Isaías 49
rifa (RIFA) vs ARA
1 ”سْڒمْ-د غَارِي، أَ ثِيڭْزِيرِينْ، سْحسّمْ، أَ شُّوعُوبْ ن ڒَاڭّْوَاجْ! سِيذِي إِڒَاغَا أَيِي-د زڭْ وَامِي ذ أَيِي ثُوغَا ذڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّا، زڭْ وَامِي ذ أَيِي ثُوغَا عَاذْ ذِي ڒمْڒَاوثْ إِڒَاغَا أَيِي-د س يِيسمْ إِنُو.
1 Ouvi-me, terras do mar, e vós, povos de longe, escutai! O Senhor me chamou desde o meu nascimento, desde o ventre de minha mãe fez menção do meu nome;
2 نتَّا إِڭَّا أَقمُّومْ إِنُو ذ سِّيفْ إِقضْعنْ، نتَّا إِسّْذُورِييْ أَيِي ذِي ثِيڒِي ن ؤُفُوسْ نّسْ. نتَّا إِڭَّا أَيِي ذ فْڒِيثْشَا س ثِيخفْثْ إِقضْعنْ، إِڭَّا أَيِي ذڭْ وقْرَابْ نّسْ ن فْڒِيثْشَاثْ.
2 fez a minha boca como uma espada aguda, na sombra da sua mão me escondeu; fez-me como uma flecha polida, e me guardou na sua aljava,
3 إِنَّا أَيِي: ’شكْ ذ أَمْسخَّارْ إِنُو إِسْرَائِيل نِّي ذِي غَا تّْوَاسّْعُودْجغْ!‘ “
3 e me disse: Tu és o meu servo, és Israel, por quem hei de ser glorificado.
4 ”مَاشَا نشّْ نِّيغْ: ’نشّْ أَرْبْرغْ خْ وَالُو، ضيّْعغْ جّهْذْ إِنُو ذِي ڒْخَاوِي ذ ڒْبَاطڒْ. س ثِيذتّْ، ثَاسْغَارْثْ إِنُو غَارْ سِيذِي ؤُ ڒْمُونثْ إِنُو غَارْ أَربِّي إِنُو.‘ “
4 Eu mesmo disse: debalde tenho trabalhado, inútil e vãmente gastei as minhas forças; todavia, o meu direito está perante o Senhor , a minha recompensa, perante o meu Deus.
5 ”ؤُشَا ڒخُّو إِقَّارْ سِيذِي، ونِّي ذ أَيِي إِڭِّينْ ذ أَمْسخَّارْ زڭْ وَامِي ذ أَيِي ثُوغَا ذڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّا مَاحنْذْ أَذْ غَارسْ د-سّْعقْبغْ يَاعْقُوبْ ؤُ مَاحنْذْ أَذْ غَارسْ سّْمُونغْ إِسْرَائِيل - وَاهْ، نشّْ تّْوَاسّْعُودْجغْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي ؤُشَا أَربِّي إِنُو ذ جّهْذْ إِنُو! -
5 Mas agora diz o Senhor , que me formou desde o ventre para ser seu servo, para que torne a trazer Jacó e para reunir Israel a ele, porque eu sou glorificado perante o Senhor , e o meu Deus é a minha força.
6 وَاهْ، نتَّا إِقَّارْ: ’ذْرُوسْ، أَقَا شكْ أَذْ ثِيڒِيذْ ذ أَمْسخَّارْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ ثسّْنكَّارذْ عَاوذْ ثِيقبَّاڒْ ن يَاعْقُوبْ ؤُ مَاحنْذْ أَذْ د-ثَارّذْ إِنِّي إِتّْوَاحْذَانْ زِي إِسْرَائِيل. نشّْ ڭِّيغْ شكْ ذ ثَافَاوْثْ إِ ڒڭْنُوسْ، مَاحنْذْ أَذْ ثِيڒِيذْ ذ أَسنْجمْ إِنُو أَڒْ ؤُنڭَّارْ ن ثمُّورْثْ!‘
6 Sim, diz ele: Pouco é o seres meu servo, para restaurares as tribos de Jacó e tornares a trazer os remanescentes de Israel; também te dei como luz para os gentios, para seres a minha salvação até à extremidade da terra.
