Mateus 13
Gurbet NT (RMY_GUR) vs ARIB
1 Ane gova đive iklilo o Isus taro čher thaj bešlo pašo jezero te sikavol.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 But manuša ćidije pe paše leste, golese đelo ano čamco, bešlo a von ačhile ki obala.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Thaj but vaćarda lenđe ane paramiča sar kaja: “Dikh, iklilo o manuš savo sejil.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Thaj kana sejisada, nesave semenura pele ko drom, thaj avile e čiriklja thaj sa xalje len.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 A avera pele pe barale thana, kaj ni sasa but phuv thaj o seme sigate barilo, golese kaj ni sasa duboko phuv.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Thaj kana o kham sasa zuralo, i biljka phabili thaj šućili golese kaj ni sasa la duboko koreno.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Nesavo seme pelo ane kangre, al barile kangre thaj i biljka tasadili.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 A nesavo seme pelo ki šukar phuv thaj anda bijandipe savo sasa tranda (30), šovardeš (60) thaj šel (100) droma po baro taro kova so sejisade.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Kas isi kana te šunol nek šunol.”
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Tegani avile pašo Isus lese sikade thaj pučlje le: “Sose tu vaćare lenđe ane paramiča?”
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 A vov vaćarda: “Tumenđe dija pe te džanen so si garajipe taro Carstvo e neboso, a lenđe ni dija pe.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Golese, kas isi džanglipe ka dol pe lese thaj ka avol le po but. A kas naj džanglipe, ka lol pe i kova so isi le.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Golese me vaćarav lenđe ane paramiča, golese kaj e manuša dičhen a ni dičhen thaj šunen a ni šunen thaj ni haljaren.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Thaj gija pherdol o proroštvo savo o Dol dija e Isaijase, savo vaćarol:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 — ausente —
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 A blago tumare jakhenđe golese so dičhen thaj tumare kanenđe so šunen.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Čače vaćarav tumenđe, kaj but prorokura thaj čačutne sa e ilesa manglje te dičhen so tumen dičhen, a ni dikhlje thaj te šunen so tumen šunen, a ni šunde.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 Šunen akana, so značil i paramič taro manuš savo sejil.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Kana khoni šunol o Lafi taro Carstvo thaj ni haljarol, avol o beng thaj čhorol so si sejimo ano leso ilo. Gova si o seme so si po drom sejimo.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 A o seme savo si sejimo ko baralo than si gova savo šunol o Lafi e Devleso thaj sigate ano radujipe lol pese gova.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Al naj le koreno ane peste thaj ni ačhol but. Kana avol o bilačhipe il traden le pašo Lafi, sigate perol.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Kova seme savo si sejimo ane kangre si gova savo šunol o Lafi, al e brige kale svetose thaj o xoxaipe e barvalimaso tasaven o Lafi thaj ačhol bizo bijandipe.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 A o seme savo si sejimo ki lačhi phuv si gova savo šukar šunol o Lafi thaj haljarol le. Tegani čače anol šukar bijandipe a jekh seme anol po šel (100) semenura, nesavo seme anol po šovardeš (60) semenura thaj nesavo seme bijanol po tranda (30) semenura.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 O Isus vaćarda lenđe aver paramič: “O Carstvo e neboso si sar manuš savo sejisada lačho seme ane po polje.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 A kana e manuša sute, avilo leso dušmano, sejisada kukolj maškaro điv thaj đelo.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Kana barilo o điv thaj anda bijandipe, sikadilo thaj o kukolj.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Tegani avile e manuša save služin e manuše kaso sasa o polje thaj vaćarde lese: ‘Gospodarona, na li šukar seme tu sejisadan ani ćiri njiva? Kotar akana kukolj?’
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 A vov vaćarda lenđe: ‘O dušmano gova ćerda.’ A e manuša save služin vaćarde lese: ‘Manđe li akana te dža te ikala o kukolj?’
