Lucas 11

rhgc (RHGC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ekbar eén óiye, Isá ye ekkán zagat dua gorér; Íba ttu dua goijjá óiye rár, Nizor cárit tun ottu ezzone Íba re hoór de, “Malik, añára re dua gorá cíko, zendilla Yaháya ye yó nizor ummot ókkol ore cíkaiye.”
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Íba ye ítara re hoór de, “Zeñtté tuáñra dua goró, hoibá de:
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 Añára re añárar din or hána dine doo.
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Añárar guná ókkol maf goró,
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Baade Isá ye ítara re hoór de, “Dóro, tuáñra honó ezzon ottu eggwá dustó asé, yóggwa ye dustór hañse raitnicít zai hoór de, ‘Dustó, añré tin nwá ruṭi udár dóh;
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 kiyólla-hoilé añr ek dustó íbar sofór ot zaite-zaite añr héṛe aiccé, aar íba re hábai bolla añr ttu kessú nái.’
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 Hétunot bútottu tái dustó ye hoór de, ‘Añré ferecan no goijjó, ehón duwar bañdá, aar añr fuain edde añí bisánat. Añí uṛí tuáñre kessú dii no faijjum.’
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Añí tuáñra re hoóir, zodi íte nizor dustó de hétolla uṛí kessú no diilé yo, toóu yóggwar warawori magar zoriya íte uṛí yóggwa ttu zedún lager hédun diibo.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 “Hétolla Añí tuáñra re hoóir, mago, tuáñra re diiya zaybo; tuwo, tuáñra faiba; duwar baijjo, tuáñra lla duwar kúla zaybo.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Kiyólla-hoilé zee niki mage, íte faa; zee niki tuwa, íte tuwai faa; aar zee niki duwar baijja, ítar lla kúla zaybo.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 “Tuáñrar bútore endilla baf hon asé, nizor fua ye mas magilé, mas or bodol háf diibo dé?
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Yáto anḍa magilé, bissú diibo dé?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Hé ísafe, zodi tuáñra hóraf ói baade úddwa tuáñrar fuain dore gom-gom jiníc ókkol dii zano, tóoile tuáñrar asmani Bafe kiyá zetará Íba ttu mage ítara re Pak-Ruh no diito?”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Ek din Isá ye eggwá buk bút dáfar; bút twa neeligiyói rár, buk accíl de manúc cwa mati faijjé, aar híyane manúc ókkol taajup óigiyoi.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Lekin ítara hodúne hoór de, “Ibá ye bút ókkol dáfa de bút ókkol or sóddar Belzebul or taakote.”
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Ar hodúne Íba re entán gorár niyote, Íba ttu ekkán asmani nicán dabi goijjé.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Montor Íba ye ítarar báfani re zani ítara re hoór de, “Ze raijjot faáṭa-faáṭi foida ó, híyan toh fána óizagoi; aar ze gór ot faáṭa-faáṭi foida ó, híyan óu toh borbad óizagoi.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Héndilla, zodi Cóitan nizor ulḍa nize ó, ítar raijjo keéngori ṭikibó? Kiyólla-hoilé tuáñra hoór de, Añí bút dáfai de Belzebul or taakote.
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Toóu zodi Añí bút dáfai de Belzebul or taakote de óile, tóoile tuáñrar fuain de har taakote dáfa dé? Hétolla tuáñrar bisarhar óibo de ítara.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Lekin zodi Añí bút dáfai de Allar taakote de óile, tóoile toh Allar raijjo tuáñrar héṛe aáigiyoi.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 “Zeñtté honó boluwar manúce átiyar fiñdí nizor gór ore faáradi táke, héñtte yóggwar sáman ókkol héfazot táke.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Montor zeñtté yóggwar túaro boluwar ezzon aái yóggwa re hámla gorí háraifele, héñtte manúc íba ye yóggwar hé átiyar loizagói ziín or uore yóggwa ye bóraca goittó, aar ziti ziín luṭ goijjé híin baṛidiféle.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 “Zee niki Añr híkka no, yóggwa Añr ulḍa; aar zee niki Añr fúañti dola no goré, yóggwa ye cíñṛaciñṭṭá goré.
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Zeñtté honó manúc ottu hóraf jin neele, héñtte hé jin nwá fúana zaga ókkol ot zai aram goittó zaga tuwa. Montor no faile, nizoré nize hoó de, ‘Añí añr gór ot waafes zaiyumbói, zentú añí neeliaiccí.’
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Yíba zeñtté waafes aiyé, hé zaga gán sáf goijjá edde ṭík goijjá lootfa.
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Baade yíba zai aró háñt twa nizor túaro hóraf jin ané, aar híin góli héṛe táke. Tói hé manúc cwar fisór hálot agor hálot or túaro bicí hóraf óizagoi.”
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Isá ye híin hoór de októt, manúc or dol ottu eggwá mayafua ye guzori Íba re hoór de, “Mubarek oh feṭ zibát Tuñí accíla, edde oh dud ziín Tuñí háaila.”
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Hétunot Isá ye hoór de, “Montor uitará aró bicí mubarek, zetará Allar kalam fúne edde amól goré.”
