Hebreus 12

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ س ؤُيَا نشِّينْ عَاوذْ، ؤُمِي ذ أَنغْ د-نّْضنْ مَارَّا ڒشْهُوذْ-أَ أَمْ إِسيْنُوثنْ، أَذْ ننْضَارْ مَارَّا دّْقڒْ ن دّنْبْ إِ ذ أَنغْ د-إِسّْوجْذنْ إِ ڒبْذَا. أجّْ أَنغْ أَذْ نُويُورْ س صّْبَارْ أَمْحِيزْوَارْ نِّي خَانغْ د-إِمَّارْسنْ.

¹ Portanto, visto que nós também estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos de lado todo o peso, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com paciência a corrida que está proposta diante de nós.

² أجّْ أَنغْ أَذْ ننْضَارْ ثِيطَّاوِينْ ذِي يَاسُوع، أَمْڭوَّاذْ ذ ؤُمْكمّڒْ ن لْ-إِيمَانْ نّغْ، ونِّي، زِي سِّيبّثْ ن ڒفْرَاحثْ إِ غَارسْ، يَارْبُو صَّالِيبْ، وَارْ ث إِشْقِي ؤُبهْذڒْ، ؤُشَا إِقِّيمْ خْ يفُوسْ ن ڒْعَارْشْ ن أَربِّي.

² Olhando para Jesus, o autor e consumador da nossa fé, o qual, pela alegria que lhe foi proposta, suportou a cruz, desprezando a desonra, e está assentado à destra do trono de Deus.

³ خْزَارمْ مْلِيحْ، مشْحَاڒْ إِ إِكْسِي نتَّا زڭْ إِمذْنَابْ، إِنِّي ذ إِغْرِيمنْ ن ڒعْمَارْ ن يِيخفْ نْسنْ، حِيمَا وَارْ ثتِّيحْڒمْ ؤُ وَارْ ثَارخُّومْ شَا ذِي ڒعْمَارْ نْومْ.

³ Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, a fim de que não fiqueis exaustos e desencorajados em vossas mentes.

⁴ أَقَا كنِّيوْ، وَارْ ثْرُوحمْ شَا ثِيڭّْوجمْ أَكْ-ذ دّنْبْ، وَارْ ثمّْعَاڒِيمْ شَا أَڒْ ؤُسِيزّڒْ ن إِذَامّنْ نْومْ.

⁴ Vós ainda não resististes até ao sangue, lutando contra o pecado.

⁵ ثتُّومْ ثَاغُورِي إِ خَاومْ إِسَّاوَاڒنْ أَمْ إِحنْجِيرنْ:

⁵ E vos esquecestes da exortação que vos fala, como a filhos: Filho meu, não desprezes o castigo do Senhor, e não desfaleças quando fores repreendido por ele.

⁶ مِينْزِي ونِّي إِتّخْسْ سِيذِي،

⁶ Pois aquele a quem o Senhor ama também castiga, e açoita a cada filho que recebe.

⁷ خْ ؤُيَا، كْسِيمْ تَّارْبِييّثْ، مِينْزِي أَربِّي إِتّڭّْ أَومْ أَمْ إِحنْجِيرنْ نّسْ. مِينْزِي مَانْ مِّيسْ ونِّي بَابَاسْ وَارْ ث يَاربِّي شَا س ؤُقسَّاحْ؟

⁷ Se suportais o castigo, Deus vos trata como filhos; pois, qual é o filho a quem o pai não castigue?

⁸ مَاڒَا أَقَا كنِّيوْ بْڒَا تَّارْبِييّثْ إِ ذِي شَارْشنْ مَارَّا، ڒخْذنِّي كنِّيوْ أَمْ إِبَارَّانِييّنْ إِ ثدْجَامْ، وَارْ إِدْجِي ذ أَرَّاونْ.

⁸ Mas se ficais sem castigo, do qual todos são feitos participantes, então sois bastardos, e não filhos.

⁹ مَاڒَا نكْسِي تَّارْبِييّثْ زِي بَابَاثْنغْ عْلَاحْسَابْ أَرِّيمثْ ؤُشَا نْوقَّارْ إِ-ثنْ، مشْحَاڒْ ذ أَنغْ إِتّْخصَّا أَذْ نْطَاعْ إِ بَابَاثْنغْ ن أَرُّوحَاثْ، حِيمَا أَذْ ندَّارْ!

⁹ Além do mais, tivemos pais segundo a carne, que nos corrigiram, e nós lhes prestamos reverência; não devemos então nos sujeitar muito mais ao Pai dos espíritos, e viver?

¹⁰ مِينْزِي نِيثْنِي وبّْخنْ أَنغْ شَا ن وُوسَّانْ أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ إِتّْغِيڒْ مْلِيحْ، مَاشَا أَربِّي إِڭَّا إِ-ت إِ ثِيزِي نّغْ، حِيمَا أَذْ نْشَارْشْ ذِي ثْقدَّاسْثْ نّسْ.

