ люма, сар пхэнэн коисавэ тумарэ поэторя: «Ай амэ исин Лэско родо».
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois dele também somos geração.
29 Ай кала амэ родо Дэвлэско, амэнди на трэбуй тэ гындосарас, со о Дэл мэзимэ пэ кода, со тердо сомнакастар, рупэстар чи барэстар вастэнца тай годяса манушэндиряса.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida pela arte e imaginação do homem.
30 Майанглал мануша на жанэнас Дэвлэс и Вов запхандэлас пэ када якха, нэ икхатар Вов припхэнэл всаворэнди пай всавори пхув тэ каисавэн.
30 Mas Deus, não levando em conta os tempos da ignorância, manda agora que todos os homens em todo lugar se arrependam;
31 Вов тховдя дес, кала Вов авэла тэ сындосарэл всавори люма пав чячимос, тай вытидя Манушэс, Саво и авэла сындомари. Вов допхэндя када всаворэнди, кала жундярдя Лэс андай мулэ!
31 porquanto determinou um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que para isso ordenou; e disso tem dado certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Кала онэ ашундэ палай кода, со жундёна и мулэ, коисавэ лэндар ашыле тэ асан, ай авэр пхэндэ:
32 Mas quando ouviram falar em ressurreição de mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos ainda outra vez.
33 Тунчи Павло жылятар котар.
33 Assim Paulo saiu do meio deles.
34 Коискачи манушэн екхпатив патяйле тай жыле лэ Павлоса. Машкар лэндэ сас Дионисиё, мануш андав Ареопаго, инке жувли, савя акхарэнас Дамарь, и авэр.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele, e creram, entre os quais Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.