Romanos 8

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ خنِّي وَارْ ذِينِّي بُو ڒْحُوكْمْ خْ يِينِّي إِڭُّورنْ وَارْ إِدْجِي عَاذْ ذڭْ ويْسُومْ س يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

¹ De agora em diante, pois, já não há nenhuma condenação para aqueles que estão em Jesus Cristo.

² مِينْزِي شَّارِيعَا ن أَرُّوحْ ن ثُوذَارْثْ ذِي يَاسُوع لْمَاسِيحْ، أَقَا ثْفكّْ أَشْ زِي شَّارِيعَا ن دّنْبْ ذ ڒْموْثْ.

² A lei do Espírito de Vida me libertou, em Jesus Cristo, da lei do pecado e da morte.

³ مِينْزِي مَاغَارْ ثُوغَا شَّارِيعَا ثضْعفْ س ثُوضْعفْثْ ن ويْسُومْ، إِسّكّْ-د أَربِّي مِّيسْ ذِي صِّيفثْ ن ويْسُومْ ن دّنْبْ خْ سِّيبّثْ ن دّنْبْ، مَاحنْذْ أَذْ إِحَاسبْ دّنْبْ ذڭْ ويْسُومْ،

³ O que era impossível à lei, visto que a carne a tornava impotente, Deus o fez. Enviando, por causa do pecado, o seu próprio Filho numa carne semelhante à do pecado, condenou o pecado na carne,

⁴ حِيمَا أَذْ ذَايْنغْ ثتّْوَاكمّڒْ ثَاسڭْذَا ن شَّارِيعَا، مَاحنْذْ وَارْ نڭُّورْ ذڭْ ويْسُومْ، مَاشَا ذِي أَرُّوحْ.

⁴ a fim de que a justiça, prescrita pela lei, fosse realizada em nós, que vivemos não segundo a carne, mas segundo o espírito.

⁵ مِينْزِي إِنِّي إِدْجَانْ ذڭْ ويْسُومْ تّڭّنْ نّيّثْ نْسنْ ذڭْ ويْسُومْ، مَاشَا إِنِّي ن أَرُّوحْ تّڭّنْ نّيّثْ نْسنْ ذِي أَرُّوحْ.

⁵ Os que vivem segundo a carne gostam do que é carnal; os que vivem segundo o espírito apreciam as coisas que são do espírito.

⁶ مِينْزِي نّيّثْ ن ويْسُومْ ذ ڒْموْثْ، مَاشَا نّيّثْ ن أَرُّوحْ ذ ثُوذَارْثْ ذ ڒهْنَا.

⁶ Ora, a aspiração da carne é a morte, enquanto a aspiração do espírito é a vida e a paz.

⁷ مِينْزِي نّيّثْ ن ويْسُومْ، أَقَا-ت ذ ڒعْذَاوَاثْ إِ أَربِّي، مِينْزِي وَارْ ثتّڭّْ شَا أَرَّايْ إِ شَّارِيعَا ن أَربِّي، مَاغَارْ وَارْ ذ أَسْ ثْزمَّارْ.

⁷ Porque o desejo da carne é hostil a Deus, pois a carne não se submete à lei de Deus, e nem o pode.

⁸ إِنِّي إِدْجَانْ ذڭْ ويْسُومْ وَارْ إِزمَّارنْ أَذْ أَرْضَانْ أَربِّي.

⁸ Os que vivem segundo a carne não podem agradar a Deus.

⁹ مَاشَا كنِّيوْ وَارْ ثدْجِيمْ شَا ذڭْ ويْسُومْ، مَاشَا ذِي أَرُّوحْ مَاڒَا إِزْذغْ ذَايْومْ أَرُّوحْ ن أَربِّي. مَاشَا مَاڒَا حذْ وَارْ غَارسْ بُو أَرُّوحْ ن لْمَاسِيحْ، ذ ونِّي وَارْ إِتِّيڒِي نّسْ.

⁹ Vós, porém, não viveis segundo a carne, mas segundo o Espírito, se realmente o espírito de Deus habita em vós. Se alguém não possui o Espírito de Cristo, este não é dele.

¹⁰ مَاڒَا ذَايْومْ لْمَاسِيحْ، أَقَا أَرِّيمثْ ثمُّوثْ زِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ، مَاشَا أَرُّوحْ إِدَّارْ زِي سِّيبّثْ ن ثْسڭْذَا.

¹⁰ Ora, se Cristo está em vós, o corpo, em verdade, está morto pelo pecado, mas o Espírito vive pela justificação.

