1 Crônicas 17
rifa (RIFA) vs ACF
1 ؤُمِي إِزْذغْ ذَاوُوذْ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ، إِنَّا ذَاوُوذْ إِ ؤُنَابِي نَاثَانْ: ”خْزَارْ، نشّْ زدّْغغْ ذڭْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ ن ؤُكشُّوضْ ن ثْشجَّارْثْ ن ثنْڭلْثْ، مَاشَا تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي أَقَا-ت سَاذُو ڒْكتَّانْ ن ؤُقِيضُونْ.“
1 Sucedeu, pois, que, morando Davi já em sua casa, disse ao profeta Natã: Eis que moro em casa de cedro, mas a arca da aliança do SENHOR está debaixo de cortinas.
2 نَاثَانْ يَارَّا-د خْ ذَاوُوذْ: ”أڭّْ مَارَّا مِينْ غَاركْ ذڭْ وُوڒْ نّشْ، مَاغَارْ أَربِّي أَكِيذكْ.“
2 Então Natã disse a Davi: Tudo quanto tens no teu coração faze, porque Deus é contigo.
3 ذِي دْجِيڒثْ نِّي إِمْسَارْ أَقَا يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن أَربِّي غَارْ نَاثَانْ، إِنَّا:
3 Mas sucedeu, na mesma noite, que a palavra de Deus veio a Natã, dizendo:
4 ”ؤُيُورْ، إِنِي إِ ؤُمْسخَّارْ إِنُو ذَاوُوذْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: وَارْ ذ أَيِي ثْبنِّيذْ ثَادَّارْثْ إِ نشّْ، حِيمَا أَذْ ذَايسْ زذْغغْ،
4 Vai, e dize a Davi meu servo: Assim diz o Senhor: Tu não me edificarás uma casa para eu morar;
5 مَاغَارْ زڭْ وَاسّْ ؤُمِي د-سّْڭعّْذغْ إِسْرَائِيل زِي مِيصْرَا، نشّْ وَارْ زْذِيغغْ عمَّارْصْ ذڭْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ. مَاشَا نشّْ ثُوغَا ڭُّورغْ زڭْ ؤُقِيضُونْ غَارْ ؤُقِيضُونْ، زِي ثْزذِّيغْثْ غَارْ ثْزذِّيغْثْ.
5 Porque em casa nenhuma morei, desde o dia em que fiz subir a Israel até ao dia de hoje; mas fui de tenda em tenda, e de tabernáculo em tabernáculo.
6 مَانِي مَا ؤُيُورغْ أَكْ-ذ مَارَّا إِسْرَائِيل، مَا نشّْ سِّيوْڒغْ عمَّارْصْ ؤُڒَا س إِجّْ ن وَاوَاڒْ أَكْ-ذ إِجّنْ زِي ڒْقُوضَاثْ ن إِسْرَائِيل، إِنِّي ثُوغَا ڭِّيغْ أَذْ أَروْسنْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل، نِّيغْ: مَايمِّي كنِّيوْ وَارْ ذ أَيِي ثْبنِّيمْ شَا ثَادَّارْثْ س ؤُكشُّوضْ ن ثْشجَّارْثْ ن ثنْڭلْثْ؟‘
6 Por todas as partes por onde andei com todo o Israel, porventura falei alguma palavra a algum dos juízes de Israel, a quem ordenei que apascentasse o meu povo, dizendo: Por que não me edificais uma casa de cedro?
7 خنِّي ڒخُّو، أَمُّو إِ غَا ثِينِيذْ إِ ؤُمْسخَّارْ إِنُو، إِ ذَاوُوذْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ إِجهْذنْ: نشّْ إِوْيغْ-د شكْ زِي ڒْكُورِي، زِي ضفَّارْ ن وُودْجِي، مَاحنْذْ أَذْ ثْذوْڒذْ ذ ڒْحَاكمْ خْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل.
7 Agora, pois, assim dirás a meu servo Davi: Assim diz o Senhor dos Exércitos: Eu te tirei do curral, de detrás das ovelhas, para que fosses chefe do meu povo Israel.
8 مَانِي مَا ثُويُورذْ، ثُوغَا أَيِي أَكِيذكْ ؤُ نشّْ ثحِّيغْ مَارَّا ڒْعذْيَانْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّشْ ؤُ نشّْ ڭِّيغْ أَشْ إِجّْ ن يِيسمْ أَمْ يِيسمْ ن إِمقّْرَاننْ خْ ثمُّورْثْ.