¹⁰ Porque aqueles, verdadeiramente, por um tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nossa vantagem, para que possamos ser participantes de sua santidade.

¹¹ أَقَا وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن تَّارْبِييّثْ س ؤُقسَّاحْ إِ إِتّْبَاننْ ذ ڒفْرَاحثْ ذغْيَا، مَاشَا ذ ڒحْرِيقْ، مَاشَا أَوَارْنِي أَسْ ثِيوِي-د ڒْغِيدْجثْ ن ڒهْنَا ذ ثْسڭْذَا إِ يِينِّي زَّايسْ إِتّْوَاذَارّْبنْ.

¹¹ Porém, nenhum castigo parece ser prazeroso para o castigado, mas angustiante; contudo, posteriormente, produz um fruto pacífico de justiça para aqueles exercitados por ele.

¹² س ؤُينِّي، سْجهْذمْ إِفَاسّنْ نْومْ يَارْخُونْ ذ إِفَادّنْ نْومْ يَارهْفنْ،

¹² Portanto, levantai as mãos que se encontram cansadas, e os joelhos fracos.

¹³ ؤُشَا ڭّمْ نِيشَانْ إِصُورَافْ ن إِضَارنْ نْومْ، حِيمَا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَقجْذَاحْ وَارْ إِتّفْرِيغْ شَا، مَاشَا أَذْ إِڭّنْفَا.

¹³ E fazei caminhos retos para os vossos pés, para que o que manqueja não se desvie para fora do caminho, mas que seja curado.

¹⁴ ضْفَارمْ-د ڒهْنَا ذ ثُوقدّْسِي أَكْ-ذ مَارَّا، ثنِّي بْڒَا زَّايسْ وَارْ إِژَارْ حذْ سِيذِيثْنغْ.

¹⁴ Segui a paz com todos os homens, e a santidade, sem a qual nenhum homem verá o Senhor.

¹⁵ غَارْومْ أَقَا ؤُڒَا ذ إِجّْ جَارْ أَومْ أَذْ إِتّْوَافْ إِنْقصْ أَسْ أَرْضَا ن أَربِّي، نِيغْ أَقَا أَذْ إِغْمِي وژْوَارْ ن ثَارْزُوڭِي، أَذْ كنِّيوْ إِضَارّْ ؤُشَا خنِّي أَذْ زَّايسْ تّْوَاخمْجنْ أَطَّاسْ،

¹⁵ Examinando diligentemente para que nenhum homem fracasse da graça de Deus; para que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos sejam contaminados.

¹⁶ ؤُشَا حْضَامْ، أَقَا وَارْ إِتّْوِيفِّي حذْ جَارْ أَومْ ونِّي ذ بُو-فَارْقْ-شّْغڒْ نِيغْ ذ أَمقْجُوحْ أَمْ عِيسُو نِّي إِزّنْزنْ ڒْحقّْ ن ؤُمنْزُو نّسْ خْ إِجّْ ن مَاشَّا.

¹⁶ E não haja algum fornicário ou pessoa profana, como Esaú, que por um bocado de alimento vendeu o seu direito de primogenitura.

¹⁷ مِينْزِي أَقَا ثسّْنمْ، بلِّي أَوَارْنِي مَانْ أَيَا ثُوغَا يَارزُّو عَاذْ أَذْ إِوَارْثْ لْبَارَاكَا، مَاشَا يُوڭِي أَسْ، مَاغَارْ وَارْ يُوفِي شَا تَّاسِيعْ إِ وعْذَاڒْ، وَاخَّا يَارزُّو ث س إِمطَّاونْ.

¹⁷ Porque bem sabeis que, posteriormente, querendo ele ainda herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou espaço para arrependimento, embora tivesse buscado cuidadosamente entre lágrimas.

¹⁸ مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ثِيوِيضمْ شَا غَارْ ثْمسِّي يَارْغِينْ نِيغْ غَارْ وذْرَارْ إِ نْزمَّارْ أَذْ نْحَاذَا، ؤُڒَا غَارْ ثَايُّوثْ ثْبَارْشَانْثْ ذ ثْحَارْيَاضْثْ،

¹⁸ Porque não chegastes a um monte que possa ser tocado, queimado com fogo, nem ao negrume, à escuridão, e à tempestade,

¹⁹ نِيغْ غَارْ زّْهِيرْ ن ؤُصُوذِي ذڭْ ؤُيِيشّْ ن إِشَارِّي ؤُڒَا غَارْ ڒْحسّْ ن وَاوَاڒنْ ذِي سِّيبّثْ نْسنْ زَاوْڭنْ إِنِّي ذ أَسْ إِسْڒِينْ، مَاحنْذْ وَارْ ثنْ كِيسنْ إِسِّيوِيڒْ عَاذْ.

¹⁹ e ao som de uma trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais.

