João 5

rhgc (RHGC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yárbaade, Yohúdir ekkán id óiye, aar Isá uore Jerúsalem ot giiyé.
1 Depois disso, havia uma festa entre os judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Jerúsalem or Bérasóol Geiṭ hoó de híyan or ḍáke eggwá foóir asé, zibá re Hibrú zuban ot Betésda hoó, hé foóir gwat fañs sán baanḍa asé.
2 Ora, em Jerusalém há, próximo à Porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebreu Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 Baanḍa híin ot bicí biyaraimma ókkol fori tákito, zendilla niki, añdá, leng, mazur. Ítara beggúne fanír lorasora re sooñi gorí tákito.
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos: cegos, coxos e paralíticos, esperando o movimento das águas.
4 Kiyólla-hoilé Allar ek fírista ṭaime-ṭaime hé foóir gwat lami aái faní laritó, aar faní lari baade zee niki age lami fare ítar ze honó biyaram gom óizaytoi.
4 Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque e agitava a água; e o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.
5 Héṛe ézzon manúc accíl, zibá tiríc-añcṭo bosórja biyaraimma.
5 E estava ali um homem que, havia trinta e oito anos, se achava enfermo.
6 Isá ye zeñtté yóggwa re héṛe fori táikke de deikké, aar yóggwa bicí deri lóti hé hálot ot asé de zani faijjé, Íba ye yóggwa ttu fusár gorér de, “Tuáñr ttu gom óito monehoór ne?”
6 E Jesus, vendo este deitado e sabendo que estava neste estado havia muito tempo, disse-lhe: Queres ficar são?
7 Biyaraimma wa ye Íba re zuwab der de, “Ustat, faní lare de októt añré dóri foóir ot lamaidi bolla añr ttu honókiye nái. Hétolla añí foóñsite-foóñsite añr agor ttu ar ezzon lamizagói.”
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho homem algum que, quando a água é agitada, me coloque no tanque; mas, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Isá ye yóggwa re hoór de, “Uṛó, tuáñr bisána tulí looi áñṛo.”
8 Jesus disse-lhe: Levanta-te, toma tua cama e anda.
9 Baade éhon or bútore manúc cwa gom óigiyoi, aar nizor bisána tulí looi áñṛat doijje.
9 Logo, aquele homem ficou são, e tomou a sua cama, e partiu. E aquele dia era sábado.
10 Híyan olla ze manúc cwa re gom gorá gíyeh, yóggwa re Yohúdi ókkole hoór de, “Aijja toh ebaadot-or-din; aijja bisána tulí loizon Córiyot or maná.”
10 Então, os judeus disseram àquele que tinha sido curado: É sábado, não te é lícito levar a cama.
11 Montor yóggwa ye ítara re hoór de, “Zibá ye añré gom goijjé Íba ye añré hoiyé de, ‘Tuáñr bisána tulí looi áñṛo.’ ”
11 Ele respondeu-lhes: Aquele que me curou, ele próprio disse: Toma a tua cama e anda.
12 Ítara yóggwa ttu fusár gorér de, “Zee niki toré tor bisána tulí looi áñṛito hoiyé Manúc Íba hon?”
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma a tua cama e anda?
13 Lekin ze manúc cwa re gom gorá gíyeh, yóggwa ye Íba hon hoi no fare, kiyólla-hoilé hé zagat bicí manúc accíl, aar Isá híyan ttu gaif óigilgoi.
13 E o que fora curado não sabia quem era, porque Jesus se havia retirado, em razão de naquele lugar haver grande multidão.
14 Yárbaade, Isá ye yóggwa re baitul-mukaddos ot loot fai hoór de, “Soó, tuñí gom óigiyogoi. Ar guná no goijjó, zeéne tuáñr hálot agor túaro hóraf no ó.”
14 Depois, Jesus encontrou-o no templo e disse-lhe: Eis que já estás são; não peques mais, para que te não suceda alguma coisa pior.
