Atos 27
Gurbet NT (RMY_GUR) vs VC
1 Kana sasa odlučimo te dža brodosa ani Italija, predije e Pavle thaj nesave avere phangle manušen ko kapetano so akhardola Julije savo sasa tari četa e Cezaresi.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Đeljam ko brodo andaro foro Adramitij, savo džala dži ke thana ani Cikni Azija thaj otplovisadam. Amencar sasa thaj o Aristarh, o Makedonco taro Solun.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Theara đive aviljam ano Sidon. O Julije šukar sasa premalo Pavle thaj mukhlja le te džal ke pe amala, te bi von dena le sa so trubul le.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Kana đeljam gothar, nakhljam e brodosa tari rig kaj naj but balval ano Kipar, golese kaj i balval phurdija premal amende.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Kana nakhljam i pučina paši obala i Kilikija thaj i Pamfilija, resljam ani Likijsko Mira.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Odori o kapetano arakhlja jekh aleksandrijsko brodo savo džala ani Italija thaj čhuta amen ane leste.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 But đive đeljam brodosa po zala thaj nesar resljam pašo Knid. I balval ni mukhlja amen te ićara amaro smer, golese plovisadam ki rig kaj naj but balval, taro Krit pašo Salmon.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Phareste đeljam paši obala thaj resljam dži ko than savo akhardol “Šukar luke”, pašo foro Laseja.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Hasardam but vreme thaj amari plovidba lija te avol but opasno, golese so nakhlo o Jevrejsko Post.Gija o Pavle lija te opomenil len:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Manušalen, dikhav kaj amari plovidba ka avol but opasno thaj ka avol bari šteta, na samo bašo brodo thaj baše leso pharipe, nego i baše amaro džuvdipe.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Al o kapetano po but pačaja e kormilare thaj e manuše kaso sasa o brodo, nego e Pavle.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Golese kaj goja luka ni sasa šukar pašo brodo te ačhol ko jevend gothe, po but džene odlučisade te crden pe gothar thaj ako šajine te resen ani luka Feniks thaj odori te nakhaven o jevend. Goja luka sasa ko Krit, savi dičhol ko jugozapad thaj severozapad.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Kana lija te phurdol cikni južno balval, dije gođi kaj ka šaj te ćeren gova so manglje, gija vazdije o sidro thaj plovisade paši obala e Kritesi.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Al ni nakhlo but thaj lija taro ostrvo Krit te phurdol zurali balval savi akhardol Evroklidon.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Tegani e brodo dolda i balval thaj khanči naštine te ćerol pe protiv goja balval, golese mukhljam i balval te inđarol amen.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Kana nakhljam e brodosa ki rig kaj naj but balval pašo cikno ostrvo savo akhardol Klauda, bare mukasa uspisadam te ićara o čamco e spasimaso.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Vazdije o čamco ki paluba thaj dorencar phanglje o brodo. Darajle te ma zaglavin pe ano plitko paj paši obala i Sirta, mukhlje o sidro thaj gija i balval inđarda len.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Golese kaj dolda amen bari oluja, theara đive lije te čhuden o pharipe taro brodo.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Trito đive pe vastencar čhudije čak i oprema e brodosi.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 But đivesa ni dikhljam ni o kham ni e čerenja thaj i zurali oluja ni ačhili te čalavol po brodo, tegani hasardam svako nada kaj ka spasi amen.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 But đivesa khoni ni xalja khanči. Tegani o Pavle ačhilo angle lende thaj vaćarda: “Manušalen, trubujen te šunen man thaj te ma crda amen taro Krit. Gija ni ka avena pe amende gaći muke thaj štete.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Al akana moliv tumen, ma daran, golese kaj ni jekh tumendar ni ka hasarol po džuvdipe, sem so ka potonil o brodo.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Golese kaj kaja rat ačhilo angle mande o anđelo e Devleso kase me preperav thaj kas služiv.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 O anđelo vaćarda manđe: ‘Ma dara, Pavle. Trubul te ave sudimo anglo Cezar! Akh, tuće o Dol obećisada kaj zbog tute ka spasil sa kolen save plovin tusa.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Golese, manušalen, ma daran! Golese kaj pačav e Devlese kaj ka avol sar so vaćarda manđe.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Al, trubul o brodo te phađol paše nesavo ostrvo.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Kana sasa i dešuštarto (14) rat thaj i balval inđarda amen pašo Mediteransko more, ani opaš i rat dije gođi e mornara kaj si i phuv paše.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Kana merisade kobor si duboko o paj, dikhlje kaj si tranda thaj efta (37) metra. Kana nakhle zala, palem merisade thaj dikhlje kaj si i dubina bišteohto (28) metra.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Tegani e mornara darajle kaj ka čalava ane nesave bara, gija tari paluni rig e brodosi čhudije štar sidrura thaj molisade te svanil.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Kana e mornara dikhlje te našen, mukhlje o čamco e spasimaso ano more thaj ćerde pe sar samo ka mučhen o sidro tari angluni rig e brodosi.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 O Pavle phenda e kapetanose thaj e vojnikurenđe: “Te ni ačhile kala ano brodo, našti ni tumen te spasin tumen.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Tegani e vojnikura čhinde e dora e čamcose thaj mukhlje le te perol ano more.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Angleder so đivesajlo, molisada o Pavle savoren te xan khanči, vaćarindoj: “Ađive si dešuštarto (14) đive sar nakhaven bizo xape, ko ađućaripe so ka avol thaj khanči ni čhuten ano muj.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Golese moliv tumen te xan, te mangljen te ačhen džuvde. Nikase tumendar bal taro šoro ni ka perol.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Kana gova vaćarda, lija o mangro thaj zahvalisada e Devlese angle savorende. Tegani phaglja o mangro thaj lija te xal.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Savore radujisajle thaj lije i von te xan.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Ano brodo sama dujšel thaj eftavardeš thaj šov (276) džene.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Kana čalile, lije te ločharen o brodo gija so čhudije o điv ano more.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Kana putajlo o đive, ni pindžarde i phuv, al dikhlje plaža ke nesavo zaliv thaj odlučisade, ako šaj, ki obala te anen o brodo.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Putarde e sidrura thaj mukhlje len ano more. Thaj ano isto vreme putarde i e dora save ićarde e kormila te bi mučhena len ano paj thaj vazdije o angluno jedro premali balval thaj lije te džan nakari obala.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Al o brodo avilo ko plitko paj thaj o angluno kotor e brodoso zaglavisajlo ani pošik thaj ačhilo gothe. I paluni rig e brodosi lija te phađol tare silna talasura.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 E vojnikura odlučisade te mudaren e phangle manušen te ne bi khoni lendar našola plivindoj.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Al o kapetano manglja te spasil e Pavle thaj golese ačhada e vojnikuren gova te ćeren. Tegani naredisada kolen save džanen te plivin te huten angleder ano more thaj te ikljen ki obala,
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 a akala avera te ićarenpe pe phalja thaj ke kotora save phađile taro brodo. Gija savore nakhle džuvde thaj saste ki obala.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.