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 A vov vaćarda: ‘Na, te ikalden o kukolj, šaj te ikalen o điv.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Ačhaven nek baron katane dži ko ćidipe thaj ko vreme e ćidimaso ka vaćarav kolenđe so ćiden: Ćiden angleder o kukolj thaj phanden le ke snopura te phabarav le, a o điv čhuven ano than kaj čhuvav mingro điv.’”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 O Isus vaćarda lenđe vadži jekh paramič: “O Carstvo e neboso si sar jekh seme tari gorušica, savo lol o manuš thaj sejil ki piri njiva.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 A vov si čače emcikno tare sa e semenura, al kana barol, po baro si tare sa e biljke ano vrt thaj kana ćerdol kaš, e čiriklja e nebose aven thaj ćeren gnezdura thaj bešen pe lese granke.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Pale gova vaćarda vadži jekh paramič: “O Carstvo e neboso si sar kvasaco savo lol i džuvli thaj čhuvol ane biš (20) kile aro sa dži kaj ni uštol o humer.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Sa kava o Isus vaćarola e manušenđe ane paramiča. Thaj bize paramiča khanči ni vaćarda lenđe.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Gijate pherdilo gova so o proroko vaćarda:
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 O Isus ačhada e manušen thaj đelo ano čher. Avile paše leste lese sikade thaj vaćarde: “Sikav amen so si i paramič taro kukolj ani njiva.”
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 A vov vaćarda lenđe: “Gova savo sejil lačho seme si o Čhavo e manušeso
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 thaj i njiva si o sveto. Lačho seme si e čhave e Devlese carstvose, a o kukolj si e čhave e benđese.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 A o dušmano savo sejisada len si o beng, a o ćidipe si o kraj e svetoso, a kola so ćiden si e anđelura.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Sar o kukolj ćidol pe thaj jagasa phabarol pe, gija ka avol ko krajo e svetoso.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Me o Čhavo e manušeso ka bičhalav me anđeluren thaj von ka ćiden tare mingro Carstvo sa e manušen save čhuvena averen pe grehura thaj save phađena e Devleso zakon.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Thaj ka čhuden len ani jagali kubava. Thaj gothe but ka roven thaj ka škripin dandencar.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Tegani e pravedna manuša ka sijajin sar o kham ano Carstvo pe Dadeso. Kas isi kana nek šunol.”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 O Isus vadži vaćarda: “O Carstvo e neboso si sar barvalipe garado ano polje. Kana o manuš arakhlja le, palem garada le thaj radosno džal thaj biknol sa so isi le te bi ćinola gova polje.”
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 O Isus vaćarda: “Vadži si o Carstvo e neboso sar trgovco savo rodol šukar bisera.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Pa kana aračhol jekh but kuč biseri, džal sa biknol so isi le thaj ćinol le.”
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 O Isus vaćarda: “Vadži o Carstvo e neboso si sar mreža savi čhudol pe ano more thaj dolol tare sa e vrste mačhe.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Kana pherdol, ikalen i mreža upre pi obala thaj bešen. E lačhe mačhen save ikalde čhuven ane čare, a e bilačhen čhuden palal.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Gija ka avol ko krajo e svetoso. Ka ikljen e anđelura, ka crden e bilačhe manušen tare čačutne
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 thaj ka čhuden len ani jagali kubava. Gothe but ka roven thaj ka škripin dandencar.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Pučlja len o Isus: “Haljarden li sa kava?” Vaćarde lese: “Va, Gospode.”
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 A vov vaćarda lenđe: “Golese svako učitelji taro Mojsijaso zakon savo avol sikado taro Carstvo e neboso, ka avol sar čherutno savo ikalda andari pi riznica o nevo thaj o purano barvalipe.”
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Thaj kana o Isus vaćarda sa kala paramiča, đelo gothar.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Đelo ano than kaj barilo, sikada ani lenđi sinagoga a e manuša sesa but zadivime thaj vaćarde: “Kotar lese gasavo džanglipe thaj zuralipe?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Naj li kava e kaštunaleso čhavo? Naj li lesi dej i Marija thaj lese phrala o Jakov, o Josif, o Simon thaj o Juda?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Lese pheja naj li akate maškar amende? Kotar lese sa kava?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Thaj golese ni prihvatisade le. A o Isus vaćarda lenđe: “O proroko si bizo čast samo ano than kaj barilo thaj ano čher piro.”
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Thaj ni ćerda but čudura gothe golese kaj sesa bipačavne.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.