15 Baade manúc cwa zai Yohúdi ókkol ore hoiyé de, yóggwa re gom goijjé de Íba óilde Isá.
15 E aquele homem foi e anunciou aos judeus que Jesus era o que o curara.
16 Hétolla bóuli Yohúdi ókkole Isá re zalat doijje, kiyólla-hoilé Íba ye ebaadot-or-din héndilla ham ókkol goittó.
16 E, por essa causa, os judeus perseguiram Jesus e procuravam matá-lo, porque fazia essas coisas no sábado.
17 Lekin Isá ye ítara re hoór de, “Añr Baf aijjó foijjonto ham gorát asé, aar Añí Nize yó gorír.”
17 E Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho
18 Isár hé hotá lla bóuli Yohúdi ókkole Íba re marifélaito aró bicí kucíc gorát accíl, kiyólla-hoilé Íba ye siríf ebaadot-or-din or niyom báñgito de no, bólke Alla Íbar Baf hoói Nizoré Alla lloi fúainna yó goittó.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só quebrantava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Tarfore Isá ye ítara re hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, Fua Nizorgá Nize kessú gorí no fare. Íba ye siríf uúin goré ziín Bafe goré de deké; kiyólla-hoilé Bafe ziín goré, Fua ye yó híin éna goré.
19 Mas Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade vos digo que o Filho por si mesmo não pode fazer coisa alguma, se o não vir fazer ao Pai, porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 Bafe Nizor Fua re muhábbot goré, aar Nize ziín goré híin beggún Fua re dahá. Íba ye híin or túaro ḍoóñr-ḍoóñr ham ókkol Fua re daháibo, zeéne híin dekí tuáñra taajup ó.
20 Porque o Pai ama ao Filho e mostra-lhe tudo o que faz; e ele lhe mostrará maiores obras do que estas, para que vos maravilheis.
21 Bafe zendilla mora ókkol ore zinda goré, héndilla Fua ye yó zaré monehoó taré zinda goré.
21 Pois assim como o Pai ressuscita os mortos e os vivifica, assim também o Filho vivifica aqueles que quer.
22 Aró hoitó sailé, Bafe honókiyor bisar no goré, bólke bisar or hárr zimma Fuar át ot gosáidiye,
22 E também o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o juízo,
23 zeéne zendilla Baf ore beggúne izzot goré, héndilla Fua re yó izzot goré. Zee niki Fua re izzot no goré, íte Fua re difeṛáiye de hé Baf ore yó izzot no goré.
23 para que todos honrem o Filho, como honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai, que o enviou.
24 “Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, zee niki Añr hotá fúne aar Añré difeṛáiye de Íbar uore iman ané, ítar ttu ofúrani zindigi asé. Ítar uore honó sáñzar hókum no óibo, bólke íte mora ttu zindigit faráigiyoi.
24 Na verdade, na verdade vos digo que quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não entrará em condenação, mas passou da morte para a vida.
25 Añí tuáñra re sóiyi-sóiyi hoóir, eén októ aiyér, bólke ehón aáigiyoi, zeñtté mora ókkole Allar Fuar abas fúnibo; aar zetará fúnibo ítara zinda óibo.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Kiyólla-hoilé zendilla Baf Nize zindigir Malik, héndilla Íba ye Fua re yó zindigir Malik banaiyé.
26 Porque, como o Pai tem a vida em si mesmo, assim deu também ao Filho ter a vida em si mesmo.
27 Íba ye Fua re bisar or adíkar diiyé, kiyólla-hoilé Íba óilde Manúc or Fua.
27 E deu-lhe o poder de exercer o juízo, porque é o Filho do Homem.
28 “Híin fúni taajup no óiyo, kiyólla-hoilé eén októ aiyér, zetará hobor or bútore asé, ítara beggúne zeñtté Íbar abas fúnibo,
28 Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz.
29 héñtte neeliaibó; zetará gom ham goijjé, ítara zindigi fai bolla uṛíbo; aar zetará hóraf ham goijjé, ítara sáñza fai bolla uṛíbo.
29 E os que fizeram o bem sairão para a ressurreição da vida; e os que fizeram o mal, para a ressurreição da condenação.
30 “Añí Nizorgá Nize kessú gorí no fari. Añí zendilla fúni héndilla beh bisar gorí; aar Añr bisar sóiyi, kiyólla-hoilé Añí Nizor moncá mozin goittó no saái, bólke Ubár moncá mozin goittó saái zibá ye Añré difeṛáiye.
