Hebreus 6
rhgc (RHGC) vs BKJ
1 Hétolla, aiyó, Mosihr baabute ebbe cúrur ze taalim asé híin bad di balok óibar híkka hañi mari. Añára ttu toh mora ham ottu touwá goríbar edde Allar uore iman aníbar abar buniyadi ḍálar zorurot nái,
1 Pelo que, deixando os princípios da doutrina de Cristo, prossigamos até a perfeição, não lançando de novo o fundamento de arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 aró, bápṭisma lowar, honókiyor uore át díyar, muruda ókkol or háñcor or, edde ofúrani azab or taalim faibar óu zorurot nái.
2 de doutrina sobre batismos, e de imposição de mãos, e sobre ressurreição de mortos e sobre juízo eterno.
3 Allar hókum óile, añára híyan beh goríyum.
3 E isso faremos, se Deus o permitir.
4 Kiyólla-hoilé yián bilkúl ói no fare de ki, zetará re ekbar foór ot aná gíyeh, asmani niyamot or moza faifélaiye, Pak-Ruh faat córik óiye,
4 Porque é impossível que os que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 Allar kalam or bálai edde aibó de jáhan or kudurut or moza faifélaiye,
5 e provaram a boa palavra de Deus, e os poderes do mundo que há de vir,
6 aar yárbaade iman ottu forigiyói, ítara re noya gori abar touwá gorábon; kiyólla-hoilé híyan toh ítara nize Allar Fua re abar kúruc ot dí mariféler deh edde Íba re beggún or muúntu beizzoti gorér deh.
6 se eles caírem, sejam outra vez renovados para arrependimento; visto que eles de novo crucificam para si mesmo o Filho de Deus, expondo-o em uma vergonha aberta.
7 Ze zobine barbár aiyé de zór or faní hózom goré aar kéti-goróya ókkol olla endilla totorhari dóra ziíne ítarar fáida goré, híyane toh Allar torfóttu borhot faa,
7 Porque a terra que absorve a chuva que cai sobre ela, e produz erva útil, provê para aqueles que a lavram e recebe a bênção da parte de Deus.
8 montor ziyáne keñṛar záli edde keñṛabon fúṛa, híyan toh behar edde laánot faite deri nái; ahérit híyan furat diféla zah.
8 Mas aquela que produz espinhos e abrolhos é rejeitada, e perto está da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 Montor ó adorja ókkol, zodi añára endilla hotá hoilé yo, añára ttu tuáñrar baabute yár túaro beétor edde nejate ané de jiníc ókkol or ekin asé.
9 Porém, amados, esperamos coisas melhores de vós, e coisas que acompanham a salvação, embora falemos assim.
10 Kiyólla-hoilé Alla toh nainsáf-wala no zeén níki tuáñrar ham edde muhábbot ore foóraifelaito, ziín tuáñra pak bonda ókkol or hédmot gorí yore edde aijjó gorí-gorí Íbar hañse zahér goijjó.
10 Porque Deus não é injusto para que se esqueça de vossa obra, e do trabalho de amor que para com o seu nome mostrastes, porquanto ministrastes aos santos, e ainda os servis.
11 Añárar azzu óilde, tuáñra fottí zone ekí ḍóilla kucíc ahéri foijjonto dahát táko, zeéne zani faro de, tuáñrar acá hámaha fura óibo,
11 E desejamos que cada um de vós mostre o mesmo zelo até a completa certeza da esperança até o fim.
12 aró, tuáñra alcíya no óiyo, bólke uitarár nomunaye solo zetará imane edde sobóre Allar waada goijjá jiníc or mirasdár óiye.
12 Para que não estejais ociosos, mas sejais seguidores dos que pela fé e paciência herdam as promessas.
13 Zeñtté Alla ye Ibrahím lói waada goijjé, Íba ttu hosóm hái bolla Nizor túaro ḍoóñr honókiye nái ísafe Íba ye Nizor loi beh hosóm háiye.
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não havia alguém maior por quem jurar, ele jurou por si mesmo,
14 Íba ye hoiyé de, “Añí toré hámaha bicí borhot diiyum, aar tor háandan boóut bicí goijjúm.”
14 dizendo: Certamente abençoando eu te abençoarei e multiplicando eu te multiplicarei.
15 Hétolla, yóggwa ye sobór or sáañte entezar goijjé rár, waada goijjíl de híyan hásil goijjíl.
15 E assim, tendo Abraão perseverado pacientemente, obteve a promessa.
16 Manúce toh nizor túaro ḍoóñr lói éna hosóm há, aar hosóm hái sábut goillé ítarar hárr hoijja-fózzat fúraizagoi.
16 Porque os homens verdadeiramente juram pelo maior, e o juramento de confirmação é, para eles, um fim de toda contenda.
17 Héndilla, Alla ttu yó zeñtte monehoiyé, Íbar erada honódin bodoli no fare de híyan waadar mirasdár ókkol ore aró sáf zahér gorí bolla, híyan Íba ye hosóm hái sábut goijjé,
17 E assim Deus, desejando mostrar mais abundantemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu conselho, confirmou-o com juramento;
18 zeéne no bodole de duiyán jiníc ziín or baabute Alla ye misá hotá hoói no fare, añára zetará faná loiyí de así añára ttu híin or zoriya ḍoóñr hímmot táke, añárar muúntu raká gíyeh de hé acá re mozbut or sáañte dóri rakí bolla.
18 para que através de duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, pudéssemos ter uma poderosa consolação, nós, que procuramos refúgio na esperança colocada diante de nós.
19 Hé acá híyan óilde toh añárar foran or endilla nogol ziyán mozbut edde kaayem táke; híyan forodar bútore úddwa foóñse,
19 Esperança essa que temos como âncora da alma, segura e firme, e que penetra até o interior do véu;
20 zeṛé Isá añára lla añárar age góille, Malkízadek or nomunaye abadulabad foijjonto Boro Imam ói yore.
20 onde o precursor entrou por nós, o próprio Jesus, feito sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.