7 أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَمفْذِي ن إِسْرَائِيل، أَمْقدّسْ نّسْ، إِ ورْيَازْ إِتّْوَاسّحْقَارنْ، إِ ونِّي ذ نّْعِي ن ڒْڭنْسْ، إِ ؤُمْسخَّارْ ن أَيْثْ نْ صُّولْطَا: ’إِجدْجِيذنْ أَذْ شكْ ژَترنْ ؤُ أَذْ كَّارنْ، ڒْحُوكَّامْ أَذْ أَضَارنْ زَّاثكْ ذِي طّْوعْ ن سِيذِي، ونِّي ذ أَمْثِيقِّي، أَمْقدَّاسْ ن إِسْرَائِيل، ونِّي شكْ إِفَارْزنْ!‘ “
7 Assim diz o Senhor , o Redentor e Santo de Israel, ao que é desprezado, ao aborrecido das nações, ao servo dos tiranos: Os reis o verão, e os príncipes se levantarão; e eles te adorarão por amor do Senhor , que é fiel, e do Santo de Israel, que te escolheu.
8 ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’ذِي ڒْحَاڒْ ن أَرْضَا، سْڒِيغْ أَشْ، ؤُ ذڭْ وَاسّْ ن ؤُسنْجمْ، وْشِيغْ أَشْ أَفُوسْ. نشّْ أَذْ شكْ حْضِيغْ ؤُ أَذْ شكْ أَرشّْحغْ ذ ڒْعَاهْذْ ن ڒْڭنْسْ، مَاحنْذْ أَذْ ثسّْبدّذْ ثَامُّورْثْ، مَاحنْذْ أَذْ ثطّْفذْ ثِيسقَّارْ يَاردّْدْجنْ عَاوذْ ذ ثَاسْغَارْثْ،
8 Diz ainda o Senhor : No tempo aceitável, eu te ouvi e te socorri no dia da salvação; guardar-te-ei e te farei mediador da aliança do povo, para restaurares a terra e lhe repartires as herdades assoladas;
9 مَاحنْذْ أَذْ ثِينِيذْ إِ إِمحْبَاسْ: فّْغمْ-د!، إِ يِينِّي إِدْجَانْ ذِي ثَادْجسْثْ: ضْهَارمْ-د! أَذْ أَروْسنْ غَارْ إِبْرِيذنْ، خْ مَارَّا ثِيوْرِيرِينْ إِقُوشَّارنْ أَذْ إِڒِينْ دّْمَانِي نْسنْ ن ثَاروْسَا.
9 para dizeres aos presos: Saí, e aos que estão em trevas: Aparecei. Eles pastarão nos caminhos e em todos os altos desnudos terão o seu pasto.
10 وَارْ خَاسنْ إِتّكّْ ڒَاژْ ؤُڒَا ذ أَفَاذِي، ڒحْمُو ذ ثْفُوشْثْ وَارْ ثنْ ثشِّيثْ شَا، مَاغَارْ ونِّي خَاسنْ إِتّْحِينَّانْ أَذْ ثنْ إِڭوّذْ، أَذْ ثنْ إِنْذهْ غَارْ ثَاڒَاوِينْ ن وَامَانْ.
10 Não terão fome nem sede, a calma nem o sol os afligirá; porque o que deles se compadece os guiará e os conduzirá aos mananciais das águas.
11 مَارَّا إِذُورَارْ إِنُو أَذْ ثنْ ڭّغْ ذ إِبْرِيذنْ ؤُ إِبْرِيذنْ إِنُو إِوَاطَانْ أَذْ تّْوَاسُّوعْڒَانْ.
11 Transformarei todos os meus montes em caminhos, e as minhas veredas serão alteadas.
12 خْزَارْ، أَذْ د-أَسنْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ. خْزَارْ، إِنَا أَذْ د-أَسنْ زِي شَّامَالْ ؤُ زِي ڒبْحَارْ ؤُ إِنّغْنِي زِي ثمُّورْثْ ن أَسْوَانْ.‘ “
12 Eis que estes virão de longe, e eis que aqueles, do Norte e do Ocidente, e aqueles outros, da terra de Sinim.
13 ”سْڒِيوْڒِيومْ، أَ كنِّيوْ إِجنْوَانْ، فَارْحثْ، أَ شمْ، ثَامُّورْثْ! أَرّمْ إِذُورَارْ أَذْ دُّوقّْزنْ س ؤُسْڒِيوْڒوْ، مَاغَارْ سِيذِي إِسّْفوّجْ خْ ڒْڭنْسْ نّسْ، نتَّا أَذْ إِحِينّْ خْ ڒْمُوسَاكِينْ نّسْ!“
13 Cantai, ó céus, alegra-te, ó terra, e vós, montes, rompei em cânticos, porque o Senhor consolou o seu povo e dos seus aflitos se compadece.