²⁰ س مِينْزِي وَارْ زمَّارنْ خْ دّْقڒْ ن ثْوصَّا، مِينْزِي مَاڒَا إِقَارّبْ-د مْغِيرْ إِجّْ ن ؤُمُودَّارْ أَذْرَارْ، أَذْ إِتّْوَارْجمْ نتَّا.

²⁰ (Porque não podiam suportar o que se lhes ordenava, e se até um animal tocar o monte, será apedrejado ou transpassado com um dardo.

²¹ مِينْ ژْرِينْ ثُوغَا إِسَّاڭّْوَاذْ أَطَّاسْ، أَڒَامِي إِنَّا مُوسَا: ”أَقَا ڭّْوذغْ ؤُ تَّارْجِيجِيغْ!“

²¹ E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Tenho pavor e tremo).

²² مَاشَا كنِّيوْ ثِيوْضمْ غَارْ وذْرَارْ ن صِيهْيُونْ، غَارْ ثنْذِينْثْ ن أَربِّي إِدَّارنْ، غَارْ ؤُرْشَالِيمْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِجنْوَانْ ؤُ غَارْ ثْمسْمُونْثْ نعشْرَا ن ڒُوڒُوفَاثْ ن لْمَالَاكَاثْ،

²² Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e a uma companhia incontável de anjos;

²³ غَارْ ثْمسْمُونْثْ ن إِمنْزَا، إِنِّي إِتّْوَازمّمنْ ذڭْ إِجنْوَانْ، ؤُ غَارْ أَربِّي، ڒْقَاضِي خْ مَارَّا ؤُ غَارْ أَرُّوحَاثْ ن إِمْسڭَّاذنْ نِّي إِوْضنْ غَارْ ڒكْمَارثْ،

²³ à igreja e assembleia geral dos primogênitos, que estão inscritos no céu, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos homens justos aperfeiçoados;

²⁴ ؤُ غَارْ يَاسُوع، لْوَاسِيثْ ن ڒْعَاهْذْ ن جْذِيذْ، ؤُ غَارْ ؤُرُوشِّي س إِذَامّنْ نّسْ، إِنِّي إِسَّاوَاڒنْ حْسنْ زڭْ إِنِّي ن هَابِيلْ.

²⁴ e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que comunica algo melhor do que aquele de Abel.

²⁵ غَارْومْ وَارْ ثَاڭِيمْ شَا خْ ونِّي أَكِيذْومْ إِسَّاوَاڒنْ، مِينْزِي مَاڒَا إِنِّي وَارْ إِتّْوَاسّْنجْمنْ ؤُڭِينْ ونِّي كِيذْسنْ إِسَّاوَاڒنْ ذِي ثمُّورْثْ، مَاهُو عَاذْ نشِّينْ، مَاڒَا نْحيّذْ خْ ونِّي أَكِيذْنغْ إِسَّاوَاڒنْ زڭْ إِجنْوَانْ،

²⁵ Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se aqueles que rejeitaram o que na terra lhes falava não escaparam, muito menos nós escaparemos, se nos desviarmos daquele que nos fala lá de cima, nos céus;

²⁶ ونِّي ثُوغَا ثْمِيجَّا نّسْ ثسّنْهزَّا ثَامُّورْثْ، مَاشَا ونِّي ڒخُّو إِوَاعْذْ، إِنَّا:

²⁶ a voz do qual moveu a terra, mas agora prometeu, dizendo: Ainda uma vez sacudirei, não apenas a terra, mas também o céu.

²⁷ أَوَاڒْ-أَ: ’إِشْثْ ن ثْوَاڒَا!‘، أَقَا إِمْڒَا بلِّي أَذْ إِتّْوَاكّسْ مِينْ إِتّنْهزَّانْ، مِينْزِي مَانْ أَيَا إِتّْوَاڭّْ، حِيمَا أَذْ قِّيمنْثْ ثْمسْڒَايِينْ وَارْ تّنْهزِّينْثْ.

²⁷ E esta palavra: Ainda uma vez mais, significa a remoção das coisas móveis, como as coisas que são criadas, para que as coisas que são imóveis permaneçam.

²⁸ س ؤُيَا، مِينْزِي أَذْ نطّفْ ثَاڭلْذِيثْ يَاركّْننْ، أجّْ أَنغْ أَذْ نقِّيمْ نتّطّفْ ذِي أَرْضَا إِ زِي نتّْسخَّارْ إِ أَربِّي ؤُ نسَّارْضَا إِ-ث س ؤُوقَّارْ ذ ثِيڭّْوُوذِي،

²⁸ Portanto, tendo recebido um reino que não pode ser removido, retenhamos a graça, pela qual podemos servir a Deus de forma aceitável, com reverência e temor divino.

²⁹ مِينْزِي أَربِّي نّغْ ذ إِشْثْ ن ثِيمسِّي إِتّتّنْ.

²⁹ Porque o nosso Deus é um fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Hebreus 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →