Atos 28
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs NTLH
1 Кала амэ фирисардэпэ, тунчи уджянгле, со кодэва острово акхарэлпэ Мальта.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Мануша, савэ котэ джювдэ, тердэ важ амэн бари патив. Вонэ тховдэ яг тай акхардэ амэн пэстэ, колэсти со сля шылало тай джялас брышынд.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Кала Павло стидэня кашта и ачиля тэ чувэ дэ яг, лэсти дэ вастэ вхаляпэ сап, саво выґульда каштэндар, кала фирисарэласпэ ягатар.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Кала катутнэ мануша удыкхле, со Павлостэ пэ вастэ амгладёл сап, вонэ ачиле тэ дэдумэ екх аврэсти:
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Нэ Павло счута сапэ дэ яг, и вов на терда лэсти нисаво бибахталимо.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Мануша жэ дожутярэнас, со вов ачела тэ шулёл чи сиго мэрэла. Вонэ дожутярдэ бут вряма и кала удыкхле, со лэґа нисо на терэлпэ, тунчи парувдэ пэхкири дума тай ачиле тэ пхэнэ, со када савось дэвэл.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Надур ачелас грэда, тев джювда пхурэдэр пав острово, савэ акхарэнас Публии. Вов пативалэ прылиля амэн, тай амэ сле лэстэ трин дивэ.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Лэхкоро дад сля насвало тай пашлёлас пэ пато. Лэстэ сля пхабаримо тай фартэ дукхалас води. Павло авиля лэстэ, помангляпэ, тховда пэ лэстэ васта тай састярда лэ.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Тунчи и авэр насвалэ островостар ачиле тэ авэ лэстэ тай высастярэнаспэ.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Вонэ дэне амэнди бари патив, и кала амэ лагле, стидэне амэнди вса, со трэбуни важ дром.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Проджиля трин чёна, и амэ выджиле дэ море пэ корабли Александриятар, саво пролиджялас ївэнд пэ кодэва острово и акхарэласпэ «Дуй пхрала».
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Амэ авиле дэ Сиракузы и просле котэ трин дивэ.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Котарь амэ ваздэнепэ тай авиле дэ Ригии. Пэ авэр диво пхурдэня южно балвал, тай дивэґа амэ авиле дэ Путеолы.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Котэ амэ аракхле пхралэн, тай вонэ мангле амэн тэ пролиджя лэнца састо курко.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Пхрала дэ Римо ушундэ, со амэ авиле, тай джиле тэ удыкхэ амэн ды Аппиёхкоро форо тай ды тханэ, саво акхарэлпэ «Трин гостиницы». Кала Павло удыкхля лэн, вов наисарда Дэвлэ тай прылиля зор.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Амэ авиле дэ Римо, тай Павлости дэне воля тэ джювэ екхэсти. Паша лэ джювда кацик халавдо, саво дыкхэлас пала лэ.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Проджиля трин дивэ, тай Павло акхарда пативалэн иудеен. Кала вонэ авиле, вов пхэнда лэнди:
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Римлянуря роздыкхле муро рындо тай камле тэ отмукэ ман, колэсти со дэ ман нэнай дош, пала савя трэбуни тэ умарэ.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Нэ сар иудея на сле пала ман, мэ манглём сындо императохкоро. Мэ тердом кади на важ кода, соб тэ дошарэ муро народо.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Колэсти мэ акхардом тумэн авдивэ, соб тэ дыкхэпэ тай тэ подэдумэ тумэнца. Пала надия Израилехкири ман спхангле кадэлэ ланчугонэнца.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Кодэла пхэндэ:
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Нэ амэ камле тэ пошунэ, со ту думисарэх. Амэ кицик джянах, со мануша пав всавэрэн тханэн осундисарэн кадэва сикляримо.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Вонэ допхэндэпэ Павлоґа тай дэ диво, саво вонэ вытидэне, лэстэ цэрэ авиля бут манушэн. Павло дэнзор и ды бельвеля пхэнэлас лэнди пала Дэвлэхкоро Тхагаримо тай допхэнэлас пала Исусо Моисеехкэрэ Упхэнимастар и англунарендар.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Екх лэндар патине, ай авэр — нат.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Вонэ ачиле тэ хапэ машкар пэстэ, и кала вонэ уджянас, Павло дэдуманя кацавэ лава:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 «Джя кадэлэ народостэ тай пхэн:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Їло кадэлэ манушэнгоро забариля чеченэґа,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 — ausente —
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 — ausente —
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Павло инте дуй бэрша джювда дэ Римо, тев намисарэлас цэр тай прылэлас всавэрэн, ко авэлас лэстэ.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Вов нисостар на даралас тай на сля ника, соб тэ запхэнэл лэсти тэ розпхэнэ пала Дэвлэхкоро Тхагаримо и тэ сиклярэ пала Рае Исусо Христо.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.