8 E estive contigo por toda a parte, por onde foste, e de diante de ti exterminei todos os teus inimigos, e te fiz um nome como o nome dos grandes que estão na terra,
9 نشّْ نيّْشغْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِ ڒْڭنْسْ إِنُو ؤُشَا ژُّوغْ ث ذِينْ، مَاحنْذْ أَذْ إِزْذغْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ، وَارْ إِتّْوَاسّْنخْڒِيعْ عَاذْ ؤُ وَارْ ث حصَّارنْ عَاذْ أَيْثْ ن ڒْمُوعْصِييّثْ أَمْ زِيشْ،
9 E ordenarei um lugar para o meu povo Israel, e o plantarei, para que habite no seu lugar, e nunca mais seja removido de uma para outra parte; e nunca mais os filhos da perversidade o debilitarão como dantes,
10 زڭْ وُوسَّانْ ؤُمِي نشّْ ڭِّيغْ ڒْقُوضَاثْ خْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل. نشّْ سّْوَاضْعغْ مَارَّا ڒْعذْيَانْ نّشْ ؤُ سَّارْڭْبغْ شكْ بلِّي سِيذِي أَذْ أَشْ إِبْنَا إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ.
10 E desde os dias em que ordenei juízes sobre o meu povo Israel. Assim abaterei a todos os teus inimigos; também te faço saber que o Senhor te edificará uma casa.
11 خْ مِينِّي إِ غَا قفْڒنْ وُوسَّانْ نّشْ ؤُ أَذْ ثڭّذْ أَذْ ثَاريّْحذْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّشْ، أَذْ إِمْسَارْ، نشّْ أَذْ سّكَّارغْ مِّيشْ أَوَارْنِي أَشْ، ونِّي إِ غَا إِفّْغنْ زڭْ وَارَّاونْ نّشْ، ؤُ نشّْ أَذْ سّْمثْنغْ ثَاڭلْذِيثْ نّسْ.
11 E há de ser que, quando forem cumpridos os teus dias, para ires a teus pais, suscitarei a tua descendência depois de ti, um dos teus filhos, e estabelecerei o seu reino.
12 نتَّا أَذْ أَيِي إِبْنَا إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ ؤُ نشّْ أَذْ سّْبدّغْ ڒْعَارْشْ نّسْ إِ ڒبْذَا.
12 Este me edificará casa; e eu confirmarei o seu trono para sempre.
13 نشّْ أَذْ إِڒِيغْ ذ بَابَاسْ إِ نتَّا ؤُ نتَّا أَذْ أَيِي يِيڒِي ذ مِّي ؤُ نشّْ وَارْ خَاسْ سّْحيِّيذغْ شَا ثَامخْسِيوْثْ إِنُو إِشوَّارنْ أَمْ مَامّشْ ت سْحيّْذغْ خْ ونِّي ثُوغَا ذ أَشْ إِزْوَارنْ.
13 Eu lhe serei por pai, e ele me será por filho; e a minha benignidade não retirarei dele, como a tirei daquele, que foi antes de ti.
14 نشّْ أَذْ ث سّْمثْنغْ ذِي ثَادَّارْثْ إِنُو ؤُ ذِي ثْڭلْذِيثْ إِنُو إِ ڒبْذَا ؤُ ڒْعَارْشْ نّسْ أَذْ إِبدّْ إِمْثنْ إِ ڒبْذَا.‘ “
14 Mas o confirmarei na minha casa e no meu reino para sempre, e o seu trono será firme para sempre.
15 إِسِّيوڒْ نَاثَانْ أَكْ-ذ ذَاوُوذْ نِيشَانْ أَمْ مَامّشْ مَارَّا أَوَاڒنْ-أَ ؤُ أَمْ مَامّشْ مَارَّا ڒوْحِييْ-أَ.
15 Conforme todas estas palavras, e conforme toda esta visão, assim falou Natã a Davi.
16 خنِّي يُوذفْ ؤُجدْجِيذْ ذَاوُوذْ ؤُشَا إِقِّيمْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، إِنَّا: ”مِينْ عْنِيغْ نشّْ، سِيذِي أَربِّي، ؤُ مِينْ ثعْنَا ثَادَّارْثْ إِنُو أَقَا شكْ ثْنذْهذْ أَيِي-د أَڒْ ذَانِيثَا؟
16 Então entrou o rei Davi, e ficou perante o Senhor; e disse: Quem sou eu, Senhor Deus? e qual é a minha casa, para que me tenhas trazido até aqui?
17 ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ ثُوغَا مَانْ أَيَا ذْرُوسْ وَاهَا، أَ أَربِّي، ؤُ ڒخُّو ثسِّيوْڒذْ عَاذْ خْ ثَادَّارْثْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ ذڭْ إِجّْ ن يِيمَارْ إِڭّْوجْ ؤُ ثْخزَّارذْ ذَايِي أَمْ يِيجّْ ن ؤُفِيڒُو ن وَارَّاونْ ن بْنَاذمْ إِ د-إِتَّاوْينْ غَارْ سنّجْ، أَ سِيذِي أَربِّي!
17 E ainda isto, ó Deus, foi pouco aos teus olhos; pelo que falaste da casa de teu servo para tempos distantes; e trataste-me como a um homem ilustre, ó Senhor Deus.
18 مِينْ ذ أَشْ إِ غَا يِينِي ذَاوُوذْ عَاذْ كْثَارْ خْ شّنْعثْ إِ ثسّشْنذْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ؟ أَقَا شكْ ثسّْنذْ أَمْسخَّارْ نّشْ!
