Mateus 14
rmna (RMNA) vs ARC
1 Ko adava vreme o Irod, o vladari e Galilejakoro, šunđa e Isusese
1 Naquele tempo, ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus.
2 hem phenđa ple slugenđe: “Adavai o Jovan o Krstitelj! Uštino taro mule hem adalese šaj te ćerel adala čudesija!”
2 E disse aos seus criados: Este é João Batista; ressuscitou dos mortos, e, por isso, estas maravilhas operam nele.
3 — ausente —
3 Porque Herodes tinha prendido João e tinha-o manietado e encerrado no cárcere por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 — ausente —
4 porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Manglja te mudari e Jovane, ali darandilo e narodostar, adalese so dikhle e Jovane sar proroko.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo, porque o tinham como profeta.
6 Ali kad inele e Irodesoro bijando dive, e Irodijadakiri čhaj čhelđa anglo gostija. Adava e Irodese but inele šukar.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele e agradou a Herodes,
7 Adalese halja sovli te del la sa so ka mangel.
7 pelo que prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 A i daj pherđa la te vaćeri: “De man akate ko čaro o šero e Jovanesoro e Krstiteljesoro.”
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui num prato a cabeça de João Batista.
9 E carose pelo žal, ali adalese so halja sovli anglo gostija naredinđa te ćeren pali lakiri volja,
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 i bičhalđa ple manušen te čhinen o šero e Jovanesoro ano phandlipe.
10 E mandou degolar João no cárcere,
11 I ande lesoro šero ko čaro hem dinde le e čhajaće, a oj legarđa le pla dajaće.
11 e a sua cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 I ale e Jovanesere učenici, lelje lesoro telo hem parunde le, i džele te vaćeren e Isusese so ulo.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram, e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Kad šunđa o Isus adava, dželo adathar čamcoja ko jekh čučo than, te ovel korkoro. Ali o manuša šunde adava hem taro dizja phirindoj džele palo leste.
13 E Jesus, ouvindo isso, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo- o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Kad o Isus iklilo taro čamco, dikhlja bute manušen, pelo lese žal olenđe hem sasljarđa e nambormen maškar olende.
14 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão e, possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Kad lelja te perel i rat, nakhle đi leste lesere učenici hem phende: “Ko akava than ništa nane, a već perela i rat. Te muke ine e manušen te šaj džan ko gava te činenfse hajbnase.”
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias e comprem comida para si.
16 A o Isus phenđa lenđe: “Na valjani te džan. Den len tumen nešto hajbnase.”
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 On phende lese: “Akate isi amen samo pandž mare hem duj maćhe.”
17 Então, eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 A ov phenđa: “Anen maje adava akari.”
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 I naredinđa o manuša te bešen ki čar.
19 Tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos, à multidão.
20 I sare hale đikote na čalile. Palo adava, dešu duj pherde korpe čedinde pe okolestar so ačhilo oto hajba.
20 E comeram todos e saciaram-se, e levantaram dos pedaços que sobejaram doze cestos cheios.
21 A okola so hale inele đi ko pandž hiljade murša, bizo te dženen pe o đuvlja hem o čhavore.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 I odmah palo adava o Isus terinđa e učenikonen te đerdinen ko čamco hem angleder oleste te džan ki aver strana oto jezero, đikote ov bičhali čhere e manušen.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante, para a outra banda, enquanto despedia a multidão.
23 Kad bičhalđa čhere e manušen, uštino ki gora, korkoro, te molini pe. Kad peli i rat, ov pana inele adari, korkoro.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 A o čamco već inele dur e phuvjatar, hem lelje te khuven le o talasija, adalese so nakoro leste phudinđa i barval.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas, porque o vento era contrário.
25 Đi sar maškaro trin hem šov o sati prekali rat, o Isus alo nakoro učenici phirindoj upro jezero.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, caminhando por cima do mar.
26 Kad o učenici dikhle le sar phirela upro jezero, but darandile. Phende: “Adavai duho!” Hem oti dar lelje te vičinen.
26 E os discípulos, vendo-o caminhar sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram, com medo.
27 Ali o Isus odmah phenđa lenđe: “Oven hrabra! Me injum. Ma daran!”
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
28 Ko adava, o Petar phenđa lese: “Gospode, te injan tu, naredin maje te avav kora tute upro pani!”
28 E respondeu-lhe Pedro e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 I o Isus phenđa lese: “Ava!”
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Ali kad dikhlja kobor zorali i barval, darandilo hem lelja te properel ano pani, i vičinđa: “Gospode, spasin man!”
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me.
31 O Isus odmah pružinđa plo vas hem dolinđa le, i phenđa lese: “Tikora verakere manušeja, sose sumnjinđan?”
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o e disse-lhe:
32 I kad đerdinde ko čamco, i barval ačhili.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 A o učenici ano čamco pele ko kočija anglo Isus hem phende: “Tu čače injan o Čhavo e Devlesoro!”
33 Então, aproximaram-se os que estavam no barco e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 I o Isus hem lesere učenici nakhle ki aver strana oto jezero, ki phuv e Genisaretakiri.
34 E, tendo passado para a outra banda, chegaram à terra de Genesaré.
35 A kad o manuša taro adava than pendžarde e Isuse, sarijenđe taro sa adava krajo vaćerde so alo, i ande koro leste sa e nambormen.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 Molinena le ine te mukel len samo te dolen pe upro lesere fostanesoro krajo. I ule saste sare kola dolinde pe.
36 E rogavam-lhe que, ao menos, eles pudessem tocar a orla da sua veste; e todos os que a tocavam ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.