2 Coríntios 5

rifa (RIFA) vs BKJ

Sair da comparação
1 مِينْزِي نسّنْ، بلِّي، خْمِي غَا ثفْنَا ثَادَّارْثْ نّغْ ن ثمُّورْثْ إِ يدْجَانْ ذ أَرِّيمثْ، أَذْ غَارْنغْ يِيڒِي إِجّْ ن ڒبْنِي ن أَربِّي إِ ڒبْذَا ذڭْ إِجنْوَانْ، إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ وَارْ ثتّْوَاڭّْ شَا س إِفَاسّنْ.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se dissolver, nós temos um edifício, uma casa eterna nos céus, não feita por mãos, mas por Deus.
2 خْ مَانْ أَيَا إِ نْزهَّارْ ؤُ ذَايْنغْ مژْرِي، حِيمَا أَذْ نَارْضْ ثَادَّارْثْ نّغْ ثنِّي إِدْجَانْ زڭْ ؤُجنَّا،
2 Pois nisto gememos, desejando ardentemente ser revestidos da nossa casa que é do céu;
3 معْلِيكْ قَاعْ إِ غَا نِيڒِي نْيَارْضْ، وَارْ ذ أَنغْ تِّيفنْ ذ إِعرْيَاننْ.
3 se é que, estando vestidos, não formos achados nus.
4 مَاشَا مِينْ مَا غَا نكّْ عَاذْ ذِي ثَادَّارْثْ-أَ، أَذْ نقِّيمْ نْزهَّارْ س دّْقڒْ نّسْ، مِينْزِي وَارْ نخْسْ أَذْ ت نجّْ، مَاشَا نخْسْ أَذْ ت نْيَارْضْ، حِيمَا مِينْ إِفنَّانْ أَذْ إِتّْوَاصَارْذْ زِي ثُوذَارْثْ.
4 Porque nós que estamos neste tabernáculo gememos, sendo sobrecarregados; não porque queremos ser despidos, mas revestidos, para que a mortalidade seja engolida pela vida.
5 ونِّي ذ أَنغْ د-إِسّْوجْذنْ إِ مَانْ أَيَا ذ نتَّا ذ أَربِّي ونِّي ذ أَنغْ إِوْشِينْ أَرُّوحْ نّسْ ذ ڒْعَارْبُونْ.
5 Ora, quem nos moldou para si mesmo foi Deus, que também nos tem dado o penhor do Espírito.
6 س ؤُينِّي نسّنْ ؤُ غَارْنغْ تِّيقّثْ، أَقَا خنِّي مِينْ غَا نكّْ نْزدّغْ ذِي أَرِّيمثْ، أَذْ نِيڒِي نڭّْوجْ خْ سِيذِيثْنغْ،
6 Por isso, nós estamos sempre confiantes, sabendo que, enquanto habitamos no corpo, estamos ausentes do Senhor;
7 مِينْزِي س لْ-إِيمَانْ إِ نڭُّورْ، وَارْ إِدْجِي س مِينْ إِتّْبَاننْ.
7 (porque andamos por fé, não por vista);
8 س ؤُينِّي نتِّيقَّا ؤُشَا ذَايْنغْ مژْرِي، مَاحنْذْ أَذْ نسْمحْ ذِي أَرِّيمثْ حِيمَا أَذْ نِيڒِي أَكْ-ذ سِيذِيثْنغْ.
8 nós estamos confiantes, eu digo, e dispostos antes a estar ausentes do corpo, e estar presentes com o Senhor.
9 نتّْشطَّارْ حِيمَا أَذْ أَسْ أَرْضَانْ، مَا ندْجْ نڭّْوجْ خْ ثَادَّارْثْ نِيغْ ذِي ثَادَّارْثْ.
9 Portanto, nós trabalhamos para, quer presentes ou ausentes, possamos ser aceitos por ele.
10 مِينْزِي مَارَّا إِذْنغْ أَذْ نضْهَارْ زَّاثْ إِ ڒْكُورْسِي ن شّْرعْ ن لْمَاسِيحْ، حِيمَا كُوڒْ إِجّنْ أَذْ إِطّفْ ذِي أَرِّيمثْ نّسْ عْلَاحْسَابْ مِينْ إِڭَّا س أَرِّيمثْ، ثْشُونِي نِيغْ ثُوعفّْنَا.
10 Porque todos devemos comparecer diante do tribunal de Cristo, para que cada um possa receber as coisas feitas no seu corpo, segundo o que tiver feito, se é bom ou ruim.
11 س ؤُينِّي، أَمْ نسّنْ أَقَا إِتّْخصَّا أَذْ نڭّْوذْ زِي سِيذِيثْنغْ، أَقَا نَارزُّو أَذْ نسّقْنعْ إِوْذَانْ، مَاشَا غَارْ أَربِّي أَقَا نشِّينْ نتّْوَاسّنْ غَارسْ، ؤُشَا سِّيثِيمغْ أَقَا نتّْوَاسّنْ غَارْومْ عَاوذْ ذِي ثْنفْسشْثْ نْومْ.
11 Conhecendo, portanto, o temor do Senhor, persuadimos os homens; mas somos manifestos a Deus; e eu confio também que somos feitos manifestos nas vossas consciências.