18 Que mais te dirá Davi, acerca da honra feita a teu servo? Porém tu conheces bem a teu servo.
19 أَ سِيذِي، أَقَا ثڭِّيذْ مَارَّا ڒمْغَارثْ-أَ ذِي طّْوعْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ ؤُ عْلَاحْسَابْ ؤُڒْ نّشْ، حِيمَا أَذْ ثسَّارْڭْبذْ أَمُّو مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ-أَ ثِيمقّْرَانِينْ.
19 Ó Senhor, por amor de teu servo, e segundo o teu coração, fizeste toda esta grandeza, para fazer notória todas estas grandes coisas.
20 أَ سِيذِي، ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِدْجِي أَمْ شكْ. وَارْ ذِينْ أَربِّي مْغِيرْ شكْ س مَارَّا مِينْ نسْڒَا س إِمزُّوغنْ نّغْ.
20 Senhor, ninguém há como tu, e não há Deus fora de ti, segundo tudo quanto ouvimos com os nossos ouvidos.
21 مَانْ ونْ إِ إِدْجَانْ أَمْ ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل، أَينِّي ن ڒْڭنْسْ إِ إِدْجَانْ خْ ثمُّورْثْ إِ غَارْ إِرَاحْ أَربِّي حِيمَا أَذْ ث إِفْذِي إِ يِيخفْ نّسْ ذ ڒْڭنْسْ، حِيمَا أَذْ إِڭّْ إِ يِيخفْ نّسْ إِجّْ ن يِيسمْ س ثْمڭَّا ثِيمقّْرَانِينْ ذ إِسِّيڭّْوْذنْ، ؤُ حِيمَا أَذْ يَاژّڒْ خْ ڒڭْنُوسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒْڭنْسْ نّشْ، ونِّي ثفْذِيذْ زِي مِيصْرَا؟
21 E quem há como o teu povo Israel, única gente na terra, a quem Deus foi resgatar para seu povo, fazendo-te nome com coisas grandes e temerosas, lançando as nações de diante do teu povo, que resgataste do Egito?
22 شكْ ثڭِّيذْ ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِ يِيخفْ نّشْ إِ ڒبْذَا. شكْ، أَ سِيذِي، أَقَا شكْ ثْذوْڒذْ ذ أَربِّي إِ نِيثْنِي.
22 E confirmaste o teu povo Israel para ser teu povo para sempre; e tu, Senhor, lhe foste por Deus.
23 خنِّي ڒخُّو، أَ سِيذِي أَربِّي، أجّْ أَوَاڒْ نِّي ثسِّيوْڒذْ خْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ ؤُ خْ ثَادَّارْثْ نّسْ أَذْ إِبدّْ إِ ڒبْذَا ؤُ أڭّْ أَمْ مَامّشْ ثسِّيوْڒذْ.
23 Agora, pois, Senhor, a palavra que falaste de teu servo, e acerca da sua casa, confirma-a para sempre; e faze como falaste.
24 أجّْ إِسمْ نّشْ أَذْ إِتّْوَاسّمْغَارْ إِ ڒبْذَا ؤُمِي غَا إِنِينْ: سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ إِجهْذنْ، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، أَقَا-ث ذ أَربِّي خْ إِسْرَائِيل، ؤُشَا إِڒِي أَذْ ثتّْوَاسّمْثنْ ثَادَّارْثْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ ذَاوُوذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ.
24 Confirme-se e engrandeça-se o teu nome para sempre, e diga-se: O Senhor dos Exércitos é o Deus de Israel, é Deus para Israel; e permaneça firme diante de ti a casa de Davi, teu servo.
25 مَاغَارْ شكْ، أَربِّي إِنُو، ثسَّارْڭْبذْ ذڭْ إِمزُّوغنْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ أَقَا شكْ أَذْ أَسْ ثبْنِيذْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ. خْ ؤُيَا ثُوسَا-د إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ ذڭْ وُوڒْ، حِيمَا أَذْ إِژَّادْجْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ.
25 Porque tu, Deus meu, revelaste ao ouvido de teu servo que lhe edificarias casa; pelo que o teu servo achou confiança para orar em tua presença.
26 خنِّي ڒخُّو، أَ سِيذِي، شكْ ذ أَربِّي نِّي ؤُ شكْ ثسِّيوْڒذْ س مَارَّا ثْشُونِي-يَا خْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ.
26 Agora, pois, Senhor, tu és o mesmo Deus, e falaste este bem acerca de teu servo.
27 خنِّي ڒخُّو، أَقَا يَارْضَا إِ شكْ أَذْ ثْبَارْكذْ ثَادَّارْثْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ، حِيمَا أَذْ ثِيڒِي زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ إِ ڒبْذَا. مِينْزِي شكْ، أَ سِيذِي، ثْبَارْكذْ ت ؤُشَا أَذْ ثتّْوَابَاركْ إِ ڒبْذَا.“
27 Agora, pois, foste servido abençoar a casa de teu servo, para que permaneça para sempre diante de ti: porque tu, Senhor, a abençoaste, e ficará abençoada para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.