Números 9

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا ذِي ڒخْڒَا ن سِينَا ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْنَاينْ أَوَارْنِي ڒَامِي د-فّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، ذڭْ ؤُيُورْ أَمزْوَارُو، إِنَّا:

¹ No primeiro mês do segundo ano depois da saída do povo de Israel do Egito, o Senhor falou com Moisés no deserto do Sinai. Ele disse:

² ”جّمْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ سّْوجْذنْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ذِي ڒْوقْثْ نّسْ إِتّْوَاڭّنْ.

² — ausente —

³ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَرْبعْطَاشْ ن ؤُيُورْ-أَ، جَارْ بدُّو ن وزْينْ ن وَاسّْ أَڒْ د-ثوْضَا ثْمذِّيثْ، إِتّْخصَّا أَذْ ت ثسّْوجْذمْ ذِي ڒْوقْثْ نّسْ إِتّْوَاڭّنْ. إِتّْخصَّا أَذْ ت ثسّْوجْذمْ عْلَاحْسَابْ مَارَّا ثِيوصَّا ذ لْفَارَايِيضْ نّسْ.“

³ — ausente —

⁴ إِسِّيوڒْ مُوسَا أَكْ-ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا إِتّْخصَّا أَسنْ أَذْ سّْوجْذنْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو.

⁴ Portanto, Moisés mandou que os israelitas comemorassem a Páscoa.

⁵ ؤُشَا نِيثْنِي سّْوجْذنْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَرْبعْطَاشْ ن ؤُيُورْ أَمزْوَارُو ذِي ڒخْڒَا ن سِينَا، جَارْ بدُّو ن وزْينْ ن وَاسّْ أَڒْ د-ثوْضَا ثْمذِّيثْ، عْلَاحْسَابْ مَارَّا مِينْ ذ أَسْ يُومُورْ سِيذِي إِ مُوسَا، أَمُّو إِ ت سّْوجْذنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.

⁵ Eles a comemoraram no dia catorze do primeiro mês, ao pôr do sol, no deserto do Sinai. Os israelitas fizeram tudo o que o Senhor havia ordenado a Moisés.

⁶ شَا ن يرْيَازنْ تّْوَاسّْخمْجنْ س ڒْخشْبثْ ن إِجّْ ن بْنَاذمْ إِمُّوثنْ ؤُشَا وَارْ زمَّارنْ أَذْ سّْوجْذنْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو. خْ ؤُيَا قَارّْبنْ-د نِيثْنِي ذڭْ وَاسّْ نِّي زَّاثْ إِ وُوذمْ ن مُوسَا ؤُ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن هَارُونْ

⁶ Porém alguns homens se tornaram impuros porque tocaram num morto e por isso não puderam comemorar a Páscoa naquele dia. Eles foram falar com Moisés e Arão

⁷ ؤُشَا نَّانْ أَسْ يرْيَازنْ نِّي: ”نشِّينْ نخْمجْ س ڒْخشْبثْ ن إِجّْ ن بْنَاذمْ إِمُّوثنْ. مَايمِّي إِ نتّْوَاسّْبدّْ أَڒَامِي وَارْ نْزمَّارْ أَذْ د-نسّْقَارّبْ ثَاوْهِيبْثْ ن سِيذِي ذڭْ وَاسّْ نّسْ إِتّْوَاڭّنْ ذِي ڒْوسْطْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل؟“

⁷ e disseram: — Estamos impuros porque tocamos num morto. Será que não vamos poder apresentar a nossa oferta ao

⁸ مُوسَا إِنَّا أَسنْ: ”قِّيممْ ثْبدّمْ، حِيمَا أَذْ سْڒغْ مِينْ ذ أَومْ غَا إِوصَّا سِيذِي.“

⁸ Então Moisés respondeu: — Esperem, que eu vou falar com o

⁹ إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا، إِنَّا:

⁹ Aí o Senhor disse a Moisés:

¹⁰ ”سِيوڒْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا إِنِي: ’مَاڒَا حذْ زَّايْومْ نِيغْ زِي جِّيڒَاثْ نْومْ إِ د غَا يَاسنْ إِتّْوَاسّخْمجْ زِي ڒْخشْبثْ ن يِيجّْ ن ؤُمتِّينْ، نِيغْ نتَّا ذڭْ وبْرِيذْ ذ أَزِيرَارْ، خنِّي أَذْ إِسّوْجذْ عَاذْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ سِيذِي.