¹¹ مَاڒَا إِزْذغْ ذَايْومْ أَرُّوحْ ن ونِّي د-إِسّْنكَّارنْ سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ، أَقَا ونِّي د-إِسّْنكَّارنْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ أَذْ إِسّدَّارْ عَاوذْ أَرِّيمَاثْ نْومْ إِفنَّانْ س أَرُّوحْ نّسْ إِ إِزدّْغنْ ذَايْومْ.

¹¹ Se o Espírito daquele que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vós, ele, que ressuscitou Jesus Cristo dos mortos, também dará a vida aos vossos corpos mortais, pelo seu Espírito que habita em vós.

¹² خنِّي، أَ أَيْثْمَا، أَقَا أَنغْ س ؤُمَارْوَاسْ، مَاشَا وَارْ إِدْجِي إِ ويْسُومْ، حِيمَا أَذْ ندَّارْ خْ ڒحْسَابْ ن ويْسُومْ،

¹² Portanto, irmãos, não somos devedores da carne, para que vivamos segundo a carne.

¹³ مِينْزِي مَاڒَا ثدَّارمْ خْ ڒحْسَابْ ن ويْسُومْ، أَذْ ثمْثمْ. مَاشَا مَاڒَا ثتَّارِّيمْ أَذْ مّْثنْثْ ڒخْذَايمْ ن أَرِّيمثْ س أَرُّوحْ، أَذْ ثدَّارمْ.

¹³ De fato, se viverdes segundo a carne, haveis de morrer; mas, se pelo Espírito mortificardes as obras da carne, vivereis,

¹⁴ مِينْزِي مَارَّا إِنِّي إِتّْوَانذْهنْ س أَرُّوحْ ن أَربِّي، نِيثْنِي ذ أَرَّاونْ ن أَربِّي.

¹⁴ pois todos os que são conduzidos pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.

¹⁵ مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ثكْسِيمْ شَا أَرُّوحْ ن ثسْمُوغِي ونِّي كنِّيوْ إِ غَا يَارّنْ ذ إِسمْغَانْ، حِيمَا أَذْ ثڭّْوذمْ عَاوذْ، مَاشَا أَقَا ثكْسِيمْ أَرُّوحْ إِ زِي نتّْوَاقْبڒْ ذ أَرَّاونْ، إِ زِي نتّْڒَاغَا: ’ثَابَابَاثْ، بَابَاثْنغْ!‘

¹⁵ Porquanto não recebestes um espírito de escravidão para viverdes ainda no temor, mas recebestes o espírito de adoção pelo qual clamamos: Aba! Pai!

¹⁶ أَرُّوحْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ إِشهّذْ أَكْ-ذ أَرُّوحْ نّغْ، بلِّي نشِّينْ ذ أَرَّاونْ ن أَربِّي.

¹⁶ O Espírito mesmo dá testemunho ao nosso espírito de que somos filhos de Deus.

¹⁷ مَاڒَا نشِّينْ ذ أَرَّاونْ، أَقَا أَنغْ عَاوذْ ذ إِوْرِيثنْ، إِوْرِيثنْ ن أَربِّي ذ إِوْرِيثنْ أَكْ-ذ يَاسُوع لْمَاسِيحْ، مَاغَارْ مَاڒَا نْودّبْ أَكِيذسْ، أَذْ نتّْوَاعُودْجِي أَكِيذسْ عَاوذْ.

¹⁷ E, se filhos, também herdeiros, herdeiros de Deus e co-herdeiros de Cristo, contanto que soframos com ele, para que também com ele sejamos glorificados.

¹⁸ نشّْ تّْوَاسّْقنْعغْ بلِّي أَودّبْ إِ خَانغْ إِتّكّنْ إِضَا، وَارْ إِسْذِيهدْجْ شَا أَذْ إِتّْوَاعْبَارْ س ؤُعُودْجِي إِ د غَا إِتّْوَاسّضْهَارنْ ذَايْنغْ.

¹⁸ Tenho para mim que os sofrimentos da presente vida não têm proporção alguma com a glória futura que nos deve ser manifestada.

¹⁹ مِينْزِي مَارَّا مِينْ د-إِتّْوَاخڒْقنْ إِخزَّارْ س ؤُسِيثمْ ذ ؤُرَاجِي غَارْ ؤُسَارْڭبْ ن وَارَّاونْ ن أَربِّي.

¹⁹ Por isso, a criação aguarda ansiosamente a manifestação dos filhos de Deus.

