Atos 25
rmna (RMNA) vs VC
1 Trin dive palo adava so prelelja i vlast upri provincija, o Fest dželo tari Cezareja upre ko Jerusalim.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Adari o šerutne sveštenici hem e jevrejengere šerutne phende lese zako so optužinena e Pavle, hem zamolinde le
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 te ćerel lenđe usluga hem te naredini te anen e Pavle ko Jerusalim, adalese so planirinde zamka ko ekvaš drom te mudaren le.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Ali o Fest phenđa lenđe dai o Pavle ano phandlipe ani Cezareja hem da pana hari hem ov korkoro ka džal adari.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Tegani phenđa lenđe: “Nek nesave tumare vođendar aven mancar, hem nek optužinen e manuše tei krivo zako nešto.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Palo adava so inele olencar ofto đi o deš dive, irinđa pe ki Cezareja. Tejsato dive beštino ki stolica e sudosiri hem naredinđa te anen e Pavle.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Kad o Pavle reslja, e jevrejengere šerutne kola ale taro Jerusalim okružinde le hem lelje te vaćeren phare optužbe protiv oleste, save našti ine te dokažinen.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 A o Pavle braninđa pe vaćerindoj: “Na ćerđum ništa soi protiv o Zakoni e jevrejengoro, ni protiv o Hram, ni protiv o caro.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Ali o Fest, adalese so manglja te ugodini e Jevrejenđe, pučlja le: “Mangeja li te dža ko Jerusalim, adari te sudini pe će angla mande zako akava?”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 A o Pavle phenđa lese: “Na. Terđovava anglo e rimesere carosoro sudo, hem akate valjani te sudini pe maje. E Jevrejenđe na ćerđum nijekh bišukaripe, sar so hem tu šukar džane adava.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Te injum krivo hem te ćerđum nešto so zaslužini meriba, na našava oto meriba. Ali, te akala manuša akate bizo razlog krivinena man, niko našti te del man olenđe ko vasta. Mangava te sudini pe maje anglo e rimesoro caro.”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 O Fest tegani savetujinđa pe ple manušencar, i phenđa e Pavlese: “Mangljan te dža anglo e rimesoro caro, anglo leste hem ka dža.”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Palo nekobor dive, ani Cezareja resle o caro o Agripa hem i Vernika te posetinen e Feste.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Adalese so adari beštine više dive, o Fest vaćerđa e carose o slučaj e Pavlestar: “Akatei nesavo manuš kole o Feliks ačhavđa ano phandlipe.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Kad injumle ano Jerusalim, adari optužinde le o šerutne sveštenici hem e jevrejengere šerutne hem rodinde te ovel osudime.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Me phenđum lenđe da koro Rimljanja nane o adeti nekas te osudini pe angleder nego so ov, o optužime, na terđola anglo okola kola optužinena le hem na dobini prilika te branini pe taro optužbe.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Adalese, kad sare on mancar ale akari, me odmah tejsato dive, bizo odložiba, bešljum ki stolica e sudosiri hem naredinđum te anen adale manuše.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 O manuša kola optužinena le okružinde le, ali na optužinde le zako nijekh bišukaripe savo me očekujinđum,
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 nego on oleja raspravinde pe oti lengiri vera hem oto nesavo Isus, kova mulo, kolese o Pavle tvrdini dai dživdo.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Me našti ine te haljovav adaja rasprava maškaro lende, i pučljum e Pavle da li mangela te džal ko Jerusalim, i adari te sudini pe lese zako adava.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Ali, adalese so o Pavle rodinđa te arakha le đi o vreme kad o baro caro e Rimesoro ka sudini lese, naredinđum te ovel arakhlo ano phandlipe đikote na bičhalava le koro leste.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Tegani o Agripa phenđa e Festese: “Hem korkoro me mangava te šunav adale manuše.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Tejsato dive o Agripa hem i Vernika ale ani svečano ceremonija e glavnone narednikonencar hem e dizjakere prešunde manušencar hem đerdinde ki sala, a o Fest naredinđa te anen e Pavle.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Tegani o Fest phenđa lese: “Carona Agripa, hem sare tumen kola injen akate, dikhen akale manuše. Zbog oleste ale kora mande sa o Jevreja taro Jerusalim hem akatar, vičindoj zorale da ov više na valjani te živini.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Ali me na arakhljum da ov ćerđa nešto so zaslužini meriba, a adalese so ov korkoro manglja te sudini lese o baro caro e Rimesoro, odlučinđum te bičhalav le koro leste.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Adalese so nane man ništa određeno so te pisinav olestar mle gospodarese, ikalđum le angla tumende – najangle angla tute, carona Agripa – te šaj ovel man palo akava ispitujiba so te pisinav.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Adalese so nane smisla te bičhalav e phandle koro e rimesoro caro, a te na pisinav zako soi adava manuš optužime.”
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.