2 Coríntios 12
rmna (RMNA) vs VC
1 Moram pana te hvalinav man, iako adalestar nane nisavo korist.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Džanav jekhe manuše ano Hrist, kova angleder dešu štar berš inele legardo ko trito nebo. Da li adava inele ano telo ili avri oto telo, adava na džanav. Adava samo o Devel džanel.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Džanav da adava manuš, korkoro o Devel džanel da li adava inele ano telo ili avri oto telo,
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 inele legardo ano raj hem šunđa esavke stvarija save lafencar našti opisinen pe, savendar o manuš na tromal te vaćeri.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Esavke manušeja ka hvalinav man, a korkore mancar naka hvalinav man, sem adaleja ano so injum bizoralo.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Adalese so, te mangav ine te hvalinav man, naka ovav ine bigođakoro manuš, adalese so ka vaćerav ine o čačipe. Ali na mangava te hvalinav man adalese so na mangava neko te mislini da injum po šukar nego so mothovđum man ko lafija hem ko delja.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Sar te na ovav barikano zbog o bare otkrivenja save doživinđum, dindoi maje karo ano telo, e Sotonesoro poslaniko, te mučini man sar te na hvalinav man.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Trin puti molinđum e Gospode te cidel le mandar,
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 ali o ov phenđa maje: “Dovoljnoi će mli milost, adalese so mlo zoralipe najšukar dičhola ano bizoralipe.” Adalese najangle ka hvalinav man adaleja ano so injum bizoralo, te šaj e Hristesoro zoralipe živini ana mande.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Adalese, zbog o Hrist, radujinav man kad injum bizoralo, kad vređinena man, kad injum ano nevolje, kad progoninena man hem kad injum ano pharipa. Adalese so, kad injum bizoralo, tegani injum zoralo.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Vaćerđum sar bigođakoro manuš, ali tumen terinđen man ko adava. Tumen valjanđen te oven okola kola hvalinena man adalese so na injum ano nisoste po tikoro oto adala “bare apostolja”, iako injum niko hem ništa.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 O znakija save dokažinena mlo apostolstvo: o čudesna znakija, o čudesija hem o zorale delja, ćerdei maškara tumende ano baro strpljenje.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Ko savo način, onda, injen po tikore oto avera khanđirja, sem adalestar so na injumle tumenđe ko teret? Oprostinen maje zaki adaja “nepravda”!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Ače, spremno injum te avav tumende palo trito puti. Naka ovav tumenđe ko teret, adalese so na mangava tumare pare, nego tumen. O čhave nane ani obaveza te stekninen pumare dadese hem dajaće, nego o dad hem i daj pumare čhavenđe.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 A me najangle ka dav sa so isi man – pa čak hem korkoro man – zako tumenđe. Te me tumen volinava više, tumen li man ka volinen po hari?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Ali nek ovel – na injumle tumenđe ko teret, nego me tumen, sar lukavo savo injum, dolinđum ki prevara.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Iskoristinđum tumen li prekalo bilo kaste okolendar kolen bičhalđum tumende? Na!
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Zamolinđum e Tite te posetini tumen hem bičhalđum oleja amare phrale. O Tit li iskoristinđa tumen? Na! Adalese so isi amen isto duho hem amare postupci inele ista.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Tumen sa akava vreme mislinena da amen braninaja amen angla tumende. Anglo Devel ano Hrist vaćeraja tumenđe: sai adava, manglalen, ki tumari izgradnja.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Adalese so, darava kad ka avav tumende, te na arakhav tumen esavken saven bi mangava te arakhav tumen, a darava hem da tumen man ka arakhen esavke save ne bi mangena te arakhen. Darava maškara tumende te na oven kavge, ljubomore, holjaniba, sebična ambicije, vređiba, ogovaranje, barikanipe hem neredija.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Darava, kad ka avav palem tumende, mlo Devel te na ponizini man angla tumende, pa te ožalostinav buten okolendar kola angleder grešinde, a pana na pokajinde pe zaki pumari nečistota, blud hem nemoralno živiba savo ćerde.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.