¹⁰ — Diga aos israelitas o seguinte: se algum de vocês ou dos seus descendentes estiver impuro por haver tocado num morto ou se estiver longe, viajando, mesmo assim poderá comemorar a Páscoa em honra de Deus, o Senhor .

¹¹ ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثْنَاينْ، ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَرْبعْطَاشْ، جَارْ بدُّو ن وزْينْ ن وَاسّْ أَڒْ د-ثوْضَا ثْمذِّيثْ، أَذْ ت سّْوجْذنْ. خنِّي أَذْ ت شّنْ أَكْ-ذ وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ ؤُ أَكْ-ذ ڒبْزَارْ يَارزْڭنْ.

¹¹ Vocês a comemorarão um mês depois, no dia catorze do segundo mês, quando anoitecer. Nessa ocasião vocês comerão o animal com pães sem fermento e com ervas amargas.

¹² وَارْ تّجِّينْ زَّايسْ وَالُو أَڒْ صّْبحْ ؤُشَا وَارْ زَّايسْ تَّارژَّانْ إِغسْ. إِتّْخصَّا أَذْ ت سّْوجْذنْ عْلَاحْسَابْ مَارَّا ثِيوصَّا ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو.‘ “

¹² Não deixem sobrar nada da comida para o dia seguinte e não quebrem nenhum osso do animal. Façam a comemoração de acordo com todas as leis da Páscoa.

¹³ ”مَاڒَا إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمزْذَاڭْ إِ وَارْ إِدْجِينْ ذڭْ وبْرِيذْ، أَذْ يجّْ أَذْ إِسّوْجذْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو، خنِّي أَذْ إِتّْوَاقسّْ ڒعْمَارْ نِّي زِي ڒْڭنْسْ نّسْ، مِينْزِي نتَّا وَارْ د-إِسّْقَارّبْ شَا ثَاوْهِيبْثْ ن سِيذِي ذِي ڒْوقْثْ نّسْ إِتّْوَاڭّنْ. أَرْيَازْ نِّي أَذْ يَارْبُو دّنْبْ نّسْ.

¹³ Mas pode acontecer que alguém esteja puro e não esteja viajando; se essa pessoa não comemorar a Páscoa, será expulsa do meio do povo, pois não me apresentou a oferta no tempo certo. E será castigada por causa do seu pecado.

¹⁴ مَاڒَا إِزْذغْ أَكِيذْومْ إِجّْ ن ؤُبَارَّانِي، ونِّي إِ غَا إِسّْوجْذنْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ن سِيذِي، خنِّي أَذْ إِسّوْجذْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو عْلَاحْسَابْ ثَاوْصيّثْ ن ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ؤُ عْلَاحْسَابْ لْفَارَايِيضْ نّسْ. أَذْ ذِينْ ثِيڒِي إِشْثْ ن ثوْصيّثْ إِ كنِّيوْ، إِ ؤُبَارَّانِي أَمُّو إِ ونِّي د-إِخڒْقنْ ذِي ثمُّورْثْ.“

¹⁴ — Se algum estrangeiro que mora no meio de vocês quiser comemorar a Páscoa, terá de obedecer às leis e às ordens a respeito dessa festa. A mesma lei será para todos, tanto para os nascidos no país como para os estrangeiros.

¹⁵ ذڭْ وَاسّْ مِينْ ذِي ثتّْوَاسّْڭعّذْ ثْزذِّيغْثْ، إِذْڒَا ؤُسيْنُو ثَازذِّيغْثْ أَكْ-ذ ؤُقِيضُونْ ن شّْهَاذثْ ؤُ ذِي دْجِيڒثْ إِضْهَارْ-د خْ ثْزذِّيغْثْ أَمْ ثْمسِّي أَڒْ صّْبحْ.

¹⁵ No dia em que foi armada a Tenda Sagrada , veio uma nuvem e a cobriu. De noite a nuvem parecia fogo.

¹⁶ أَمُّو إِ ثُوغَا ڒبْذَا، أَسيْنُو إِذْڒَا إِ-ت ؤُ ذِي دْجِيڒثْ إِضْهَارْ-د أَمْ ثْمسِّي.

¹⁶ Era sempre assim: de dia a nuvem cobria a Tenda e de noite parecia fogo.

¹⁷ ڒَامِي د-إِڭعّذْ ؤُسيْنُو زِي سنّجْ ن ؤُقِيضُونْ، خنِّي أَوَارْنِي أَيَا فسْينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِقِيضَانْ نْسنْ ؤُ ذڭْ ومْشَانْ مَانِي ثُوغَا د-إِبدّْ ؤُسيْنُو، ذِينْ إِ وْثِينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِقِيضَانْ نْسنْ.

