Marcos 4
Gurbet NT (RMY_GUR) vs ACF
1 O Isus palem lija te sikavol pašo Galilejsko jezero. Ćidije pe pherdo manuša paše leste, gija vov dija ano čamco po jezero thaj bešlo ane leste. A e manuša ačhile pašo jezero ki obala.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Vov sikada len ane pherdo paramiča. Dži kaj sikada len, phenda:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Šunen! Jekh đive iklilo o sejači te sejil o seme.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Dži kaj sejisada, nesavo seme pelo ko drom. Avile e čiriklja thaj sa xalje o seme.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Nesavo seme pelo pe barale thana kaj ni sasa but phuv. Sigate lija te barol, golese kaj i phuv ni sasa duboko.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Al kana o kham sasa zuralo, e biljke phabile thaj sigate šućile, golese so ni sasa len duboko koreno.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Nesavo seme pelo ane kangre. E kangre barile thaj tasade le, gija o seme ni anda nisavo bijandipe.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 A nesavo seme pelo pi šukar phuv, bijanda, barilo thaj lija te dol lačho bijandipe, so sasa tranda (30), šovardeš (60) thaj šel (100) droma po but nego so sasa sejime.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Tegani o Isus vaćarda: “Kas isi kana te šunol, nek šunol.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Kana o Isus ačhilo korkoro e dešuduje (12) sikadencar thaj kolencar so ačhile lesa, von pučlje e Isuse so značin kala paramiča.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Vov phenda lenđe: “Tumenđe dija pe te džanen so si garajipe taro Carstvo e Devleso, a kalenđe save si avral taro Carstvo e Devleso, sa vaćarol pe ane paramiča,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 golese sar so pisil ano Sveto lil:
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Tegani o Isus vaćarda lenđe: “Ni haljaren kaja paramič? Sar ka haljaren sa avera paramiča?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 O sejači si kova savo sejil e Devleso Lafi.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Nesave manuša si sar seme ko drom kaj si sejimo e Devleso Lafi. Kala manuša šunen le, al avol o Satana thaj lol lendar so si sejimo ande lenđe ile.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Avera manuša si sar o seme so si sejimo pe barale thana. Kala šunen o Lafi thaj sigate prihvatin le radujimasa,
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 al naj len koreno ane peste thaj ićaren pe nesavo vreme. Kana avol bilačhipe thaj progonstvo zbog o Lafi, sigate peren.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Avera manuša si sar seme so si sejimo ane kangre. Kala manuša šunen o Lafi,
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 al ane lenđe ile si e brige kale svetose, želje bašo barvalipe thaj o manglipe za ke avera stvara, so tasaven o Lafi, gija ačhen bizo bijandipe.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Nesave si sar o seme so si sejimo pi lačhi phuv. Kala manuša šunen o Lafi, prihvatin le thaj anen bijandipe: tranda (30), šovardeš (60) thaj šel (100) droma po but nego so sasa sejime.”
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 O Isus pučlja len: “Ko bi tumendar anola i svetiljka thaj bi čhuvola la talo čaro il talo than e sojimaso? Ni li čhuvol pe i svetiljka ke lako than?
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Golese, sa so si garado ka ikljol ko dičhipe thaj sa so si učhardo ka ikljol ko videlo.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Te isi khanika kana te šunol, nek šunol.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Thaj vaćarda lenđe: “Pazin so šunen! Save merasa merin, gasave merasa ka meril pe tumenđe thaj ka dol pe tumenđe po but.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Golese kaj kas isi džanglipe, ka dol pe lese po but, a kas naj, ka lol pe lestar i kova so isi le.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Tegani o Isus vaćarda lenđe: “O Carstvo e Devleso si sar o manuš savo sejil o seme pi phuv.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Raćasa thaj đivesesa, da li sovol il uštol, o seme bijandol thaj barol, a vov i ni džanol sar.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 I phuv korkori pestar dol o bijanipe: angleder i čar, pale gova o klaso, tegani ano klaso but điv.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Samo so zrelil o bijandipe, o manuš avol e lunesa te čhinol le, golese kaj si o vreme bašo ćidipe.”
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Palem o Isus vaćarda: “Sar ka vaćara savo si o Carstvo e Devleso? Save paramičasa te sikava le?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Vov si sar o zrno tari gorušica, savo si emcikno tare sa e semenura savo sejil pe ani kaja phuv.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Al kana si sejimo, barol thaj ačhol po baro taro sa o povrće savo mečhol raja, gaći bare kaj ane leso lado e čiriklja e nebose šaj ćeren gnezdura.”
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Gasave bute paramičencar vaćarola o Isus lenđe o Lafi e Devleso thaj sikavola gaći kobor šajine von te šunen le.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Bize paramiča ni vaćarola lenđe khanči. A kana sasa e sikadencar korkoro, sa gova objasnila lenđe.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Gova đive, kana peli i rat, o Isus vaćarda pe sikadenđe: “Ka nakha ki aver rig e jezerosi.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Gija mukhlje e manušen. E sikade čhute pe ano čamco kaj o Isus već sasa. Pale lende sesa i avera čamcura.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Tegani avili zurali balval thaj e talasura čalade ano čamco, gijate da o čamco lija te pherdol paj.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 A o Isus suta ki paluni rig e čamcosi ko šerand. Džungade le thaj vaćarde lese: “Učitelju! Tuće sa jekh kaj amen ka tasiva?”
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 O Isus uštilo thaj vaćarda pozurale e balvaljaće thaj naredisada e pajese: “Ačh, smiri tut!” I balval ačhili thaj khanči ni šundilo.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Thaj pučlja pe sikaden: “Sose gaći daraljen? Vadži li naj tumen pačajipe?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Dolda len bari dar thaj jekh averese vaćarde: “Ko si kava, kaj i balval thaj o more šunen le?”
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.