²⁰ مِينْزِي مَارَّا مِينْ د-إِتّْوَاخڒْقنْ أَقَا إِتّْوَاڭّْ ذِي ڒْبَاطڒْ، وَارْ إِدْجِي س ڒْخَاضَارْ، مَاشَا س ونِّي ث إِڭِّينْ ذِي ڒْبَاطڒْ

²⁰ Pois a criação foi sujeita à vaidade {não voluntariamente, mas por vontade daquele que a sujeitou},

²¹ س ؤُسِيثمْ بلِّي مَارَّا مِينْ د-إِتّْوَاخڒْقنْ أَذْ إِتّْوَافكّْ عَاوذْ زِي ثسْمُوغِي إِ ڒْغشّْ غَارْ ثِيڒلِّي ن ؤُعُودْجِي ن وَارَّاونْ ن أَربِّي.

²¹ todavia com a esperança de ser também ela libertada do cativeiro da corrupção, para participar da gloriosa liberdade dos filhos de Deus.

²² أَقَا نسّنْ بلِّي مَارَّا مِينْ د-إِتّْوَاخڒْقنْ إِزهَّارْ جْمِيعْ س ؤُنزْبَارْ ن ثَارْوَا أَڒْ أَسّْ-أَ.

²² Pois sabemos que toda a criação geme e sofre como que dores de parto até o presente dia.

²³ وَارْ إِدْجِي نِيثْنِي وَاهَا، مَاشَا ؤُڒَا ذ نشِّينْ، إِنِّي غَارْ ثدْجَا ذَايْنغْ ڒْْغِيدْجثْ ثَامزْوَارُوثْ ن أَرُّوحْ، نْزهَّارْ ذڭْ إِخفْ نّغْ، نتّْرَاجَا أَذْ نتّْوَاقْبڒْ ذ مِّيسْ، ؤُڒَا ذ أَفكِّي ن أَرِّيمَاثْ نّغْ.

²³ Não só ela, mas também nós, que temos as primícias do Espírito, gememos em nós mesmos, aguardando a adoção, a redenção do nosso corpo.

²⁴ س ؤُينِّي ندَّارْ ذڭْ ؤُسِيثمْ نِّي. مَاشَا أَسِيثمْ إِتّْبَاننْ وَارْ إِدْجِي ذ أَسِيثمْ، مِينْزِي مِينْ إِتّْبَاننْ إِ حذْ، مَامّشْ غَا يڭّْ أَذْ ذَايسْ إِسِّيثمْ عَاذْ؟

²⁴ Porque pela esperança é que fomos salvos. Ora, ver o objeto da esperança já não é esperança; porque o que alguém vê, como é que ainda o espera?

²⁵ مَاشَا مَاڒَا نسِّيتِّيمْ ذِي مِينْ وَارْ نتّْوِيڒِي، أَقَا نتّْرَاجَا ث س صّْبَارْ.

²⁵ Nós que esperamos o que não vemos, é em paciência que o aguardamos.

²⁶ ذِي مَانْ أَيَا إِتّْعَاوَانْ أَنغْ أَرُّوحْ عَاوذْ ذِي ثضْعفْثْ نّغْ، مِينْزِي وَارْ نسِّينْ شَا مَامّشْ ذ أَنغْ إِ غَا إِشُووَّارْ أَذْ نژَّادْجْ، مَاشَا أَرُّوحْ سِيمَانْثْ نّسْ إِتّْژَادْجْ ذِي طّْوعْ نّغْ س زّْهِيرْ وَارْ إِنطْقنْ.

²⁶ Outrossim, o Espírito vem em auxílio à nossa fraqueza; porque não sabemos o que devemos pedir, nem orar como convém, mas o Espírito mesmo intercede por nós com gemidos inefáveis.

²⁷ مَاشَا ونِّي إِتّْبقّْشنْ ذڭْ وُوڒَاونْ إِسّنْ مِينْ إِدْجَانْ ذ نّيّثْ ن أَرُّوحْ، أَقَا إِتّْژَادْجْ ذِي طّْوعْ ن إِمْقدَّاسنْ أَمْ مَامّشْ ث إِخْسْ أَربِّي.

²⁷ E aquele que perscruta os corações sabe o que deseja o Espírito, o qual intercede pelos santos, segundo Deus.

²⁸ نشِّينْ نسّنْ أَقَا نتَّا إِعَاونْ ذِي كُوڒْشِي إِ ڒْخَارْ إِ يِينِّي إِتّخْسنْ أَربِّي، إِنِّي إِعدْجمْ إِ-ثنْ قْبڒْ مَاحنْذْ أَذْ تّْوَاڒَاغَانْ.

²⁸ Aliás, sabemos que todas as coisas concorrem para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles que são os eleitos, segundo os seus desígnios.

²⁹ مِينْزِي إِنِّي إِزْوَارْ إِسّنْ إِ-ثنْ، أَقَا إِزْوَارْ إِعدْجمْ إِ-ثنْ حِيمَا أَذْ أَرْوسنْ ذِي صِّيفثْ ن مِّيسْ، حِيمَا أَذْ يِيڒِي نتَّا ذ أَمنْزُو جَارْ وَاطَّاسْ ن وَاوْمَاثنْ.

