1 Tessalonicenses 2

rhgc (RHGC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Báiboináin ókkol, tuáñra toh zano, añára tuáñrar héṛe aiccílam de híyan behar nó óiyo.
1 Vocês sabem muito bem, irmãos, que a nossa visita não ficou sem proveito.
2 Tuáñra yián óu zano de ki, yaar age añára Filíppi cóor ot duk faáilam edde beizzoti óilam. Montor bicí bazá ókkol tákile yo, Allar torfóttu hímmot fai yore añára tuáñrar hañse Allar kúchóbor boiyan goijjí.
2 Sabem também como fomos maltratados e insultados na cidade de Filipos, antes de chegarmos aí em Tessalônica. Fomos muito combatidos, mas o nosso Deus nos deu coragem para anunciar a vocês a boa notícia que vem dele.
3 Kiyólla-hoilé añára gorí de nosíyot toh honó gollot taalim ottu no, honó nafak yáh férokbazir niyote yó no.
3 Aquilo que anunciamos a vocês não se baseia em erros ou em má intenção; e também não tentamos enganar ninguém.
4 Bólke Alla ye zendilla añára re laayek báfi kúchóbor or zimma diiyé, añára siríf hé mozin beh boiyan gorí. Insán ore kúci goríbar niyote no, bólke añárar dil zasai goré de hé Alla re kúci goríbar niyote.
4 Pelo contrário, sempre falamos como Deus quer que falemos, porque ele nos aprovou e nos deu a tarefa de anunciar o evangelho . Não queremos agradar as pessoas, mas a Deus, que põe à prova as nossas intenções.
5 Tuáñra toh zano, añára honódin honókiyor hañse tuládiya hotá hoiyí de nái, aar lalós or niyote honó bahána diyí de yó nái. Alla gobá asé.
5 Pois vocês sabem muito bem que não usamos palavras bonitas para enganar vocês, nem procuramos tapear vocês para conseguir dinheiro. Deus é testemunha disso.
6 Añára honó insán ottu izzot faito yó saiyí de nái, tuáñra ttu yó nó saái aar oinno kiyó ttu yó nó saái. Háleke Mosihr sáhabi ísafe añára saitám bóuli tuáñra ttu dabi gorí faittam.
6 Nunca procuramos elogios de ninguém, nem de vocês nem de outros.
7 Montor tuáñrar dormiyan ot añára endilla cída ói táikkilam, zendilla gori maa ye nizor fuain dore fale.
7 No entanto, tínhamos o direito de exigir de vocês alguma coisa, por sermos apóstolos de Cristo. Mas, quando estivemos com vocês, nós fomos como crianças, fomos como uma mãe ao cuidar dos seus filhos.
8 Añára tuáñra re bicí ador gorí de hétolla añára tuáñrar hañse cúdu Allar kúchóbor tobolik goittó kúci accílam de no, bólke nizor zan dito yó kúci accílam, kiyólla-hoilé tuáñra toh añárar kúb adorja óigiyogoi.
8 Nós os amávamos tanto, que gostaríamos de ter dado a vocês não somente a boa notícia que vem de Deus, mas até mesmo a nossa própria vida. Como nós os amávamos!
9 Báiboináin ókkol, tuáñra ttu toh añárar duk edde meénnot ókkol yaad asé, ki hoilé, tuáñra re Allar kúchóbor tobolik goríbar fúañti-fúañti añára dine raite ham óu goijjí, zeéne tuáñra honókiyor hañse añára zulap ói no zaygói.
9 Irmãos, vocês com certeza lembram de como trabalhamos e lutamos para ganhar o nosso sustento. Trabalhávamos de dia e de noite a fim de não sermos uma carga para vocês, enquanto anunciávamos a vocês a boa notícia que vem de Deus.
10 Tuáñra yó gobá asó aar Alla yó gobá asé de ki, tuáñra imandár ókkol lói añárar solasol hotó pak, sóiyi, edde behosúr accíl.
10 Vocês são nossas testemunhas e Deus também de que o nosso comportamento entre vocês que creram foi limpo, correto e sem nenhuma falha.