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Zettót bicí manúc zoma ór, Isá ye howát cúru doijje de, “E zobanar manúc ókkol hóraf; itará nicán dabi goré, montor itará re nobi Yunus or nicán bade ar honó nicán diya no zaybo.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Kiyólla-hoilé Yunus zendilla Ninivi cóor or maincór lla nicán óoil, héndilla Manúc or Fua yó e zobanar maincór lla nicán óibo.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 Kiyamot or din Cibá mulluk or rani e zobanar manúc iín or fúañti uṛíbo, edde itará re hosúr díbo; kiyólla-hoilé híba ye toh Sóloman or buddír hotá fúni bolla duniyair céc matá ttu aiccíl, aar soó, Sóloman or túaro ḍoóñr Ekzon iñyót asé.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Kiyamot or din Ninivi cóor or manúc ókkol e zobanar manúc iín or fúañti tíyaibo, aar itará re hosúr díbo; kiyólla-hoilé ítara toh Yunus or elan fúni touwá goijjíl, aar soó, Yunus or túaro ḍoóñr Ekzon iñyót asé.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 “Honókiye toh serak dórai lukai yáh báñir or tole raké de nái, bólke boiṛónir uore beh raké, zeéne zetará bútore aiyé ítara foór deké.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Tuáñr gaar serak óilde tuáñr suk; hétolla tuáñr suk gom asé de óile, tuáñr guñṛa gaa foóre furaiya óibo; montor hóraf óile, tuáñr gaa yó andáre furaiya óibo.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Hétolla úñciyar, tuáñr bútore ze foór asé híyan zeéne andár no.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Zodi tuáñr guñṛa gaa foóre furaiya táke aar honó ekkán híssa andár ot no táke, tóoile toh híyan endilla furafuri foór ot óibo, zendilla serak dóraile tuáñre foór deh.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Isá ye híin boiyan gorér de októt, ezzon Féroci ye Íba re nizor fúañti hána háito dawot diyé; tói Íba bútore zai háito boiccé.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Íba ye hána háibar age át nó dúwe de dekí, Féroci wa ammúk óigiyoi.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Malike yóggwa re hoór de, “Tuáñra Féroci ókkole fiyalar edde tál-basón or baárḍák beh sáf goró, montor tuáñrar bútore toh lalóse edde hórafiye furaiya.
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Ó fool ókkol, baárḍák banaiyé de Alla ye ki bútor or ḍák óu nó bana né?
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Tuáñra ttu ziín asé híin sótka gorífelo, tói tuáñra lla hárr kessú pak-sáf óizayboi.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 “Ó Féroci ókkol, tuáñrar uore afsús! Kiyólla-hoilé tuáñra toh fudinar, tesfatar edde kétir hárr kisím or hák or doc bák or ek bák doo, lekin Allar insáf edde muhábbot ore bad difélo. Tuáñra ttu iín óu gorón accíl aar uúin óu bad no don accíl.
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 “Ó Féroci ókkol, tuáñrar uore afsús! Kiyólla-hoilé tuáñra toh mujilíc-hána ókkol ot uñsol tokkar hadírat boitó fosón goró, edde bazare-bazare sólam faito soó.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 “Tuáñrar uore afsús! Kiyólla-hoilé tuáñra toh ót no faa de hobor or ḍóilla, ziín or uottú maincé hoi no fari áñṛe.”
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Hétunot Córiyot or alem ókkol ottu ezzone Isá re hoór de, “Ustat, Tuñí de híin hoói añára re yó beizzoti gorór.”
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Íba ye hoór de, “Ó alem ókkol, tuáñrar uore yó afsús! Kiyólla-hoilé tuáñra toh maincór uore endilla fuñzá tulído, ziín boité duk, montor tuáñra nize toh fuñza híin ot eggwá ooñl úddwa no lago.
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 “Tuáñrar uore afsús! Kiyólla-hoilé tuáñra toh nobi ókkol or hobor ore banaituló, aar ítara re marifélail de tuáñrar bafdada ókkole.
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Héengori tuáñra gobá dó de ki, tuáñra tuáñrar bafdada ókkole goijjíl de ham ot razi asó; kiyólla-hoilé nobi ókkol ore marifélaiye de toh ítara, aar ítarar hobor ore banaituló de tuáñra.
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Hétolla toh Alla ye Nizor giyane endilla hoiyé, ‘Añí ítarar hañse nobi edde rosúl ókkol difeṛáiyum, ítara héntu hodún ore marifélaibo edde hodún ore zulúm goríbo.
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Hétolla duniyair foidayecir héñtte lóti zedún nobi ókkol or lou báca gíyeh, híin beggún or zimmadar óibo de e zobanar manúc ókkol,
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Abel or lou wóttu lóti oh Zakaríyahr lou foijjonto, zibá re kurbani-gáñr edde pak zagar mazémaijja kún gorá gíyeh. Ói, Añí tuáñra re hoóir, híin or zimmadar óibo de e zobanar manúc ókkol.’
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 “Ó Córiyot or alem ókkol, tuáñrar uore afsús! Kiyólla-hoilé tuáñra toh buddír sabí loifélaiyo; tuáñra nize yó nó gólo, aar góler de ítara re yó oóñsi raikkó.”
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 Isá héntu neeli zaargói de októt, alem edde Féroci ókkole rak gorí Íba re ḍoilla-boḍoilla súwal ókkol gorát doijje,
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 aar héengori ítara Íba re Íbar hotá lói hol ot félaito sooñi gorí accíl.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.