Hebreus 12
rhgc (RHGC) vs ARIB
1 Hétolla, añára ttu zettót ekkán ḍoóñr miyúlar ḍóilla añárar sairókul ttu gobá ókkol asé, aiyó, añára yó hárr fuñzá re edde aásan or sáañte fán ot féla de guná re dur gorífelai yore, ze zibbat añárar muúmikka ṭík gorá gíyeh yíbat sobóre duñrat táki,
1 Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 nozor Isár híkka rakí yore, zibá óilde iman or bani edde háṭi-goróya, zibá ye Nizor muúmikka ṭík gorá gíyl de kúci lla, córmor híkka no saái kúruc or duk bordac goijjíl, aar yala Allar toktór den ḍáke boói táikke.
2 fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.
3 Íba zibá ye niki gunágar ókkol ottu héndilla ducconi cóoiye, Íbar hálot báfiso, zeéne tuáñrar dil komzur no aar hímmot na háro.
3 Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.
4 Guná lói larái gorí tuáñra ttu toh aijjó nizor lou báca de héddur mukabela gorá nó fore;
4 Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;
5 aar tuáñra oh nosíyot ore foóraifelaiyo, ziyán tuáñra re fuain dore goré fán gorá gíyeh, ki hoilé,
5 e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;
6 kiyólla-hoilé Mabude zaré muhábbot goré ítare beh torbiyot goré,
6 pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.
7 Tuáñra ze duk bordac goró híin tuáñrar torbiyot olla; Alla ye tuáñra re fuain ísafe beh sólluk gorér. Endilla honó fua asé né zaré bafe torbiyot no goré dé?
7 É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?
8 Zodi tuáñra torbiyot no foo, ziyán ot beggún córik asé, tóoile toh tuáñra zoura fuain, sóiyi fuain no.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 Aró hoitó sailé, añára ttu añára re torbiyot goittó de insáni baf accíl, aar añára ítara re izzot goittám. Tói añára ttu ruúhanir Baf or torbiyot ot nizoré gosáidon aró bicí zoruri no né, zeéne añára zindigi fai?
9 Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?
10 Kiyólla-hoilé ítara nizor buzá mozin añára re kessú din olla éna torbiyot goittó, montor Alla ye añára re añárar bálai lla beh torbiyot goré, zeéne añára Íbar pakir bági óizaygoi.
10 Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Honó torbiyot ore goré de héñtte kúci lage de nái, bólke duk beh lage; montor zetará híin mani-mani kuwac óizagoi, ítara lla híine fore forhésgarir cánti ola fósol dóra.
11 Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.
12 Hétolla tuáñrar luta át ore edde komzur añṛú re mozbut goró,
12 Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,
13 aar tuáñrar ṭéng olla uzu rasta bano, zeéne leng ṭéng mazur no ó, bólke gom óizagoi.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.
14 Manúc beggún lói cántit tákibar, aar pak óibar kucíc goijjó, pak no óile toh honókiye Malik ore no dekíbo.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Saiyó, honókiye zen Allar rahámot ottu maárum no ó; honó zohór-tita gas zen barí uṛí duk no de aar híyane boóut zon ore nafak gorí no fele;
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;
16 honókiye zen zenákur yáh Isówr ḍóilla bedini no ó, zee niki ek októr hána lla nizor ttu foóila-fuar hók accíl de híyan besifélail.
16 e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Tuáñra toh zano, yárbaade zeñtté yóggwa ttu dua faito monehoiyé, yóggwa re inkar gorífela gíyeh, kiyólla-hoilé yóggwa ye hañdi-hañdi hé duar talac goillé yo, yóggwa ye mon fíraifelaibar mouka nó faa.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.
18 Tuáñra oh faár or héṛe aiccó de no, zibá re dóri faijjíl aar zibá ooin loi zoillíl, zibát guṭguiṭṭa andár, tuwán,
18 Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 cíañr abas, edde hotár endilla abas accíl, zeén níki zetará híin fúinnil ítara fóriyat goijjíl de, ítara re ar honó hotá howá no zay bolla,
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;
20 kiyólla-hoilé ítara e hókum yián cóoi nó fare de ki, “Zodi honó januware úddwa faár gwá re súile, yíba re fattór mari mariféla zaybo.”
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Aar ítara ziyán deikkíl híyan eén ḍoor or accíl, zeén níki Muúsa ye hoóil; “Añí ḍoore hafir.”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.
22 Bólke tuáñra Síyon faár or héṛe beh aiccó, yáni zinda Allar cóor asmani Jerúsalem or héṛe. Tuáñra aiccó de óilde lak-lak fíristar
22 Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;
23 edde foóila-fuain uitarár dol ot, yáni zomát ot, zetarár seráng asman ot asé, aar zibá beggún or bisarhar hé Allar héṛe edde háṭi gorá gíyeh de forhésgar ítarar ruh ókkol or héṛe,
23 à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 aar noya razinamar usíla Isár héṛe edde cíñṛa gíyeh de lou uúin or héṛe, ziíne Abel or lou wór túaro beétor hotá hoó.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Saiyó, hotá hoór de Íba re inkar no goijjó, kiyólla-hoilé uitará zettót duniyait hédaiyot goittó de yóggwa re inkar gorí basi nó fare, tói añára zodi asman ottu hédaiyot goré de Íba ttu muu fíraifelai, añára toh basi faribár nái.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;
26 Héñtte Íbar abase toh duniyai-dari tóttorail, montor yala Íba ye endilla waada goijjé, “Aró ekbar Añí siríf duniyai re tóttoraiyum de no bólke asman ore yó.”
26 a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.
27 “Aró ekbar” lofzó yíba ye zahér goré de, ze siz ókkol tóttora, yáni ziín ore foida gorá gíyeh, híin ore dur gorífela zaybo, zeéne ziín ore tóttorai no fare híin ṭiki táke.
27 Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.
28 Hétolla, añára zettót tóttorai no fare de raijjo fair, aiyó, añára cúkuriya zanai, ziyáne añára izzote edde ḍoore Allar kobuldár ebaadot gorí faijjum.
28 Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;
29 Kiyólla-hoilé añárar Alla toh furiféle de ooin or ḍóilla.
29 pois o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.