Marcos 14
Deus Harere Aibaky Sesus mymyspirikpoko naha (RKBNT) vs ARIB
1 Aba petok puru nahawaze simyikaha asiba inakymy. Simyikaha atsikara ipytowybara ty zikziokoknaha. Simyikaha eze Deus taparaktsa nisitsumuẽhĩ bo mytsaty ziknakaranaha. Iwaze Deus wahoro eze ziknapamykysokonahatsitsa, siwatahatsitsa kino niwatihi Sesus ziberikinaha. Sisukyrytsitsa niaha. Itsipa humo zioktyhyryk tsihikiknaha. Tabezehikta nikaranaha tsahi kytsa papatu asahi Sesus zibeze tsihikiknaha.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Asa hi:
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Sesus Betanija bo zumu. Tapara Simaõ iakõrõrõta zizororowyta wahoro bo nitsuk. Tahadisahakanahaze wytyk inatsuk. Atatsa jokmorẽnikia ty taoporosuk arabastero harahare hi, tsipokzitsarẽna niy. Narado inarokoha tsipokzitsarẽna ty. Atatsa Sesus boze taoporosuk zisoiktsakik iwaze jokmorẽnikia ty iharek bete ziharasusuku. Iwa nikara.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Iwatsahi wastuhu sakzohotsa ihumo tahakyrikinaha. Tahasakparekenaha:
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 — Jokmorẽnikia tsipokzitsiarẽna. Katsaktsa jokmorẽnikia ty tahuak zeka okyrysaro tsizubarẽna humo, 300 denario tsimaha. Iwaze okyrysaro ty sinamybyitsa bo nyny tsimaha zeka wasani tsimaha — nikaranaha. Iwa zibetsakaknaha.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 — Awatu betsak betsak byitaha! — Sesus niy. — Atatsa hiba wasani mykara. Amy humo sa tsipesuka tsihikiknaha nikara kahumo tisapyrẽna niy.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Sinamybyitsa ahapauk baze mopykyryknaha zeka sibo nyny tsimaha zeka wasani my. Utakta kabo ka ba nyny zikaha.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Abanurytu pikbezenaha. Mohyrikosokda. Atatsa kanury ziharasusuku iwaze kaytyk bo mokymy — niy.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 — Kaharere tsiwabyziunahaktsa! Nanabyitaba Deus wasania ty myzubaha bo motsasokonaha. Hawa atatsa niy ana ty hi nanabyitaba inapamykysokonaha niwatihi iwaze sizubarẽtsa atatsa soho bo mytsaty mykaranaha — niy.
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Kyze Sudas Iskariotses isopyksapybyita tu mykara. Sesus tuk zinymyrykyta iwatatu Deus wahoro eze ziknapamykysonahatsa taparaktsa bo zumu ispe niy:
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Iwaha ziwabynahatsa sakurẽtsa nikaranaha:
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Kyze Sudeutsa simyikaha mozumuze zinymyrykynahatsa ipe niaha:
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Sesus ispe niy:
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Tsihitsa pe:
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Wahoro jobo tsimydokoknaha, pokpedawy bo pykyhytu mydyhydyhywy bo iktsa tsimaha. Mysapy eze inakymy. Anaeze mymyikaha katsa mybo inakymynahaktsa! — niy. Yhỹ niaha.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Iwaze zinymyrykynahatsa petoktsa nitururuknaha. Serusarẽhe bo izumunahaze hawa ty Sesus botu nitsasoko, atsatu niaha. Nawa tahamyikaha zikymynaha karaneru tsani zizobanahaze.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Kyze zunubaze Sesus ustsa zinymyrykynahatsa tuk zumukunaha, mytsyhyrytsa watsa tuk izumuku.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 — ausente —
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 — ausente —
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 — ausente —
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 — ausente —
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Kyze tahadisahabanahaze Sesus atsikara waha ty okok niy. Deus pe niy:
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Iwaze taoporosuk duabohotsa tsik ty okokzo niy. Deus pe niy:
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 — O naka kaspu waha. Tsimyzikukunahaze kaspu soho bo mytsaty tynakaranaha. Kaspu mopuku iwaze Deus ahasoho pe my “Sisopyksapybyitsa humo mysiokzo iwatsahi kaokzeka meky watu moziknaha” Deus mykara.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Uta aba zuba duabohotsa tsik piku. Pikuzoze kazo tuk kytsa tuk asaktsa kaharere bo hyỹ mykaranaha, katyryktsa moziknaha — niy. Iwaze sizubarẽtsa duabohotsa tsik zikukunaha.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Kyze unata eze Deus bo nisakibazikiknaha:
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Nakpo zukzuk niahaze. Sesus ispe niy:
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Mynahyrizikpoze ahaharaze Karireja eze pahapery — niy.
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Peduru:
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 — ausente —
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 — ausente —
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Kyze Sesus zinymyrykynahatsa tuk hara bo nidoknaha anaeze isaziktsa koso Kesemani inarokoha bo hi nisioktyhyryk. Ispe niy:
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ustsa kytsa dyhy dyhy niahaze, Peduru, Suão, Tsiaku, ahatsahi nisioktyhyryk. Sesus mytsaty nikara:
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Tatuktsa pe niy:
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Iwaze siharapu bo niparak. Niparakze, wytyk bo okmymy niy, Deus bo nipamykysoko.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Iwaze Deus pe niy:
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Iwaze tatuktsa Peduru, Tsiaku Suão ahatsa bo iziksizo. Zurubaiknaha.
