Tiago 4
rifa (RIFA) vs ARA
1 مَانِيسْ د-إِكَّا ؤُمنْغِي ذ إِمْشُوبّشنْ جَارْ أَومْ؟ مَا زعْمَا زڭْ شّهْوَاثْ إِ إِمّنْغنْ ذڭْ إِغزْذِيسنْ نْومْ؟
1 De onde procedem guerras e contendas que há entre vós? De onde, senão dos prazeres que militam na vossa carne?
2 كنِّيوْ ثمّژْرمْ مَاشَا كنِّيوْ وَارْ غَارْومْ وَالُو. كنِّيوْ ثْنقّمْ ؤُ ثتَّاسْممْ ؤُشَا قَاعْ أَمنِّي وَارْ د أَومْ إِتِّيكّْوِيضْ وَالُو. كنِّيوْ ثتّمْشُوبُّوشمْ ؤُ ثتّْمنْغَامْ، مَاشَا وَارْ غَارْومْ وَالُو، مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ثتّتَّارَامْ.
2 Cobiçais e nada tendes; matais, e invejais, e nada podeis obter; viveis a lutar e a fazer guerras. Nada tendes, porque não pedis;
3 نِيغْ كنِّيوْ ثتّتَّارَامْ، مَاشَا وَارْ ثكْسِيمْ شَا، مِينْزِي ثتّتَّارمْ مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ، حِيمَا أَذْ ثڭّمْ غَارْ شّهْوَاثْ نْومْ.
3 pedis e não recebeis, porque pedis mal, para esbanjardes em vossos prazeres.
4 أَ كنِّيوْ إِنِّي إِزنَّانْ! مَا وَارْ ثسِّينمْ شَا بلِّي ثَامخْسِيوْثْ ن دُّونشْثْ أَقَا-ت ذ ڒعْذَاوثْ خْ أَربِّي؟ أَحقَّا ونِّي إِتّخْسنْ أَذْ يِيڒِي ذ أَمدُّوكّڒْ ن دُّونشْثْ، أَذْ يِيڒِي ذ ڒعْذُو ن أَربِّي.
4 Infiéis, não compreendeis que a amizade do mundo é inimiga de Deus? Aquele, pois, que quiser ser amigo do mundo constitui-se inimigo de Deus.
5 نِيغْ إِتّْغِيڒْ أَومْ بلِّي ثِيرَا إِقدّْسنْ وَارْ غَارْسنْثْ لْمعْنَا:
5 Ou supondes que em vão afirma a Escritura: É com ciúme que por nós anseia o Espírito, que ele fez habitar em nós?
6 مَاشَا سِيذِيثْنغْ إِتِّيشْ أَنغْ أَرْضَا كْثَارْ، مَاغَارْ إِنَّا:
6 Antes, ele dá maior graça; pelo que diz: Deus resiste aos soberbos, mas dá graça aos humildes.
7 س ؤُيَا مَارْسمْ إِخفْ نْومْ زَّاثْ إِ أَربِّي، مْعَاڒَامْ أَكْ-ذ شِّيطَانْ ؤُشَا نتَّا أَذْ زَّايْومْ يَارْوڒْ.
7 Sujeitai-vos, portanto, a Deus; mas resisti ao diabo, e ele fugirá de vós.
8 أَذْسمْ أَربِّي ؤُشَا نتَّا أَذْ كنِّيوْ د-يَاذسْ. سِيرْذمْ إِفَاسّنْ نْومْ، أَ إِمذْنَابْ، قدّْسمْ ؤُڒَاونْ نْومْ، أَ كنِّيوْ، إِنِّي غَارْ إِدْجَا ثْنَاينْ ن إِزدْجِيفنْ.
8 Chegai-vos a Deus, e ele se chegará a vós outros. Purificai as mãos, pecadores; e vós que sois de ânimo dobre, limpai o coração.
9 مَارْسمْ إِخفْ نْومْ، شضْنمْ! جّمْ ثَاضحَّاشْثْ نْومْ أَذْ ثذْوڒْ ذ أَشْضَانْ ؤُ ڒفْرَاحثْ نْومْ أَذْ ثذْوڒْ ذ ڒحْزنْ.
