Apocalipse 6
rhgc (RHGC) vs BKJ
1 Baade añí deikkí de, Bérasóol-or-Sóo wa ye háñt twa moór ottu ekgwá moór kúille, hétunot sairó zandár ottu ekgwá ye ṭáṛal or mat or ḍóilla góri eén hoór de fúinni, “Ai.”
1 E eu vi quando o Cordeiro abriu um dos selos, e ouvi, como se fosse o barulho de trovão, um dos quatro animais, dizendo: Vem e vê!
2 Añí saái deikkí de, eggwá dóla gúra, yíbar uore zibá boiṛá asé Íba ttu éggwa tir-hánḍa asé; Íba re éggwa tas diiya giyéh, aar Íba fóta gorí-gorí aró fóta goittó rowana loiyé.
2 E eu vi, e eis um cavalo branco; e o que nele estava assentado tinha um arco; e uma coroa lhe foi dada, e ele seguiu adiante conquistando, e para conquistar.
3 Bérasóol-or-Sóo wa ye zeñtté dusára moór gwá kúille, hétunot dusára zandár gwá ye eén hoór de fúinni, “Ai.”
3 E, havendo aberto o segundo selo, eu ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Ebarot ar eggwá gúra neeillé, zibá ooin or ḍóilla lal. Yíbar uore zee boiṛá asé ítare duniyai ttu cánti loifélaibar kémota diiya giyéh, zeéne manúc ókkole ezzon ore ezzone mariféla. Ítare ekkán ḍoóñr toluwar óu diiya giyéh.
4 E ali saiu outro cavalo que era vermelho; e ao que nele se assentava foi-lhe dado poder para tirar a paz da terra, e que se matassem uns aos outros, e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Bérasóol-or-Sóo wa ye zeñtté tisára moór gwá kúille, hétunot tisára zandár gwá ye eén hoór de fúinni, “Ai.” Tói añí saái deikkí de, eggwá hala gúra, yíbar uore zibá boiṛá asé íbar át ot ekkán falda asé.
5 E havendo aberto o terceiro selo, eu ouvi o terceiro animal dizer: Vem e vê! E eu olhei, e eis um cavalo preto, e o que nele se assentava tinha um par de balanças em sua mão.
6 Baade añí sairó zandár or mazór ttu endilla mikká éggwa abas fúinni, “Ek cér giyuñr dam ek dinár, aar tin cér barlír dam ek dinár; montor tel lun edde anggur or roc cún lussán no goijjó.”
6 E eu ouvi uma voz no meio dos quatro animais, dizendo: Uma medida de trigo por um denário; e três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o óleo e o vinho.
7 Bérasóol-or-Sóo wa ye zeñtté sair nombór or moór gwá kúille, hétunot sair nombór or zandár gwá ye eén hoór de fúinni, “Ai.”
7 E havendo aberto o quarto selo, eu ouvi a voz do quarto animal, dizendo: Vem e vê!
8 Tói añí saái deikkí de, eggwá dúucca roingga gúra, yíbar uore zibá boiṛá asé íbar nam óilde Moot; fatalfur íbar kure-kure zaat accíl. Ítara re duniyair sair bák or ek bák or uore adíkar diiya giyéh, manúc ókkol ore toluwar, raṭ, afot edde duniyair jonggoli januwar ókkol lói zane marifélai bolla.
8 E eu olhei, e eis um cavalo pálido; e o nome do que estava assentado nele era Morte, e o Inferno o seguia. E poder lhe foi dado sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome; e com a morte, e com as feras da terra.
9 Bérasóol-or-Sóo wa ye zeñtté fañs nombór or moór gwá kúille, hétunot añí kurbani-gáñr nise uitarár ruh deikkí zetará re Allar kalam or zoriya edde ze gobá ítara zari raikkíl híyan or zoriya mariféla gíyl;
9 E havendo aberto o quinto selo, eu vi, debaixo do altar as almas daqueles que foram mortos por causa da palavra de Deus, e por causa do testemunho que eles mantinham.
10 ítara ḍoóñr abase guzori hoór de, “Ó pak edde sóiyi Mabud, Tuñí hotódin foijjonto duniyair bácinda ókkol ottu bisar gorí añárar lou wór bodola no loiba?”
10 E eles gritavam em alta voz, dizendo: Até quando, Ó Senhor, santo e verdadeiro, não julgarás e vingarás nosso sangue sobre aqueles que habitam na terra?
11 Hétunot ítara fottíkiyo re ekgwá-ekgwá dóla zubba diiya giyéh; aar ítara re howá gíyeh de, aró hotókkal dommari bolla, zetún foijjonto ítarar sáañti gulam edde imandár báiboináin zedún ore ítarar ḍóilla marifélaibar asé, ítara re mariféla nó zah.
11 E túnicas brancas foram dadas a cada um deles; e lhes foi dito que eles deveriam descansar por um pouco de tempo, até também completar-se o número de seus conservos e seus irmãos, prestes a serem mortos assim como eles.
12 Añí deikkí de, Bérasóol-or-Sóo wa ye zeñtté sów nombór or moór gwá kúille, hétunot eggwá ḍoóñr búsal óiye, aar beil lan keñc loi banaiya sálarcoṭ or ḍóilla hala óigiyoi, aar guñṛa san lou wór ḍóilla óigiyoi;
12 E eu vi quando ele abriu o sexto selo, e eis que houve um grande terremoto; e o sol se tornou preto como um saco de crina e a lua tornou-se como sangue;
13 asman or tara ókkol zobin ot forigiyói, zendilla tez boiyar bailé ḍuñir-gas ottu keeñsa ḍuñir gula ókkol zórizagoi.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, assim como uma figueira lança seus figos prematuros, quando ela é abalada por um forte vento.
14 Asman bák ói boiṭṭa habos or ḍóilla góri boṛigiyói; aar hárr faár edde ḍiya nizor-nizor zaga ttu lorigiyói.
14 E o céu retirou-se como um rolo quando é enrolado, e toda montanha e ilha foram removidas de seus lugares.
15 Aar duniyair baáñcca, ḍoóñr manúc, zonnal, dóni, boluwar, hárr gulam edde begulam ókkol faár or gañte-gañte edde cíl ókkol or argwale-argwale luki táikke;
15 E os reis da terra, e os homens grandiosos, e os homens ricos, e os principais capitães, e os homens poderosos, e cada servo, e cada homem livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 aar ítara faár gún ore edde cíl lun ore hoór de, “Añárar uore foro, zibá toktór uore boiṛá asé Íbar nozor ottu edde Bérasóol-or-Sóo war gozzob ottu añára re lukaifélo,
16 e diziam às montanhas e às rochas: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro.
17 kiyólla-hoilé Ítarar gozzob nazil goríbar ḍoóñr din aáigiyoi, yala ar ṭiki táki faribár hon asé?”
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira, e quem será capaz de ficar de pé?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.