Lucas 14
Deus Harere Aibaky Sesus mymyspirikpoko naha (RKBNT) vs BKJ
1 Mybyrykywy eze Sesus Pariseu wahoro bo nitsuk. Taparakta ypykyhyta Sesus ituk tadisahaka. Anaeze kytsa sizubarẽtsa Sesus bo nikozotoktokonaha.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Iwaze maku Sesus bo izumu. Tsimyitsapyrẽta. Natsipatsawiwibaik tahi ihyrypyrytsa humo kino niwatihi iwatahi asiba nira. Kytsa Sesus bo nikozotoktokonaha.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Iwatahi Sesus Pariseutsa, Moises harere humo zinymyrykynahatsa kino niwatihi ispe niy:
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Iwatsahi batu pykpyk zuba niaha. Batu ibo tyso. Niytahi Sesus maku humo paik niyze zizororowy. Iwaze tsiksita niy. Niytahi izororohota tawahoro bo ziksi.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Bykyze Sesus ispe niy:
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Iwatsahi Pariseutsa nihareretsihikbyrinaha.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Kyze Sesus sakzohotsa bo iktsa niyze, asahi sisapyrẽtsa bete zuba itahadyhydyhykynaha. Iwatahi sisoho humo nitsasoko, simyikaha soho humo ziwatawyky.
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 — Mysukzawy myikaha bo pakzo zeka. Mydyhydyhywytsa tisapyrẽtsa bete ka ba dyhy zikaha.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Tozeka ja maku myhyrizikwanita mozumu zeka iwaze tamyikahakata ape my: “Kyiktykta! Ikiakta meky botu dyhy tykta!” my. Iwaze isapybyita bete dyhy my. Zihitsa nitsasokoze ikia asikpyby tsipiyk. Ikia pakzo zeka pykyhytuty myhyrizikwybyitsa tuk dyhy ty.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Iwaze hi zihitsa ikia pe my: “O ikiakta katsa mytuk tsikadisahata my. Yhỹ” tsimy. Taparaka isapybara bete tu dyhy tsimy. Pakzo zeka pykyhy myhyrizikwybyitsa baze dyhy tsimy. Zihitsa myikaha adyhywy bo mozumu. Iwaze hi: “Katukta, anaeze dyhy tyny” my. Iwaze maku myhyrizikwanita baze dyhy tsimy niy. Nitsasokoze kytsa okzeka ikia aspirikporẽta. Kytsa ahatuk tahadisahakanahaze ahumo sispirikporẽtsa iwatsahi kytsa okzeka wasani tsimy.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Iwaze hi aty mytsaty “Utakta myhyrizikwani my zeka” atahi tisikpybyrẽta mozik. Aty tapetu isopyk “O aty utakta myhyrizikwybyita my zeka pykyhy tu isopyk” my. Iwa mytsaty mykara zeka wasani my. Atahi myhyrizikwani mozik — Sesus niy.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Kyze Sesus zihitsa pe:
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Ikia tsipamyikaha zeka sinamybyikitsa ty siekbyritsa ty sihyrizikubyitsa ty iwatsa zuba tynasiakzo.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Iwaze hi tsakurẽta. Iwaze asaktsa kytsa ikia batu aty ykzozo. Batu ikia bo ka nyny zikaha. Deus zuba ikia bo nyny my. Iwa puruze simysapyrẽtsa mynahyrizikponahaze Deus ihuak ty abo nyny my.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Maku estuba disahawyzozowy baze nidyhyky ana ziwabyze Sesus pe niy.
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Kyze iwatahi Sesus nipamykysoko.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Imyikaha inakymyze itsumuẽhĩtsa sakzohotsa bo nisipeha ispe niy: “Pany kamyikaha inakymy” nikara. Yhỹ niy. Iwaze sakzohotsa bo niparak. Kytsa batu zuk.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Sakzohotsa batu yhỹ niaha. Tapara estuba itsumuẽhĩtsa pe niy:
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Iwaze usta itsumuẽhĩtsa pe niy:
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Usta ziharawy niwatihi tsumuẽhĩtsa pe niy: “Jaba iksukza iwatahi ba imyikaha bo ba zikumu” niy.
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Iwaze itsumuẽhĩtsa ziksizo. Tamyikahakata bo nitsasobaik. Tamyikahakata ana ziwabykytahi taokaniki. Niytahi tatsumuẽhĩtsa pe niy:
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Ziksizoze itsarawybara kino anatu niy.
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Kyze zihitsa ipe niyzo:
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 — Uta tapara baba iksiakzonahatsa hi kadisahawy ty batu hauk zikaha — Sesus niy. Iwa kytsa soho asaktsa Deus harere bo batu yhỹ niaha ana humo hi nisiwatawyky.
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Kyze myzubaha Sesus tuk niukurunaha. Sesus tasukpe bo iktsa nikara. Nipamykysoko.
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 — Aty katukta babata mozihikik zeka. Kaharere humo zinymyrykyta mozik. Atakta kahumo tsimypokzitsiarẽtakta my. Uta tsipikpokzitsiziu zeka uta kino wasani my. Bykyze zuba itukta, izo, ije, ioke, ihyrytsa itukytsa iwatsa mysipokzitsi.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Tapara kahumo pikpokzitsi baba. Bykyze itukytsa zuba. Iwa myzeka katukbabata mozik — niy. Sesus tihi:
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 — Zihyrinymyrykyta my zeka taparaka mytsatyziu tsimaha. Aty wahoro mozukni zeka tapara mytsatyziu my. Kyze maku wahoro jobonita mozukni tsihikik zeka tapara dyhy my iwaze tatuk zuba mytsatyziu mykara. Kaokyrysaro tsizubarẽna zeka. Iokyrysaro izubabyizeka myziakbata zuba iwazeka ba zikymy.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Iwaze kytsa sizubarẽtsa wahoro bo iktsa maha zeka pimyijanaha.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Asahi:
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Sesus nipamykysokozo tasoho humo nisihyrinymyryky. Ispehatsa wata mytsatyziutahaktsa! — Kyze aty sodadutsa pehakatsa des miutsa sodadutsa tuk mowatsoronahaze takyriwytsitsa bo maha. Tapara aparakbyitu mytsatyziuty. Sihyrinymyrykytsa pe my:
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Iwaze hi ẽryktsa botu takyriwytsitsa bo kytsa mysipehaka. Ispe niaha:
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 — Iwa ikiahatsa ahanamy ty arek ahabyizeka ikia batu katukta babata zikyzik. Hawa ispehatsa sodadutsa soho humo mytsatyziu nikaranaha ikiahatsa niwatihi katuk zinymyrykynahatsa tsimaha zeka mytsatyziu tsimaha — Sesus niy.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 — ausente —
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 — ausente —
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.