12 وَارْ نتّْوصِّي شَا إِخفْ نّغْ ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ، مَاشَا أَذْ أَومْ نوْشْ لْفُورْصَا إِ ؤُسمْغَارْ ذَايْنغْ زَّاثْ إِ يِينِّي إِسّمْغَارَانْ ذِي مِينْ إِتّْبَاننْ، وَارْ إِدْجِي ذِي مِينْ إِدْجَانْ ذڭْ وُوڒْ.
12 Porque não nos recomendamos novamente a vós, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes de nós, para que tenhais algo a responder àqueles que se gloriam na aparência e não no coração.
13 مِينْزِي مَاڒَا ثُوغَا نتّخْڒفْ، أَقَا مَانْ أَيَا إِ أَربِّي، مَاڒَا ثُوغَا أَنغْ س ڒعْقڒْ، أَقَا مَانْ أَيَا إِ كنِّيوْ.
13 Pois, se estamos loucos, é para Deus; e, se estamos sóbrios, é por vossa causa.
14 مَاغَارْ ثَايْرِي ن لْمَاسِيحْ ثْعَارّنْ أَنغْ مَاحنْذْ أَذْ نْخَارّصْ أَمُّو: مَاڒَا إِجّنْ إِمُّوثْ ذڭْ ومْشَانْ ن مَارَّا، أَقَا مَارَّا مُّوثنْ أَكِيذسْ.
14 Porque o amor de Cristo nos constrange, porque assim nós julgamos: Que, se um morreu por todos, então todos morreram;
15 أَقَا نتَّا إِمُّوثْ ذڭْ ومْشَانْ ن مَارَّا، حِيمَا إِنِّي إِدَّارنْ، وَارْ دَّارنْ شَا عَاذْ إِ إِخفْ نْسنْ، مَاشَا إِ ونِّي إِمُّوثنْ ذ ونِّي د-إِتّْوَاسّْنكَّارنْ إِ نِيثْنِي.
15 e ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam daqui em diante para si, mas para aquele que morreu por eles e ressuscitou.
16 س ؤُيَا وَارْ نسِّينْ شَا ؤُڒَا ذ إِجّْ عْلَاحْسَابْ أَرِّيمثْ. مَاڒَا ثُوغَا نسّنْ لْمَاسِيحْ ذِي أَرِّيمثْ، ڒخْذنِّي وَارْ إِتِّيڒِي عَاذْ نسّنْ ث أَمُّو ڒخُّو.
16 Portanto, daqui por diante, sabemos que não somos homens segundo a carne. Sim, embora tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos mais.
17 س ؤُينِّي مَاڒَا حذْ ذِي لْمَاسِيحْ إِ إِدْجَا، أَقَا نتَّا إِتّْوَاخْڒقْ-د جْذِيذْ. خنِّي مِينْ إِدْجَانْ ذ أَقْذِيمْ إِعْذُو
17 Portanto, se algum homem está em Cristo, ele é uma nova criatura; as coisas velhas são passadas; eis que, todas as coisas se tornaram novas.
18 ؤُ مَارَّا إِذْوڒْ ذ جْذِيذْ س أَربِّي، ونِّي ذ أَنغْ إِسّصْڒحْ أَكْ-ذ يِيخفْ نّسْ س لْمَاسِيحْ ؤُشَا إِوْشَا أَنغْ ثَاسخَّارْثْ ن وصْڒَاحْ.
18 E todas as coisas são de Deus, o qual nos reconciliou consigo mesmo por Jesus Cristo e nos deu o ministério da reconciliação;
19 مِينْزِي أَربِّي ثُوغَا إِسّصْڒحْ دُّونشْثْ أَكْ-ذ ڒمْغَارثْ نّسْ ذِي لْمَاسِيحْ ذِي مَانِي وَارْ ذ أَسنْ إِحْسِيبْ شَا إِخطَّانْ نْسنْ ؤُشَا إِسَّارْسْ ذَايْنغْ أَوَاڒْ ن وصْڒَاحْ.
19 a saber, Deus estava em Cristo, reconciliando consigo o mundo, não lhes imputando as suas transgressões, e confiou em nós a palavra da reconciliação.
20 س ؤُيَا إِ ندْجْ ذ إِمْسكَّانْ ن لْمَاسِيحْ، أَخْمِي خَاومْ د-إِڒَاغَا أَربِّي زَّايْنغْ. س ؤُيَا نتّْڒَاغَا نشِّينْ ذڭْ ومْشَانْ ن لْمَاسِيحْ: ”رُوحمْ أَذْ ثتّْوَاصڒْحمْ أَكْ-ذ أَربِّي!“
20 Agora então nós somos embaixadores de Cristo, como se Deus vos suplicasse por nós. Nós oramos, em nome de Cristo, que vos reconcilieis com Deus.
21 مَاغَارْ ونِّي وَارْ إِسِّيننْ شَا دّنْبْ، إِڭَّا إِ-ث ذ دّنْبْ إِ كنِّيوْ، حِيمَا أَذْ نذْوڒْ ذ ثَاسڭْذَا ن أَربِّي ذَايسْ.
21 Porque aquele que não conheceu pecado, ele o fez pecado por nós, para que fôssemos feitos justiça de Deus nele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.