1 Coríntios 2
rhgc (RHGC) vs VC
1 Báiboináin ókkol, zeñtté añí tuáñrar hañse aái Allar gufon sóiyir tobolik goijjílam, añí toh cúndor-cúndor hotá yáh giyani hotá estemal nó gorí.
1 Também eu, quando fui ter convosco, irmãos, não fui com o prestígio da eloqüência nem da sabedoria anunciar-vos o testemunho de Deus.
2 Kiyólla-hoilé añr niyot accíl de, tuáñrar fúañti tákite añí siríf Isá Mosihr edde Íba re kúruc ot dí mariféla gíyl de híyan or baabute bade ar honó kessú no zani bolla.
2 Julguei não dever saber coisa alguma entre vós, senão Jesus Cristo, e Jesus Cristo crucificado.
3 Añí tuáñrar fúañti tákite komzur accílam edde ḍoore bicí hafitám.
3 Eu me apresentei em vosso meio num estado de fraqueza, de desassossego e de temor.
4 Añr boiyan edde tobolik maincóre bíra de héndilla giyani hotá lói gorá gíyl de no, bólke Pak-Ruhr kudurut dahái gorá gíyl deh,
4 A minha palavra e a minha pregação longe estavam da eloqüência persuasiva da sabedoria; eram, antes, uma demonstração do Espírito e do poder divino,
5 zeéne tuáñrar iman insán or giyane no ói Allar kudurute ṭiki táke.
5 para que vossa fé não se baseasse na sabedoria dos homens, mas no poder de Deus.
6 Giyani hotá toh añára uitará llói hoói zetará iman ot balok óiye, montor hé giyan e jáhan or yáh e jáhan or sóddar ókkol or no, zetará borbad ówat asé.
6 Entretanto, o que pregamos entre os perfeitos é uma sabedoria, porém não a sabedoria deste mundo nem a dos grandes deste mundo, que são, aos olhos daquela, desqualificados.
7 Háleke añára ziín boiyan gorí híin óilde Allar gufoni giyan or baabute, yáni Alla ye duniyai foida goríbar age lóti añárar mohíma lla ṭík gorí raikkíl de hé lukaiya giyan or baabute.
7 Pregamos a sabedoria de Deus, misteriosa e secreta, que Deus predeterminou antes de existir o tempo, para a nossa glória.
8 Hé giyan ore e jáhan or honó sóddare nó buzé, kiyólla-hoilé zodi buzíto toh ítara mohímar Malik ore kúruc ot dí mari no felaito.
8 Sabedoria que nenhuma autoridade deste mundo conheceu {pois se a houvessem conhecido, não teriam crucificado o Senhor da glória}.
9 Montor pak-kalam ot asé de,
9 É como está escrito: Coisas que os olhos não viram, nem os ouvidos ouviram, nem o coração humano imaginou {Is 64,4}, tais são os bens que Deus tem preparado para aqueles que o amam.
10 Alla ye Pak-Ruhr duara añárar hañse híin zahér goijjé, kiyólla-hoilé hé Ruh ye hárr kessú tahákit goré, hoitó sailé, Allar ebbe gufoni gún úddwa.
10 Todavia, Deus no-las revelou pelo seu Espírito, porque o Espírito penetra tudo, mesmo as profundezas de Deus.
11 Kiyólla-hoilé insán or bútore endilla hon asé, zee niki oinno zon or báfani re zane de? Siríf nizor ruh ye éna nizor báfani re zane. Borabor héndilla, Allar báfani re yó Allar Ruh ye bade ar honókiye no zane.
11 Pois quem conhece as coisas que há no homem, senão o espírito do homem que nele reside? Assim também as coisas de Deus ninguém as conhece, senão o Espírito de Deus.
12 Añára toh duniyaibi ruh faiyí de no, bólke añára faiyí de hé Ruh óilde Allar torfóttu, zeéne Alla ye añára re ze niyamot ókkol diiyé híin ore siní fari.
12 Ora, nós não recebemos o espírito do mundo, mas sim o Espírito que vem de Deus, que nos dá a conhecer as graças que Deus nos prodigalizou
13 Añára hoói de óilde híin or baabute. Híin hoité añára ze lofzó ókkol estemal gorí híin insán or giyane diya cíkkar no, bólke Pak-Ruhr diya cíkkar. Añára ruúhanir hákikot ókkol buzáite ruúhanir lofzó ókkol estemal gorí.
13 e que pregamos numa linguagem que nos foi ensinada não pela sabedoria humana, mas pelo Espírito, que exprime as coisas espirituais em termos espirituais.
14 Montor zar ttu Pak-Ruh nái, yóggwa ye Allar Ruhr torfóttu ziín aiyé híin kobul no goré, kiyólla-hoilé híin yóggwar nozor ot bekuippa. Yóggwa ye híin ore buzí yó no fare, kiyólla-hoilé híin ore forók gorí fare de siríf hé Ruhr duara.
14 Mas o homem natural não aceita as coisas do Espírito de Deus, pois para ele são loucuras. Nem as pode compreender, porque é pelo Espírito que se devem ponderar.
15 Zar ttu Pak-Ruh asé yóggwa ye hárr kessú forók gorí saá, montor yóggwa re honókiye forók gorí no fare,
15 O homem espiritual, ao contrário, julga todas as coisas e não é julgado por ninguém.
16 zendilla pak-kalam ot asé,
16 Por que quem conheceu o pensamento do Senhor, se abalançará a instruí-lo {Is 40,13}? Nós, porém, temos o pensamento de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.