Lucas 16
Библия опэр крымски романи чиб (RMN) vs ACF
1 О Исус пхэнляс Пэ сиклярдэнги:
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 О сагбус диняс икос лэс пэстэ тай пхэнляс: «Со адава мэ шунав тутар? Сикав манги алаи ти бути, со кердян. Ту нащи ачёс адалэ тханэстэ».
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 О бутярно тюшунды: «Со манги акана тэ керав? О сагбус чел ман катар бути. Тэ джяв тэ храндав мандэ нанай зор, тэ мангав аври — ладжяв…
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ай мэ джянав, со манги тэ керав, тай, кана ман атхар кан чен, тэ аракхлён мануша, савэ кан мукен ман пэстэ кхерэ».
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Тай ов лиляс тэ дэл икос екхес пал аврэстэ э бордженгерэн пэ сагбускерэн. Э екхес ов пхучляс: «Сокабор ту борджи мэ сагбуски?»
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 «Шэл бочкес маслинэнги олия», — пхэнляс одова. О бутярно пхэнляс лэски: «Лэ то лил, бэш чяльти тай яздие пэинда».
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Пал отхэ ов пхучляс аврэс борджескерэс: «Ами ту сокабор борджи?» «Бини гонэ гив», — пхэнляс одова. О бутярно пхэнлясас лэски: «Лэ то лил тай яздие охтошэла гонэ».
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 О сагбус махтады э хохавнэ бутярнэс андар лэски муршымастэ. О пуя адалэ дюняски годявэра андэ дилэс асавкенца, сар он, ниш о пуя э ярэкески.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Мэ пхэнав тумэнги, тумарэ нашужэ барвалимаса кинэн амалэн. Тай кана ов кан бытиел, тумэ тэ овэн муклэ андэ катунэс, савэ кан овэн екхараи.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Кон чячё андэ залаг, одова чячё ли андэ баро, тай кон начячё андэ залаг, одова начячё ли андэ баро.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Оничин, тумэ тэ на санусас чяче андэ тхэдипэ э пхуяки барвалимаса, тай кон кан дэл тумэн о чячикано?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Тай тумэ тэ на санусас чячимаса э барвалимаски аврэскерэски, дэчи кон кан дэл тумэн тумаро?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Били екх иргати нащи керэл иргатлыки до сагбудэнги. Ов я екхес на кан дэхэл, ай аврэс кан дэхэл, я екхески кан овэл чячимаса, ай аврэс на кан гинэл. Тумэ нащи андэ екх вахыти керэн иргатлыки ли Дэвлэски, ли барвалимаски.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 О фарисея, савэ дэхэнас ловэ, шунэнас алаи адава тай асанас катар Исус.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 О Исус пхэнляс лэнги:
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 О вахыти э Тхэдимаско тай э прарокенго сас джи ко Иоанн, анкха пхукавдёл Лошано Габэри катар Дэвлэско Патишайлыки, тай кажни тхэл зор, тэ пэрэл андэ лэстэ.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Ай чяльти о булутя тай э пху кан нашавдён, ниш андар Тхэдипэ кан нашавдёл екх точка!
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Кажни, кон чел пэ ромня тай лэл авря, керэл кахпэлыки, тай одова, кон кан лэл джювля, савя читяс о ром, аякхажэ керэл кахпэлыки.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Бэшэлас екх барвало мануш. Ов урявэласпэс андэ багалыдэс тай шукара савутя тай кажын дес лошаса лэлас катар бэшыпэ алаи.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Ай лэски барятэ пашло чёро, саво бучёлас Лазарь. Ов сас алаи учярдо ярадэнца
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 тай овэлас би лошано джи хамаски, кай пэрэл опрал конас ки барвалэско. Джюкела пашонас тай джяладиенас лэски ярадэс.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Тай аки, о чёро муло, тай миляикя гелдэ лэс ко Авраам. Муло ли о барвало, лэс пароскердэ.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Андэ ади, катэ о барвало сидэлас баро хурлуки, ов ваздиняс пэ якха тай дикхляс дурал э Авраамес, ай паш лэстэ э Лазарес.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Ов диняс икос: «Дадэ Авраам, аядие ман! Бичял э Лазарес, тай одова тэ болэл о чети пэ наеско андэ пани тай тэ шудрярэл ми чиб, вай мэ сидав хурлуки андэ адалэ ягатэ».
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Ай о Авраам пхэнляс: «Пуёс, мэ авэл тэ годятэ, со ту лилян андэ тэ бэшымастэ лачё, ай о Лазарь лэлас екх джюнгало. Анкха ов атхэ лэл рагати, ай ту сидэс хурлуки.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Тай генэ, машкарэ амэндэ тай тумэндэ тхэди бари хэв, аякха кай джи кон-то би ли тэ мангелас атхар тэ джял тумэндэ, ов нащи, тай никхон отхар нащи авэл амэндэ».
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 О барвало пхэнляс: «Дэчи мангав тут, дадэ, бичял э Лазарес андэ кхер мэ дадэско.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Вай мандэ пандж пхрала, мэ пхэнэл лэнги, тай ли он тэ на пэрэн андэ адава тхан ки хурлукеско».
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 О Авраам пхэнляс: «Лэндэ си о Маисей тай о прарокя, мэ шунэн лэн».
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 «На, дадэ Авраам, — пхэнляс о барвало, — аки би кон-то андар мулэ тэ авэла лэндэ, озаман би он ачявэнас пумарэ бэзя».
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 О Авраам лэски пхэнляс: «Он э Маисеес тай э прарокен на шунэн, тай кон-то джи тэ дживиндёла андар мулэ, ли адава нащи лэн кан тхэл тэ пакян».
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.