11 Tuáñra toh zano, bafe nizor fuain dore goré de héndilla góri tuáñra fottíkiyo re añára nosíyot goijjílam, tosólli dílam edde buz dilám de ki,
11 Vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata os seus filhos.
12 tuáñra Alla kúci ó de héndilla góri solo, zibá ye tuáñra re Nizor raijjor edde mohímar bági ói bolla ḍaker.
12 Nós os animamos e aconselhamos para que vocês vivessem de uma maneira que agrade a Deus, que os chama para terem parte no seu Reino e na sua glória .
13 Añára etollá yó lagatar Allar cúkur gorí, kiyólla-hoilé zeñtté tuáñra añárar boiyan fúni Allar kalam kobul goijjó, héñtte tuáñra híin insán or no bólke asóle zendilla héndilla ísafe kobul goijjó, yáni Allar kalam ísafe. Híine tuáñra imandár ókkol or bútore ham gorát asé.
13 E existe outra razão pela qual sempre damos graças a Deus. Quando levamos a vocês a mensagem de Deus, vocês a ouviram e aceitaram. Não a aceitaram como uma mensagem que vem de pessoas, mas como a mensagem que vem de Deus, o que, de fato, ela é. Pois Deus está agindo em vocês, os que creem.
14 Báiboináin ókkol, tuáñrar hálot toh Allar zomát uúin or ḍóilla ziín Yohúdiya elakat Mosih Isár bútore asé. Kiyólla-hoilé tuáñra yó de nizor koum ottu undilla zulúm faiyó zendilla ítara nizor koum Yohúdi ókkol ottu faáil,
14 Meus irmãos, o que aconteceu com vocês já havia acontecido também com as igrejas de Deus na Judeia, com o povo dali que pertence a Cristo Jesus. Vocês foram perseguidos pelos seus próprios patrícios do mesmo modo que os cristãos da Judeia foram perseguidos pelos judeus.
15 zetará Malik Isá re yó marifélail, nobi ókkol ore yó marifélail, aar añárar uore yó zulúm goijjé. Hétolla ítara re Alla ye fosón no goré; ítara manúc beggún ore ducconi goré.
15 Foram os judeus que mataram o Senhor Jesus e os profetas e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são inimigos de todos.
16 Beyohúdi ókkole nejat faibo bouli ítara añára re tarár hañse tobolik no goittó maná goré. Héndilla góri ítara hámica nizor guná lói gunár címa foijjonto foóñsegai. Ítarar uore gozzob furafuri aáigiyoi.
16 Tentam até nos impedir de anunciarmos a mensagem de salvação aos não judeus. Com isso eles completam o total dos pecados que eles têm cometido. Mas agora o castigo de Deus caiu finalmente sobre eles.
17 Montor, ó báiboináin ókkol, añára re zehón tuáñrar hañsóttu kessú ṭaim olla alok gorífela gíyeh, háleke jisím duré óile yo añárar dil tuáñrar fúañti asé, añára tuáñrar muk dekí bolla ḍoóñr azzur sáañte bicí kucíc goijjí.
17 Irmãos, nós tivemos de nos separar de vocês por algum tempo. Estamos longe dos olhos, mas perto do coração. Sentimos muitas saudades de vocês e gostaríamos de vê-los outra vez.
18 Kiyólla-hoilé añára ttu tuáñrar hañse aitó monehoiyé. Háasgori añí Páule barbár kucíc goijjílam, montor Cóitane añára re bazá díye.
18 Por isso quisemos ir até aí e fazer uma visita a vocês. Pelo menos eu, Paulo, quis fazer isso mais de uma vez, mas Satanás não nos deixou.
19 Añárar Malik Isá zeñtté aibó héñtte Íbar muúntu añárar acá, kúci edde fohórair tas hontará? Híin tuáñra no né?
19 Afinal, quando o nosso Senhor Jesus vier, vocês e ninguém mais são de modo todo especial a nossa esperança, a nossa alegria e o nosso motivo de satisfação, diante dele, pela nossa vitória.
20 Becók, tuáñra óilade añárar fohórai, aar tuáñra óilade añárar kúci.
20 Sim, vocês são o nosso orgulho e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.