14 ”مَاشَا صِيهْيُونْ ثنَّا: ’سِيذِي إِسْمحْ ذَايِي، سِيذِي إِنُو إِتُّو أَيِي.‘
14 Mas Sião diz: O Senhor me desamparou, o Senhor se esqueceu de mim.
15 مَا ثْزمَّارْ ثمْغَارْثْ أَذْ ثتُّو أَسيْمِي نّسْ، ؤُمِي وَارْ ثتّْحِينِّي خْ مِّيسْ ن ؤُعذِّيسْ نّسْ؟ وَاخَّا ثتُّو ث، نشّْ وَارْ شمْ تّتُّوغْ.
15 Acaso, pode uma mulher esquecer-se do filho que ainda mama, de sorte que não se compadeça do filho do seu ventre? Mas ainda que esta viesse a se esquecer dele, eu, todavia, não me esquecerei de ti.
16 خْزَارْ، نشّْ نقْشغْ شمْ ذِي ثْنَاينْ ن ثْڒقَّا ن إِفَاسّنْ إِنُو، ڒحْيُوضْ نّمْ ڒبْذَا غَارِي زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ.
16 Eis que nas palmas das minhas mãos te gravei; os teus muros estão continuamente perante mim.
17 إِحنْجِيرنْ نّمْ أَذْعڒْفنْ، مَاشَا إِمْثحَّاينْ نّمْ ؤُ إِنِّي شمْ إِخَارّْبنْ أَذْ خَامْ ؤُيُورنْ.
17 Os teus filhos virão apressadamente, ao passo que os teus destruidores e os teus assoladores se retiram do teu meio.
18 سْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّمْ ؤُشَا خْزَارْ ذَا ذ ذِيهَا. خْزَارْ، مَارَّا مُوننْ ؤُسِينْ-د غَارمْ. س ثِيذتّْ أَمْ دَّارغْ نشّْ، إِقَّارْ سِيذِي، أَذْ ثَارْضذْ إِخفْ نّمْ س مَارَّا إِنَا أَمْ س ڒهْزُوطْ، ؤُشَا أَذْ زَّايْسنْ ثْزوّْقذْ إِخفْ نّمْ أَمْ ث ثڭَّا ثسْڒِيثْ.‘
18 Levanta os olhos ao redor e olha: todos estes que se ajuntam vêm a ti. Tão certo como eu vivo, diz o Senhor , de todos estes te vestirás como de um ornamento e deles te cingirás como noiva.
19 مَاغَارْ ڒْخِيرْبَاثْ نّمْ ذ إِمُوشَانْ نّمْ إِتّْوَاردّْدْجنْ، وَاهْ ثَامُّورْثْ نّمْ إِتّْوَاثحَّانْ أَذْ ثِيڒِي ثحْصَارْ إِ إِمزْذَاغْ، ؤُشَا إِنِّي إِخْسنْ أَذْ شمْ صَارْضنْ، أَذْ إِڒِينْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ.
19 Pois, quanto aos teus lugares desertos e desolados e à tua terra destruída, agora tu, ó Sião, certamente, serás estreita demais para os moradores; e os que te devoravam estarão longe de ti.
20 ؤُڒَا ذ إِحنْجِيرنْ نِّي زَّايمْ إِتّْوَاشَارنْ، أَذْ إِنِينْ ذڭْ إِمزُّوغنْ نّمْ: ’أَمْشَانْ ذَايسْ ڒْحصْرَانْ خَافِي، أڭّْ أَيِي أَمْشَانْ إِ نشّْ، مَاحنْذْ زمَّارغْ أَذْ ذَايسْ زذْغغْ!‘
20 Até mesmo os teus filhos, que de ti foram tirados, dirão aos teus ouvidos: Mui estreito é para mim este lugar; dá-me espaço em que eu habite.
