Hebreus 2
rhgc (RHGC) vs NAA
1 Hétolla añára ziín fúinni, híin or uzu aró bicígori díyan diyar zorur, zeéne añára híin ottu dur ói no zaygói.
1 Por esta razão, importa que nos apeguemos, com mais firmeza, às verdades ouvidas, para que delas jamais nos desviemos.
2 Kiyólla-hoilé zodi fírista ókkol or duara hoóil de hotá híin kaayem asé de óile, aar hárr hosúrir edde nafórmanir laayek sáñza faáil de óile,
2 Porque, se a palavra falada por meio de anjos se tornou firme, e toda transgressão ou desobediência recebeu justo castigo,
3 tóoile añára héntu keéngori hári fariyúm zodi añára eén ḍoóñr nejat ore éckara gorí? Hé nejat or baabute toh age Malike elan goijjé, baade zetará fúinne ítara híyan sóiyi de sábut díye.
3 como escaparemos nós, se não levarmos a sério tão grande salvação? Esta, tendo sido anunciada inicialmente pelo Senhor, depois nos foi confirmada pelos que a ouviram.
4 Fúañti-fúañti Alla ye yó Nizor moncá mozin illayi-nicán, taajuippa harhána, ḍoilla-boḍoilla keramot, edde Pak-Ruhr niyamot ókkol lói híyan or gobá díyat accíl.
4 Também Deus testemunhou juntamente com eles, por meio de sinais, prodígios, vários milagres e a distribuição do Espírito Santo, segundo a sua vontade.
5 Íba ye añára ze aibár duniyair baabute hoóir, híyan ore toh fírista ókkol or kobzat nó deh.
5 Pois não foi a anjos que Deus sujeitou o mundo que há de vir, sobre o qual estamos falando.
6 Bólke pak-kalam ot ek zagat honókiye endilla hoiyé de asé,
6 Pelo contrário, alguém, em certo lugar, deu testemunho, dizendo: “Que é o homem, que dele te lembres? Ou o filho do homem, que o visites?
7 Tuñí híin ore kessú ṭaim olla éna fírista ókkol or túaro niso banaiyó;
7 Fizeste-o, por um pouco, menor do que os anjos e de glória e de honra o coroaste.
8 Tuñí hárr kessú híin or foor tole gorídiyo.”
8 Todas as coisas sujeitaste debaixo dos seus pés.” Ora, ao lhe sujeitar todas as coisas, nada deixou fora do seu domínio. Neste momento, porém, ainda não vemos todas as coisas a ele sujeitas.
9 Lekin añára toh Isá re dekír, Zibá re kessú ṭaim olla fírista ókkol or túaro niso gorá gíyeh, zeéne Allar rahámote Íba ye fottí manúc olla moot mukabela gorí fare. Íbar dukkór moot or zoriya Íba re tas ísafe mohíma edde izzot diya giyéh.
9 Vemos, porém, aquele que, por um pouco, foi feito menor do que os anjos, Jesus, que, por causa do sofrimento da morte, foi coroado de glória e de honra, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todos.
10 Kiyólla-hoilé Alla, zibá lla hárr kessú asé, edde zibár usílaye hárr kessú asé, boóut fuain dore mohímat aní bolla Íba ttu ṭík laiggé de, ítarar nejat or bani re duk faa bay furafuri nal gorí bolla.
10 Porque convinha que Deus, por causa de quem e por meio de quem todas as coisas existem, conduzindo muitos filhos à glória, aperfeiçoasse, por meio de sofrimentos, o Autor da salvação deles.
11 Kiyólla-hoilé zibá ye pak-sáf goré Íbar edde zetará re pak-sáf gorá gíyeh, ítara beggún or Baf toh ek. Hétolla Isá ye ítara re báiboináin hoité no córma;
11 Pois, tanto o que santifica como os que são santificados, todos vêm de um só. É por isso que Jesus não se envergonha de chamá-los de irmãos,
12 Íba ye hoiyé de,
12 dizendo: “A meus irmãos declararei o teu nome, no meio da congregação eu te louvarei.”
13 Aró hoiyé de,
13 E, outra vez: “Eu porei nele a minha confiança.” E, ainda: “Eis aqui estou eu e os filhos que Deus me deu.”
14 Fuain híin zettót gusso edde lou ola, hétolla Isá Nize yó ekí ḍóilla boinné, zeéne moot or duara Íba ye uitaré dónco gorífelai fare zar ttu moot or uore taakot asé, yáni Ibilíc ore,
14 Visto, pois, que os filhos têm participação comum de carne e sangue, também Jesus, igualmente, participou dessas coisas, para que, por sua morte, destruísse aquele que tem o poder da morte, a saber, o diabo,
15 edde uitará re azad gorí fare zetará moot or ḍoore zindigibór gulamit asé.
15 e livrasse todos os que, pelo pavor da morte, estavam sujeitos à escravidão por toda a vida.
16 Kiyólla-hoilé asóle Íba ye fírista ókkol ore modot goré de no, bólke Ibrahím or nosól ore beh modot goré.
16 Pois ele, evidentemente, não socorre anjos, mas socorre a descendência de Abraão.
17 Hétolla Íba ttu hárr ruwate Nizor báiyain lói ek ḍoilla ówa foijjé, zeéne Allar hédmot ot Íba ezzon raháman edde biccácdar boro imam boni insán or gunár koffara di fare.
17 Por isso mesmo, era necessário que, em todas as coisas, ele se tornasse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote nas coisas referentes a Deus e para fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Kiyólla-hoilé Íba Nize zettót entán or hálot ot duk bordac goijjé de asé, hétolla Íba ye zetará entán ot fore ítara re modot gorí fare.
18 Pois, naquilo que ele mesmo sofreu, quando foi tentado, é poderoso para socorrer os que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.