9 Afligi-vos, lamentai e chorai. Converta-se o vosso riso em pranto, e a vossa alegria, em tristeza.
10 مَارْسمْ إِخفْ نْومْ زَّاثْ إِ سِيذِي ؤُشَا نتَّا أَذْ كنِّيوْ إِسّْعُودْجْ.
10 Humilhai-vos na presença do Senhor, e ele vos exaltará.
11 أَ أَيْثْمَا، وَارْ تّْشقَّافمْ شَا ذڭْ وَايَاوْيَا! ونِّي إِشقَّافنْ ذڭْ ؤُمَاسْ نِيغْ إِحكّمْ خْ ؤُمَاسْ، أَقَا وَا إِتّْشقَّافْ ذِي شَّارِيعَا ؤُشَا إِحكّمْ خْ شَّارِيعَا. ؤُشَا مَاڒَا ثْحكْمذْ خْ شَّارِيعَا، أَقَا وَارْ ثدْجِيذْ شَا ذ ونِّي إِتّڭّنْ شَّارِيعَا، مَاشَا ثَارِّيذْ إِخفْ نّشْ ذ ڒْقَاضِي ن شَّارِيعَا.
11 Irmãos, não faleis mal uns dos outros. Aquele que fala mal do irmão ou julga a seu irmão fala mal da lei e julga a lei; ora, se julgas a lei, não és observador da lei, mas juiz.
12 إِجّنْ وَاهَا إِ إِدْجَانْ ذ بَابْ ن شَّارِيعَا، نتَّا ذ ونِّي غَارْ ثدْجَا ثْزمَّارْ، حِيمَا أَذْ إِوْشْ ثُوذَارْثْ نِيغْ أَذْ ت يَاريّبْ. مَاشَا مِينْ ثعْنِيذْ شكْ ؤُمِي ثْحكّْمذْ خْ جَّارْ نْومْ؟
12 Um só é Legislador e Juiz, aquele que pode salvar e fazer perecer; tu, porém, quem és, que julgas o próximo?
13 مَا خنِّي إِ غَا نِينِي خْ يِينِّي إِقَّارنْ: ”أَسّْ-أَ نِيغْ ثِيوشَّا أَذْ نْرَاحْ غَارْ ثنْذِينْثْ-أَ غَارْ ثنْذِينْثْ-إِنْ، أَذْ ذِينْ نڭّْ ثَاسبَّابْثْ ڒْمِيجَاڒْ ن إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ، أَذْ نْسغْ أَذْ نزّنْزْ أَذْ نَارْبحْ!“؟
13 Atendei, agora, vós que dizeis: Hoje ou amanhã, iremos para a cidade tal, e lá passaremos um ano, e negociaremos, e teremos lucros.
14 نِيثْنِي وَارْ سِّيننْ مَامّشْ غَا ثِيڒِي ثِيوشَّا. مِينْ ثعْنَا ثُوذَارْثْ نّغْ؟ أَقَا-ت مْغِيرْ ذ إِجّْ ن ڒفْوَارْ إِ غَا د-إِضْهَارْ، أَذْ إِذُورّقْ، أَذْ ثفْسِي ڒخْذنِّي.
14 Vós não sabeis o que sucederá amanhã. Que é a vossa vida? Sois, apenas, como neblina que aparece por instante e logo se dissipa.
15 س ؤُيَا إِتّْخصَّا أَذْ إِنِينْ: ”مَاڒَا إِخْسْ سِيذِي، أَذْ ندَّارْ، أَذْ نڭّْ ثَا ذ ثِينْ.“
15 Em vez disso, devíeis dizer: Se o Senhor quiser, não só viveremos, como também faremos isto ou aquilo.
16 إِوَا نِيثْنِي تّْفيّْشنْ ذڭْ ؤُعفَّارْ نْسنْ، مَاشَا قَاعْ أَفيّشْ-أَ ذ أَعفَّانْ.
16 Agora, entretanto, vos jactais das vossas arrogantes pretensões. Toda jactância semelhante a essa é maligna.
17 ونِّي إِسّْننْ مَامّشْ إِ غَا إِڭّْ ڒْخَارْ ؤُشَا وَارْ ث إِتّڭّْ، أَذْ أَسْ د-إِتّْوَاحْسبْ ذ دّنْبْ.
17 Portanto, aquele que sabe que deve fazer o bem e não o faz nisso está pecando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.