Atos 21

Gurbet NT (RMY_GUR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kana oprostisaljam lendar, đeljam brodosa pravo ko ostrvo Kos thaj dujto đive ano Rodos, a gothar ano Patar.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Odori arakhljam brodo savo načhola tari Fenikija, gija ukliljam ane leste thaj đeljam.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Kana dikhljam o Kipar, nakhljam tari levo rig e brodosi thaj đeljam premali Sirija. Ačhiljam ano Tir golese kaj trubuja te uljarol pe o pharipe taro brodo.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Gothe arakhljam e Gospodese sikaden thaj ačhiljam lencar efta đive. Lenđe o Duxo objavisada so ađućarol e Pavle thaj vaćarde lese te ma džal ano Jerusalim.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Kana nakhle gola đivesa, nastavisadam o drom. Savore von iklile pe romnjencar thaj pe čhavencar te ispratin amen andaro foro dži i obala thaj peljam pe koča te moli amen e Devlese.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Pale gova oprostisaljam jekh averendar, amen đeljam ano brodo thaj von irisajle ane pe čhera.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Andaro Tir đeljam brodosa ani Ptolemaida. Gothe pozdravisadam e phralen thaj e phejen thaj jekh đive ačhiljam lencar.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Theara đive đeljam thaj resljam ani Kesarija. Odori đeljam ano čher e Filipeso thaj ačhiljam leste. O Filip propovedila taro Lačho Lafi thaj vov sasa jekh tare kola save pomožina e romnjenđe kase roma mule.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Le sesa štar bidinde čheja, saven sasa daro te prorokujin.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Gothe bešljam but đive thaj tegani andari Judeja avilo jekh proroko alavesa Agav.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Avilo ke amende, lija e Pavlesi kuštik, phanglja pe pingre thaj pe vasta thaj phenda: “Kava vaćarol o Sveto Duxo: ‘Gija e Jevreja ano Jerusalim ka phanden e manuše kasi si kaja kuštik thaj ka den le ane vasta e abandžijenđe.’”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Kana šundam kava, i amen thaj e manuša ane kava foro molisadam e Pavle te ma džal upre ano Jerusalim.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Tegani o Pavle phenda: “So ćeren? Sose roven thaj phađen mingro ilo? Bašo alav e Gospodeso e Isuseso, me sem spremno na samo te avav phanglo, nego ano Jerusalim i te merav.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 A sar naštine te iri le tare gova, mukhljam le thaj vaćardam: “Nek avol sar o Gospod manđol!”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Pale gova spremisaljam za ko drom thaj đeljam ano Jerusalim.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Nesave pačavne andari Kesarija đele amencar. Von inđarde amen ano čher e Mnasonaso te ava lese gostura. Vov sasa taro Kipar thaj jekh tare anglune sikade.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Kana aviljam ano Jerusalim, primisade amen šukar e phrala thaj e pheja.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Theara đive đelo o Pavle amencar ko Jakov; sesa gothe i sa e starešine tari jerusalimsko Khanđiri.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 O Pavle pozdravisajlo lencar thaj lija te vaćarol lenđe sa so ćerda o Dol prekal lesi služba maškare abandžije.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Kana von šunde gova, hvalisade e Devle thaj vaćarde e Pavlese: “Phrala, dičhe li, kobor but milja Jevreja pačaje. Thaj savore von zurale ićarenpe pe Mojsijaso Zakon.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Al šunde kaj tu sikave sa e Jevrejen save bešen maškare abandžije, te ma ićarenpe pe Mojsijaso Zakon. Šunde kaj sikave te ma ćeren suneti pe čhavenđe, ni te ma živin pale adetura.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 So te ćera akana? Von sigurno ka šunen kaj aviljan.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Golese ćer gija sar so ka vaćara tuće. Maškar amende isi štar džene save dije zavet.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Le len tusa, ćer lencar katane o adeti e thodimaso thaj poćin lenđe troškura tare adetura te šaj te randen po šoro. Gija savore ka džanen kaj naj čače khanči tare gova so šunde tutar, nego kaj i tu korkoro ićare tut pe Mojsijaso Zakon thaj živi pale leste.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 A baše abandžije save pačaje, amen bičhaldam o lil ane savo odlučisadam kaj trubun te aračhen pe taro xape savo si žrtvujime e idolurenđe, te ni pijen o rat, te ni xan mas e tasade životinjengo kaso rat ni thavdija thaj te ni ćeren blud.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Theara đive o Pavle lija pesa kole štare dženen thaj ćerda lencar o adeti e thodimaso. Pale gova đelo ano Hram thaj vaćarda kana ka načhen e đivesa taro lengo adeti e thodimaso thaj kana ka dol pe žrtva savorenđe lendar.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Kana skoro nakhle gola efta đive, dikhlje e Pavle ano Hram nesave Jevreja tari Cikni Azija. Tegani pobunisade sa e manušen, dolde e Pavle
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 thaj dije vika: “Izraelcuralen, pomožin! Kava si manuš savo svugde sikavol sa e manušen protiv amare manuša thaj amaro Zakon thaj protiv kava than! Akana čak thaj e abandžijen anol ano Hram thaj golesa meljarda kava sveto than.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 (Angleder gova, e Jevreja dikhlje e Trofime taro Efes e Pavlesa ano foro thaj golese dije gođi kaj o Pavle anda le ano Hram.)
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Sa o foro uštilo thaj e manuša lije te prasten tare sa e riga, dolde e Pavle thaj čhudije le andaro Hram thaj sigate phanglje e vudara pale leste.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 E manuša manglje te mudaren le, al o glaso avilo dži ko šorutno komandiri tari rimsko četa kaj si sa o foro o Jerusalim ani pometnja.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Vov sigate lija pe vojnikuren thaj e kapetanuren thaj prastija dži lende. Kana e manuša dikhlje e komandire thaj e vojnikuren, ačhade te maren e Pavle.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 O komandiri avilo paše leste, dolda le thaj naredisada te phanden le ane duj sinđira. Pale gova lija te pučol ko si kava manuš thaj so ćerda.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Nesave manuša dije vika jekh, a avera aver. Kana o komandiri ane goja gužva naštine te haljarol khanči tare manuša, naredisada te inđaren e Pavle ani kasarna.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Kana o Pavle avilo ke stepenice, e manuša sesa gaći nasilna kaj morajle e vojnikura te inđaren le ane vasta.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 But manuša đele pale lende thaj dije vika: “Mudaren le!”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Kana spremisade e Pavle te inđaren ani kasarna, vov vaćarda e komandirese: “Šaj li khanči te vaćarav tuće?” A vov pučlja le: “Tu li džane grčki?
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Naj li san, tegani, tu kova Egipćano savo ćerda buna angleder nesavo vreme thaj inđarda pesa štar milje (4 000) razbojnikuren ani pustinja?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 O Pavle phenda: “Me sem Jevrejo andaro Tars ani Kilikija, forutno taro pindžardo foro. Moliv tut mukh man te vaćarav e manušenđe.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Kana mukhlja le o komandiri te vaćarol, o Pavle ačhilo ke stepenice thaj vazdija po va premale manuša golese kaj manglja te vaćarol. Kana sasa tišina, o Pavle lija te vaćarol lenđe ki jevrejsko čhib:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.