Mateus 9
rmna (RMNA) vs ARA
1 O Isus đerdinđa ano čamco, nakhino ki aver strana hem reslja pese ki diz.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Adari nesave manuša koro leste ande upri nosiljka jekhe manuše kova našti ine te phirel ni te mrdini.
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 A nesave učitelja e Zakonestar vaćerde ana pumende: “Akava hulini!”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 O Isus džanđa so mislinena, pa pučlja len: “Sose ađahar bišukar mislinena ano tumare vile?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Soi po lokhe te phenel pe: ‘Oprostimei će te grehija’ ili te phenel pe: ‘Ušti hem phir’?
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Ka dokažinav tumenđe da man, e Čhave e manušesere, isi pravo ki phuv te oprostinav o grehija.” Tegani phenđa e manušese kova našti ine te phirel: “Ušti, le ti nosiljka hem dža čhere!”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 I ov uštino hem dželo čhere.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Kad o narodo dikhlja adava, inele zadivime hem lelje te slavinen e Devle so e manušenđe dinđa esavko autoritet.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Sar džala ine adathar, o Isus dikhlja jekhe manuše palo anav Matej sar bešela ko than kotar čedela pe o porez, pa phenđa lese: “Phir pala mande!” I o Matej uštino hem dželo palo leste.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 I sar o Isus inele uzalo astali ano čher e Matejesoro, but carinici hem avera grešnici ale te han oleja hem lesere učenikonencar.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Kad o fariseja dikhle adava, pučle lesere učenikonen: “Sose tumaro učitelj hala e carinikonencar hem avere grešnikonencar?”
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 A o Isus šunđa adava, pa phenđa: “E sastenđe na valjani doktori, nego e nambormenđe.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Nego, džan hem sikljoven so značini akava: ‘Po šukari maje te dikhav da injen milosrdna, nego te anen maje žrtven.’
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Tegani e Jovanesere e Krstiteljesere učenici ale koro Isus hem pučle le: “Sar adava amen hem o fariseja postinaja, a te učenici na postinena?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 O Isus phenđa lenđe: “Tugujinena li e mladoženjasere amala kadi olencar o mladoženja? Na. Ali ka aven o dive kad o manuša ka len lendar e mladoženja. Tegani ka postinen.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 Niko na sivela o nevo kotor zako šeja upro purano fostani sar te pherel i rupa, adalese so, ko thojba, adava kotor ka čedel pe, ka pharaj pe oto fostani hem ka ćerel po bari rupa.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 Ni i nevi mol na čhorela pe ano purane morćha. Te ćerđa pe ađahar, kad i mol ka zreloni, o morćha ka pharavđon hem ka oven uništime, a i mol ka čhorđol. Nego, i nevi mol čhorela pe ano neve morćha, i soduj ka oven arakhle.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Sar o Isus vaćeri ine adava, alo jekh vođa e sinagogakoro, pelo ko kočija anglo Isus hem phenđa: “Mli čhaj akana muli. Ali tu ava hem čhiv to vas upro late hem oj palem ka živini.”
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 O Isus uštino hem ple učenikonencar dželo palo leste.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 I dikh, nesavi đuvli kolatar dešu duj berš thavdinđa rat nakhini oto palal e Isusese hem dolinđa pe upro lesere fostanesoro krajo,
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 adalese so phenđa ana peste: “Samo te dolav man upro lesoro fostani, ka ovav sasljardi.”
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 O Isus irinđa pe, i kad dikhlja la, phenđa laće: “Ma dara, mli čhaj, ti vera sasljarđa tut.”
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Kad o Isus đerdinđa ko čher e sinagogakere vođasoro, dikhlja e manušen kola zbog i muli čhaj bašalena flaute hem averen kola galaminena.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 I phenđa lenđe: “Džan tumenđe! I čhajori na muli, nego sovela.”
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Kad o manuša inele ikalde avri, o Isus đerdinđa adari kaj inele i čhajori, dolinđa la oto vas hem oj uštini.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 I adava šundilo ko sa adava krajo.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Sar o Isus džala ine adathar, duj korore manuša džele palo leste vičindoj: “Smilujin tut amenđe, Čhaveja Davidesereja!”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Kad đerdinđa ano čher, ale anglo leste o korore, i o Isus pučlja len: “Verujinena li da me šaj te sasljarav tumen?”
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Tegani čhivđa ple vasta upro lengere jaćha hem phenđa: “Nek ovel tumenđe sar so verujinena.”
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 I on lelje te dikhen. Tegani o Isus zorale upozorinđa len vaćerindoj: “Nikase ma vaćeren akalestar.”
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Ali on džele hem vaćerde olestar ko sa adava krajo.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 I sar on ikljona ine taro čher, nesave manuša ande anglo Isus jekhe manuše kova našti ine te vaćeri, kova inele opsednutime demoneja.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Kad o Isus ispudinđa e demone, o manuš lelja te vaćeri. I o narodo inele zadivime hem phende: “Nikad ađahar nešto na dikhljam ano Izrael!”
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 A o fariseja vaćerena ine: “E demonengere šerutnesere zoralipnaja ispudini e demonen!”
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 O Isus džala ine ko sa o dizja hem o gava hem sikaj e manušen ano lengere sinagoge, vaćerindoj o Šukar lafi e carstvostar hem sasljarindoj e manušen oto svako nambormipe hem bizoralipe.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Kad dikhlja e narodo, ine lese pharo olenđe, adalese so inele uznemirime hem bespomoćna sar bakre bizo pastiri.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Tegani phenđa ple učenikonenđe: “I žetvai bari, a hari bućarne te čeden.
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Adalese, molinen e gospodare oti žetva te bičhali e bućarnen ki žetva pli.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.