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 — Deus bo typamykysonahaktsa! Deus zikwy humo zuba ikiahatsa ahapunihikrẽtsa tsimoziknaha niy iwatsahi Satanas harere bo batu yhỹ tsimaha. Hawa ha ty wasani tsipitsihikiknaha ikiahatsa batu ahapunihik iwatsahi Deus bo typamykysonahaktsa — Sesus niy.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Atsa botu ziksizoze, Deus bo nipamykysokozo:
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Sibo ziksizoze, zurubaikzonaha. Tahaõtutsaspyk nikaranaha. Sesus:
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Bykyze Deus bo nipamykysozoze sibo ziksizo.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Kyiktykta! Tupaktsa! Abaka imyspihibatanikita mozumuku. Kasukyrytsitsa kabo tynasioktyhyryk.
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Ana hi nitsasokoze Sudas ibo izumu. Sudas zinymyrykyta tu siharereziubyitsa tuk izumuku. Sesus bo inasioktykyryk. Tanoratsa upepetsa iwatsa tu nasebykyknaha.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Tapara Sudas ispe niy:
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Iwaze Sudas Sesus bo zuk niy. Sudas:
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Kytsa Sesus zioktyhyryknaha.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Ipaukbazekta Sesus tukta tasokorotsapu izibok. Maku spi zizykik. Atahi taparakta maku ziknapamykysokota Deus wahoro zubata eze tsumuẽhĩtsa.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Sesus ispe niy:
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Ahatuk zikzuruku. Ikiahatsa tuk Deus wahoro zubata eze zikzahahyrinymyryky. Iwatsa tu batu katsipa humo katy oktyhyryk. Deus harere botu ziwataha itsyhyryboanikita wata katsipa pikoktyhyryknaha. Aba zuba katsipa humo tsipikoktyhyryknaha — niy.
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Iwaze zinymyrykynahatsa niwakbaiknaha. Tahapybyspyk hi niwakbaiknaha. — Iwa zeka mymybabanaha — niaha.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Itsipa humo zioktyhyryknahaze mykyryburukta Sesus hapik niukuru. Atahi niwakik panu ty irikpidiwyhyta niy.
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 Nizokbatsinaharẽta tu niwakik. Tazikpidiwy zuba sibaze zereke. Iwatahi isukbyitatu niwakik.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Kyze Sudas tuktsa taparakta ziknapamykysokonahatsa tuk myhyrizikwanikita wahoro Sesus zioktyhyryknaha. Taparaktsa kapitaõtsa watsa Moises harere hyrinymyrytsitsa kino niwatihi anaeze niapykyryknaha. Sizubarẽtsa inakypyknaha.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Peduru tsipybyrẽta hi ẽrykani iapik inaukuru. Taparakta wahoro sturupe eze nitsukze iwarikspyk sodadutsa baze nidyhyky izo baze niakpyzazaka.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Iwaze taparaktsa Deus wahoro ziknapamykysonahatsitsa. Sudeutsa taparaktsa Moises harere hyrinymyrytsitsa ahatsa inakypyknahaze kytsa harere ziwabynaha. Asahi:
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Iwaze wastuhu kytsa ispe:
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Wastuhu niriktotohokonaha.
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 Asa tihi:
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Ana ty hi metutu nitsasokonaha iwatsahi Kajapas:
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Nitsasobanahaze, Kajapas sibaze tarikto:
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Sesus batu harere. Iwaze Kajapas ipe niyzo:
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 — Yhỹ. Deus zuba izikwyrẽnikita. Utakta Deus zikpehata ahawata ikyzik. Ibaze tuze mybarawy ezektsa bo zikpeha. Iwaze mybarawy bo mynasik. Aba uta Deus bo mydo. Ibaze tuze bijoikpe eze tu, kabo iktsa tsimaha iwaze mybarawy bo bijo satata tuk mynasikzo — niy.
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Kajapas ana harere ziwabyze tsiakyriukrẽta niyzik. Iwaze isuk zisykik nawa ziwatawy takyriki.
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 — O soso byitaha ba ziktsasonaha! — niy.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Iziakbatakanahatsa zehezozokoknaha, zihyrizikwarakanahaze iwaze hi nitsakikinaha.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Peduru wahoro peze nidyhyky. Anaeze myhyrizikwanita tsumuẽhĩtsata ziharamuze.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Atatsa Peduru izo bo niakpyzazaka ibo zinytokto, iwaze ipe niy:
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 — O batu. Batu kanyhy — nikara. Iharere batu kawabyhy zispihikbata. Iwaze hokbowy baze zumuzoze kokuaro nipo.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Atatsa ibo nikozoze ustsa kytsa pe niy:
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 — O batu — mybarapetu nikara. Bykyze ustsa:
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Peduru tsipybyrẽta nikara:
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Iwa nitsasokoze kokuaro nipozo. Peduru mytsaty niy. Tapara Sesus kape niy:
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.