21 أَذْ ثِينِيذْ ذڭْ وُوڒْ نّمْ: ’مَانْ ونْ إِ ذ أَيِي د-يُورْونْ مَارَّا إِحنْجِيرنْ-أَ؟ ؤُشَارنْ أَيِي إِحنْجِيرنْ ؤُ وَارْ د-تِّيرْوغْ، سُّوفّْغنْ أَيِي-د ذ أَمحْبُوسْ ؤُشَا نْضَارنْ أَيِي-د. مَانْ ونْ إِ ثنْ إِسّيْمنْ؟ خْزَارْ، نشّْ وَاهَا ذ ثنِّي ثُوغَا إِشطّنْ، مَانِيسْ د-ؤُسِينْ نِيثْنِي؟‘ “
21 E dirás contigo mesma: Quem me gerou estes, pois eu estava desfilhada e estéril, em exílio e repelida? Quem, pois, me criou estes? Fui deixada sozinha; estes, onde estavam?
22 ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي: ’خْزَارْ، أَذْ سّْڭعّْذغْ أَفُوسْ إِنُو غَارْ ڒڭْنُوسْ ؤُ أَذْ سّْبدّغْ ثَاعدْجَانْثْ إِنُو إِ ڒڭْنُوسْ. خنِّي أَذْ أَوْينْ إِحنْجِيرنْ نّمْ ذڭْ وحْسِينْ نْسنْ غَارْ ذَانِيثَا ؤُشَا أَذْ أَرْبُونْ يسِّيمْ خْ ثْغَارْضِينْ نْسنْ.
22 Assim diz o Senhor Deus: Eis que levantarei a mão para as nações e ante os povos arvorarei a minha bandeira; eles trarão os teus filhos nos braços, e as tuas filhas serão levadas sobre os ombros.
23 إِجدْجِيذنْ أَذْ شمْ صُوننْ، ثِيجدْجِيذِينْ أَذْ شمْ سُّوطّْذنْثْ. أَذْ أَضَارنْ زَّاثكْ س ؤُغمْبُوبْ نْسنْ غَارْ ثمُّورْثْ، أَذْ أَمْ ڒسْحنْ ثَاعجَّاشْثْ زڭْ إِضَارنْ نّمْ. خنِّي أَذْ ثسّْنذْ أَقَا نشّْ ذ سِيذِي، ؤُشَا إِنِّي خَاسْ إِ غَا إِسِيثِيمنْ، وَارْ تّْسضْحِينْ شَا.‘ “
23 Reis serão os teus aios, e rainhas, as tuas amas; diante de ti se inclinarão com o rosto em terra e lamberão o pó dos teus pés; saberás que eu sou o Senhor e que os que esperam em mim não serão envergonhados.
24 ”مَا إِزمَّارْ إِجّْ أَذْ إِكّسْ خْ ونِّي إِجهْذنْ زَّارْذثْ؟ مَا إِزمَّارْ أَذْ يَارْوڒْ ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمحْبُوسْ ن ؤُمْسڭّذْ؟
24 Tirar-se-ia a presa ao valente? Acaso, os presos poderiam fugir ao tirano?
25 مَاشَا أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’أَذْ د-تّْوَاكّْسنْ إِمحْبَاسْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُمْزمَّارْ ؤُڒَا ذ ثَاكشَّاضْطْ ن ؤُقهَّارْ أَذْ ثخْثُوتّڒْ زِي جَارْ إِفَاسّنْ نّسْ. مَاغَارْ ونِّي إِخْسنْ أَذْ شمْ إِشَارّعْ، نشّْ أَذْ ث شَارّْعغْ، ؤُشَا إِحنْجِيرنْ نّمْ أَذْ ثنْ سّْنجْمغْ.
25 Mas assim diz o Senhor : Por certo que os presos se tirarão ao valente, e a presa do tirano fugirá, porque eu contenderei com os que contendem contigo e salvarei os teus filhos.
26 إِ يِينِّي شمْ إِحصَّارنْ أَذْ أَسنْ وْشغْ أَذْ شّنْ أَيْسُومْ ن يِيخفْ نْسنْ ؤُ نِيثْنِي أَذْ سْشَارنْ س إِذَامّنْ نْسنْ أَمْ س بِينُو ژمّنْ ث جْذِيذْ، ؤُ مَارَّا إِوْذَانْ أَذْ سّْننْ أَقَا نشّْ، سِيذِي، ذ أَمْسنْجَامْ نّمْ ذ أَمفْذِي نّمْ، أَمْزمَّارْ ن يَاعْقُوبْ.‘ “
26 Sustentarei os teus opressores com a sua própria carne, e com o seu próprio sangue se embriagarão, como com vinho novo. Todo homem saberá que eu sou o Senhor , o teu Salvador e o teu Redentor, o Poderoso de Jacó.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 49, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.