Atos 16
Gurbet NT (RMY_GUR) vs NTLH
1 O Pavle thaj o Sila đele ano Dervo a pale gova ani Listra. Gothe sasa jekh sikado alavesa Timotej. Lesi dej sasa Jevrejka savi pačaja, al leso dad sasa abandžija.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 O Timotej sasa ko lačho glaso maškare phrala ani Listra thaj ani Ikonija.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 O Pavle manglja te inđarol le pesa. Tegani ćerde e Timotejase suneti, taro poštovanje e Jevrejengo save bešle ane gola thana, golese kaj von džanglje kaj leso dad sasa abandžija.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Sar džana taro foro ko foro, sikade e manušen te ićaren pe tare odredbe save odredisade e apostolura thaj e starešine ano Jerusalim.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Gija e khanđira zurajle ano pačajipe thaj svako đive barile ano đinipe sa po but.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Von samo nakhle maškar i regija Frigija thaj i Galatija, golese so o Sveto Duxo ni dija len te vaćaren o Lafi e Devleso ani Cikni Azija.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Kana avile paše i Misija, dikhlje te džan ani Vitanija, al o Duxo e Isuseso ni dija len te džan.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Gija nakhle i Misija thaj ulile ani Troada.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Ane goja rat, e Pavle sasa vizija. Dikhlja sar jekh manuš andari Makedonija ačhilo thaj molisada le: “Av ani Makedonija thaj pomogni amen!”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Pale gova so dikhlja i vizija, sigate dikhljamte dža ani Makedonija, golese kaj džangljam kaj o Dol dija amen vika te propovedi gothe o Lačho Lafi.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Kana đeljam andari Troada, aviljam brodosa pravo ko ostrvo Samotrak thaj theara đive đeljam ano Neapolj.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Gothar đeljam dži ko Filipi, savo si angluno foro taro jekh kotor tari Makedonija, savi sasa rimsko kolonija. Ane kava foro ačhiljam nekobor đive.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Ko savato ikliljam avral tari kapija e forosi dži ki len, golese kaj dijam gođi kaj ka arakha odori than za ki molitva. Ćidije pe gothe nesave džuvlja, a amen bešljam thaj lijam te vaćara lencar.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Maškar lende sasa jekh džuvli, savako alav sasa Lidija taro foro Tijatira, savi biknola but kuč skerletna šeja. Voj poštujila e čačukane Devle thaj o Gospod putarda lako ilo te šunol šukar e Pavlese lafura.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Pale gova so krstisajli voj thaj laće čherutne, molisada amen: “Te dijen gođi kaj me pačav ano Gospod, aven thaj bešen ane mo čher.” Thaj čhuta amen te ćera gova.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Jekh đive kana đeljam ko than za ki molitva, arakhlja amen jekh robinja. Ane late sasa bilačho duxo savesa dikhljarola so ka avol. Gija anola but pare pe gospodarenđe.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Voj đeli palo Pavle thaj pale amende thaj dija vika: “Kala manuša si sluge e Devlese e Embarese! Von objavin tumenđe o drom taro spasenje!”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Thaj gija ćerola but đivesa. Kana gova e Pavlese avilo dži o nak, irisajlo thaj vaćarda gole bilačhe duxose: “Zapovediv tuće ano alav e Isuseso e Hristeso, iklji andar late!” Thaj o bilačho duxo iklilo latar ane gova sato.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Kana dikhlje laće gospodara kaj hasarde i nada baši zarada latar, dolde e Pavle thaj e Sila thaj vucisade len dži ko trgo kaj sesa e šorutne e forose.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Ande len ke sudije thaj vaćarde: “Kala manuša si Jevreja thaj ćeren buna ane amaro foro,
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 thaj vaćaren tare adetura save amen e Rimljanura ni smi te prihvati thaj te ićara amen pe lende.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Tegani e manuša uštile po Pavle thaj po Sila. E sudije pharade e šeja save sesa pe lende thaj vaćarde te šibin len.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Pale gova so šibisade len but, čhute len ano phanglipe thaj vaćarde ko čuvari te aračhol len šukar.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Kana dobisada gasavo naređenje, vov čhuta len ano emdurutno kotor taro phanglipe thaj lenđe pingre phanglja maškare phalja.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Ani opaš i rat o Pavle thaj o Sila molisajle, đilabije thaj hvalisade e Devle a kola phangle manuša šunde len.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 A tari jekh drom i phuv lija but te tresil pe thaj gija crdija pe o temelji taro phanglipe. Sigate putajle sa e vudara thaj savorenđe pele e sinđira tare vasta.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Kana džungadilo o čuvari, dikhlja kaj si putarde e vudara taro phanglipe. Gija lija o mačo thaj manglja te mudarol pe, golese kaj dija gođi kaj našle e phangle manuša.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Al o Pavle andare sa o glaso dija vika: “Ma čher tuće nisavo bilačhipe, golese kaj sam amen savore gothe!”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 O čuvari rodija e memelja thaj prastija sigate andre. Tresisada tari dar thaj pelo ke pe koča anglo Pavle thaj anglo Sila.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Ikalda len avral thaj pučlja: “Cenime manušalen, so trubul te ćerav te spasiv man?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Von vaćarde: “Pača ano Gospod o Isus thaj ka ave spasimo tu thaj ćire čherutne.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Tegani vaćarde lese o Lafi e Gospodeso thaj savorenđe save sesa ane leso čher.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Ane gova sato ani rat kova čuvari lija e Pavle thaj e Sila, thoda lenđe rane thaj sigate krstisajlo vov thaj sa lese čherutne.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Pale gova anda len ane po čher, dija len te xan thaj radujisajlo pe čherutnencar golese so pačaja ano Dol.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Kana đivesajlo, e sudije bičhalde pe službenikuren te phenen e čuvarese: “Mukh kale duje manušen.”
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 O čuvari vaćarda e Pavlese: “E sudije vaćarde te mukha tumen. Golese akana ikljen thaj džan ano miro!”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Al o Pavle vaćarda e službenikurenđe: “Marde amen angle manuša bizo sudo thaj iako sam Rimljanura, čhudije amen ano phanglipe thaj akana manđen čorale te ikalen amen? Našti gija! Nek aven korkore thaj nek ikalen amen!”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 E službenikura đele ke sudije thaj vaćarde gova lenđe thaj von darajle kana šunde kaj si o Pavle thaj o Sila Rimljanura.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Avile, izvinisajle lenđe, a kana ikalde len andaro phanglipe, molisade len te ikljen andaro foro.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Kana o Pavle thaj o Sila iklile andaro phanglipe, đele ki Lidija, dikhlje pe e phralencar, zurade len thaj đele andar kava foro.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.