¹⁷ Quando a nuvem se levantava de cima da Tenda, os israelitas começavam a caminhar. No lugar onde a nuvem parava, aí eles acampavam.

¹⁸ فسْينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِقِيضَانْ نْسنْ عْلَاحْسَابْ ڒُومُورْ ن سِيذِي ؤُشَا خْ ڒُومُورْ ن سِيذِي وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ. مَارَّا ؤُسَّانْ ثُوغَا أَسيْنُو إِقِّيمْ سنّجْ إِ ثْزذِّيغْثْ، قِّيمنْ نِيثْنِي زدّْغنْ ذِينْ.

¹⁸ Eles começavam a caminhar ou acampavam de acordo com a ordem de Deus, o Senhor . E ficavam acampados ali durante o tempo em que a nuvem estava parada sobre a Tenda.

¹⁹ ڒَامِي د-إِبدّْ ؤُسيْنُو أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ سنّجْ إِ ثْزذِّيغْثْ، حْضَانْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ثَاسخَّارْثْ ن سِيذِي ؤُشَا وَارْ فسْينْ شَا إِقِيضَانْ نْسنْ.

¹⁹ Quando ela ficava muito tempo sobre a Tenda, os israelitas obedeciam à ordem do Senhor e não saíam dali.

²⁰ ؤُمِي إِقِّيمْ ؤُسيْنُو شْوَايْثْ ن وُوسَّانْ سنّجْ إِ ثْزذِّيغْثْ، خنِّي وْثِينْ نِيثْنِي إِقِيضَانْ نْسنْ عْلَاحْسَابْ ڒُومُورْ ن سِيذِي ؤُ خْ ڒُومُورْ ن سِيذِي فسْينْ إِقِيضَانْ نْسنْ عَاوذْ.

²⁰ Às vezes a nuvem ficava poucos dias sobre a Tenda; assim, conforme a ordem do Senhor , eles continuavam acampados ou começavam a caminhar.

²¹ مَاڒَا إِمْسَارْ بلِّي أَسيْنُو إِبدّْ ذِينْ زِي دْجِيڒثْ أَڒْ صّْبحْ ؤُشَا إِڭعّذْ ؤُسيْنُو ذِي صّْبحْ، خنِّي فسْينْ نِيثْنِي إِقِيضَانْ نْسنْ. مَا ذڭْ وَاسّْ إِ إِدْجَا نِيغْ ذِي دْجِيڒثْ، خْمِي د-إِڭعّذْ ؤُسيْنُو، فسْينْ نِيثْنِي إِقِيضَانْ نْسنْ.

²¹ Às vezes a nuvem ficava parada somente desde a tarde até a manhã do dia seguinte; quando ela se levantava de manhã, eles começavam a caminhar. Sempre que a nuvem se levantava, fosse de dia ou fosse de noite, os israelitas começavam a caminhar.

²² ؤُشَا مَاڒَا إِقِّيمْ ؤُسيْنُو إِبدّْ سنّجْ إِ ثْزذِّيغْثْ ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ، نِيغْ إِجّْ ن ؤُيُورْ، نِيغْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ، أَڒَامِي خَاسْ غَا يَارْسَا، خنِّي قِّيمنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل تّْخيّْمنْ ذِينِّي، وَارْ فسْينْ شَا إِقِيضَانْ نْسنْ. مَاڒَا إِڭعّذْ ؤُسيْنُو، خنِّي فسْينْ نِيثْنِي إِقِيضَانْ نْسنْ.

²² Mas, se ela ficava sobre a Tenda dois dias, ou um mês, ou mesmo um ano, enquanto estivesse parada, os israelitas continuavam acampados e não começavam a caminhar. Porém, quando ela se levantava, eles partiam.

²³ خْ ڒُومُورْ ن سِيذِي وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ؤُ خْ ڒُومُورْ ن سِيذِي فسْينْ إِقِيضَانْ نْسنْ. أَقَا حْضَانْ مِينْ ذ أَسنْ يُومُورْ سِيذِي، خْ ڒُومُورْ ن سِيذِي، س ثْسخَّارْثْ ن مُوسَا.

²³ De acordo com a ordem do Senhor , eles acampavam ou começavam a caminhar. Os israelitas faziam isso obedecendo ao que o Senhor ordenava por meio de Moisés.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Números 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →