Marcos 6
rmna (RMNA) vs NTLH
1 Tegani o Isus dželo adathar hem alo ko than kaj barilo, a oleja ale hem lesere učenici.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Kad alo o savato, ov lelja te sikaj e manušen ani sinagoga. But džene kola šunde le divinde pe hem pučle: “Kotar akalese adava? Savi adaja mudrost lese dindi? Sar šaj te ćerel esavke čudesija ple vastencar?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Ma ovi samo kaštarutno! Ovi o čhavo e Marijakoro, a phral e Jakovesoro, e Josesoro, e Judasoro hem e Simonesoro, hem lesere phenjai akate amencar.” I razočarinde pe hem na mangle te prihvatinen le.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Tegani o Isus phenđa lenđe: “E prorokose dela pe čast ko sa o thana, sem lese ano than kaj barilo, maškari lesiri familija hem lese ano čher.”
4 Mas Jesus disse:
5 I adari našti ine te ćerel nijekh čudo, sem so čhivđa ple vasta upro nekobor namborme hem sasljarđa len.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 I čudinđa pe so na ine len vera.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 I vičinđa kora peste e dešu duje apostolen hem lelja te bičhali len po dujen. Dinđa len autoritet upro bišukar duhija
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 hem naredinđa lenđe, sem štapi, te na legaren pumencar ko drom ništa aver, ni maro, ni torba, ni bakarna kovanice ano pojasija,
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 nego te urjen pe sandale, hem te na legaren pumencar aver gad.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Hem phenđa lenđe: “Kad đerdinena ko nesavo than, đikote na džana adathar, ačhoven ano jekh čher.
10 Disse ainda:
11 Te ko nesavo than na priminde tumen ili te na mangle te šunen tumen, ikljoven adathar hem tresinen i prašina tumare prendar, sar znako zako zoralo odbiba.”
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 I o apostolja džele hem propovedinde da o manuša valjani te pokajinen pe.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Ispudinde bute demonen, hem makhle uljeja bute nambormen hem sasljarde len.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 I o caro o Irod šunđa e Isusese, adalese so lesoro anav ulo prešundo. Nesave manuša vaćerena ine: “Ovi o Jovan o Krstitelj. Uštino taro mule hem adalese šaj te ćerel adala čudesija.”
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Avera vaćerde: “Adavai o proroko o Ilija.” A avera vaćerde: “Ovi proroko sar so inele o proroci taro purano vreme.”
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Ko adava, o Irod phenđa: “Ovi o Jovan, kasoro šero me čhinđum. Ov uštino taro mule!”
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 — ausente —
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 — ausente —
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 I Irodijada adalese zamrzinđa e Jovane hem manglja te mudari le, ali našti ine te ćerel adava
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 adalese so o Irod darandilo e Jovanestar hem štitinđa le adalese so džanđa dai pravedno hem sveto manuš. Kad god o Irod šunela ine e Jovane, ovela ine but zbunime, a palem, mangela ine te šunel le.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 A mothovđa pe šuži prilika e Irodijadaće kad o Irod zako plo bijando dive ćerđa gozba zako ple bitna službenici, zako e vojskakere narednici hem zako e galilejakere šerutne.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Kad đerdinđa e Irodijadakiri čhaj ki gozba hem kad čhelđa anglo lende, adava but inele šukar e Irodese hem lesere gostonenđe.
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Hem halja laće sovli: “Ka dav tut sa so ka mange, đi ko ekvaš oto mlo carstvo.”
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 I oj iklili hem pučlja pe daja: “So te mangav?”
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 I čhaj odmah siđarđa koro caro hem phenđa lese: “Mangava odmah te de man ko čaro o šero e Jovanesoro e Krstiteljesoro.”
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 E carose but inele žao, ali zbog pli sovli anglo gostija na manglja te odbini la.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Odmah naredinđa e dželatese te džal hem te anel e Jovanesoro šero. Ov dželo, čhinđa lesoro šero ano phandlipe
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 hem anđa le ko čaro, i dinđa le e čhajaće, a oj dinđa le pe dajaće.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Kad šunde adava e Jovanesere učenici, ale hem lelje lesoro telo, i čhivde le ano grobo.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 O apostolja irinde pe koro Isus hem vaćerde lese sa so ćerde hem sostar sikavde e manušen.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 I o Isus phenđa lenđe: “Te cida amen ko jekh čučo than, korkore, te odmorinen hari.” Adalese so but manuša avena ine hem džana, i na ine len vreme ni te han.
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 I on lelje korkore čamcoja te džan ko jekh čučo than.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Ali, but džene dikhle len sar džana hem pendžarde len, i taro sa o pašutne dizja prastandile adari phuvjaja hem resle angleder olendar.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Kad o Isus iklilo taro čamco, dikhlja bute manušen hem ine lese pharo olenđe, adalese so inele sar bakre bizo pastiri, i lelja but so te sikaj len.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 I kad lelja te perel i rat, nakhle đi leste lesere učenici hem phende: “Ko akava than ništa nane, a već perela i rat.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Te muke ine e manušen te šaj džan ko pašutne thana hem gava te činenfse nešto hajbnase.”
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 A o Isus phenđa lenđe: “Den len tumen nešto hajbnase!”
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 A o Isus pučlja len: “Kobor mare isi tumen? Džan hem dikhen.”
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Tegani o Isus naredinđa sare, ko kupe, te bešen ki zeleno čar.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 I on beštine ko kupe po šel hem po pinda.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Tegani lelja e pandže maren hem e duje maćhen, dikhlja nakoro nebo hem zahvalinđa e Devlese zako hajba. Phaglja o mare hem dinđa len ko ple učenici te podelinen len e manušenđe. Ađahar sarijenđe podelinđa hem e duje maćhen.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 I sare hale đikote na čalile.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Palo adava, dešu duj pherde korpe čedinde pe okolestar so ačhilo oto mare hem oto maćhe.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 A okola so hale inele pandž hiljade murša.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 I odmah palo adava o Isus terinđa e učenikonen te đerdinen ko čamco hem angleder oleste te džan ki aver strana, nakori diz Vitsaida, đikote ov bičhali čhere e manušen.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Kad bičhalđa čhere e manušen, dželo ko brego te molini pe.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Kasno ani rat, o čamco inele ko ekvaš o jezero, a o Isus inele ki phuv korkoro.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Ov dikhlja e učenikonen sar phareste veslinena, adalese so nakoro lende phudinđa i barval, i paše đi maškaro trin hem šov o sati prekali rat alo nakoro lende phirindoj upro jezero. Ov valjanđa te nakhel uzalo lende,
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 ali kad dikhle le sar phirela upro jezero, lelje te vičinen, adalese so mislinde dai duho.
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 Sare dikhle le hem tresinde oti dar,
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Tegani đerdinđa koro lende ko čamco hem i barval ačhili. A on inele but začudime,
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 adalese so na halile okova čudo so ulo e marencar, adalese so lengere vile inele steđime.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 I o Isus hem lesere učenici nakhle ki aver strana oto jezero, ki phuv e Genisaretakiri hem phandle o čamco.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 So iklile taro čamco, o manuša odmah pendžarde e Isuse,
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 i prastandile maškaro sa adava krajo te vaćeren averenđe so o Isus alo, i o manuša lelje ko nosiljke te anen e nambormen adari kaj šunde dai o Isus.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 I kaj god te đerdini ine – ko dizja, ko gava ili ko po tikore thana – čhivena ine e nambormen ko trgija hem molinena le ine te mukel lenđe samo te dolen pe upro lesere fostanesoro krajo. I svako kova dolinđa pe, saslilo.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.