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo, e o meu juízo é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade do Pai, que me enviou.
31 “Añí zodi Nizor baabute Nize gobá díh, tóoile Añr gobá sóiyi no.
31 Se eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Montor ar ezzon asé, zibá ye Añr baabute gobá déh, aar Añí zani, Íba ye Añr baabute dede gobá sóiyi.
32 Há outro que testifica de mim, e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 “Tuáñra toh Yaháya ttu fusár goittó difeṛáila, aar yóggwa ye sóiyi gán gobá díye.
33 Vós mandastes a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Becók, Añí honó manúc or gobár uore bóraca no gorí, lekin Añí iín etollá hoóir, zeéne tuáñra nejat fo.
34 Eu, porém, não recebo testemunho de homem, mas digo isso, para que vos salveis.
35 Yaháya accíl serak waán, ziyáne zoli foór deh; aar tuáñra hooddin olla yóggwar foór ot kúci goittó razi óila.
35 Ele era a candeia que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 “Lekin Yaháyar gobár túaro ḍoóñr gobá Añr ttu asé; kiyólla-hoilé Añí toh ham uúin gorír ziín fura gorí bolla Bafe Añré diiyé, aar Añí gorí de ham híine Añr baabute gobá dé de ki, Añré Bafe difeṛáiye.
36 Mas eu tenho maior testemunho do que o de João, porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que eu faço testificam de mim, de que o Pai me enviou.
37 Hé Baf zibá ye Añré difeṛáiye, Íba Nize Añr baabute gobá díye. Tuáñra honódin no Íbar abas fúinno, aar no Íbar siyára-súrot deikkó.
37 E o Pai, que me enviou, ele mesmo testificou de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes o seu parecer;
38 Tuáñrar dil ot Íbar kalam no táke, kiyólla-hoilé tuáñra de Íba ye zibá re difeṛáiye Íbar uore iman nu anó.
38 e a sua palavra não permanece em vós, porque naquele que ele enviou não credes vós.
39 Tuáñra toh pak-kalam or duara ofúrani zindigi faiba bouli ṭáari dilmon di pak-kalam tahákit goró, montor hé pak-kalame Añr baabute éna gobá déh.
39 Examinais as Escrituras, porque vós cuidais ter nelas a vida eterna, e são elas que de mim testificam.
40 Toóu tuáñra zindigi fai bolla Añr hañse aitó no soó.
40 E não quereis vir a mim para terdes vida.
41 “Añí insán ottu izzot faito no saái.
41 Eu não recebo glória dos homens,
42 Lekin Añí tuáñra re siní, ki hoilé, tuáñrar dil ot Alla lla muhábbot nái.
42 mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Añí Añr Baf or name aiccí, toóu tuáñra Añré kobul no goró; montor oinno kiyé zodi nizor name ailé, tuáñra ítare kobul goríba.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me aceitais; se outro vier em seu próprio nome, a esse aceitareis.
44 Tuáñra zetará ezzone ar ezzon or hañsóttu izzot faito soó, montor ze izzot Allar hañsóttu faa zah híyan faito kucíc no goró, tuáñra keéngori iman aníba?
44 Como podeis vós crer, recebendo honra uns dos outros e não buscando a honra que vem só de Deus?
45 “Tuáñra no ṭáaijjo de ki, Añí Baf or muúntu tuáñra re hosúr díyum. Tuáñra re zibá ye hosúr díbo íba óilde Muúsa, zibár uore tuáñrar bóraca raikkó.
45 Não cuideis que eu vos hei de acusar para com o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 Tuáñra zodi Muúsa re biccác goittá, tuáñra Añré yó biccác goittá, kiyólla-hoilé íba ye Añr baabute éna leikké.
46 Porque, se vós crêsseis em Moisés, creríeis em mim, porque de mim escreveu ele.
47 Lekin tuáñra zettót íbar leká re biccác no goró, tói tuáñra Añr hotá keéngori biccác goríba?”
47 Mas, se não credes nos seus escritos, como crereis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.