²⁹ Os que ele distinguiu de antemão, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que este seja o primogênito entre uma multidão de irmãos.

³⁰ ؤُشَا إِنِّي نتَّا إِزَّارْ إِعدْجمْ إِ-ثنْ، أَقَا ذ إِنِّي خْ ذ إِڒَاغَا عَاوذْ، ؤُ إِنِّي خْ ذ إِڒَاغَا، أَقَا ذ إِنِّي إِسڭّذْ عَاوذْ، ؤُ إِنِّي إِسڭّذْ أَقَا ذ إِنِّي إِسّْعُودْجْ عَاوذْ.

³⁰ E aos que predestinou, também os chamou; e aos que chamou, também os justificou; e aos que justificou, também os glorificou.

³¹ مِينْ غَا نِينِي خنِّي ذِي مَانْ أَيَا؟ مَاڒَا أَربِّي أَكِيذْنغْ وِي ذ أَنغْ إِ غَا إِضَادّنْ؟

³¹ Que diremos depois disso? Se Deus é por nós, quem será contra nós?

³² ونِّي وَارْ إِشطَّارنْ شَا خْ مِّيسْ، مَاشَا إِوْشَا إِ-ث ذِي طّْوعْ نّغْ مَارَّا، مَامّشْ وَارْ ذ أَنغْ إِتِّيشْ كُوڒْشِي أَكْ-ذ مِّيسْ عَاوذْ؟

³² Aquele que não poupou seu próprio Filho, mas que por todos nós o entregou, como não nos dará também com ele todas as coisas?

³³ وِي غَا إِكْسِينْ ثَانْفُوتْشْ إِ يِينِّي إِتّْوَافَارْزنْ زِي أَربِّي؟ أَربِّي ذ ونِّي إِتّْسڭَّاذنْ.

³³ Quem poderia acusar os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.

³⁴ وِي غَا إِقْضَانْ ڒْحُوكْمْ؟ لْمَاسِيحْ إِمُّوثْ ؤُ إِكَّارْ-د ؤُ نتَّا إِقِّيمْ غَارْ ؤُفُوسِي ن أَربِّي، إِتّْژَادْجْ إِ نشِّينْ.

³⁴ Quem os condenará? Cristo Jesus, que morreu, ou melhor, que ressuscitou, que está à mão direita de Deus, é quem intercede por nós!

³⁵ مِينْ ذ أَيِي غَا إِبْضَانْ خْ ثَايْرِي ن لْمَاسِيحْ؟ مَا ڒْمحْنثْ، نِيغْ ڒْحبْسْ، نِيغْ أَذَارّشْ، نِيغْ ڒَاژْ، نِيغْ ثُوعَارْينْثْ، نِيغْ لْخَاطَارْ، نِيغْ سِّيفْ؟

³⁵ Quem nos separará do amor de Cristo? A tribulação? A angústia? A perseguição? A fome? A nudez? O perigo? A espada?

³⁶ أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

³⁶ Realmente, está escrito: Por amor de ti somos entregues à morte o dia inteiro; somos tratados como gado destinado ao matadouro {Sl 43,23}.

³⁷ مَاشَا ذِي مَانْ أَيَا مَارَّا نذْوڒْ زڭْ إِنِّي إِغلَّابنْ س ونِّي ذ أَنغْ إِخْسنْ.

³⁷ Mas, em todas essas coisas, somos mais que vencedores pela virtude daquele que nos amou.

³⁸ أَقَا نشّْ تّْوَاسّْقنْعغْ بلِّي نِيغْ ڒْموْثْ، نِيغْ ثُوذَارْثْ، نِيغْ لْمَالَاكَاثْ، نِيغْ ڒْحُوكَّامْ، نِيغْ صُّولَاطَاثْ، نِيغْ مِينْ ن يِيضَا، نِيغْ مِينْ إِ د غَا يَاسنْ،

³⁸ Pois estou persuadido de que nem a morte, nem a vida, nem os anjos, nem os principados, nem o presente, nem o futuro, nem as potestades,

³⁹ نِيغْ ڒُوعْڒَا، نِيغْ رَادْجَاغْ، نِيغْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ نّغْنِي زِي مِينْ د-إِتّْوَاخڒْقنْ، ثْزمَّارْ أَذْ أَنغْ ثبْضَا خْ ثَايْرِي ن أَربِّي، ثنِّي ذِي سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

³⁹ nem as alturas, nem os abismos, nem outra qualquer criatura nos poderá apartar do amor que Deus nos testemunha em Cristo Jesus, nosso Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Romanos 8 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →