Atos 28
Gurbet NT (RMY_GUR) vs NTLH
1 Kana baxtale ikliljam ki obala, tegani haljardam kaj o ostrvo akhardol Malta.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 E manuša tari Malta, save bešle gothe, sikade amenđe but manglipe. Savoren amen primisade thaj phabarde jag te tativa, golese kaj pelo bršnd, a sasa but šul.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Kana o Pavle ćidija jekh angali kašta thaj čhudija ki jag, iklilo o sap taro baro tatipe thaj kicisada le ko va.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Kana dikhlje e manuša tari Malta, save bešle gothe, kaj o sap visil lese po va, vaćarde jekh averese: “Kava manuš sigurno buten mudarda. Arakhadilo taro more, al i devlikani i Pravda ni mukhlja le džuvde.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Al o Pavle tresisada e sape ani jag thaj khanči ni sasa lese.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Von ađućarde te šuvljol il tari jekh drom te perol mulo. Al sar ađućarde but thaj dikhlje kaj naj lese khanči, predomislisajle thaj vaćarde kaj si vov dol.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Paše kava than sasa o imanje e šorutneso taro ostrvo kaso alav sasa Publije. Vov lija amen peste thaj trin đive šukar ugostisada amen.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 E Publijeso dad tegani pašlilo nasvalo tari groznica thaj dizenterija. O Pavle đelo te dičhol le, molisajlo, čhuta pe vasta pe leste thaj sastarda le.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Pale gova avile i avera save sesa nasvale ke gova ostrvo thaj sastile.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Golese e manuša but šukar dikhlje amen thaj kana pripremisaljam te dža, dije amenđe sa so trubuja.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Pale trin čhon plovisadam ko brodo andari Aleksandrija, savo sasa gothe ko ostrvo celo jevend thaj ki angluni rig sasa le zaštitničko znako e bliznakurengo, e Kastoreso thaj e Polukseso.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Kana resljam ani Sirakuza,ačhiljam gothe trin đive.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Gothar plovisadam thaj resljam ano foro Regijum. Pale jekh đive lija te phurdol i balval taro jug, pa duje đivesenđe resljam ano foro Puteole.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Gothe arakhljam nesave phralen, save molisade amen te ačha lende efta đive. Thaj gija đeljam ano Rim.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Kana e phrala taro Rim šunde kaj ava, iklile angle amende sa dži e Apijeveso trgothaj e Trin mehane. Kana o Pavle dikhlja len, zahvalisada e Devlese thaj zurajlo.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Kana resljam ano Rim, e Pavle mukhlje te bešol korkoro jekhe vojnikosa savo arakhlja le.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Pale trin đive o Pavle dija vika e jevrejskone phurederen. Kana von ćidije pe, vaćarda lenđe: “Phralalen! Me ni ćerdem khanči bilačhe amare manušenđe ni e adeturenđe amare paradadenđe, al ano Jerusalim phanglje man thaj dije man ane vasta e Rimljanurenđe.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Von ispitujisade man thaj manglje te mučhen man, golese kaj ni arakhlje pe mande khanči sose bi zasluživa te merav.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Al, e Jevreja usprotivisajle, pa sema prisilimo te rodav te sudin ma anglo Cezar, al na te bi optuživa baše khanči mingre narodo.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Golese dijem tumen vika, te dikhav tumen thaj tumencar te vaćarav. Golese kaj sem phanglo ane kala sinđira baši nada e Izraelesi.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Von vaćarde e Pavlese: “Amen ni dobisadam nisavo lil tutar andari Judeja niti avilo khoni tare phrala te phenol il te vaćarol tutar khanči bilačhe.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Al amen bi mangasa tutar te šuna so tu misli, golese so džana kaj tari kaja sekta vaćarol pe ke sa e thana.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Dogovorisajle jekh đive te aven leste ano čher kaj o Pavle bešola. Thaj avile leste but džene. Taro sabalje dži ki rat o Pavle lenđe vaćarda thaj svedočisada taro Carstvo e Devleso thaj uverisada len sa so vaćarola taro Isus, tare Mojsijaso zakon thaj e proročka lila.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Nesave sesa uverime ane gova so o Pavle vaćarda, al avera ni manglje te pačan.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 A sar ni složisajle maškar peste thaj lije te džan pese, tegani o Pavle vaćarda jekh lafi: “Šukar vaćarda o Sveto Duxo tumare paradadenđe prekalo proroko o Isaija:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 ‘Dža thaj vaćar kale manušenđe:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 — ausente —
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Mangav te džanen: E Devleso spasenje si bičhaldo e abandžijenđe thaj von ka prihvatin le.”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 [Kana vov kava vaćarda, đele e Jevreja thaj maškare peste ćerde čingara.]
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 O Pavle ačhilo duj berš ano čher savo lija ki kirija. Odori primisada svakone ko avilo leste.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Propovedisada taro Carstvo e Devleso thaj sikada taro Gospod o Isus Hrist bizi dar thaj khoni ni ačhada le.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.